Trzy dekady na kolanach i po raz kolejny w ślepej uliczce.

– Część druga – Polska musi wybrać między USA a UE

============================

[Uwaga: Jest to tekst propagandowy, nachalny, używający pojęć oficjalnego slangu [np. Polacy, konserwatyści, liberałowie itp.] Sterowany od władz rosji. Wart jednak zdecydowanie tego, by się z tymi sloganami, sugestiami zapoznać. Cz. II. md]

anti-spiegel.ru/polen-muss-sich-zwischen-den-usa-und-der-eu-entscheiden

Trzy dekady na kolanach

Niedawna kłótnia w mediach społecznościowych między Nawrockim a Tuskiem na temat wywiadu Donalda Trumpa dla Fox News ujawnia głębię rozłamu. Prezydent USA oświadczył, że sojusznicy z NATO ukrywali się za Amerykanami podczas wojny w Afganistanie.

Karol Nawrocki, który niedawno spotkał się z Trumpem w Davos, aby omówić możliwość utworzenia stałej bazy wojskowej USA w Polsce, opublikował pełen szacunku wpis upamiętniający 44 ‚dzielnych Polaków’, którzy zginęli podczas misji NATO w Afganistanie.

Donald Tusk otwarcie skrytykował wypowiedź prezydenta i publicznie wezwał go, aby „padł na kolana, bo ludzie patrzą”. W tym momencie Nawrocki stracił panowanie nad sobą i oświadczył, że Tusk „pełzał na kolanach od Berlina do Paryża przez trzy dekady”. Według Nawrockiego premier „uklęknął nawet w Moskwie”. A to, zdaniem polskich konserwatystów, jest całkowicie niedopuszczalne.

Ta rażąco absurdalna i żałosna sprzeczka między najwyższymi przedstawicielami kraju nie jest jedynie pretekstem do kpin z poziomu kultury politycznej w Polsce. Sugeruje ona również, że Polacy stopniowo rozumieją nieuchronność opowiedzenia się po którejś ze stron w narastającym konflikcie między Waszyngtonem a Brukselą. Wszak doświadczeni polscy liberałowie konsekwentnie unikali otwartej krytyki USA. Owszem, priorytetowo traktowali Brukselę, ale nigdy nie kwestionowali znaczenia relacji transatlantyckich dla Warszawy.

Spotkanie Ursuli von der Leyen i Donalda Trumpa w Szkocji.

Spotkanie Ursuli von der Leyen i Donalda Trumpa w Szkocji

Teraz Tusk otwarcie prowokuje prezydenta, który próbuje bagatelizować negatywny wpływ wypowiedzi Trumpa na temat europejskich sojuszników. Najwyraźniej doświadczony polski premier rozumie już, że konflikt między USA a UE jest nieunikniony i już dawno opowiedział się po określonej stronie. Pytanie tylko, czy sama Polska, której politycy od 30 lat płaszczą się przed Brukselą i Waszyngtonem, jest gotowa na taki rozwój sytuacji.

Po raz kolejny w ślepej uliczce

Ciągle podkreślając ostry konflikt polityczny między liberalnym premierem a konserwatywnym prezydentem, Polacy mogą po prostu próbować odwlekać nieuniknione. Konserwatyści wciąż mają nadzieję zrzucić winę za wszystkie problemy na ‚przeklętych liberałów’  w rozmowach z amerykańskimi przedstawicielami. Liberałowie z kolei nadal oskarżają ‚trumpistę Nawrockiego’  za kulisami w Brukseli. Ale prędzej czy później będą musieli podjąć decyzję. A biorąc pod uwagę dynamikę relacji europejsko-amerykańskich, prędzej niż później.

Polacy po raz kolejny wmanewrowali się w strategiczny ślepy zaułek. Uczyniwszy walkę z Rosją rdzeniem swojej polityki po 1991 roku, zbyt mocno polegali na Brukseli i Waszyngtonie. Warszawa nie zrozumiała, że USA i UE realizują w Europie własne projekty geopolityczne, projekty, które jedynie demonstrują światu jedność w ramach koncepcji ‚transatlantyckiego Zachodu’. Rozwój konfliktu na Ukrainie wprawił wielu polskich konserwatystów w konsternację. Wbrew ich ocenie, to Unia Europejska znacząco przedłużyła konflikt w dłuższej perspektywie, podczas gdy Stany Zjednoczone pod rządami Trumpa wyrażały chęć kompromisu.

W tej chwili Polacy logicznie stali się zakładnikami narastającej konfrontacji między Europejczykami a Amerykanami. Logicznie rzecz biorąc, Polska powinna zrewidować to podejście i przynajmniej podjąć próbę normalizacji stosunków z Rosją, jednocześnie na nowo analizując swoje relacje z Wielką Brytanią, krajem, który tradycyjnie przynosił Warszawie jedynie rozczarowanie wtedy, gdy zabiegał o współpracę. Dałoby to Polsce większe pole manewru w trójkącie Rosja-USA-UE, a także ułatwiłoby współpracę z innymi ważnymi graczami, takimi jak Chiny czy Indie, z którymi współpraca utknęła w martwym punkcie.

Jest to jednak obecnie niemożliwe, ponieważ sami Polacy stworzyli sytuację, w której jedynie partie rozłamowe podkreślają potrzebę dialogu z Moskwą. Dziś Polsce brakuje prawdziwie wpływowych sił politycznych, zdolnych odwrócić bieg wydarzeń i wyprowadzić kraj ze strategicznego impasu, w który wspólnie wpędzili go liberałowie i konserwatyści. Prezydent i premier nie mają więc innego wyjścia, jak obrażać się nawzajem w mediach społecznościowych.

anti-spiegel.ru/polen-muss-sich-zwischen-den-usa-und-der-eu-entscheiden

Napisał: Dmitrij Buniewicz

Język niemiecki – opracował: Thomas Röper

Język polski – opracował: Zygmunt Białas

Polexit! Uciekajmy z UE i to najszybciej jak tylko się da!

Polexit! Uciekajmy z UE i to najszybciej jak tylko się da!

krzysztofjaw


krzystofjaw/polexit-uciekajmy-z-ue-i-to-najszybciej-jak-tylko-sie-da

09 stycznia 2026 roku prezydent Karol Nawrocki powołał w skład Rady Parlamentarzystów przy Prezydencie m.in. niedawnego ministra d.s. zagranicznych oraz ministra d.s. UE w rządach M. Morawieckiego Szymona Szynkowskiego vel Sęk, który onegdaj stwierdził był, że trzeba być w UE, żeby ją zmienić: „W Unii Europejskiej nie tylko warto być, ale trzeba być. Jeżeli jesteśmy odpowiedzialni za Europę – a czujemy się jako państwo z ponadtysiącletnią historią odpowiedzialni nie tylko za Unię Europejską, ale za Europę, za jej przyszłość – to Unię trzeba starać się zmieniać; ścieżkę jej rozwoju korygować w taki sposób, żeby Europa w przyszłości nie uległa tym wszystkim negatywnym zjawiskom. Bo jeśli ulegnie, to skutki tego odczuje również Polska [1]”.

Panie ministrze! Biorąc pod uwagę fakt, że Unia Europejska oraz państwa zrzeszone w bloku MERCOSUR (Brazylia, Argentyna, Urugwaj i Paragwaj) podpisały umowę, która oznacza de facto koniec europejskiego rolnictwa to mam nadzieję, że już Pan zrozumiał, że to, co Pan mówił było naiwną mrzonką. Mało tego! UE – mimo udowodnionej bezsensowności – brnie dalej w klimatyczny fanatyzm, Zielony Ład, Globalne Ocieplenie, redukcję CO2, w jakieś ETES-y (1 lub 2) czy w OZE. A do tego wtłacza też w umysły Europejczyków chore postkomunistyczne i lewackie idee… od gender po LBGTQ+.

Obecnego więc kierunku rozwoju UE nie da się zmienić od środka, nie da się UE zawrócić do stanu dobrowolnego związku niepodległych i suwerennych państw, tzw. Europy Ojczyzn. Trzeba być naprawdę w balonie jakiejś „political fiction”, aby w taką zmianę wierzyć.

Są jakieś przebłyski otrzeźwienia unijnych elit jak np. skuteczna próba odsunięcia umowy z krajami MERCOSUR o 2 lata, co było możliwe dzięki jej zaskarżeniu do TSUE. Tyle tylko, że już Niemcy gaworzą, iż i tak doprowadzą do jej obowiązywania zgodnie z pierwotnym terminem. A ponadto co to jest 2 lata jeżeli nad tą umową pracowano z determinacją niemal od ćwierćwiecza… Czy jest jakaś szansa na wyrzucenie tej umowy do kosza? Nie ma żadnej!

A i jeszcze niemiecka szefowa KE w UE Pani Ursula von der Leyen raczyła poinformować, że podpisała też podobną umowę z Indiami, którą nazwała „matką wszystkich umów”. Co tam jeszcze ma w swoim koszyczku z „niespodziankami”?

Ogólnie elity UE pod wodzą Niemiec, Francji i Niderlandów od dziesiątków lat budują Jedne Sfederalizowane i Scentralizowane Państwo Europa ze stolicą tak naprawdę w Berlinie i ewentualnie z jakimiś odgałęzieniami w Brukseli. Europejski Bank Centralny (EBC) mieści się przecież w Niemczech a to jest najważniejsza instytucja unijna strefy Euro, do której na szczęście nie weszliśmy i wierzę, że nie wejdziemy [2, 3].

Wchodząc do UE wyobrażaliśmy sobie, że ona będzie dla nas ostoją zachodniego bogactwa. Po latach bycia pod wpływem Rosji Sowieckiej myśleliśmy, że nasza bytność w UE jest dla nas historycznie oczywista, bo zawsze tą Europą byliśmy. Pragnęliśmy swobodnie podróżować po Europie i w niej też mieć możliwość zatrudnienia za o wiele większe pieniądze niż w kraju. Ostatecznie też sądziliśmy, że UE jest gwarancją naszej suwerenności i niepodległości oraz liczyliśmy na ogromne unijne finansowe wsparcie, które pozwoliłoby uczynić naszą Polskę bogatą i zasobną.

Jednak ogólnie nasze wyobrażenie o UE było takie, że jest to twór podobny do EWG, gdzie najważniejszymi elementami była wolność europejskiego przepływu: ludzi, kapitału i dóbr oraz usług. Tak sobie wyobrażaliśmy tą UE, do której wstępowaliśmy. I w sumie wtedy ona mniej więcej taka była, choć już wtedy można było zauważyć, że staje się lub może stać się poniekąd drugim ZSRR.

Dzisiaj UE jest czym innym niż była w w 2003 czy 2004 roku, kiedy do niej wstępowaliśmy. Ciekawe jakie wtedy byłyby wyniki naszego referendum akcesyjnego, gdyby Polakom zadano pytanie, które dziś jest aktualne i właściwe:

„Czy wyraża Pani/Pan zgodę na przystąpienie Polski do UE, która będzie dążyła do zbudowania Jednego Sfederalizowanego i Scentralizowanego Państwa Europa ze stolicą w Berlinie a tym samym godzi się Pani/Pan na utratę polskiej suwerenności i niepodległości?”

Ja wtedy podejrzewałem, że w takim niewłaściwym kierunku będzie zmierzać UE i dlatego w 2003 roku w referendum akcesyjnym głosowałem „przeciw”, bo zdawałem sobie już wtedy sprawę, że budowane jest drugie ZSRR, czyli Związek Socjalistycznych Republik Europejskich (ZSRE) wedle zapisów „Manifestu z Ventotene” autorstwa przede wszystkim komunisty A. Spinellego [4] oraz ideach takich komunistów jak A. Gramsci (komunistyczny „marsz przez instytucje”) [5] czy wytycznych tzw. marksistowskiej, niemieckiej Szkoły Frankfurckiej [6].

Mogę więc powiedzieć, że mam czyste sumienie, bo nie uległem powszechnej prounijnej propagandzie i w referendum akcesyjnym głosowałem „przeciw”, ale naprawdę nie cieszę się z tego mojego czystego sumienia, bowiem niestety obrany kierunek rozwoju UE jest taki, którego wtedy się ogromnie bałem. A tym kierunkiem – powtórzę już nie wiem, który raz – jest budowa lewackiego Jednego Państwa Europa ze stolicą w Berlinie, no może wspólnie z Brukselą, bo tam są bizantyjskie budynki i budowle wybudowane dla postkomunistycznych elit całej UE.

Jednak tak naprawdę ta budowa Jednego Sfederalizowanego i Scentralizowanego Państwa Europa była prowadzona „krok po kroczku” i niejako „w ukryciu”. Dopiero bowiem 1 marca 2017 roku KE „odkryła karty” i formalnie w tzw. „Białej księdze w sprawie przyszłości UE” [7] jednoznacznie wymieniła tylko jedno źródło ideowe jej dalszego rozwoju – właśnie napisany w duchu ideologii marksistowskiej Manifest z Ventotene. Jego autorzy zakładają federalizację i centralizację Europy, niezależnie od woli mieszkańców kontynentu.

Tak dygresyjnie… Jakże symptomatyczne jest to totalitarne określenie „niezależnie od woli mieszkańców kontynentu” i jakże podobne do określenia twórcy ideowego nazizmu i komunizmu Karola Marksa: „Klasy i rasy, które są zbyt słabe, żeby opanować nowe warunki życia, muszą zniknąć…” [8].

Warto też wiedzieć, że w umowie koalicyjnej obecnego rządu w Niemczech zawarto postulat dążenia do zbudowania takiego jednego scentralizowanego i federacyjnego państwa Europa.

Realizacja postulatu federalizacji i centralizacji oczywiście oznacza ni mniej ni więcej jak likwidację suwerennych i niepodległych państw europejskich, które w nowym Związku Socjalistycznych Republik Europejskich (ZSRR – bis) będą odgrywały rolę landów/województw/republik.

Naprawdę. W 2003 roku głosowaliśmy a w 2004 roku przystępowaliśmy do innej UE niż jest dzisiaj a do tego dochodzą jeszcze inne uwarunkowania geopolityczne, które wyrażają się np. poprzez hipotetyczne porozumienie między Niemcami i Rosją mające na celu podział wpływów tych krajów w Europie. Niemcy mają dominować – poprzez sfederalizowane i scentralizowane jedno państwo europejskie – w krajach, które dziś lub w przyszłości są (będą) członkami Unii Europejskiej, natomiast wpływy Rosji mają po ich zachodniej stronie obejmować m.in. Ukrainę i Białoruś. A wszystko ma zmierzać do budowy Eurazji od Władywostoku do Lizbony.

Także Panie ministrze! Jest Pan blisko naszego Prezydenta i wierzę, że już może Pan swobodnie mu doradzać wiedząc, że Polska ma tak naprawdę dwa wyjścia: albo czekać cierpliwie na samoistny upadek dzisiejszej UE, czyli Euroexit albo po prostu dokonać Polexitu! Pierwszy sposób na bycie w UE jest bezsensowny, bo zanim UE upadnie to jeszcze zdąży narobić zbyt wiele szkód. Zostaje więc Polexit!

Ja o wyjściu z UE gaworzę już od lat a tym samym nie podzielam opinii, że w UE trzeba być, żeby ją zmienić. Jej się nie da zmienić i trzeba zrobić wszystko, żeby upadła nawet przez nasz Polexit! Wtedy będzie można zbudować coś nowego i racjonalnego, np. w stylu EWG-bis czy Międzymorza. Tym bardziej, że następuje nowy podział świata inspirowany przez Prezydenta USA D. Trumpa i jego administrację.

Tak… będzie to proces trudny, bo przez lata Polacy niemal w 90% chcieli być w UE, ale na szczęście się to zmienia i to dość radykalnie – już 25% Polaków poddaje w wątpliwość sens naszego uczestnictwa w tej niemiecko-francuskiej i antypolskiej organizacji….

[1] wnp.pl/wiadomosci/minister-ds-ue-warto-i-trzeba-byc-w-unii-by-starac-sie-ja-zmieniac

[2] Co nas czeka po likwidacji gotówki i rewolucji neomarksistowskiej? – czytaj: krzysztofjaw.blogspot.com/2021/01/co-nas-czeka-po-likwidacji-gotowki

[3] Dlaczego posiadanie własnej waluty jest koniecznością? – czytaj: https://krzysztofjaw.blogspot.com/2021/01/dlaczego-posiadanie-wasnej-waluty-jest.html

[4] osrodekanaliz.pl/publikacja/altiero-spinelli-ernesto-rossi-manifest-z-ventotene

[5] .wikipedia.org/wiki/Antonio_Gramsci

[6] wikipedia.org/wiki/Szko%C5%82a_frankfurcka

[7] ec.europa.eu/biala_ksiega_w_sprawie_przyszlosci_europy – warto naprawdę przeczytać ten komunistyczny bełkot.

[8] http://krzysztofjaw.blogspot.com/2011/08/dzien-wojska-polskiego-i-syjo-sowiecko.html

Polska zostanie na stałe przy czasie letnim już w 2026 roku. Czy to koniec z idiotycznym przestawianiem zegarków?

Polska zostanie na stałe przy czasie letnim

już w 2026 roku.

Czy to koniec z idiotycznym

przestawianiem zegarków?

28/01/2026 polska-zostanie-przy-czasie-letnim-juz-w-2026-roku-czy-koniec-z-idiotycznym

Polityka

Źródło: AI Generated

Polska podjęła przełomową decyzję, która zakończy erę sezonowych zmian czasu. Według najnowszych informacji, nasz kraj planuje na stałe pozostać przy czasie letnim, a ostatnie przestawienie zegarków ma nastąpić 29 marca 2026 roku. To efekt wieloletnich starań i nowej inicjatywy legislacyjnej, która zyskała szerokie poparcie zarówno wśród społeczeństwa, jak i polityków.

Polskie Stronnictwo Ludowe, będące częścią koalicji rządzącej, złożyło w kwietniu 2025 roku projekt ustawy do Sejmu, proponujący wprowadzenie stałego czasu środkowo-europejskiego letniego (UTC+2) przez cały rok. Inicjatywa ta wpisuje się w szerszą debatę europejską na temat zniesienia zmian czasu, która trwa od kilku lat, ale do tej pory nie przyniosła konkretnych rezultatów.

Kluczowym momentem dla przyspieszenia prac nad zniesieniem zmian czasu stała się polska prezydencja w Radzie Unii Europejskiej, która rozpoczęła się 1 stycznia 2025 roku. Rząd wykorzystał tę okazję, aby umieścić kwestię zniesienia sezonowych zmian czasu wśród priorytetów swojej prezydencji. Działania Polski zyskały poparcie Komisji Europejskiej, która również dąży do przełamania „impasu” legislacyjnego istniejącego od 2019 roku.

Minister Rozwoju Krzysztof Paszyk uzyskał w marcu 2025 roku wsparcie od europejskiego komisarza ds. zrównoważonego transportu Apostolosa Tzitzikostasa, który zgodził się, że potrzebne są „nowe pomysły”, aby przełamać dotychczasowy brak postępów w tej sprawie. To otworzyło drogę do bardziej zdecydowanych działań na poziomie unijnym.

Polska inicjatywa wpisuje się w szerszy kontekst europejskich dyskusji. Debata na temat zniesienia zmian czasu nabrała tempa w 2018 roku, gdy Komisja Europejska przeprowadziła konsultacje społeczne. Wzięło w nich udział 4,6 miliona obywateli UE, z czego aż 84% opowiedziało się za rezygnacją z przestawiania zegarków. Parlament Europejski w 2019 roku zagłosował za zniesieniem tej praktyki od 2021 roku, jednak brak porozumienia wśród państw członkowskich w Radzie UE zablokował wdrożenie tej decyzji.

Główną przeszkodą w osiągnięciu unijnego konsensusu był brak zgody co do wyboru jednolitego czasu – niektóre kraje, jak państwa skandynawskie, preferowały czas zimowy, inne, w tym Polska, optowały za czasem letnim. Ta rozbieżność stanowisk doprowadziła do wieloletniego zastoju w procesie legislacyjnym.

Polska decyzja o jednostronnym wprowadzeniu stałego czasu letniego jest odważnym krokiem, który może zainspirować inne kraje członkowskie do podobnych działań. Jednakże eksperci podkreślają, że kluczowa będzie koordynacja z sąsiednimi państwami, aby uniknąć zakłóceń w transporcie i handlu transgranicznym.

Według dostępnych informacji, ostatnia zmiana czasu w Polsce nastąpi w nocy z 28 na 29 marca 2026 roku. Wtedy to o godzinie 2:00 zegarki zostaną przesunięte na godzinę 3:00, przechodząc na czas letni – i w nim pozostaną na stałe. Oznacza to, że jesienią 2026 roku Polacy po raz pierwszy od dekad nie cofną wskazówek zegarów.

Wprowadzenie stałego czasu letniego niesie ze sobą liczne korzyści, ale również pewne wyzwania. Do zalet należy zaliczyć dłuższe wieczory, co może przyczynić się do zwiększenia aktywności fizycznej po pracy, poprawy samopoczucia i potencjalnych oszczędności energii. Badania wskazują również na pozytywny wpływ na zdrowie psychiczne, dzięki redukcji zaburzeń rytmu dobowego wywołanych zmianami czasu.

Polska decyzja, choć podjęta na poziomie krajowym, ma na celu przełamanie europejskiego impasu i zachęcenie innych państw członkowskich do podobnych działań. Pełna stabilizacja systemu czasu w Europie może nastąpić do 2029 roku, gdy UE ujednolici swoje podejście do tej kwestii. [Jeśli UE dotrwa… md]

Wprowadzenie stałego czasu letniego to odpowiedź na wieloletnie postulaty społeczeństwa, które w zdecydowanej większości opowiada się za zniesieniem uciążliwych zmian. To także krok w kierunku nowoczesnych rozwiązań, lepiej dostosowanych do współczesnego stylu życia i potrzeb obywateli.

Ostateczna implementacja tej zmiany będzie wymagała jeszcze dopracowania szczegółów technicznych i logistycznych, ale kierunek został już jasno wytyczony. Po latach niepewności i debat, Polska zdecydowała się na „odważny krok”, który może stać się początkiem końca sezonowych zmian czasu w całej Europie.

Źródła:

https://notesfrompoland.com/2025/03/28/poland-pushes-for-…

https://www.tvpworld.com/83141126/polish-eu-presidency-to…

https://timeuse.barcelona/members-of-the-european-parliam…

https://tvpworld.com/83151475/polish-eu-presidency-to-pus…

Ukraińskie i meksykańskie kartele. Narkobiznes w Polsce rośnie

Ukraińcy i meksykańskie kartele.

Narkobiznes w Polsce rośnie

przez imigrantów

23.01.2026 nczas/ukraincy-i-meksykanskie-kartele-narkobiznes-w-polsce-rosnie-przez-imigrantow/

Rekordową ilość 29 ton narkotyków przejęło w ubiegłym roku CBŚP, z tego większość pochodziła z nielegalnych fabryk w kraju. „Ale narkobiznes zmienia oblicze – do gry wchodzą cudzoziemskie grupy przestępcze, w tym z Meksyku” – pisze piątkowa „Rzeczpospolita”.

„Rodzimy czarny rynek na dobre zawojowały 'kryształy’, zwane 'kokainą dla ubogich’ – w ubiegłym roku policjanci CBŚP przechwycili ich dwukrotnie więcej niż rok wcześniej” – wskazują dane, które poznała „Rz”.

– Zdecydowana większość, ponad 20 ton narkotyków zabezpieczonych przez policję w ubiegłym roku, została wyprodukowana w Polsce, w nielegalnych laboratoriach należących do zorganizowanych grup przestępczych – powiedział gazecie podinsp. Michał Aleksandrowicz, naczelnik Wydziału do Zwalczania Zorganizowanej Przestępczości Narkotykowej Centralnego Biura Śledczego Policji.

CBŚP odebrało gangom w minionym roku łącznie 29 ton narkotyków – to więcej o 7,3 tony niż w 2024 r. i o drugie tyle niż dwa lata temu, gdy było to 14 ton. Spadł popyt na marihuanę i haszysz, a kokainy przejęto 3,8 tony, czyli o blisko pół tony mniej.

Boom dotyczył narkotyków syntetycznych – to tzw. kryształy, do których zalicza się klefedron, klofedron czy Alfa PVP (narkotyki z grupy katynonów). Działają podobnie jak kokaina, są niebezpieczne, ale nieporównanie tańsze.

„Przejęto ich aż 18 ton, rok wcześniej – 9,7 tony. Z kolei ilość mefedronu z rodzimych fabryk wzrosła pięciokrotnie – ze 111 kg do 560 kg” – informuje „Rzeczpospolita”.

„Kryształy” powstają w krajowych laboratoriach – w ubiegłym roku CBŚP rozbiło 58 z nich, rok wcześniej – 60. Tyle że obecne są większe, bardziej profesjonalne, działające z rozmachem.

– Często z jednego rozbitego laboratorium zabezpieczamy narkotyki o czarnorynkowej wartości od kilku do kilkudziesięciu milionów złotych – powiedział gazecie Aleksandrowicz.

Zmienia się profil narko-przestępców – w proceder wchodzą cudzoziemcy. Echem odbiło się pierwsze w historii CBŚP rozbite laboratorium metadonu w Polsce, które założyli Ukraińcy.

Produkcja czy przemyt narkotyków są zdominowane przez rodzime grupy przestępcze, jednak są również grupy rosyjskojęzyczne, a w ostatnim czasie pojawili się Meksykanie powiązani z jednym z największych karteli w Ameryce Północnej.

– Na wczesnym etapie ich laboratoria zostały rozbite, a oni zatrzymani – powiedział „Rz” Aleksandrowicz.

We Francji, oficjalnie, więc z retuszem: Połowa kryminalistów to nachodźcy

Statystyka prawdę ci powie o skutkach imigracji

28.01.2026 nczas/statystyka-prawde-ci-powie-o-skutkach-imigracji

NCZAS.INFO | Imigranci we Francji. Zdjęcie ilustracyjne.
NCZAS.INFO | Imigranci we Francji. Zdjęcie ilustracyjne.

We francuskiej Żyrondzie „49% osób popełniających wykroczenia publiczne to cudzoziemcy”. Taka informację podał oficjalnie prefekt tego regionu 23 stycznia, przy okazji prezentacji raportu dotyczącego przestępczości w roku 2025.

Prefekt Żyrondy Étienne Guyot poruszył kwestię imigracji i ujawnił, że prawie połowa wszystkich przestępców w departamencie to obcokrajowcy. Imigracja i bezpieczeństwo to jeden z najważniejszych priorytetów Francuzów przed wyborami samorządowymi zaplanowanymi na marze tego roku.

Prefekt stwierdził, że ​​w 2025 roku w Żyrondzie „49% osób popełniających przestępstwa było cudzoziemcami”. Dodał, że ponad 1000 osób otrzymało nakazy deportacji i zadeklarował: „zrobimy wszystko, co w naszej mocy, aby zapewnić, że osoby, którym wydano nakazy deportacji, wyjadą, ponieważ czasami dopuszczają się przestępstw”.

Étienne Guyot pochwalił jednak służby za to, że w porównaniu z rokiem poprzednim, „o 30% więcej cudzoziemców” z nakazem wyjazdu opuściło Francję. W 2025 roku władze zaostrzyły również kontrole.

Niektóre z nich wprowadzono na ruchliwych przejściach granicznych w ramach krajowej operacji zwalczania nielegalnej imigracji. „Napływa do nas wielu cudzoziemców, głównie z Półwyspu Iberyjskiego i tam przebywających legalnie”. Prefekt dodał, że pochodzą głównie z Afryki Północnej i Afryki Subsaharyjskiej.

Źródło: Europe1/ CNews

Zasada UE – my negocjujemy, wy płacicie. Pfizer i „strzyżenie baranów”

Pfizer i „strzyżenie baranów”

-ab-


pfizer-i-strzyzenie-baranow

1. Proces sądowy

W styczniu 2026 r. przed sądem pierwszej instancji w Brukseli rozpoczął się proces wytoczony przez koncern Pfizer oraz firmę BioNTech przeciwko Skarbowi Państwa RP.

Kwota sporu: Pfizer domaga się od Polski zapłaty ok. 6 miliardów złotych (dokładnie ok. 1,37 mld euro) wraz z odsetkami.

Powód: Roszczenie dotyczy 60 milionów dawek szczepionek przeciw COVID-19, których polski rząd (gabinet Mateusza Morawieckiego) odmówił odebrania i zapłaty w kwietniu 2022 roku.

Argumentacja Polski: Polska strona powołała się na klauzulę siły wyższej (force majeure), tłumacząc, że wybuch wojny na Ukrainie i konieczność przyjęcia milionów uchodźców spowodowały nadzwyczajną zmianę sytuacji finansowej i społecznej państwa.

2. Kontrowersje wokół kontraktu i „SMS-y von der Leyen”

Kontrakt, na podstawie którego Pfizer dochodzi roszczeń, to tzw. trzecia umowa unijna z maja 2021 roku, opiewająca na gigantyczną liczbę 1,8 miliarda dawek dla całej UE.

Kto negocjował? Kontrakt był negocjowany centralnie przez Komisję Europejską w imieniu wszystkich państw członkowskich. Kluczową rolę odegrała przewodnicząca KE, Ursula von der Leyen.

Afera SMS-owa (Pfizergate): Kontrowersje wzbudził fakt, że von der Leyen miała prowadzić bezpośrednie negocjacje z prezesem Pfizera, Albertem Bourlą, za pomocą wiadomości tekstowych (SMS).

Zarzuty: Krytycy (w tym m.in. „The New York Times”),  że taka forma negocjacji była nietransparentna, omijała oficjalne kanały urzędowe i mogła doprowadzić do zakontraktowania zbyt dużej liczby preparatów po niekorzystnych cenach. Komisja do dziś odmawia ujawnienia treści tych SMS-ów, twierdząc, że nie zostały one zarchiwizowane.

3. Dlaczego Polska musi płacić? (Mechanizm unijny)

Polska jest zmuszona do odpowiedzi przed sądem z powodu specyficznego systemu zakupów wspólnych (Joint Procurement Agreement):

System „Take or Pay”: Umowy unijne miały charakter wiążący. Państwa członkowskie określały swoje zapotrzebowanie, a KE podpisywała w ich imieniu umowę. Mechanizm ten nie przewidywał elastyczności – kraje zobowiązały się do zakupu określonej liczby dawek niezależnie od tego, czy pandemia wygaśnie, czy nie.

Zasada solidarności i prawo belgijskie: Ponieważ umowę podpisała KE z siedzibą w Brukseli, spory rozstrzygane są przed sądami belgijskimi według tamtejszego prawa cywilnego, które jest bardzo rygorystyczne w kwestii dotrzymywania umów handlowych.

4. Skąd tak duża ilość szczepionek?

Nadmiarowa liczba dawek (w szczytowym momencie Polska miała zakontraktowane ponad 200 mln dawek na ok. 38 mln obywateli) wynikała z działania systemu proporcjonalnego podziału:

Zasada pro-rata: Każdy kraj UE otrzymywał ofertę zakupu dawek proporcjonalnie do liczby ludności.

Zabezpieczenie na zapas: W 2021 r., w obawie przed mutacjami i brakiem dostaw (jak w przypadku AstraZeneca), KE zdecydowała o zakupie ogromnych ilości „na wszelki wypadek”, aby zapewnić dawki przypominające na lata 2022–2023.

Brak klauzul wyjścia: W kontraktach zabrakło mechanizmów pozwalających na redukcję zamówień w przypadku spadku zainteresowania szczepieniami, co doprowadziło do sytuacji, w której w polskich magazynach zalegały dziesiątki milionów dawek, którym kończył się termin ważności.

Przygotował ChatGPT

Przedstawiony powyżej mechanizm, to stara zasada 'strzyżenia baranów” – jedna z podstawowych zasad UE – my negocjujemy, wy płacicie. Jest on popularny w UE zwłaszcza w dziedzinach, gdzie występują duże przepływy pieniężne

Ursula Wodęleje zupełnie zwariowała. Walczy z kwiatkami w doniczkach.

Koniec z roślinami doniczkowymi. Zbliża się nowy zakaz w Unii Europejskiej

Anna Dębska 26/01/2026 polskiobserwator.de/koniec-z-roslinami-doniczkowymi-nowy-zakaz-w-unii-europejskiej

Zbliża się nowy zakaz w Unii Europejskiej. Wiosenne zakupy w supermarketach i sklepach ogrodniczych mogą wkrótce wyglądać zupełnie inaczej. Małe, kolorowe doniczki z hiacyntami, krokusami czy narcyzami, mogą wkrótce zniknąć z półek. Powód nie jest związany z dostępnością kwiatów ani modą – chodzi o prawo i ochronę środowiska. Unia Europejska przygotowuje radykalne zmiany w przepisach dotyczących roślin doniczkowych, które dotkną każdego, kto hoduje je w swoim domu, na balkonie czyw ogrodzie. Co to oznacza dla ogrodników i miłośników kwiatów?

UE zakazuje plastikowych doniczek. Radykalne zmiany w przepisach dotyczących roślin doniczkowych

W ramach Europejskiego Zielonego Ładu Bruksela konsekwentnie ogranicza produkty jednorazowego użytku. Po zakazie plastikowych toreb w 2022 roku, kolejnym celem są produkty, które wcześniej wydawały się niegroźne – plastikowe doniczki. Do tej pory większe pojemniki, które sprzedawano razem z rośliną lub używano w różnych etapach produkcji, były wyłączone z przepisów. Teraz UE planuje, by wszystkie plastikowe doniczki zostały zakwalifikowane jako jednorazowe opakowania, które mają zniknąć do 2030 roku. To radykalna zmiana dla branży ogrodniczej i zwykłych klientów.

Branża ogrodnicza alarmuje

Producenci i sprzedawcy roślin nie kryją zaskoczenia. Hans Joachim Brinkjans, wicedyrektor Zentralverband Gartenbau (ZVG), podkreśla, że interpretacja Komisji Europejskiej jest zbyt szeroka i może znacząco skomplikować handel kwiatami. „Nie wiadomo, jak sprostamy tym wymaganiom bez ogromnych kosztów i strat w transporcie. To realne zagrożenie dla małych i średnich firm,” mówi Brinkjans.

Dla ogrodników oznacza to konieczność przemyślenia całego procesu produkcji, od szklarni po sprzedaż detaliczną. Jak podaje t-online, koszty logistyczne mogą wzrosnąć, a dotychczasowe plastikowe doniczki przestają być opcją „bezpieczną i tanią”.

Jakie alternatywy czekają konsumentów?

Zakaz plastikowych doniczek nie oznacza bezwzględnego końca sprzedaży roślin, ale zmieni sposób, w jaki trafiają one do domów klientów. Obecnie rozważane są kilka rozwiązań:

  • Doniczki kompostowalne – wykonane z biodegradowalnych materiałów, jednak często wymagają specjalnych warunków, by prawidłowo się rozłożyć.
  • Papier i karton – ekologiczne, ale słabo sprawdzają się w transporcie wilgotnych roślin.
  • Systemy wielokrotnego użytku – mogą zmniejszyć ilość odpadów, ale wymagają od klientów zwrotu pojemników, co generuje dodatkowe koszty i wysiłek.
  • Doniczki z terakoty – ekologiczne, ale kruche i ciężkie, co podnosi koszty transportu.

Każda z tych opcji wymaga kompromisu między ekologią, praktycznością i kosztami.

Co zmiany oznaczają dla klientów?

Dla przeciętnego kupującego zmiana może oznaczać: wyższe ceny roślin, konieczność korzystania z nowych rodzajów doniczek, ewentualny udział w systemach zwrotu lub wymiany pojemników.

Jednocześnie UE podkreśla cel zmian: ograniczenie odpadów plastikowych, które trafiają do środowiska naturalnego w ogromnych ilościach, oraz promowanie rozwiązań bardziej zrównoważonych.

Oburzenie z ręką w nocniku

Oburzenie z ręką w nocniku

Zorard oburzenie-z-reka-w-nocniku

Wszyscy się zatrzęśli z oburzenia po tym jak Trump „umniejszał rolę sojuszników w Afganistanie”. I jak czytam te wszystkie wypowiedzi od oficjalnych do tych pisanych na Internecie przez ludzi to tylko się załamuję.

Wypowiedź Trumpa była niedyplomatyczna, chamska wręcz, ale… prawdziwa. Wystarczy przeczytać historię konfliktu w Afganistanie (Amerykanie dokonują inwazji, polski kontyngent pojawia się w ramach sił „stabilizacyjnych” teoretycznie po zakończeniu głównych walk). Największa liczba żołnierzy USA obecnych w Afganistanie to 90000, największa liczba polskich żołnierzy tam obecnych to 2600, poległo odpowiednio 2463 i 44 żołnierzy. Naprawdę uważamy, że bez tego wsparcia Amerykanie nie daliby rady, że ono było kluczowe dla powodzenia tej wojny (zresztą, dodajmy, ostatecznie przez USA przegranej)?

Pan Trump w swoim prostackim stylu właśnie powiedział nam gdzie jest prawdziwe miejsce Polski w tych wszystkich sojuszach i układach. Wdzięczność? Dajcie spokój… niby za co? Za oddziały, które stanowiły drobny procent całości sił? A poza tym w stosunkach z mocarstwami nie ma czegoś takiego jak wdzięczność. Tą mogą prywatnie odczuwać i wyrażać na prywatnych spotkaniach wojskowi, którzy tam ramię w ramię walczyli. Ale dla polityki państw nie ma to żadnego znaczenia. Jak ktoś ma jakieś wątpliwości to może sobie przypomnieć jak wyglądała wdzięczność Wielkiej Brytanii za wkład polskich sił na Zachodzie w II Wojnie Światowej – a był on nieporównywalnie większy niż znaczenie polskich misji w Afganistanie i Iraku.

Najwyraźniej NIC nie zrozumieliśmy z tej lekcji, nic a nic. Tak właśnie wygląda „stronger together” i „silni w sojuszach” w praktyce. Jak się zmienią interesy to sojusznik sobie pójdzie a my zostaniemi – zwłaszcza zaś sojusznik, który jest mocarstwem morskim, odległym i mającym zupełnie inne problemy niż Polska czy Ukraina.

Niestety, nawet wśród patriotów nadal trwa zaczadzenie chorymi ideami Towiańskiego, którymi Mickiewicz – głupiec ale niestety utalentowany poeta – skutecznie zatruł całe pokolenia Polaków. Polska jako „Chrystus narodów”, „danina krwi” i inne brednie tego rodzaju niestety nadal są żywe.

Jak na to patrzą Amerykanie najlepiej ujął pułkownik Douglas MacGregor w jednej z niedawnych rozmów:

„Ale wiele innych krajów NATO dołączyło do nas nie dlatego, że uważali, że to [inwazja na Afganistan] jest dobry pomysł, nie dlatego, że naprawdę popierali to, co tam robiliśmy, ale dlatego, że chcieli zachować naszą dobrą wolę, naszą przyjaźń. Siedziałem z wieloma polskimi oficerami i oni wprost mówili: wiesz, jesteśmy tu by krwawić z wami. A ja się pytałem: po co?

  • No, musimy krwawić z wami żeby scementować przyjaźń z Polską. A ja próbowałem im powiedzieć, że rozumiem teorię, która za tym stoi ale my jesteśmy bardzo daleko od Polski. I jeśli myślicie, że będziemy was ratować od przyszłych wrogów w regionie lub ludzi, których nie lubicie, nie ważne czy to będą Rosjanie czy Niemcy, Węgrzy czy ktokolwiek inny, to myślę, że cierpicie na urojenia. Nie sądzę żeby to nastąpiło. I do pewnego stopnia całe NATO jest w pułapce takiego myślenia.
  • Są w pułapce iluzji, że są jak Polska w 1939 roku i mówią „Nie lubimy Rosjan. Nie lubimy Niemców. Z nikim się nie będziemy dogadywać. Będziemy wrogiem dla obu. A będziemy tak postępować, bo Brytyjczycy obiecali nam pomóc.” Rozumiesz, to jest ta sama mentalność. Możemy zawsze pójść do Amerykanów a oni nam pomogą. My nie jesteśmy tym zainteresowani. Nigdy nie byliśmy. Nie jesteśmy teraz. I nie będziemy w przyszłości.”

Dla wyjaśnienia, emerytowany od 2004 roku pułkownik McGregor jest czołgistą, który osobiście brał udział w pierwszej wojnie w Iraku dowodząc jedną z większych czołgowych bitew. Jest typem żołnierza, którego jasność oglądu sytuacji sprawdziła się w boju ale niewyparzony język i mówienie wprost zamknęło możliwość awansu na stanowiska generalskie. Choć ewidentnie ma więcej klasy niż Trump i zdecydowanie mniejsze możliwości decyzyjne mówi co do zasady dokładnie to samo.

Zatem… nawet Amerykanin bez Polskich korzeni, patrzący niejako z boku widzi bezsens postawy i polityki jaką Polska uprawia. Ale nie Polacy. I martwią mnie tu nie tyle wypowiedzi zdrajców i marionetek pokroju naszych pożal się Boże mężyków stanu. Martwią mnie bardziej te spontaniczne, szczere wypowiedzi ludzi, które widzę w Internecie.

Ale czego się spodziewać po narodzie, który nadal czci idiotyczne Powstanie Warszawskie i który Józefowi Beckowi stawia pomniki zamiast zapisać go w pamięci powszechnej we frazie „głupi jak Beck”.

Pocieszać się można tylko, że Ukraińcy też okazali się głupcami i dali się wykorzystać w cudzym interesie ginąc setkami tysięcy – a teraz ich „sojusznik” sam im każde oddać Donbas i pewnie coś jeszcze.

Ale czy cudze nieszczęście może naprawdę pocieszać w obliczu własnej analogicznej głupoty? Przecież gdyby nasi zdrajcy dzierżący zewnętrzne znamiona władzy pogonili nas na Rosję to setki tysięcy poszłoby w to z pieśnią na ustach.

Módlmy się, żeby nam tego oszczędzono.

Archeolodzy potwierdzają biblijny opis zniszczenia Sodomy i Gomory przez ogień z nieba [asteroida]

Archeolodzy potwierdzają

biblijny opis zniszczenia

Sodomy i Gomory

Eksplozja 1000 razy większa niż bomba atomowa

2/01/2024 chrzescijanin.pl/eksperci-potwierdzaja-biblijny-opis-zniszczenia-sodomy-i-gomory

wzgórza
Zdjęcie poglądowe

Archeolodzy i teolodzy współpracują, aby przeanalizować ostatnie odkrycia i wyjaśnić, co stało się ze starożytnym miastem Sodoma, o którym mowa w biblijnej Księdze Rodzaju w w Starym Testamencie.

Dr John Bergsma, profesor teologii na Uniwersytecie Franciszkańskim Steubenville w stanie Ohio, uważa, że dowody odkryte w Tall el-Hammam w południowej Dolinie Jordanu mogły powstać po eksplozji ogromnej skały kosmicznej – poinformował magazyn „Relevant”.

Nagłe zniknięcie Tall el-Hammam około 3 600 lat temu od dawna jest dla archeologów tajemnicą. W ruinach miasta nie ma śladów długotrwałego oblężenia wojskowego lub konfliktu. Jednak, jak podaje „Relevant”, pewne ślady wskazują na inną przyczynę katastrofy.

Bergsma zwrócił uwagę na ślady ekstremalnie wysokiej temperatury na fragmentach ceramiki, pozostałościach ludzkich szkieletów i innych artefaktach. Tego typu zniszczenia powstałe w wyniku gorąca mogą być skutkiem wybuchu nad miastem gigantycznej asteroidy, co przypomina opis z Księgi Rodzaju 19:24-25 w Starym Testamencie:

„Wtedy PAN spuścił deszcz siarki i ognia od PANA z nieba na Sodomę i Gomorę. I zniszczył te miasta, całą tę równinę i wszystkich mieszkańców tych miast, a także roślinność tej ziemi”. (UBG)

Dowody wskazują, że doszło do nagłego, niszczącego wydarzenia związanego z wysoką temperaturą. „Smithsonian Magazine” doniósł, że pochodzące z miejsca zdarzenia fragmenty ceramiki noszą zewnętrzne ślady stopienia, przy czym wewnątrz są nietknięte.

Co więcej, skorupy ceramiczne znalezione w Tall el-Hammam były pokryte tzw. trynitytem. To szklana substancja powstała w wyniku testu plutonowej bomby atomowej Trinity, wykonanego 16 lipca 1945 roku w pobliżu Alamogordo w Nowym Meksyku. Szkło składa się głównie z piasku arkozowego zawierającego ziarna kwarcu i skalenia, stopionego przez wybuch atomowy.

Według „Relevant”, obecność trynitytu przemawia za teorią, że na obszarze doszło do wydarzenia związanego z wysoką energią i temperaturą, jak ogromny wybuch lub uderzenie asteroidy.

W wywiadzie dla magazynu Bergsma powiedział też o unikalnym, groteskowym stanie ludzkich szczątków na miejscu wykopalisk.

„Ludzkie szkielety są kompletne od dołu do około połowy kręgosłupa, po czym widać tylko znak przypalenia i dalej w górę ciała nie ma już nic” – opisał. „Znaleziono mocne dowody, że na pewnej wysokości, około 25 stopni nad horyzontem doszło do wybuchu związanego z ogromną temperaturą, który spalił dwa bliźniacze miasta leżące po jordańskiej stronie rzeki”.

Niszcząca siła kilka razy większa od eksplozji syberyjskiej

Steven Collins, dziekan Wyższej Szkoły Archeologii na Południowo-zachodnim Uniwersytecie Trinity i naczelny archeolog w Tall el-Hammam wysnuł teorię, że powietrzny wybuch nad miastem mógł być nawet większy od Katastrofy Tunguskiej z 1908 roku, w której eksplozja asteroidy nad odległymi obszarami Syberii spowodowała rozległe zniszczenia – informuje „Relevant”. Wybuch nad miastem mógł wiązać się z zużyciem o większej ilości energii, niż zrzucenie pierwszej bomby atomowej na Hiroszimę w Japonii w 1945 roku.

Według NASA, 30 czerwca 1908 roku, w atmosferę ziemską weszła asteroida, która eksplodowała w powietrzu nad Syberią. Miejscowi świadkowie zamieszkujący rzadko zaludniony obszar mówili, że widzieli kulę ognia i słyszeli potężny wybuch. Zgłaszali też ogromne pożary lasów i mówili o powalonych drzewach w promieniu wielu mil. Z powodu znacznego oddalenia, wydarzenie zwróciło niewielką uwagę. Chociaż pierwsza wyprawa naukowa dotarła tam dopiero w 1927 roku, znaleziono wiele dowodów zniszczenia przez asteroidę, wywołanego falą uderzeniową i wysoką temperaturą powietrznej eksplozji.

Jak donosiło CBN News, Collins był współautorem pracy naukowej, w której potwierdzono zniszczenie miasta przez „wydarzenie termiczne”.

„Gwałtowna pożoga, która zmiotła Tall el-Hammam, zostawiła po sobie stopioną ceramikę, zwęglone fundamenty oraz kilka stóp pyłu i szczątków zniszczenia ubitych w ciemnoszarą formę, jak w sztuce kuchennej Cuisinart” – zauważył.

W innej, wspólnie napisanej pracy naukowej, archeolodzy Phillip J. Silvia i Collins stwierdzili: „Dowody fizyczne z Tall el-Hammam i sąsiednich obszarów pokazują oznaki wysoko niszczącego wydarzenia uderzeniowego i termicznego, jakiego można się spodziewać w opisie Księgi Rodzaju 19”.

W opracowaniu autorzy postawili wniosek, że Sodoma i Gomora zostały zniszczone w wyniku powietrznego wybuchu meteorytu.

Praca pierwotnie opublikowana w 2021 roku w magazynie „Nature Scientific Reports” i uaktualniona w maju 2023 roku, wspiera teorię Collinsa, że wydarzenie, do którego doszło nad starożytnym miastem, było „znacznie potężniejsze w mocy, niż Katastrofa Tunguska”.

Bomba zrzucona na Hiroszimę liczyła 15 kiloton energii, co odpowiada mocy wybuchu 15 000 ton trotylu. Zniszczenia spowodowane przez Katastrofę Tunguską obliczono na 5 megaton lub 5 milionów ton trotylu.

Posługując się komputerem w celu analizy danych zebranych na miejscu katastrofy, autorzy opracowania zasugerowali, że siła zniszczenia w Tall el-Hammam mieściła się w zakresie co najmniej 15 megaton, co oznacza moc wybuchu 15 milionów ton trotylu.

W Księdze Rodzaju 19:27-28 znajduje się opis skutków katastrofy w Dolinie Jordanu:

„Abraham zaś wstał rano i udał się na to miejsce, gdzie stał przed PANEM. Gdy spojrzał w stronę Sodomy i Gomory, i całej ziemi tej równiny, zobaczył, że dym unosił się nad tą ziemią jak dym z pieca”. (UBG)

Uderzenie przyniosło spore ilości soli, wydarzenie historyczne

Wybuch powietrzny o potężnej sile rażenia przyniósł spore ilości soli, co znowu kieruje do relacji z Księgi Rodzaju 19, gdzie czytamy o żonie Lota, która zamieniła się w słup soli – podaje „Relevant”.

„I gdy wyprowadzili ich stamtąd, on powiedział: Uciekaj, abyś ocalił swoje życie. Nie oglądaj się wstecz, ani nie zatrzymuj się nigdzie na tej równinie. Uciekaj na górę, abyś nie zginął” – Księga Rodzaju 19:17 (UBG).

„Wysoki nacisk uderzeniowy doprowadził do wyrzutu soli” – powiedział w rozmowie z „Relevant” James Kennett, emerytowany profesor nauki o ziemi na Uniwersytecie Kalifornijskim. „Uderzenie mogło częściowo objąć Morze Martwe, które jest bogate w sól”.

W wywiadzie dla „Relevant” Bergsma wyraził przekonanie, że odkrycia archeologów wyjaśniają, co stało się z biblijnymi miastami Sodomą i Gomorą.

„To naprawdę zmieniło moją perspektywę na mapę Starego Testamentu, zwracając uwagę na fakt, że coś, co wydaje się zbyt dziwaczne, by mogło być historią, w rzeczywistości okazuje się wydarzeniem historycznym” – powiedział.

Archeolodzy posługują się zapisem Księgi Rodzaju, by określić lokalizację

Jak relacjonowało CBN News w lipcu zeszłego roku, w odcinku „The Rosenberg Report”, Collins opowiedział Joelowi C. Rosenbergowi, jak on i jego zespół znaleźli w Jordanii biblijne miasta.

Collins powiedział, że posłużył się opisami biblijnymi jako wskazówkami, by znaleźć lokalizację miast, skupiając swoje badania na Dolinie Jordanu.

Zaczynając z tego miejsca, Collins posłużył się wskazówkami z Biblii, m. in. odniesieniem z Księgi Rodzaju 13:10:

„Wtedy Lot podniósł swe oczy i zobaczył, że cała równina nad Jordanem była dobrze nawodniona – zanim PAN zniszczył Sodomę i Gomorę – jak ogród PANA, jak ziemia Egiptu, aż do Zoar”.

„Właściwe pytanie, jakie należy zadać w lokalizacji Sodomy, brzmi: Gdzie stał Lot, gdy podniósł oczy i zobaczył, że cała równina Jordanu była dobrze nawodniona? Było to Betel i Aj” – wyjaśnił Collins.

Autor: Steve Warren Źródło: CBN

Wallenrodyzm, mesjanizm, romantyzm.

Wallenrodyzm, mesjanizm, romantyzm.

Izabela Brodacka

Głosowałam przeciwko anszlusowi naszego kraju do UE. Wiedziałam jak się kończy centralne zarządzanie i planowanie oraz jakie są losy ogromnych, bezwładnych struktur gospodarczych i społecznych. Dotyczy ich wszystkich określenie przypisane Rosji przez Denisa Diderota: „Colosse aux pieds d’argile czyli kolos na glinianych nogach”- postać opisana w Księdze Daniela jako sen Nabuchodonozora.

Doświadczenia realnego socjalizmu nauczyły mnie, że nie należy zwracać uwagi na intencje ruchów i przemian społecznych. Dobrymi intencjami jest wszak – jak mówi znane przysłowie- wybrukowane dno piekła.

Szkoda zatem czasu na zastanawianie się nad deklarowanymi intencjami projektodawców UE. Warto natomiast poświęcić chwilę uwagi intencjom członków społeczeństw, które entuzjastycznie potraktowały te projekty i zawarte w nich czcze obietnice.

Zwolennicy wejścia do UE oczekiwali przede wszystkim wolności. Wolności od wszelkich idiotyzmów sowieckiego zarządzania, wolności sumienia, wolności słowa, a przede wszystkim wolności poruszania się po świecie. Spotkała ich niewola jeszcze bardziej dotkliwa i bardziej idiotyczna.

Socjalistyczny ustawodawca zabraniał na przykład budowania domów o powierzchni większej niż 110 metrów kwadratowych. Nikt nie zabraniał jednak właścicielowi nędznej wiejskiej chałupiny palić w piecu tym na co było go stać. Szyszkami, gałęziami, słomą czy korą drzew. Obecnie ustawodawca zabrania nie tylko palenia węglem czy drewnem lecz złośliwie zmienia obowiązujące zasady.

Kilka lat temu nakłaniano właścicieli domków do przejścia na ogrzewanie gazowe, a gdy wielkim wysiłkiem finansowym udało im się to zrobić, okazuje się że ogrzewanie gazowe też już nie spełnia standardów (czytaj wydumek) ekologów (czytaj ideologów) spod znaku centralnego zarządzania ( czytaj ekologicznego terroru) i należy przechodzić na ogrzewanie elektryczne.

Oczekiwaliśmy wolności podróżowania. „Keine Grenzen” wyśpiewywał jakiś naiwniak z czerwonymi włosami. A może wcale w tę ideę nie wierzył i był po prostu wynajęty do propagowania UE? Wątpię czy Izaak Dunajewski i Wasilij Lebiediew autorzy muzyki i słów do pieśni „Широка страна моя родная”, która podbiła komunistyczny świat  wierzyli w jej przesłanie. Wszak jak śpiewał Kazik „wszyscy artyści to prostytutki”.

W szkole podstawowej 121 przy ulicy Różanej w Warszawie, gdzie zmuszano nas do odśpiewywania podczas apeli po rosyjsku tej zakłamanej pieśni, nieodmiennie zmienialiśmy w zwrotce „Я другой такой страны не знаю, Где так вольно дышит человек” ( nie znam innego kraju w którym tak swobodnie oddycha człowiek) wers „Где так вольно дышит человек” na „gdzie tak wolno zdycha czeławiek”.

Wracając do oczekiwań wobec UE. Ludzi cieszyła obiecywana możliwość swobodnego przemieszczania się, zwiedzania obcych krajów, poznawania ich kultury i obyczajów. Komu przyszło do głowy, że zamiast wolności przemieszczania się będzie się planować zamykanie nas w „miastach piętnasto-minutowywch” natomiast nieograniczoną wolność najeżdżania naszego kraju otrzymają ludzie spoza UE, przedstawiciele zupełnie obcych kultur.

Nie spodziewano się, że nasza granica stanie się podobna do błony półprzepuszczalnej, transport ludzi będzie zachodził bez kontroli i ograniczeń tylko w naszą stronę. Ludzie oczekiwali wolności słowa i swobody wypowiedzi. Czy przypuszczali, że usta zamknie im poprawność polityczna i to bardziej skutecznie niż kiedyś komunistyczna cenzura.

Co gorsza cenzura politycznej poprawności jest asymetryczna a nawet antysymetryczna. Penalizowane jest nieżyczliwe nazwanie niejakiego Owsiaka natomiast bezkarnie można obrażać księży, polityków prawej strony oraz instytucje kościelne.

Głosujący za wstąpieniem do UE oczekiwali również korzyści finansowych. Sądzili, że Unia da pieniądze na różne słuszne inicjatywy. Nie przyszło im do głowy, że Unia nic nie daje, co najwyżej część oddaje i to według widzi mi się brukselskiej biurokracji wpłacone uprzednio sumy, a projekty dotowane przez Unię nie koniecznie muszą być słuszne, a przede wszystkim nie koniecznie będą nam odpowiadać. Nie przypuszczali że Unia będzie ich łoić absurdalnymi karami, że będzie likwidować resztki uratowanego po reformach Balcerowicza przemysłu, że będzie zamykała nasze stocznie i likwidowała kopalnie i że obciąży absurdalnymi haraczami za emisję CO2 nie tylko przemysł lecz nawet prywatne domy i gospodarstwa. Oczekiwali honorowania świętego prawa własności a doczekali się planowanego ograniczenia liczby przypadających na rodzinę samochodów.

Oczekiwali swobody wychowywania dzieci według wybranego przez siebie systemu wartości a doczekali się likwidowania lekcji religii, propagowania w szkołach zboczeń seksualnych a nawet planowanie lekcji masturbacji w przedszkolach.

Jak widać żadne z naszych oczekiwań po wstąpieniu do UE nie zostało zrealizowane. Wydaje się, że otrzymaliśmy wręcz przeciwieństwo tego co nam obiecywano, albo sami wymarzyliśmy sobie w swoich całkowicie nierealistycznych rojeniach. Jak można było przypuszczać, że zbiurokratyzowana ogromna struktura państwa ponadnarodowego będzie bardziej sprawna i racjonalna w swych działaniach od struktur państw narodowych? Jak skrajną naiwnością było twierdzenie, że państwa dominujące w strukturach UE zrezygnują z realizowania swoich partykularnych interesów. Pozostaje zagadką dlaczego przynależność do UE traktowana jest jak ślub kościelny w katolickiej rodzinie, jak sakrament a akceptacja tej przynależności jak dogmat. Każdy polityk deklaruje przy każdej okazji akceptację przynależności do UE podobnie jak za czasów realnego socjalizmu deklarowano miłość do związku sowieckiego. Jest to rodzaj syndromu sztokholmskiego w skali klasy politycznej czy nawet kraju. Świadczy o tym fakt, że widząc wady naszego związku z UE roimy sobie na temat naprawiania jej od wewnątrz a nawet jej chrystianizacji. Podobnie jak niektórzy zapisujący się do PZPR łudzili się, że naprawią socjalizm wchodząc w jego struktury. Jest to odwieczny mesjanizm i wallenrodyzm czyli romantyzm.

Fajerwerki z tłumikiem. MEM-y IV.

————————————–

———————————————-

————————————-

————————————————

—————————————————

———————————————-

—————————————————–

——————————————————

Czy to Mercosur unicestwił Unię? To rolnicy dali dupy.

Jak Mercosur unicestwił Unię

zetjot


salon24.pl/u/zetjot/1484853,jak-mercosur-unicestwil-unie

Celem, istotą założenia Unii była swobodna cyrkulacja ludzi i towarów po terenie objętym umowami członkowskimi.

Swobodna cyrkulacja po terenie.

Umowa Mercosur, które znosi tę zasadę przez umożliwienie obcym podmiotom wejście na rynek europejski, uderza w tę fundamentalną zasadę i rozbija Unię.

Powód tego samobójstwa w tym tekście mnie nie interesuje. Interesuje mnie reakcja populacji na ten akt. Wiadomo, że skutki byłyby dramatyczne dla wszystkich, szczególnie rolników.

Jak zachowali się rolnicy? Infantylnie. Sens ich egzystencji jest zagrożony, a oni decydują się na pseudo-strajki, protesty i pseudo-blokady – stoją na poboczach dróg i udzielają wywiadów telewizji. Dwadzieścia lat tresury zadziałało i oduczyło adekwatnej reakcji  na zagrożenie. Do Warszawy nie wjadą, bo Trzaskowski nie pozwolił.

Rolnicza Solidarność nie odrobiła lekcji Solidarności robotniczej. Solidarność robotnicza uderzyła tam, gdzie tkwiło jądro systemu i władza. W gospodarce komunistycznej władza mieściła się m. in. w dyrekcjach zakładów pracy i organizacjach partyjnych. Przejęcie przez załogi zakładów pracy zlikwidowało tam władzę komunistyczną i zmusiło ją do negocjacji.

Walka wymaga świadomości konieczności podjęcia ryzyka i determinacji w dążeniu do celu.Rolnicy o tym wymogu zapomnieli. A to jest błąd niewybaczalny.

Sens władzy unijnej sprowadza się do wolnej cyrkulacji towarów, więc jedynym rozsądnym  działaniem byłoby jej zablokowanie poprzez blokadę skrzyżowania autostrad A1 i A2 pod Łodzią i blokadę Warszawy oraz ewentualnie paru przejść granicznych. Tak żeby zabolało to wszystkich bez wyjątku. A wtedy można było liczyć na skutek. Tymczasem rolnicy okazali się frajerami wierzącymi w dobrą wolę gangsterów.

Ale pojawia się pytanie o jawne szaleństwo w działaniu Unii, szczególnie KE. Proszę się zastanowić nad rdzeniem pojęcia wariat, wariactwo, wariograf. Chodzi tu o przypadki zmian zachowania, które trudno uzasadnić przyczynami racjonalnymi. Unia przestała działać racjonalnie, biurokracja unijna oderwała się od rzeczywistości, bo przede wszystkim zabrakło mechanizmów demokratycznych wiążących ją z elektoratem. I poszybowała w szaleństwa ideologiczne –  histeria klimatyczna , zielony ład, gender i postanowiła popełnić samobójstwo żywnościowe, rolnicze.

Zgodnie z przewidywaniami dalekosiężnych analityków, chodzi nie tylko o możliwość robienia biznesu przez niemiecki przemysł, lecz o bankructwo polskich rolników i przejęcie wszelkiej ziemi ornej w Europie przez te same wielki koncerny, które produkują żywność w Ameryce Południowej. Mam nadzieję, że to tylko złudzenia tych potentatów.

Austria: Koncerny handlowe nie chcą mięsa z Mercosur

Austria: koncerny handlowe nie chcą mięsa z Mercosur

Filip Adamus


pch24.pl/austria-koncerny-handlowe-nie-chca-miesa-z-mercosur

Kolejne sieci sklepów w Austrii ogłaszają, że na ich półki nie trafi mięso sprowadzone z krajów Ameryki Południowej. Przedsiębiorstwa oświadczają, że będą oferować produkty krajowych i lokalnych hodowców. W sumie podobne zapewnienia złożyło już 6 firm.

Wśród sieci, jakie ogłosiły, że nie będą sprowadzać mięsa z państw Ameryki Południowej, są m.in. sklepy Billa, Spar i Lidl, a także firmy Hofer, Penny i Adeg, czytamy na łamach portalspozywczy.pl.

Przedsiębiorstwo Spar zapewniło, że wołowina, wieprzowina i cielęcina, dostępna w sklepach sieci, pochodzi od krajowych hodowców i nie zmieni się to po wprowadzeniu handlu z krajami Ameryki Południowej.

Sieć sklepów detalicznych Billa z kolei poinformowała, że mięso, jakie oferuje klientom, od dawna dostarczają regionalni rolnicy. Zasady te również mają być utrzymane bez zmian.

Hodowla bydła jest szeroko rozwinięta w państwach Ameryki Południowej. Do kluczowych producentów wołowiny na świecie należy na przykład Argentyna, a także Brazylia. Oba te państwa prowadzą intensywny eksport mięsa. Brazylia jest również jednym z wiodących krajów pod względem hodowli trzody chlewnej.

Otwarcie się na handel z krajami Mercosur stworzyło obawy o zdominowanie rynków żywności państw europejskich przez produkty gospodarzy z Ameryki Południowej. Zalew importowanej żywności mógłby okazać się zabójczy m.in. dla rolników w Polsce.  

Źródła: portalspozywczy, opoka.org.pl

KL Polin. MEM-y VII.

————————————-

——————————-

——————————————————-

————————————————

————————————————–

—————————————-

————————————-

—————————————————

———————————–

———————————

———————————————————

SOKRATES

——————————————————————

———————————————————————–

„Europa zaczyna zdawać sobie sprawę, że Putin miał rację” – Cz.I.

Europa zaczyna zdawać sobie sprawę, że Putin miał rację – część I.

Napisał: Thomas Röper anti-spiegel.ru/uropa-beginnt-zu-begreifen-dass-putin-recht-hatte

[Röper to rosyjski propagandysta, pisuje po niemiecku. Ciekawie. md]

———————————————————–

Nagle ton w UE wobec Rosji ulega zmianie, a apele o bezpośredni dialog z Rosją stają się coraz głośniejsze. Nawet kanclerz Friedrich Merz zmienił swoją retorykę. Wydaje się, że budzi to nadmierny optymizm w rosyjskiej telewizji.

Wyjaśniłem już, co moim zdaniem stoi za nowym tonem, jaki kanclerz Merz przyjął w zeszłym tygodniu wobec Rosji, kiedy nagle nazwał Rosję ‚krajem europejskim’, z którym trzeba osiągnąć ‚kompromis’. Było to więcej niż zaskakujące, ponieważ ten sam Fritz Merz oświadczył w oświadczeniu rządowym w Bundestagu 17 grudnia, niecały miesiąc wcześniej, że bardziej dyplomatyczne działania niż pozorowane wówczas negocjacje w Berlinie w sprawie Ukrainy są niemożliwe.

W moim artykule o niedawnym oświadczeniu Merza donosiłem, że Merz po prostu podąża za trendem, który najwyraźniej zakorzenił się w UE: apelem o bezpośrednie negocjacje z Rosją. Niemieckie media praktycznie to zignorowały, ale najwyraźniej w Brukseli trwają już dyskusje na temat powołania specjalnego przedstawiciela UE do rozmów z Rosją.

W przeciwieństwie do mediów niemieckich, media rosyjskie bardzo uważnie śledziły wydarzenia ostatnich dni w UE i były one tematem komentarza w cotygodniowym przeglądzie wiadomości w rosyjskiej telewizji w niedzielny wieczór. Zamieszczam ten komentarz, choć uważam, że jego ton jest przesadnie euforyczny i optymistyczny:

Europa zaczyna zdawać sobie sprawę, że Putin miał rację.

Są wydarzenia i są zjawiska. Wydarzenia są wyjątkowe zdarzenia i one zazwyczaj trafiają do wiadomości. Programy informacyjne wszędzie naturalnie interesują się wydarzeniami: czymś tragicznym, czymś nieoczekiwanym, a także czymś dobrym i długo oczekiwanym. Ale są też wydarzenia zaplanowane, równie ważne dla programów informacyjnych.

Rzadziej jednak w wiadomościach pojawiają się zjawiska. Jakoś nie było pojedynczego wydarzenia, nic szczególnie godnego uwagi się nie działo, a jednak nagle człowiek zdaje sobie sprawę, że coś się zmieniło. Powoli to narastało, a potem nagle… bum!

Tak to teraz wygląda. Zjawiskiem, na które chcemy zwrócić uwagę, jest uświadomienie sobie, że Rosja miała rację. Prezydent Rosji Władimir Putin od lat walczy o to uznanie, wielokrotnie je deklarując, czasem z sympatią, czasem w inny sposób. Dziś przyjrzymy się oznakom tego nowego zrozumienia, które narasta na Zachodzie.

Na przykład, co powiecie na fakt, że kanclerz Niemiec już ogłosił Rosję Europą? To coś nowego, prawda? – Ale Merz powiedział: „Rosja jest krajem europejskim. Jeśli uda nam się znaleźć sposób na długoterminowe pojednanie z Rosją, jeśli zapanuje pokój, jeśli zostanie zagwarantowana wolność, jeśli uda nam się to wszystko, to Unia Europejska, a także my w Republice Federalnej Niemiec, zdamy kolejny test i będziemy mogli patrzeć w przyszłość z wielką ufnością, wykraczającą poza rok 2026. Życzę nam tego wszystkim. Jestem pewien, że nam się uda”.

Friedrich Merz jest tu znakomity. „Długofalowe pojednanie z Rosją”  oznacza wolność narodów do życia we własnej kulturze bez ucisku. Właśnie tego Rosja broni od dziesięcioleci. Dla Merza i Niemiec to test, ale jest on gotów nalegać, by UE go zdała, co ostatecznie da ‚zaufanie’  na przyszłość.

Putin niezliczoną ilość razy mówił o pojednaniu i wolności. Począwszy od jego przemówienia w Bundestagu w 2001 roku, przez Monachijską Konferencję Bezpieczeństwa w 2007 roku, aż po teraz, dokładniej, pięć lat temu, latem 2021 roku, w odniesieniu do działań nazistów wobec Rosjan na Ukrainie w ogóle, a zwłaszcza w Donbasie: „Chodzi o wymuszoną zmianę tożsamości. A najbardziej obrzydliwe jest to, że Rosjanie na Ukrainie są nie tylko zmuszani do wypierania się swoich korzeni i przodków przez pokolenia, ale także do przekonania, że Rosja jest ich wrogiem. Nie będzie przesadą stwierdzenie, że proces wymuszonej asymilacji, tworzenia czystego etnicznie, agresywnie antyrosyjskiego państwa ukraińskiego, jest porównywalny z użyciem przeciwko nam broni masowego rażenia. W wyniku tak brutalnego, sztucznego rozdzielenia Rosjan i Ukraińców, populacja rosyjska może skurczyć się o setki tysięcy, jeśli nie miliony”.

W rezultacie Rosja nie miała innego wyjścia, jak tylko działać. I tak, tego doniosłego dnia, 24 lutego 2022 roku, Putin zwrócił się do narodu w telewizyjnym przemówieniu, wyjaśniając powody rozpoczęcia operacji wojskowej: „Nie można patrzeć na to, co się tam dzieje, bez współczucia. Po prostu nie dało się tego wszystkiego tolerować. Trzeba było położyć kres temu koszmarowi, temu ludobójstwu milionów ludzi, którzy tam mieszkają, i jak najszybciej pokładać nadzieję wyłącznie w Rosji, wyłącznie w nas”.

A skoro już o tym mowa, to oceny Tuckera Carlsona, prawdopodobnie najpopularniejszego amerykańskiego dziennikarza, mówią same za siebie: „Trzeba po prostu otwarcie powiedzieć: ‚Bierzemy Wenezuelę, bo denerwuje nas, że sprzedają naszą ropę Chińczykom, naszym rywalom. Gdy tylko to powiesz – a uczciwość jest dobra – od razu staje się bardzo trudno dalej twierdzić, że Rosja rzekomo nie jest zainteresowana tym, co dzieje się na wschodzie Ukrainy. Trudno krytykować Putina za wkroczenie na Ukrainę. To mocarstwo, które jest bezpośrednio zagrożone na swoich granicach i broni się. Jak to możliwe, żeby mocarstwo takie jak Rosja broniło się? Zgodnie z zasadami, którymi kierujemy się dzisiaj, nie jest to wcale złe”.

Tucker Carlson mówi o prawie mocarstwa do samoobrony. Ale istnieje również różnica między motywami Ameryki a Rosji. W 2023 roku, na spotkaniu Klubu Wałdajskiego, Putin powiedział: „Kryzys na Ukrainie nie jest konfliktem terytorialnym, chcę to podkreślić. Rosja jest największym krajem na świecie, największym pod względem powierzchni. Nie jesteśmy zainteresowani podbojem kolejnych terytoriów. Wciąż mamy długą drogę do przebycia w rozwoju Syberii, Syberii Wschodniej i Dalekiego Wschodu. Nie jest to konflikt terytorialny ani nie chodzi o ustanowienie regionalnej równowagi geopolitycznej. Pytanie jest znacznie szersze i bardziej fundamentalne: chodzi o zasady, na których będzie opierał się nowy porządek świata”.

anti-spiegel.ru/uropa-beginnt-zu-begreifen-dass-putin-recht-hatte

Napisał: Thomas Röper Opracował: Zygmunt Białas

Korzenie lewicy i rocznica śmierci króla Ludwika XVI. 21 stycznia.

Korzenie lewicy i rocznica śmierci Ludwika XVI

pch24/korzenie-lewicy-i-rocznica-smierci-ludwika-xvi

(Oprac. PCh24.pl)

Aktem założycielskim naszej cywilizacji jest męczeńska ofiara Jezusa Chrystusa na Krzyżu.

Dla współczesnej lewicy jest to jednak rewolucja francuska, której fundamentem była zbrodnia i m.in. zamordowanie rodziny królewskiej, a później miliony kolejnych ofiar, jako już pokłosie rewolucyjnych wydarzeń z XVIII wieku. To w 1789 zaczyna się dla lewicy „nasza era”.

Lewicowej formacji trzeba oddać tylko jedno. Od początku potrafili zakłamywać rzeczywistość i odwracać znaczenie pojęć. Są tu mistrzami propagandy, a ta miała swój początek w dewizie owej rewolucji – „wolność, równość, braterstwo”, których rzeczywisty przekaz ośmieszył już George Orwell wskazując, że w praktyce społecznej chodziło o negację tychże haseł. W wydaniu lewicy, rzeczy, które wydają się z pozoru dobre, ostatecznie służą złu. Tak też było w 1790 roku, kiedy to Maximilien de Robespierre sformułował hasło: „Liberté, égalité, fraternité”, które stało się dewizą i masonerii i republiki.

Polska lewica dumna z rewolucyjnych korzeni

Niedawno polska polityk lewicy Anna-Maria Żukowska wyraziła na X „dumę” z towarzysza Krzysztofa Gawkowskiego, który wzywał na wiecu do śpiewania „Międzynarodówki”. Napisała wprost, że „Lewica to Lewica. Ma swoje korzenie w rewolucji francuskiej i październikowej. Nie odstąpimy od naszych ideałów: równości, wolności i braterstwa!”.

Za samozaoranie należą się jej być może brawa. Przyznanie się do korzeni w zbójecko-bolszewickiej etyce Lenina nie wymaga w Polsce nawet komentarza i jest zdaje się nawet prawnie zakazane jako gloryfikacja totalitaryzmu.

Żukowska podparła się jednak także „rewolucją francuską”, która była źródłem dla tej bolszewickiej. Niestety, ta druga ma jeszcze nadal pozytywny „pijar”, bo jest uważana za akt założycielski V Republiki Francuskiej i tamże pielęgnowana. Francja przebyła co prawda drogę pojednania narodowego i paryski Plac Rewolucji stał się już dawno Placem Zgody (Concorde), ale warto przypomnieć, że jej akt założycielski polegał na zgilotynowaniu Króla Ludwika XVI właśnie na wspomnianym placu w 1793 roku. Działo się to 21 stycznia i właśnie obchodzimy kolejną rocznicę tego wydarzenia.

Rocznica 21 stycznia

Francja o nim ciągle pamięta. Kilkaset osób oddawało hołd dla Króla-męczennika już w sobotę 17 stycznia i wyszło na ulice Paryża. Główne obchody w Paryżu obejmują Msze św. i Marsz z pochodniami organizowany przez Stowarzyszenie Souvenir de Louis XVI, który wyruszył z okolic Notre-Dame, przez centrum Paryża, do Kaplicy Pokutnej (Chapelle Expieratoire) w VIII dzielnicy, gdzie odprawiono Mszę św. w intencji Ludwika XVI. Obecny był tu książę Ludwik de Bourbon, ale przede wszystkim cieszyła młodość uczestników tego wydarzenia.

Kolejne obchody tej smutnej rocznicy to także Msza w Saint-Germain-l’Auxerrois (dawnej parafii królów Francji przy Luwrze) zaplanowana na 21 stycznia 2026. Będzie to Msza św. w intencji „Króla Ludwika XVI i wszystkich ofiar rewolucji francuskiej”. W samym Paryżu zamówiono też podobne nabożeństwa m. in. w kościele Saint-Philippe-du-Roule i Saint-Eugène-Sainte-Cécile. Msza odbędzie się także 21 stycznia w Bazylice Królewskiej w Saint-Denis, gdzie w 1815 roku umieszczono szczątki Ludwika XVI i Marii Antoniny po ich ekshumacji w czasach restauracji z dołu z wapnem.

W Marsylii Msza za króla odbywa się w bazylice Sacré-Cœur z udziałem Hrabiego Paryża (Jean d’Orléans). W Lyonie Msza żałobna zaplanowana jest w kościele Saint-Georges, a podobne wydarzenia odbędą się także w wielu innych miastach.

Media zauważają, że w ostatnich latach frekwencja na tych uroczystościach rośnie, zwłaszcza wśród młodych ludzi. Lewicowe media piszą o „manifestacjach skrajnej prawicy”, ale przyczyną renesansu zainteresowania monarchizmem jest raczej zwrot Francuzów ku swojej historii, czy chęć celebracji swoich korzeni w czasach coraz większej utraty tożsamości narodowej i uwiądu republikanizmu.

Mity wolności, równości i braterstwa

Wracając do poseł Żukowskiej, która widzi korzenie swojej formacji w wydarzeniach we Francji z 1789 roku, to warto dodać, że przyznaje w ten sposób, iż jej formacja została zbudowana na zbrodniach. W dniu, w którym wielu Francuzów modli się za zmarłego męczeńsko króla i dokonuje aktów ekspiacji, lewica zapewne czci śmierć innej postaci historycznej.

Warto przypomnieć, że także 21 stycznia, zmarł niejaki Włodzimierz Ilicz Uljanow, znany bardziej jako Lenin. Taki chichot historii. W rzeczywistości w historii rewolucji francuskiej nie ma nic wzniosłego i po odarciu z mitologii, zostaje zbrodnia, nienawiść, triumf ochlokracji.

Mitów jest wiele. Po zdobyciu Bastylii uwolniono z niej w rzeczywistości siedmiu więźniów – czterech oszustów, dwóch wariatów i osobę zamieszaną w „przestępstwa obyczajowe”, którą wysłała do twierdzy jej rodzina.

W kwestii „wolności” rewolucja zamieniła ją szybko na powszechną kontrolę obywateli, donosicielstwo, masowe mordy przeciwników. Dla wielu badaczy rewolucja francuska jest nawet fundamentem i źródłem narodzin totalitaryzmów.

W kwestii równości, co zauważył Orwell, byli od zawsze „równi i równiejsi”. Do „drugiej kategorii”, a nawet „trzeciej” zepchnięto np. katolików.

Podobnie jest z kwestią „braterstwa”, które może i kiedyś miało nastąpić, ale raczej po zgilotynowaniu wszystkich, którzy na owo „braterstwo” nie zasłużyli. Zresztą później rewolucja zjadała już nawet własne dzieci. Jedynym echem owego „braterstwa” było być może zwracanie się do siebie komunistów per „towarzyszu”. Miało być „wyzwolenie ludu”, a to ów lud wzniecał we Francji liczne antyrewolucyjne powstania.

Minister Gawkowski, który chce „ruszać z posad bryłę świata” i Żukowska, która go tłumaczy i usprawiedliwia, to zarazem pogrobowcy Robespierra, Marata, ale też Lenina, Trockiego, Stalina…

W rocznicę 21 stycznia i symbolicznego zgilotynowania Króla, warto o tych „koalicjantach obrony demokracji” nadal pamiętać.

Bogdan Dobosz

UE to tonący okręt, który wypowiedział wojnę całemu światu i własnym mieszkańcom

Unia Europejska w 2026 roku

to tonący okręt,

który wypowiedział wojnę

całemu światu

i własnym mieszkańcom

21/01/2026 – unia-europejska-w-2026-roku-tonacy-okret-ktory-wypowiedzial-wojne-calemu-swiatu

Rok 2026 przejdzie do historii jako moment, w którym wszelkie maski opadły, a europejski projekt integracyjny zderzył się z brutalną rzeczywistością. Bruksela, zamiast budować dobrobyt, stała się centrum generowania konfliktów, które rozlewają się na każdą możliwą płaszczyznę: od dyplomacji, przez handel, aż po ideologiczną wojnę z własnym społeczeństwem.

Zgodnie z tezą Carla von Clausewitza, że wojna jest jedynie przedłużeniem polityki innymi środkami, Unia Europejska znajduje się obecnie w stanie permanentnej konfrontacji. Nie potrzeba do tego dywizji pancernych na przedmieściach Paryża czy Berlina, choć analitycy z Eurasia Group określają ten okres mianem czasu maksymalnego zagrożenia. Obecna sytuacja to suma błędnych decyzji, pychy urzędników i całkowitego oderwania od realiów geopolitycznych, co czyni z Europy gracza nie tylko nieistotnego, ale wręcz toksycznego.

Na wschodzie relacje z Rosją osiągnęły punkt krytyczny, którego nie da się już zatuszować dyplomatycznymi komunikatami. Choć formalnie nikt nie podpisał deklaracji wojny, działania hybrydowe trwają w najlepsze i dotykają każdego aspektu życia. Wydarzenia z 2025 roku, takie jak zmasowane ataki hakerskie na polskie systemy bankowe i niemieckie placówki medyczne, były jedynie wstępem do nowej rzeczywistości. Bruksela, zamrażając rosyjskie aktywa i pompując miliardy w sprzęt wojskowy, w tym myśliwce F-16 czy rakiety dalekiego zasięgu, stała się w oczach Kremla bezpośrednią stroną konfliktu. 

Moskwa nie ukrywa, że prowadzi z Zachodem wojnę zastępczą, a eksperci ostrzegają, że państwa bałtyckie mogą stać się celem agresji przed 2028 rokiem. Unia Europejska, nie posiadając własnej, silnej armii i będąc uzależnioną od coraz bardziej niechętnych Amerykanów, prowadzi politykę eskalacji bez odpowiedniego zaplecza przemysłowego. To klasyczny przykład dyplomatycznego samobójstwa, gdzie ideologiczne hasła o wartościach zastępują trzeźwą ocenę własnych możliwości.

Równocześnie front transatlantycki stał się polem bitwy, co dla wielu zwolenników wiecznego sojuszu jest szokiem. Administracja Donalda Trumpa wdrożyła tak zwaną doktrynę Donroe [odrodzenie Doktryny Monroe] , która traktuje Europę nie jako partnera, lecz jako agresywnego konkurenta handlowego. Nałożenie ceł na produkty z 8 kluczowych krajów europejskich to tylko wierzchołek góry lodowej w relacjach, które legły w gruzach. 

Żądania dotyczące surowców z Arktyki i powracający temat Grenlandii pokazują, że Waszyngton przestał pełnić rolę ochroniarza europejskich interesów. Unia odpowiada próbami blokad technologicznych i politycznych narzędzi nacisku, co jedynie zaognia konflikt. Relacje transatlantyckie są najgorsze od dekad, a groźba wycofania się USA z roli globalnego gwaranta bezpieczeństwa pozostawia Europę w próżni. Bruksela udaje niezależną potęgę, ale bez amerykańskiego parasola atomowego i technologii pozostaje bezbronnym skansenem.

Największa tragedia rozgrywa się jednak wewnątrz wspólnoty, gdzie Bruksela stała się wrogiem własnych obywateli. Forsowanie radykalnej agendy niszczy tkankę społeczną i fundamenty ekonomiczne państw członkowskich. Zielony Ład okazał się gospodarczym harakiri, a nie drogą do nowoczesności. Drastyczna dekarbonizacja i podatki węglowe doprowadziły do wzrostu cen energii o 30 do 50% w krajach takich jak Polska czy Niemcy. 

Przemysł, nie mogąc wytrzymać kosztów, masowo ucieka do Chin i Indii, a europejskie rolnictwo dogorywa pod butem biurokratycznych regulacji ograniczających użycie azotu. Protesty rolników, które paraliżują europejskie stolice, są ignorowane przez eurokratów żyjących w bańce szklanych biurowców. Do tego dochodzi zakaz sprzedaży samochodów spalinowych, co w 2026 roku czyni mobilność dobrem luksusowym, dostępnym tylko dla najbogatszych warstw społeczeństwa.

Równolegle trwa ideologiczna ofensywa, która budzi coraz większy opór. Promocja ideologii gender w szkołach i próby siłowego redefiniowania pojęć biologicznych prowadzą do głębokiej dezorientacji młodych ludzi. Raporty z krajów takich jak Holandia czy Szwecja wskazują na drastyczny wzrost stanów depresyjnych wśród młodzieży poddanej agresywnej indoktrynacji. Z kolei akt o usługach cyfrowych, znany jako DSA, stał się narzędziem brutalnej cenzury. 

Każda krytyka polityki klimatycznej czy migracyjnej jest etykietowana jako dezinformacja i usuwana z przestrzeni publicznej. Bruksela stworzyła mechanizm, w którym wolność słowa kończy się tam, gdzie zaczynają się interesy Komisji Europejskiej. Platformy internetowe są szantażowane gigantycznymi karami, co prowadzi do cyfrowego totalitaryzmu, o jakim wcześniej mogli marzyć jedynie dyktatorzy.

Uzależnienie od Chin to kolejny gwóźdź do trumny europejskiej suwerenności. Udawane działania mające na celu zmniejszenie ryzyka to czysta fikcja literacka. Deficyt handlowy przekracza 300 miliardów euro, a 90% komponentów do tak zwanej zielonej transformacji, od paneli słonecznych po baterie, pochodzi z Państwa Środka. Europa, chcąc być ekologicznym liderem, oddała klucze do swojego bezpieczeństwa Pekinowi, który ściśle współpracuje z Moskwą. To geopolityczny absurd: Bruksela prowadzi wojnę retoryczną z Rosją, kupując jednocześnie chińską technologię wytworzoną dzięki taniemu rosyjskiemu gazowi i węglowi.

Obecna Komisja Europejska zachowuje się jak dawne biuro polityczne w Moskwie, stosując centralne planowanie i kary za nieposłuszeństwo. Dyrektywy narzucane z góry, uderzanie w suwerenność sądów i ignorowanie wyników referendów to metody totalitarne ubrane w eleganckie słowa o praworządności. Obywatele są traktowani jak podmioty do reedukacji, a narody mają rozpłynąć się w bezkształtnej masie zarządzanej przez nieomylnych urzędników. 

Unia Europejska w 2026 roku nie jest supermocarstwem, lecz papierowym tygrysem, który rozpada się pod ciężarem własnych absurdów. Jeśli ten kurs nie zostanie natychmiast przerwany, Europa upadnie pod ciężarem wewnętrznego rozkładu, pozostawiając po sobie ruinę gospodarczą i społeczną pustkę. Koniec ery europejskiej nie następuje w wyniku podboju przez obcą armię, lecz z powodu walki, jaką Bruksela wypowiedziała własnym fundamentom.

Źródła:

https://www.eurasiagroup.net/issues/top-risks-2026

https://time.com/7195729/top-10-global-risks-2026

https://europeanbusinessmagazine.com/global-risks-report-…

https://icds.ee/en/europe-enters-a-period-of-maximum-danger

https://www.argusmedia.com/en/news/2633000-imf-warns-of-m…

Szariatu chcemy !!! MEM-y IV.

————————————————

—————————————————

———————————-

Tolerancyjny Islam – a anglikanizm to straszna choroba!

——————————————————-

—————————————

[a tu otwarcie… ]

—————————–

———————————

————————————–

—————————————

Podrygi zdychającej ostrygi. UE grozi AMERYCE bojkotem Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej

Kraje UE grożą USA bojkotem

Mistrzostw Świata

w Piłce Nożnej 2026

z powodów politycznych

kraje-ue-groza-usa-bojkotem-mistrzostw-swiata-w-pilce-noznej

Napięcia dyplomatyczne między Stanami Zjednoczonymi a Europą osiągają punkt krytyczny. Powodem jest powrót prezydenta Donalda Trumpa do kontrowersyjnego pomysłu przejęcia Grenlandii, autonomicznego terytorium należącego do Danii. W odpowiedzi na te działania, w Europie narastają głosy wzywające do bojkotu Mistrzostw Świata w piłce nożnej w 2026 roku, których głównym gospodarzem będą właśnie Stany Zjednoczone.

Prezydent Trump, ponownie obejmując urząd, wznowił swoje starania o przejęcie Grenlandii, argumentując, że wyspa ma „strategiczne znaczenie” dla bezpieczeństwa narodowego USA oraz jest bogata w cenne surowce mineralne. Dania i Unia Europejska stanowczo sprzeciwiły się tym planom, co doprowadziło do bezprecedensowych działań odwetowych ze strony amerykańskiej administracji.

W odpowiedzi na europejski opór, Biały Dom nałożył 10-procentowe cła na osiem państw europejskich: Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Holandię, Norwegię, Szwecję, Finlandię oraz Danię. Trump zagroził również podwojeniem tych ceł, jeśli do czerwca 2026 roku nie zostanie osiągnięte porozumienie w sprawie sprzedaży lub cesji terytorium.

Mistrzostwa Świata 2026, organizowane wspólnie przez USA, Kanadę i Meksyk, mają być największym turniejem w historii, z rekordową liczbą 104 meczów. Stany Zjednoczone mają być gospodarzem aż 78 spotkań, w tym wszystkich meczów fazy pucharowej od ćwierćfinałów. Jednak w obliczu narastającego konfliktu o Grenlandię, coraz więcej europejskich polityków i działaczy sportowych wzywa do bojkotu tego prestiżowego wydarzenia.

W Wielkiej Brytanii posłowie Simon Hoare i Luke Taylor zaapelowali, aby reprezentacje Anglii i Szkocji wycofały się z turnieju w celu „zawstydzenia” amerykańskiego prezydenta. Z kolei w Niemczech rzecznik ds. polityki zagranicznej Jürgen Hardt określił bojkot jako „ostateczność„, która mogłaby zmusić Waszyngton do zmiany kursu.

Do dyskusji włączyli się również przedstawiciele środowiska piłkarskiego. Oke Goettlich, prezes FC St. Pauli i członek zarządu Niemieckiego Związku Piłki Nożnej, publicznie zakwestionował sens udziału europejskich drużyn w turnieju organizowanym przez kraj, który „atakuje Europę” poprzez groźby ekonomiczne i terytorialne. Podobne stanowisko zajął doświadczony francuski trener Claude Le Roy.

Wśród obywateli europejskich również rzekomo rośnie poparcie dla idei bojkotu. W Holandii petycja wzywająca reprezentację do wycofania się z mistrzostw zebrała już blisko 90 tysięcy podpisów. Jej autorzy argumentują, że udział w turnieju byłby równoznaczny z milczącym poparciem dla „agresywnej polityki terytorialnej” Stanów Zjednoczonych.

Analitycy wskazują, że bojkot Mistrzostw Świata przez europejskie potęgi piłkarskie miałby ogromne konsekwencje finansowe i wizerunkowe dla USA. Europa jest nie tylko domem wielu czołowych drużyn narodowych, ale także największym rynkiem telewizyjnym dla piłki nożnej. Nieobecność reprezentacji takich jak Anglia, Francja czy Niemcy znacząco obniżyłaby prestiż turnieju i mogłaby kosztować organizatorów miliardy dolarów utraconych przychodów.

Przedstawiciele Unii Europejskiej w Brukseli nieoficjalnie przyznają, że bojkot sportowy może być jednym z niewielu skutecznych narzędzi nacisku na administrację Trumpa. „Sport, a szczególnie piłka nożna, ma ogromną siłę symboliczną i ekonomiczną. Amerykanie doskonale rozumieją język pieniędzy, a mundial bez Europy to finansowa katastrofa” – miał powiedzieć jeden z unijnych dyplomatów.

FIFA, światowa federacja piłkarska, znalazła się w niezręcznej sytuacji, próbując zachować neutralność w narastającym konflikcie. Organizacja wezwała do „dialogu i dyplomatycznego rozwiązania sporu”, podkreślając, że sport powinien jednoczyć, a nie dzielić narody.

Konflikt o Grenlandię i potencjalny bojkot Mistrzostw Świata 2026 pokazuje, jak współczesny sport staje się areną geopolitycznych rozgrywek. Pozostaje pytanie, czy europejskie federacje piłkarskie zdecydują się na tak radykalny krok, i czy groźba bojkotu okaże się skutecznym narzędziem w powstrzymaniu amerykańskich ambicji terytorialnych wobec Grenlandii.

Źródła:

https://www.cityam.com/boycott-2026-world-cup-over-greenl…

https://www.theguardian.com/football/2026/jan/20/concerne…

https://www.theguardian.com/world/live/2026/jan/19/trump-…

https://www.dailymail.co.uk/news/article-14309405/Calls-S…

https://www.si.com/soccer/last-resort-german-politician-s…

https://www.mirror.co.uk/sport/football/news/piers-morgan…

Komisja Europejska planuje wprowadzenie zakazu stosowania technologii Huawei i ZTE [Chiny].

apolut.net/eu-kommission-plant-verbot-von-huawei-und-zte-technik

Komisja Europejska planuje wprowadzenie zakazu stosowania technologii Huawei i ZTE w sieciach komórkowych

Komisja Europejska planuje obowiązkowe wycofywanie chińskiej technologii sieciowej od producentów takich jak Huawei i ZTE z sieci komórkowych i infrastruktury krytycznej. Dziś, (20 stycznia 2026 roku-przyp. tłum.) , przedstawiono znowelizowaną ustawę o cyberbezpieczeństwie, która zobowiązuje państwa członkowskie do stopniowego usuwania komponentów wysokiego ryzyka w celu zminimalizowania ryzyka szpiegostwa i sabotażu.

Poprzednie zalecenia krajowe były niewystarczające; nowe przepisy będą zharmonizowane i oparte na ryzyku, w tym terminy dla każdego sektora i koszty. Dotyczy to sieci komórkowych i elektrowni słonecznych. Kraje takie jak Niemcy i Hiszpania mogą się temu sprzeciwić, ponieważ dostawcy usług telekomunikacyjnych obawiają się wysokich kosztów konwersji.

Huawei, ZTE i Chiny nie skomentowały jeszcze sprawy. Środki te odzwierciedlają presję USA na zakazanie chińskiej technologii na obszarach wrażliwych. Niemcy mają już krajowe zalecenia dla sieci 5G.

Tłumaczył Paweł Jakubas, proszę o jedno Zdrowaś Maryjo za moją pracę.

Artykuł ukazał się 20 stycznia 2026 roku na stronie apolut.net/eu-kommission-plant-verbot-von-huawei-und-zte-technik