Kardynał z telefonem podczas ostatniego konklawe mającego na celu wybór papieża Leona, podaje książka „The Election of Pope Leo XIV”. Gerard O’Connell i Elisabetta Pique.
Konklawe , na którym w maju ubiegłego roku wybrano papieża Leona XII na głowę Kościoła katolickiego, zostało przerwane, gdy u jednego ze 133 kardynałów biorących udział w obradach znaleziono telefon komórkowy. Było to poważne naruszenie bezpieczeństwa, jak wynika z książki.
Gdy duchowni przygotowywali się do pierwszego głosowania w Kaplicy Sykstyńskiej w Watykanie , wyposażonej w sprzęt zagłuszający, mający uniemożliwić komunikację z zewnątrz, funkcjonariusze służb bezpieczeństwa odebrali sygnał aktywnego połączenia komórkowego.
Jak wynika z nowej książki „The Election of Pope Leo XIV” autorstwa dwóch wieloletnich korespondentów watykańskich, kardynałowie patrzyli na siebie z niedowierzaniem, po czym jeden ze starszych duchownych odkrył, że ma w kieszeni telefon i oddał go.W książce nie podano nazwiska kardynała ani nie wskazano, że miał jakiś powód, by zatrzymać telefon. Napisano, że chwila ta wywołała u niego „dezorientację i przygnębienie”.
NARUSZENIE BEZPIECZEŃSTWA BYŁO „LEPSZE NIŻ FIKCJA”
Jak piszą autorzy, Gerard O’Connell i Elisabetta Pique, scena ta była „niewyobrażalna nawet w filmie i nigdy wcześniej nie widziana w historii współczesnych konklawe”. Jeden z takich filmów, hit z 2024 roku „Konklawe” , przedstawiał splątaną sieć intryg podczas fikcyjnego wyboru papieża. Zeszłoroczne bezprecedensowe odkrycie telefonu było na swój sposób bardziej zaskakujące niż wszystko, co pokazano w tym filmie, powiedział O’Connell agencji Reuters.
„Rzeczywistość była lepsza od fikcji” – powiedział. Kardynałowie biorący udział w konklawe składają ślubowanie, że nie będą komunikować się ze światem zewnętrznym i oddadzą swoje telefony oraz wszystkie inne urządzenia komunikacyjne na czas trwania obrad, które mogą trwać kilka dni. Biuro prasowe Watykanu nie odpowiedziało na prośbę o komentarz na temat nowej książki, która ujawnia kulisy jednych z najbardziej tajnych wyborów na świecie.
Tylko dwóch czołowych kandydatów na papieża
Kardynałowie zebrali się na dwudniowym konklawe w dniach 7-8 maja [ 2025 r.] w atmosferze wielkiego zainteresowania ze strony świata, aby wybrać następcę papieża Franciszka, który zmarł w kwietniu po 12 latach przewodzenia Kościołowi liczącemu 1,4 miliarda członków. Wiele spekulacji w tamtym czasie skupiało się na możliwości wyboru przez kardynałów nowego papieża z Azji lub Afryki , biorąc pod uwagę fakt, że konklawe było najbardziej zróżnicowanym geograficznie wydarzeniem w historii, w którym brali udział duchowni z 70 krajów.Jednakże, jak wynika z książki, w której po raz pierwszy ujawniono szczegóły dotyczące głosów kardynałów, oparte na informacjach z wywiadów z duchownymi biorącymi udział w projekcie, żaden z kandydatów z tych regionów nie zyskał dużego poparcia.Chociaż kardynałom surowo zabrania się ujawniania szczegółów tajnego głosowania na konklawe bez zgody przyszłego papieża, to jednak dziennikarze często w kolejnych latach stopniowo wydobywają informacje od duchownych.
Jak czytamy w książce, w trakcie konklawe natychmiast wyłoniło się dwóch faworytów. Jednym z nich był włoski kardynał Pietro Parolin , wieloletni urzędnik watykański, uznawany przez wiele mediów za jednego z głównych faworytów. Drugim był amerykański kardynał Robert Prevost, postać w większości nieznana poza kręgami kościelnymi, która miała się wyłonić jako papież Leon X, pierwszy papież z USA.
Już podczas pierwszego głosowania na konklawe, które odbyło się wieczorem 7 maja, Prevost otrzymał od 20 do 30 głosów, co według książki było niezwykle dużą liczbą. Filipiński kardynał Luis Antonio Tagle , który przed wyborami był również uważany za faworyta, otrzymał na konklawe mniej niż 10 głosów.W czwartej turze głosowania, po południu 8 maja, Prevost wygrał, zdobywając 108 głosów. Tagle siedział obok Prevosta podczas liczenia głosów i podał przyszłemu papieżowi pastylkę na kaszel, aby ukoić gardło, jak donosi książka.
Umieszczenie w nagłówku dużej gazety tekstu „Proszę zignorować moje wielkie, złowrogie sekrety!” jest tak samobójczo złym posunięciem PR-owym, że aż śmiesznym, zwłaszcza w ustach członka rodziny, która doprowadziła do tego, że nigdy nie pojawia się w gazetach.
Oto w skrócie cała narracja. System jest sprawiedliwy i traktuje wszystkich równo. Stara Gwardia jest zła, korupcja wykorzeniana, odpowiedzialność spada na dziadków z tego klubu. Niczym #MeToo na sterydach.
(…)
…i chyba można bezpiecznie założyć, że ta era udawanej odpowiedzialności jeszcze dość długo potrwa, a jakiś podupadający członek amerykańskiej klasy wyższej prawdopodobnie będzie musiał posypać głowę popiołem, aby popchnąć tę narrację do przodu.
Cóż, od tego czasu media głównego nurtu – jak to często bywa – pospieszyły się z publikacją dowodów mających na celu potwierdzenie tezy Off-Guardian.
Oto dziwaczny błąd strategiczny bankierki baronowej Ariane de Rothschild, o którym mowa w artykule na pierwszej stronie Telegraph:
Umieszczenie w nagłówku dużej gazety tekstu „Proszę zignorować moje wielkie, złowrogie sekrety!” jest tak samobójczo złym posunięciem PR-owym, że aż śmiesznym, zwłaszcza w ustach członka rodziny, która doprowadziła do tego, że nigdy nie pojawia się w gazetach.
Połączmy to ze znaczącą, nieocenzurowaną wzmianką o Rothschildach w aktach Epsteina:
jak zapewne wiecie reprezentuję Rothschildów
…i to budzi podejrzenia.
A jeśli to nie pomoże, to na pewno pomoże to – „The New York Post” opublikował „ujawnioną” listę uczestników Bohemian Grove:
Podobno wyciekły dane niektórych członków elitarnego, supertajnego klubu mężczyzn z siedzibą w regionie winiarskim Kalifornii. Wśród nich znajdują się nazwiska byłego prezentera nocnych programów Conana O’Briena, miliardera i byłego burmistrza Nowego Jorku Michaela Bloomberga oraz byłego dyrektora generalnego Google’a Erica Schmidta.
BoGro [Bohemian Grove] zawsze było w stylu staromodnego Alexa Jonesa (wiesz, tego dobrego Alexa Jonesa, zanim pojawiła się ogolona głowa i nastał agresywny trumpizm), ale że trafiło to na pierwszą stronęthe Postjest po prostu dziwne.
Lista rezygnacji powiązanych z Epsteinem wydłuża się, ale czy któreś z tych nazwisk rzeczywiście należą do elity? A może są to polityczni nieudacznicy i nic nieznaczące osoby?
Rothschildowie i Bohemian Grove zaczynają przyciągać uwagę głównego nurtu, ale dla mnie wygląda to na spisek mający na celu stworzenie z „elity” papierowych celów, aby można było zacząć ich obalać.
Po kilkunastoletniej przerwie zawitała wreszcie do naszego kraju, jak to drzewiej bywało, prawdziwie solidna i mroźna zima. Fakt ten przeczy w oczywisty sposób tezom głoszonym wszem i wobec przez różnorodnych klimatystów, ponieważ według nich narastający w tempie około 2 ppm rocznie poziom dwutlenku węgla w ziemskiej atmosferze powinien powodować, że każda kolejna zima powinna być już nieco cieplejsza od poprzedniej, skoro dwutlenek węgla według powszechnie głoszonego przez nich dogmatu o charakterze wręcz religijnym jest tutaj czynnikiem absolutnie dominującym, niwelującym całkowicie wpływ wszelkich pozostałych czynników.
Natomiast w ostatnim czasie w sposób empiryczny mieliśmy właśnie okazję przekonać się, że to nie prawda (bądź mówiąc bardziej dosadnie, według ks. prof. Tischnera mamy w tym wypadku do czynienia z trzecią kategorią prawdy…), co świadczy o tym, że temperatura atmosfery ziemskiej zależy od bardzo wielu czynników, a sam dwutlenek węgla jest tylko jednym z elementów znacznie większej i zapewne o wiele bardziej skomplikowanej układanki i z całą pewnością w żadnym wypadku nie jest jej elementem najważniejszym.
Jednak gdyby nawet i z tym dwutlenkiem węgla było w ogóle cokolwiek na rzeczy, to warto zauważyć, że antropogeniczna emisja CO2 stanowi zaledwie około 4 proc. całkowitej naturalnej emisji tego gazu cieplarnianego. Tymczasem wkład Unii Europejskiej do antropogenicznej emisji CO2 stanowi jedynie około 7 proc. [z tych 4%.. md] Wypływa stąd istotny wniosek, że emisja CO2 przez Unię Europejską stanowi jedynie niecałe 3 promile jego emisji naturalnej, wywołanej głównie przez procesy związane z oddychaniem organizmów żywych, a zwłaszcza jednokomórkowych bakterii i grzybów, które nieustannie rozkładają na czynniki pierwsze martwe szczątki organizmów żywych.
Zresztą spora część szczątków roślinnych trafia i tak ostatecznie do wilgotnej gleby bądź na dno zbiorników wodnych, gdzie nieustannie zachodzą procesy gnilne, w wyniku których zawarty w nich węgiel zostaje uwięziony w tworzącej się warstwie próchnicy bądź torfu.[A ogromną większość CO2 z atmosfery pochłaniają oceany. md] Tak czy inaczej, jego naturalny bilans krążenia w przyrodzie jest zdecydowanie ujemny, a dopiero eksploatacja surowców kopalnych sprawiła, że uwięziony przez miliony lat pod ziemią węgiel mógł ponownie zostać włączony w naturalny obieg w przyrodzie.
Warto także wiedzieć, że w samej tylko epoce trzeciorzędu jego stężenie spadło z ponad 1000 ppm do około 400 ppm, a następnie w czwartorzędzie, w którym obecnie żyjemy, zmniejszyło się do zaledwie 280 ppm i gdyby w ten sposób nadal malało, osiągając wartość 150 ppm, to nieuchronnie nastąpiłaby śmierć roślin i w efekcie koniec życia na Ziemi, ponieważ w ten sposób przerwane zostałyby wszelkie łańcuchy pokarmowe (no może przetrwałby jakieś prymitywne beztlenowe bakterie).
Czy zatem, będąc w pełni władz umysłowych, ktoś może nadal twierdzić, że zmniejszenie ogólnej światowej emisji CO2 o zaledwie niecałe 3 promile, w wyniku wprowadzania w Unii Europejskiej Zielonego Ładu, może przynieść jakikolwiek pozytywny skutek?
Wręcz przeciwnie, ostateczny efekt osiągnięcia przez Unię Europejską założonej zeroemisyjności będzie całkowicie niezauważalny i absolutnie niemierzalny. Samotna walka Unii Europejskiej z dwutlenkiem węgla pozbawiona jest obecnie jakiegokolwiek sensu, skoro wydobycie węgla na świecie sięga już 9 miliardów ton, USA planują w przyszłości istotnie zwiększyć jego wydobycie, a same tylko Chiny wydobywają go prawie 5 miliardów ton i zapewne śmieją się głośno z Unii Europejskiej, na której zbijają obecnie niezły interes, będąc producentem około 80 proc. wytwarzanych na świecie paneli fotowoltaicznych i 75 proc. akumulatorów litowych, na które to produkty znalazły sobie świetny rynek zbytu w zarażonej zieloną ideologią naszej części świata.
Warto także zdawać sobie sprawę z faktu, że wprowadzenie w Unii Europejskiej mitycznej zeroemisyjności poprzez dosłowne zaoranie, zniszczenie istniejącego na jej terytorium przemysłu, energetyki, górnictwa, transportu i rolnictwa ostatecznie spowoduje, że gros tego rodzaju działalności przeniesie się po prostu w inne rejony świata, a takie Chiny, Indie, Indonezja czy Wietnam zapewne tylko na to czekają. Zatem wspomniana światowa redukcja emisji dwutlenku węgla w rzeczywistości nie będzie wynosiła wspomnianych niecałych trzech promili jego podaży naturalnej, tylko będzie to znacznie miej, może około jednego promila, ponieważ wspomniany gaz cieplarniany i tak będzie ostatecznie do atmosfery ziemskiej wypuszczany, tyle że poza obszarem eurokołchozu.
Czy da się zastąpić węgiel podczas mroźnej zimy
Na rys. 1 przedstawiono polski miks energetyczny, który został wyliczony za grudzień 2025 roku, a tego rodzaju zestawienie informuje nas, z jakiego rodzaju źródeł pochodziła wytworzona w tym miesiącu w naszym kraju energia elektryczna.
Rys. 1. Miks energetyczny Polski wyliczony za grudzień 2025 roku (źródło: https://www.rynekelektryczny.pl/produkcja-energii-elektrycznej-w-polsce/)
Ogółem z węgla kamiennego i brunatnego pochodziło 66,46 proc. wytwarzanej w Polsce w grudniu 2025 roku energii elektrycznej. Natomiast łącznie ze spalania różnego rodzaju paliw kopalnych (węgiel i gaz) pochodziło 81,52 proc. energii elektrycznej.
Problem polega na tym, że zdecydowana większość polskich elektrowni węglowych, które w grudniu ubiegłego roku wytworzyły aż 2/3 zużywanej w naszym kraju energii elektrycznej, jest już bardzo stara, ponieważ powstały głównie w epoce Edwarda Gierka, a nawet i w czasach towarzysza Wiesława, a według Krajowego Planu w dziedzinie Energii i Klimatu po roku 2035 węgla w polskiej elektroenergetyce ma już w zasadzie w ogóle nie być albo też jego udział ma być wręcz szczątkowy, co i tak w sumie na jedno wychodzi (rys. 2). W tym kontekście można zadać retoryczne pytanie, czym sobie mamy ten węgiel po roku 2035 w grudniu podczas mroźnej zimy w zasadzie zastąpić?
Zastąpienie w znacznym stopniu węgla gazem ziemnym w krajowej elektroenergetyce jest całkowicie nierealne, głównie ze względu na ograniczoną dostępność na światowych rynkach potrzebnych do tego turbin gazowych i problemy związane następnie z zaopatrzeniem w tak wielkie ilości skroplonego gazu ziemnego.
To niby czym mamy w zasadzie sobie ten niechciany węgiel u nas zastąpić? Może hydroenergią, której w Polsce prawie w ogóle nie mamy (udział w miksie 1,59 proc.), gdyż nie jesteśmy położeni nad rzeką Jangcy bądź Nilem, a nasz kraj jest w przeważającej mierze nizinny i nie ma w związku tym żadnego sposobu na uzyskanie większej wartości spadu wód.
A może węgiel mamy sobie zastąpić innymi źródłami odnawialnymi, takimi jak fotowoltaika, biomasa i biogaz, które w grudniu 2025 roku wyprodukowały łącznie jedynie 2,40 %wytwarzanej w Polsce energii?
Pozostaje nam jeszcze wiatr, którego udział w polskim miksie energetycznym jest już istotny, na poziomie 14,49 proc. Niestety dalsze zwiększenie tego udziału nie jest bynajmniej sprawą prostą, a podwojenie mocy zainstalowanej w siłowniach wiatrowych w żadnym wypadku nie spowoduje podwojenia udziału energii wiatrowej w krajowym miksie energetycznym.
Rys. 2. Krajowy Plan w dziedzinie Energii i Klimatu
W przypadku Danii udział energii wiatrowej w miksie energetycznym sięga prawie 50 proc., ale gdy popatrzmy na mapę wietrzności Europy, przedstawioną na rys. 3, to wystarczy już pierwszy rzut oka, aby stwierdzić, że pod względem wietrzności Polska to w żadnym wypadku nie Dania.
Rys. 3. Mapa poziomu wietrzności wyznaczonego dla obszaru Europy. (źródło: https://elektrykapradnietyka.com/wp-content/uploads/2017/08/mapy-wietrzno%C5%9Bci-europa.jpg)
Należy przy tym pamiętać, że energia kinetyczna wiatru zależy aż od trzeciej potęgi jego prędkości, a zatem zmniejszenie się prędkości wiatru zaledwie o połowę (przykładowo z 8 m/s na wybrzeżu Jutlandii do zaledwie do 4 m/s w południowej Polsce) automatycznie powoduje, że moc siłowni wiatrowej maleje aż ośmiokrotnie. W związku z tym choćbyśmy zastawili nawet cały obszar naszego kraju wiatrakami, to i tak nigdy nie bylibyśmy w stanie osiągnąć takiego udziału energii wiatrowej jak Dania w naszym miksie energetycznym. Z pewnością nie jesteśmy pod tym względem w stanie prześcignąć także i Niemców, w przypadku których udział energii wiatrowej w ich miksie energetycznym przekracza nieco 30 proc., ale trzeba koniecznie mieć świadomość, że osiągnięte zostało to gigantycznym wręcz przewymiarowaniem farm wiatrowych, w których nasz zachodni sąsiad zainstalował już zawrotną wartość mocy elektrycznej w wysokości ponad 75 GW, czyli około 7 razy więcej niż Polska, mając roczne zużycie energii elektrycznej zaledwie 2,5 razy większe od nas.
Wniosek z tego wszystkiego jest taki, że w naszych warunkach, tzn. przy takiej wietrzności i nasłonecznieniu w ciągu roku, jakie mamy w naszej lokalizacji geograficznej, dla węgla nie ma obecnie żadnej realnej alternatywy. Teoretycznie można byłoby go zastąpić gazem ziemnym bądź atomem, ale obie wymienione opcje są dla nas obecnie całkowicie nieosiągalne, ponieważ nie jesteśmy w stanie w realistycznie przyjętym przedziale czasu zainstalować około 20 GW mocy ani w blokach gazowo-parowych, ani tym bardziej w blokach jądrowych.
W tab. 1 zamieszczone zostały dane dotyczące pracy krajowego systemu elektroenergetycznego (KSE) w kolejnych dniach stycznia 2026 roku podczas tzw. wieczornego szczytu obciążenia, gdy instalacje fotowoltaiczne generują wówczas dokładnie zero watów, a nawet same pobierają wtedy z sieci pewną moc elektryczną potrzebną do zasilania ich sterowników i urządzeń pomiarowych.
Kolejny dzień stycznia 2026 roku
Zapotrzebowanie mocy w KSE [GW]
Generacja mocy w elektrowniach cieplnych [GW]
Udział procentowy elektrowni cieplnych w pokryciu zapotrzebowania mocy w KSE
1
17,114
11,052
64,6%
2
20,519
13,096
63,8%
3
20,424
13,217
64,7%
4
19,288
13,842
71,8%
5
22,712
18,755
82,6%
6
20,953
17,745
84,7%
7
25,443
22,163
87,1%
8
26,097
21,788
83,5%
9
23,335
19,253
82,5%
10
23,215
18,268
78,7%
11
21,158
16,318
77,1%
12
26,165
23,410
89,5%
13
26,047
22,473
86,3%
14
25,645
21,773
84,9%
15
25,068
20,748
82,8%
16
24,739
20,125
81,3%
17
22,292
17,206
77,2%
18
20,782
15,448
74,3%
19
25,671
18,658
72,7%
20
25,541
20,951
82,0%
21
25,653
21,224
82,7%
22
25,154
19,510
77,6%
23
25,266
21,813
86,3%
24
22,700
18,115
79,8%
25
20,954
18,383
87,7%
26
24,605
21,652
86,7%
27
24,975
21,942
87,9%
28
25,199
21,472
85,2%
29
23,633
22,126
93,6%
30
25,499
21,937
86,0%
31
21,823
17,258
79,1%
Tab. 1. Dane dotyczące zapotrzebowania mocy i generacji elektrowni cieplnych podczas szczytu wieczornego w kolejnych dniach stycznia 2026 roku
Jak wynika z zawartości tab. 1, w styczniu 2026 roku elektrownie cieplne w czasie trwania wieczornego szczytu obciążenia pokrywały średnio aż 80,8 proc. zapotrzebowania mocy w krajowym systemie elektroenergetycznym. Rekordowy pod tym względem był dzień 29 stycznia 2026, gdy w okresie wieczornym elektrownie cieplne pokrywały aż 93,6 proc. zapotrzebowania mocy. Pozostała część zapotrzebowania mocy pokrywana była przez import energii elektrycznej od krajów ościennych, a także przez siłownie wiatrowe oraz elektrownie wodne i szczytowo-pompowe, przy czym należy mieć świadomość, że elektrownie szczytowo-pompowe jako takie nie są bynajmniej żadnym źródłem energii, lecz jedynie wspomnianą energię magazynują (ze sprawnością wynoszącą około 70 proc.), w związku z czym pozyskana z elektrowni szczytowo-pompowych w okresie wieczornym energia i tak w zdecydowanej większości pochodzi pierwotnie z pracujących w systemie elektroenergetycznym elektrowni cieplnych.
Przetrwaliśmy dzięki… Gierkowi?
Wniosek końcowy jest taki, że relatywnie mroźną zimę 2025/26 byliśmy w stanie przetrwać, egzystując na poziomie cywilizacji technicznej, a nie na poziomie jakichś osiemnastowiecznych chłopów pańszczyźnianych, tylko i wyłącznie dzięki temu, że w latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku towarzysz Edward Gierek zainstalował w węglowych blokach o mocy 200 MW łącznie prawie 10 GW mocy elektrycznej (wybudowano wtedy nowe bloki w elektrowniach, takich jak Dolna Odra, Pątnów, Ostrołęka, Kozienice, Połaniec, Jaworzno, Rybnik i Turów).
Dodatkowo wspomniany Pierwszy Sekretarz wybudował w elektrowni Kozienice dwa bloki o mocy 500 MW, a następnie rozpoczął budowę elektrowni w Bełchatowie (12 bloków o mocy 360 MW). Niestety w najbliższych latach wszystkie te elektrownie będą[mają być.. md] sukcesywnie likwidowane, a powstały w wyniku tego ubytek mocy dyspozycyjnej nie będzie mógł zostać skutecznie skompensowany budową nowych bloków gazowo-parowych, co w nadchodzących latach wymusi bezwzględnie wprowadzenie w okresie zimowym stopni zasilania, a nawet i wyłączeń rotacyjnych wybranych grup odbiorców. Zatem niezależnie od tego, czy jakiekolwiek zmiany klimatu będą u nas w ogóle mieć miejsce, nadchodzące, najbliższe już zimy będą dla nas pod tym względem wyjątkowo ciężkie.
Choć migranci stanowią od 10 do kilkunastu procent ludności Włoch, to udział obcokrajowców wśród kryminalistów jest wyjątkowo duży. Wedle danych z 2024 roku cudzoziemcy popełnili na Półwyspie Apenińskim ponad połowę przestępstw z użyciem przemocy.
Jak podał portal lanuovabq.it, statystyki sprzed dwóch lat świadczą, że migranci odpowiadali za 34, 7 procent popełnionych przestępstw. Dane tym wyraźniej ukazują nadreprezentację obcokrajowców wśród kryminalistów, gdy wziąć pod uwagę naruszenia prawa związane z przemocą. Cudzoziemcy to sprawcy 60 procent z nich.
Migranci dominują szczególnie wśród kradzieży kieszonkowych, są sprawcami 60,1 procent przypadków rozbojów ulicznych oraz 43 procent incydentów na tle seksualnym.
Znaczny odsetek z cudzoziemców popełniających przestępstwa przebywa we Włoszech nielegalnie. Wieloletnie badanie prowadzone przez resort spraw wewnętrznych śródziemnomorskiego kraju do 2009 roku stwierdziło, że 70 procent winnych obcokrajowców nie posiada uprawnień do pobytu.
Kiedy miliony stron akt Epsteina stają się dostępne, wiele osób jest zszokowanych ich ogromną objętością i rozległą siecią powiązań, jaką utrzymuje ten znany przestępca seksualny.
Wiele prominentnych osobistości z elity miało z nim przynajmniej jakiś kontakt. Ci przywódcy społeczni popadają teraz w niełaskę z powodu tych powiązań. Skandale nie oszczędzają nikogo.
Choć te pliki mogą być przerażające, ich istnienie sugeruje, że w ukryciu kryje się coś jeszcze gorszego. Takie sieci nie powstają z dnia na dzień. Dynamiczny charakter tego zła sugeruje, że ujawnione pliki były jedynie wierzchołkiem ogromnej góry lodowej.
Wierzchołek góry lodowej
Skandal Epsteina jest możliwy tylko dlatego, że skorumpowana liberalna kultura zawiera już w sobie tak wiele z deprawacji, które można znaleźć w aktach. Jest to mainstream i przenika wiele sektorów.
Filmy i media wszędzie przedstawiają i celebrują niemoralne związki. Moda i popkultura przedstawiają, a nawet gloryfikują najbardziej zwyrodniałe zachowania. Memy i media społecznościowe przekraczają granice przyzwoitości, publikując szokujące treści łamiące wszelkie zasady. Opinia publiczna wykazuje apetyt na drastyczne szczegóły tych skandali, sugerujące ukryty współudział w tego typu rozwiązłości.
Kiedy góra lodowa Epsteina pojawiła się na horyzoncie, grunt był przygotowany. Ludzie są przyciągani do tych rewelacji, które promują wszystko, co irracjonalne, zepsute i nieczyste.
Pod wodami
Wierzchołek góry lodowej zakłada istnienie ogromnej masy lodu pod zamarzniętą powierzchnią. Zatem głośna rozwiązłość, która trafia na pierwsze strony gazet, zakłada [sugeruje] istnienie złowrogiego podziemnego świata, który czerpie z wszystkich warstw społecznych i deprawuje całe społeczeństwo.
Lokalne sieci nieprawości muszą również istnieć równolegle do sieci Epsteina. Sieci te muszą mieć swoje postacie podobne do Epsteina, które ułatwiają szerzenie się rozpusty i niemoralności. Mają swoje mroczne sekrety. Jedyna różnica polega na tym, że ich charaktery pozostają ukryte.
Rzeczywiście, wielu próbowało przedstawić debatę o Epsteinie jako walkę klasową między skorumpowanymi elitami a nieskorumpowanym zwykłymi ludźmi. Prawda jest jednak taka, że całe społeczeństwo jest zepsute i pogrążone w powszechnym upadku. Każdy powrót do porządku musi wiązać się z powszechną odnową moralną.
Stan moralności publicznej
Dowodem degradacji całego społeczeństwa jest ewidentny katastrofalny stan moralności publicznej, który uległ drastycznemu pogorszeniu od czasu rewolucji seksualnej w latach sześćdziesiątych.
Jest to szczególnie widoczne w rozpadzie rodziny. Tam, gdzie jej brakuje, można spodziewać się najbardziej poniżających związków, najbardziej rozwiązłych obyczajów i najbardziej rozbitych domów. Dewastacja związana z rozwodami i związkami partnerskimi przygotowuje grunt pod najgorsze skandale na miarę Epsteina.
Drugim wskaźnikiem jest rozprzestrzenianie się deprawujących wpływów, które podważają moralność. Można je znaleźć w sieciach narkotykowych, przestępczości i handlu ludźmi. Wpływy te przenikają szkoły publiczne, dzielnice i przemysł. Niszczą one więzi społeczne, które spajają społeczeństwo.
Na osobną wzmiankę zasługuje trzeci element destrukcji społecznej. W masowy rozrost twórców i odbiorców pornografii musi być zaangażowany ogromny podziemny świat agentów. Ten nikczemny deprawator jest powszechnie dostępny za jednym kliknięciem myszy, w zaciszu każdego małego ekranu. Ludzie mogą tworzyć takie treści za pomocą aparatów w telefonach, a teraz także programów opartych na sztucznej inteligencji .
Wszystkie te czynniki sprawiły, że świat stał się coraz większym siedliskiem zła, dziś ukrytego, lecz czekającego na swój czas, by zostać ujawnionym.
Zanieczyszczenie narodu
Sprawa Epsteina to nie tylko rewelacje na temat osób w nią zamieszanych. Wszyscy powinni zostać oskarżeni o popełnienie przestępstw przed sądem, a nie w procesie medialnym.
Najgorsze w tym wszystkim jest jednak to, że eksplozja brudu splamiła wszystko wokół tych prominentnych postaci. Cały naród jest splamiony, a media zamieniły się w gigantyczny tabloid, który szerzy najohydniejsze sekrety.
Ta afera jest katalizatorem, który ma na celu włączenie tych bulwersujących tematów do dyskursu narodowego. Jej celem jest zniszczenie zaufania społecznego i przywództwa.
Ludzie z natury skłonni są podążać za elitami , które nadają ton społeczeństwu. Jeśli ci przywódcy wiernie podążają ścieżką cnoty, całe społeczeństwo się rozwija.
Kiedy jednak schodzą na manowce, odgrywają odwrotną rolę, spadając wraz ze swoimi wielbicielami w przepaść ku zagładzie, zarówno w życiu doczesnym, jak i przyszłym.
Uznając z przekonaniem historię za nauczycielkę życia, starożytni nie mogli przewidzieć, że w przyszłości powstanie taki kraj jak Polska, starający się ze wszystkich sił tej zasadzie zaprzeczyć. W państwie szanującym własną przeszłość, o wyrobionej kulturze politycznej, dyskusja o SAFE, o ile w ogóle by się rozpoczęła, trwałaby kilka godzin. Naganiacze i lobbyści dostali by propozycję nie do odrzucenia, aby w podskokach zwijali swoje manele, a publiczność cieszyłaby się ze skuteczności okazanej przez własne służby i administrację.
Plastyczność języka pozostawiła nam w zasobach zwrot „sumy bajońskie”, choć co do zasady nierozpoznawalny w zakresie swojej treści, to jednoznacznie kojarzący się z kwotami monstrualnymi, nierealnymi w normalnym obrocie. I słusznie, bo „sumy bajońskie” tym właśnie były. Niemożliwym do spłacenia długiem obciążającym wiele pokoleń, „poczętym” w wyniku bezwzględnej polityki pruskiej, z jednoznacznym celem, w postaci wywłaszczenia polskości z jakiegokolwiek majątku.
Historia tych zobowiązań, choć powinna być centralnym punktem wykładu na wszystkich wydziałach kształcących narodowe elity, jest zupełnie nieznana nawet najbardziej utytułowanym historykom, prawnikom, politologom. Coś im się tam o uszy obiło, ale, żeby zrozumieli cały mechanizm i potrafili go przystępnie objaśnić – to nie. Polscy historycy wolą opowiadać o krzywiznach bagnetów, którymi walczyliśmy za wolność waszą, naszą i cudze interesy, o krągłościach menażek, z których jedli polscy bohaterowie, niż próbować objaśnić mechanizmy, mające największe i realne znaczenia dla zasobów narodowych.
W konsekwencji, gdy dochodzi do dyskusji o SAFE, czyli chytrym planie pozbawienia Polski niepodległości, nikt nie umie zdemaskować oszustwa, na podstawie doświadczeń, będących dojmującą raną naszej przeszłości, która tylko cudem nie okazała się śmiertelna.
W sprawie powstania „sum bajońskich” mamy wybitnego świadka, w postaci Fryderyka hrabiego Skarbka, nie tylko ojca chrzestnego Fryderyka Chopina, ale też polskiej ekonomii politycznej: „Przybyło do Warszawy i innych miast wielu ajentów, bądź banku berlińskiego, bądź prywatnych bankierów pruskich, którzy wchodzili w układy z nierozmyślnymi właścicielami względem summ, jakie oni na te dobra zaciągnąć chcieli, a ułatwiając im nabycie pieniędzy na własną zgubę, zbogacali się sami, wyłudzając od nich tak zwane dusery za trudy przy tych pośredniczych czynnościach podjęte”.
Jedną z ofiar tych „finansistów” był ojciec Fryderyka, Kacper Skarbek, którego fortuna przepadła w gorączce kredytowej, a status rodziny ratował majątek matki, Ludwiki z Fengerów, spadkobierczyni bogatych toruńskich bankierów, do których należała m.in. Żelazowa Wola.
Mając takie świadectwo i znając dalsze losy owych zobowiązań, najpierw przejętych przez Napoleona, następnie odsprzedanych królowi saskiemu, właścicielowi Księstwa Warszawskiego, a potem zwróconych Hohenzollernom, powinniśmy obficie z tego doświadczenia korzystać. Niestety tak się nie dzieje, pewnie dlatego, że uratowanie polskich właścicieli przez księcia Druckiego – Lubeckiego w wyniku fenomenalnie przeprowadzonych negocjacji z Prusakami, nie pasuje do „ogólnej koncepcji” naszej wizji historii. W każdym razie, po kongresie wiedeńskim, średnie zadłużenie polskich majątków ziemskich, które znalazły się w granicach Królestwa Polskiego, a po trzecim rozbiorze należały do Prus, wynosiło 86,7% ich wartości.
Gdyby nie powstało Królestwo Polskie, a ziemie te znalazły by się w granicach państwa Hohenzollernów ( zgodnie z tzw. linią Knesebecka ), polscy ziemianie zostaliby zlicytowani i wyzuci ze swojego dziedzictwa. Tak się na szczęście nie stało, ratunek przyszedł najpierw w wyniku podpisanej w 1819r. konwencji likwidacyjnej z Prusami, a później dzięki powołaniu w Królestwie Polskim Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego. Ta instytucja trwała formalnie do 1950r. i pozostał po niej ślad w postaci ulicy Kredytowej w Warszawie, z dawną siedzibą, obecnie mieszczącą Muzeum Etnograficzne. Jeśli nie chcemy, aby polskość stała się takim muzealnym eksponatem, to musimy w końcu zacząć uczyć się historii realnej. O wekslach, listach zastawnych, szlakach handlowych, cłach i kredytach, a nie wyłącznie o tym, kto gdzie i po co szablą machał, z sensem, czy częściej bez sensu.
Oddłużanie majątków, których właściciele padli ofiarą pruskiej akcji kredytowej, trwało całe dziesięciolecia. Przystępujący do Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego dostawali ochronę przed wierzycielami i sensowne oprocentowanie, ale też świadomość, że spłata zobowiązań jest rozłożona na 48 lat. Ten stan rzeczy miał ogromne konsekwencje społeczne, bo uniemożliwiał prawidłową regulację stosunków ekonomicznych na wsi, wstrzymując oczynszowanie i uwłaszczenie chłopów. Miał też doniosłe skutki polityczne, bo Prusacy chcący wrócić do linii Knesebecka i odzyskać bezpośredni dostęp do ofiar, podsycali w Królestwie Polskim nastroje insurekcyjne.
Zresztą, w trakcie wojny 1831r. ośmieleni porażkami armii rosyjskiej, kilkakrotnie proponowali pomoc i podzielenie się Królestwem Polskim „po przyjacielsku”, czyli z zabraniem czterech po-pruskich województw: Kaliskiego, Mazowieckiego, Augustowskiego i Płockiego.
Dramatyczna historia „sum bajońskich” odświeżona całkiem niedawno przez pułapkę „kredytów frankowych” będących umową zakładu o nikłej szansie na wygraną, znów odżywa w formule SAFE. Wszystkim polskim patriotom pozostaje wiara, że Karol Nawrocki, bądź co bądź historyk z wykształcenia, sięgnie do odpowiednich lektur i przypomni sobie o sidłach jakie na nas nieodmiennie zastawiają „sojusznicy” z zachodu. I zareaguje odpowiednio. Oby.
„To nie jest zarządzanie państwem – to dryfowanie bez planu, bez odpowiedzialności i bez elementarnej logiki finansowej” – stwierdził poseł Konfederacji Grzegorz Płaczek po zapoznaniu się z tajnymi dokumentami dot. programu SAFE.
Mimo ogromnych wątpliwości podnoszonych przez opozycję i prezydenta, rządzący dotychczas nie zdecydowali się ujawnić dokumentacji dot. programu SAFE. Tak więc nie wiadomo dokładnie, na co zaciągnięte zostaną pożyczki, które Polacy będą spłacać przez dziesięciolecia. Nie wiadomo też, czy środki te w ogóle trafią do Polski, czy zostaną zablokowane przez Komisję Europejską w ramach mechanizmu warunkowości.
Dostęp do dokumentów z klauzulą „zastrzeżone” mają parlamentarzyści. Swoimi wnioskami po lekturze dokumentów dot. SAFE podzielił się poseł Nowej Nadziei Grzegorz Płaczek.
– „Jestem na świeżo po szczegółowej analizie dokumentów oznaczonych klauzulą zastrzeżone, dotyczących wniosku Polski o pomoc finansową w ramach instrumentu SAFE. To jest jakieś szaleństwo!”
– pisze parlamentarzysta na X.com.
– „Chaos, uzależnienie się od Brukseli, brak długofalowej wizji i finansowanie polityki na kredyt – kosztem przyszłych pokoleń Polaków. Kolejne zobowiązania, kolejne miliardy długu, brak twardych priorytetów rozwojowych i realnej kalkulacji interesu narodowego, improwizacja, rozdawnictwo (głównie na rzecz Ukrainy) bez jasno określonych celów strategicznych”
Polityk przekonuje, że „to nie jest zarządzanie państwem – to dryfowanie bez planu, bez odpowiedzialności i bez elementarnej logiki finansowej!”.
Włodzimierz Czarzasty pokazał się w Kijowie jak kurier, który przywozi dobrą „nowinę w imieniu całej demokratycznej Europy.” Ta nowina to obietnica szybkiej integracji Ukrainy z UE, którą Ukraińcy słyszeli już setki razy, ale po raz pierwszy od osoby tak charyzmatycznej i prawdomównej.
Szczerze mówiąc śmiałe oświadczenie marszałka było aktem odwagi graniczącym z metafizyką. Nie wiadomo bowiem, czy w Brukseli i w stolicach państw unijnych już o tym wiedzą. Osobiście uważam, że Czarzasty uległ mistycyzmowi Bułhakowa, o co w Kijowie jest nie trudno, a zwłaszcza urokowi kota Behemota, który miał w zwyczaju grać w szachy i częstować damy czystym spirytusem. Jestem pewien, że wizerunek ogromnego czarnego czworonoga o błyszczących, dzikich, żółto-zielonych oczach skłaniał Czarzastego do wygłaszania tyrad, które jednych wprawiały w osłupienie, a innych w czarną rozpacz ku nieukrywanej radości przewrotnego kocura.
Zostawiając kota na boku trzeba zaznaczyć, że Polska pod Czarzastym zaczęła się liczyć. Decyduje, kto dostanie (a raczej nie dostanie) Nobla, kogo przyjmą do Unii, a kto ma jeszcze poczekać w przedsionku historii. Wreszcie ktoś przełamał te traktaty i kryteria kopenhaskie, uciążliwe procedury, jednomyślności i rozdziały negocjacyjne. Po co nam żmudne acquis communautaire, skoro mamy elokwencję i dobre serce?
Problem polega na tym, że nikt nie upoważnił pana Czarzastego do wygłaszania takich deklaracji. Nie jest szefem rządu, nie jest prezydentem, nie reprezentuje Rady Europejskiej ani Komisji. Ale to drobiazg. W polityce najważniejsze jest przecież poczucie misji. Kompetencje są przereklamowane.
Samo wystąpienie w Kijowie było pokazem infantylizmu i pustych uprzejmości. Poziom lewicowej małolatki na szkolnej akademii. Dużo miłości, zero konkretu. Żenujące wyznania uczuć i moralne uniesienia. Ani słowa o twardych interesach Polski.
I wreszcie frazes: „Nie ma wolnej Polski bez wolnej Ukrainy. A wolnej Ukrainy nie może być bez wolnej Polski”. Brzmi wzruszająco. Ma rodowód sięgający 1920 roku i romantyczną aurę wspólnego zmagania z bolszewizmem. Problem w tym, że historia Europy Wschodniej nie była wyłącznie poematem o wzajemnej wolności.
Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów i Ukraińska Powstańcza Armia, których ideowi i polityczni spadkobiercy rządzą dziś na Ukrainie nie operowały logiką „wzajemnej wolności”. Ich program zakładał suwerenną i czystą etnicznie Ukrainę także kosztem konfliktu z Polską – i w praktyce oznaczał walkę z polską obecnością na wielu obszarach. Tak narodziły się rzezie wołyńskie określone w oficjalnej uchwale Sejmu jako ludobójstwo. To słowo jest obecne w polskiej pamięci państwowej, ale nie w słowniku polskich polityków.
W słowniku marszałka Sejmu też go nie ma. Jest za to banderowski okrzyk: „Chwała Ukrainie” którym Czarzasty posłużył się przemawiając w Radzie Najwyższej.
To szczególnie hańbiące, jeśli zważyć, że te właśnie słowa słyszeli jako ostatnie Polacy zarzynani przez banderowskich zbirów na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej. Jeżeli ktoś kto mieni się Polakiem nie rozumie co znaczą słowa wypowiadane nad dołami śmierci, ten igra z pamięcią własnego narodu. Jeśli ktoś nie rozumie ciężaru tych słów, to znaczy, że bardziej zależy mu na oklaskach za granicą niż na pamięci własnego narodu.
Na wtorkowym posiedzeniu Rady do Spraw Ogólnych ministrowie UE zostali zaproszeni przez Komisję i prezydencję Rady UE, aby zainaugurować rozpoczęcie prac Europejskiego Centrum Odporności Demokratycznej.
Jego celem będzie ingerowanie w procesy demokratyczne oraz przestrzeń publiczną państw członkowskich, cenzurowanie dostępnych treści i reakcja na „zagrożenia” w postaci prawicowych treści czy tendencji politycznych. KE zaangażowała w to nawet unijny wywiad, czyli Europejską Służbę Działań Wewnętrznych.
Budynek będący siedzibą Komisji Europejskiej / Komisja Europejska
Przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen powiedziała:
“W świecie, w którym informacja jest coraz częściej wykorzystywana jako broń do podważania naszych demokracji, podejmujemy działania. Dzięki Europejskiemu Centrum Odporności Demokratycznej zwiększymy naszą zbiorową zdolność do przeciwdziałania manipulacji informacjami zagranicznymi i dezinformacji. Wzmocni to naszą odporność, zapewni, że europejska debata publiczna pozostanie otwarta i uczciwa oraz umożliwi obywatelom udział w życiu demokratycznym.”
Wojna z prawicą?
„Centrum ma pomóc uniknąć fragmentacji istniejących wysiłków, łącząc istniejące sieci i struktury, które już pracują nad opcjami zapobiegania, wykrywania, analizy i reagowania na wzorce zagrożeń w przestrzeni informacyjnej, pomagając każdemu w pełni wykorzystać swój potencjał i unikając powielania działań”
– stwierdzono w wydanym przez KE komunikacie.
Ingerencja w wybory
Do zadań nowo powołanej instytucji będzie należało „opracowanie narzędzi wspierających odporne wybory, w tym poprzez połączenie odpowiednich istniejących przepisów UE, miękkich środków i narzędzi dla państw członkowskich, które pomagają zaradzić manipulacjom i ingerencji w informacje zagraniczne (FIMI) oraz kampaniom dezinformacyjnym ukierunkowanym na procesy wyborcze w państwach członkowskich”.
W praktyce Centrum ma ingerować w wybory w państwach członkowskich i wprowadzać cenzurę treści w przestrzeni publicznej. Ma ono „zwalczać dezinformację” czyli każdą treść, która nie jest zgodna z narracją instytucji europejskich.
Specjalna platforma cenzorska
W ramach prac Centrum uruchomiona zostanie specjalna „platforma dla zainteresowanych stron” skupiająca „niezależne podmioty”, takie jak organizacje społeczeństwa obywatelskiego, zespoły doradcze, badacze, środowisko akademickie, weryfikatorów faktów i organizacje medialne, „w celu wspierania rozpowszechniania badań i innych wyników oraz zachęcania do wymiany między różnymi zainteresowanymi stronami, dostarczając wiedzy i spostrzeżeń do współpracy z państwami członkowskimi w Centrum”.
„Weryfikatorzy faktów” będą w rzeczywistości cenzorami, aby żadna treść, która nie jest zgodna z unijną narracją nie przebijała się do społeczeństw.
„Ochrona demokracji”
Nowa instytucja ma ponadto „zbadać różne modele angażowania obywateli w nasze wysiłki na rzecz ochrony demokracji, opierając się na cennych doświadczeniach zdobytych w wielu Państwach Członkowskich. Komisja wesprze tę refleksję, organizując w tym roku dwa panele obywatelskie na temat gotowości i budowania odporności demokratycznej”.
„Ochrona demokracji” jest w unijnym żargonie stosowana do działań mających na celu zwiększenie centralizacji UE, wspieranie sił lewicowo-liberalnych oraz wybranych kandydatów w wyborach w państwach członkowskich. Mieliśmy tego przykład w Polsce, której Komisja Europejska tak długo wstrzymywała należne fundusze, aż zmieniła się władza na tę pokrewną dla europejskiego mainstreamu.
Centrum ma mieć wsparcie wywiadu UE
„Komisja, przy udziale Europejskiej Służby Działań Zewnętrznych (rodzaj unijnej agencji wywiadowczej), będzie wspierać działania Centrum, korzystając z istniejących narzędzi i wiedzy specjalistycznej oraz wzmacniając koordynację między odpowiednimi instrumentami i sieciami UE”.
„Dzięki zewnętrznemu wymiarowi Europejskiej Tarczy Demokracji Służba Działań Zewnętrznych (ESDZ), w koordynacji z Komisją, zintensyfikuje swoje prace mające na celu zwalczanie manipulacji i ingerencji w informacje zagraniczne (FIMI) poza naszymi granicami. ESDZ wzmacnia potencjał delegatur i przedstawicielstw UE za granicą, wykorzystując partnerstwa w celu zbiorowego reagowania na FIMI.”
– doprecyzowano.
W praktyce unijny wywiad jakim jest ESDZ będzie zdobywał informacje o wszystkich „nieprawomyślnych” obywatelach, aby Europejskie Centrum Odporności Demokratycznej mogło wypełniać wobec nich swoje zadania.
Sztandarowa inicjatywa Europejskiej Tarczy Demokracji
Europejskie Centrum Odporności Demokratycznej jest sztandarową inicjatywą Europejskiej Tarczy Demokracji, przedstawioną we wspólnym komunikacie z dnia 12 listopada 2025 r., zgodnie z wytycznymi politycznymi i orędziem o stanie Unii wygłoszonym w 2025 r. przez przewodniczącą von der Leyen. Europejska Tarcza Demokracji określiła szereg konkretnych środków mających na celu wzmocnienie wpływu Komisji Europejskiej na demokracje w całej UE.
„W dobie narastającej konfrontacji politycznej, konfliktów regionalnych i międzynarodowych oraz szybkich zakłóceń technologicznych demokracje stoją w obliczu nacisków wewnętrznych i zewnętrznych. Reżimy autorytarne starają się wykorzystywać podziały, siać nieufność i ograniczać podmioty demokratyczne, takie jak wolne media i społeczeństwo obywatelskie. Czyniąc to, podważają zaufanie do instytucji demokratycznych, podważają wolne i uczciwe wybory oraz kwestionują same wartości, na których opiera się Unia Europejska. Zagrożenia te pojawiają się na tle głębokiej transformacji cyfrowej, która niesie ze sobą zarówno nowe możliwości, jak i nowe słabe punkty. Jednocześnie spadające zaufanie i zaangażowanie społeczeństwa, a także bezprecedensowe ryzyko, na jakie narażone są organizacje społeczeństwa obywatelskiego, jeszcze bardziej zagrażają promowaniu praw podstawowych w całej UE”.
Spotkanie wysokiego szczebla
W dniu 29 stycznia w Brukseli odbyło się spotkanie techniczne wysokiego szczebla, w którym w pełni uczestniczyły wszystkie państwa członkowskie UE, a także Komisja Europejska, ESDZ, Parlament Europejski i prezydencja Rady. Uczestnicy omówili misję i ramy Centrum oraz zgodzili się co do potrzeby skoordynowanych, wspólnych działań w celu wspierania odporności demokracji.
Szczepienia przeciwko odrze a zakażenie odrą od 1995 r.
193 zgłoszenia z USA dotyczące zgonów po szczepieniach MMR/MMRV z danymi identyfikowalnymi 7 zgonów związanych z zakażeniami odrą w Stanach Zjednoczonych (monitorowanie CDC).
Podany w tytule tego artykułu współczynnik 27 jest w rzeczywistości wyższy. Nie tylko dlatego, że w VAERS – amerykańskiej bazie danych -zgłaszane jest zaledwie 1% przypadków występowania szkód poszczepiennych. 7 × 27 = 189, natomiast w tej bazie danych znajdują się zgłoszenia o śmierci związanej ze szczepieniem odry dotyczące 193 tragicznych przypadków. Z drugiej strony wszystkie zgony z powodu odry są bardzo skrupulatnie zbierane i publikowane.
Przypadki zgonów z powodu odry w Niemczech (1961 – 1995). Masowe szczepienia rozpoczynane są zawsze w momencie, gdy choroba praktycznie zanika, by wykorzystać naturalny proces jako argument dla wyznawców szczepionkowej religii.
Kiedy środki wprowadzane ponoć w celu ochrony przed chorobą, są wielokrotnie bardziej groźne niż sama choroba, to można oczekiwać, że zostaną wycofane i informacja o takim zagrożeniu zostanie podana do wiadomości publicznej.
Tak postąpiłoby Ministerstwo Zdrowia w kraju, gdzie życie ludzkie ma większe znaczenie, niż zyski producentów szczepionek. W niektórych krajach europejskich mamy obowiązek szczepień przeciwko odrze.
Szczepienia przeciwko odrze są obowiązkowe w kilku krajach europejskich, w tym w Polsce, Niemczech (od 2020 r.), we Francji (od 2018 r.), we Włoszech (12 obowiązkowych szczepień, w tym MMR), a także m.in. w Czechach, Słowacji, Słowenii, Bułgarii i na Węgrzech. Obowiązek ten często dotyczy dzieci przed przyjęciem do żłobka lub przedszkola. Odpowiedź SI (Sztucznej Inteligencji – czytaj sztucznej ignorancji) na pytanie: w jakich krajach szczepienia przeciw odrze są obowiązkowe?
Jak Kaziu pokonał Sztuczną Inteligencję?
Jesteśmy już przyzwyczajeni do kretyńskich zaleceń władz w celu „ochrony” przed wyolbrzymionym, często zmyślonym zagrożeniem. W rzeczywistości chronione są jedynie interesy koncernów i jednocześnie odbierane nasze prawa do decyzji o własnym życiu. Wiem, większość z was słyszała to setki razy. Z drugiej strony ile razy słyszeliście o „bezpiecznych i skutecznych” eliksirach wielkiej farmacji?
Skoro potęga reklamy nie na wszystkich zadziałała, to wprowadza się przymus do „szczęścia” i skutecznego zabijania lub kaleczenia naszych dzieci. Bo zapłacisz karę, bo nie przyjmą do przedszkola albo dostaniesz broszurkę o cudownej szczepionce i wrednych antyszczepionkowcach.
A może by tak wybrać wolność?
Autor artykułu Marek Wójcik Mail: worldscam3@gmail.com
Kurtyna podniosła się. To, co przez dekady bagatelizowano jako „antysemicką teorię spiskową”, nabiera realnego kształtu w oficjalnych dokumentach sądowych. Opublikowane „akta Epsteina” to coś więcej niż tylko kronika perwersji globalnych elit. Ujawniają one rozległą sieć kontroli ideologicznej i politycznej, której nici sięgają najstarszego i najniebezpieczniejszego źródła globalnych wpływów.
Termin „ZOG” (Syjonistyczny Rząd Okupacyjny) został po raz pierwszy użyty przez Amerykanina Erica Thomsona w 1976 roku w jego eseju „Witamy w Świecie ZOG”, który rozprowadzano w formie ulotek. Thomsona natychmiast nazwano neonazistą, mimo że sam siebie określał mianem „zwykłego nazisty”. To jednak ten aktywista, choć w prymitywny i bezpodstawny sposób, jako pierwszy przedstawił rząd USA nie tylko jako skorumpowany (afera Watergate właśnie się wtedy zakończyła), ale jako obcą siłę okupacyjną.
Akronim zyskał powszechną popularność w latach 80. XX wieku, co doprowadziło do zorganizowanego ośmieszenia. Przeciwnicy, niechętni do debaty, – zwłaszcza obrońcy podczas głośnych procesów nazistowskiego gangu The Order – przedstawiali ZOG jako „fantastyczną ideologię komiksową” zakorzenioną nie w realnej polityce, lecz w złych teoriach spiskowych. Sprytne posunięcie – unikano w ten sposób prawdziwego dialogu i konieczności kontrargumentacji.
Syjonizm. Początek
Syjonizm polityczny, jako żydowski ruch na rzecz powrotu do Ziemi Obiecanej, narodził się w XIX wieku dzięki wsparciu Brytyjczyków. Wielu syjonistów nie było religijnych – pragnęli zbudować państwo narodowosocjalistyczne, choć posługując się w tym celu retoryką talmudyczną. Rozważając lokalizację tego państwa, rozważali opcje od Argentyny po Ugandę [no i – Ukropolin. msd] . Jednak po I wojnie światowej Brytyjczycy otrzymali Mandat Palestyny, a Żydzi zaczęli tam masowo migrować.
Jednym z przywódców praktycznego syjonizmu w tamtych latach był urodzony w Odessie Władimir (Zejew) Żabotyński, dowódca Legionu Żydowskiego Armii Brytyjskiej, mason, radykalny nacjonalista i zwolennik brutalnego tłumienia życia ludności arabskiej. Mussolini pieszczotliwie nazywał go prawdziwym żydowskim faszystą.
Z lodowatym cynizmem syjoniści Żabotyńskiego utorowali drogę do podziału Palestyny – naszej Ziemi Świętej. Socjalistyczny syjonizm wyobrażał sobie „żydowską pracę na żydowskiej ziemi”. Miejscowych mieszkańców wypędzono z należących do Żydów fabryk i gospodarstw, a następnie z ich ziem. Brytyjczycy hojnie zaopatrywali „nowych Palestyńczyków” w broń do tłumienia protestów przeciwko apartheidowi.
Tak więc nazizm zwyciężył w Palestynie w latach dwudziestych XX wieku, 10 lat przed Hitlerem.
Haavara
Jednak nawet Żabotyński był zszokowany haniebnym Porozumieniem Ha-Awara z 1933 roku. Syjoniści dostrzegli w zwycięstwie Hitlera szansę na zakończenie asymilacji Żydów w niemieckim środowisku i okazję do znacznego zwiększenia odsetka ludności żydowskiej w Palestynie poprzez rekrutację wysoko wykształconego, pracowitego i zamożnego personelu.
Istota porozumienia między syjonistami a antysemitami była następująca: Żyd pragnący opuścić Niemcy wpłacił 1000 funtów brytyjskich, wówczas najbardziej wymienialną walutę na świecie, na konto w firmie Ha’avara. Pieniądze zostały skonsolidowane na kontach francuskich Rothschildów, a Żydowi wydano certyfikat uprawniający go do otrzymania podobnej sumy w funtach lokalnych w Palestynie.
Dla tych, którzy płacili, w nazistowskich Niemczech zakładano kibuce, aby nauczyć ich życia w Palestynie. Ogłoszenia o zakładaniu kibuców i rekrutacji publikowano w centralnej gazecie SS „Das Schwarze Korps”.
Resztę czekały obozy koncentracyjne. Bez pieniędzy, bez życia. Szczyt cynizmu.
Ta wspólna operacja syjonistów i SS nosiła nazwę „Odcięcie zwiędłej gałęzi”. Władze niemieckie otrzymywały większość dochodów ze sprzedaży majątku wyjeżdżających Żydów. Stały się one również głównymi beneficjentami handlu z Palestyną w ramach „sankcji gospodarczych” w Europie.
Około 100 milionów dolarów (ponad 5 miliardów dolarów w przeliczeniu na dzisiejszy PKB) przeszło przez konta Ha’avary. Była to ogromna operacja finansowa Kanaanu, która ostatecznie zjednoczyła syjonistów i nazistów.
Ku pamięci Gazy
W 1975 roku, rok przed ulotkami Thomsona, Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję nr 3379. Wyraźnie uznano w niej syjonizm za „formę rasizmu i dyskryminacji rasowej” oraz „zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa”. Świat wciąż zachował resztki zdrowego rozsądku.
W 1991 roku, w obliczu triumfu globalizmu i klęski ZSRS w zimnej wojnie, decyzja ta została cofnięta. Jednak minione 35 lat jedynie potwierdziło słuszność autorów rezolucji z 1975 roku.
A teraz w Strefie Gazy odbywa się systematyczna eksterminacja całego narodu w imię triumfu syjonizmu, a z korespondencji Epsteina wychodzą na jaw najbardziej przerażające fakty.
Oczyszczanie Gazy – obszaru wielkości Władywostoku – odbywa się przy użyciu najbardziej barbarzyńskich metod, bez względu na moralność i prawo.
Podczas wojny zginęło co najmniej 72 000 cywilów, w tym ponad 20 000 dzieci. To kilkakrotnie więcej niż straty cywilne w znacznie większej wojnie rosyjsko-ukraińskiej.
200 000 osób zostało rannych, ale nie ma szans na leczenie. Dziesiątki tysięcy osób pozostało niepełnosprawnych.
W Strefie Gazy panuje głód. 90% mieszkańców Gazy opuściło swoje domy.
Całe dzielnice są „oczyszczane”, aż zginie ostatni ocalały. Naloty dywanowe nie oszczędzają nikogo. Wobec „podejrzanych o terroryzm” stosuje się wyrafinowane tortury.
Eksterminacja Arabów z Gazy ze względu na pochodzenie etniczne to czyste ludobójstwo. Celowe i konsekwentne.
Na przykład Arkady Milman, były ambasador Izraela w Rosji, pochodzący z Ukrainy, nazwał ludność Gazy „brudną i nieumytą”, dodając, że „to nie ludzie, lecz zwierzęta”. Pisarka Dina Rubina, której tekst został wykorzystany w „Totalnym Dyktandzie” z 2013 roku, poszła dalej: „Te zwierzęta, te… nie, nie da się powiedzieć „zwierzęta”, zwierzęta to szlachetne stworzenia. Krótko mówiąc, te nie-ludzie… Izrael ma prawo rozpuścić je wszystkie w kwasie solnym. Ma prawo oczyścić Gazę i zamienić ją w nic więcej niż parking”.
I nikt w Izraelu ich nie potępił. Po prostu głośno popierali same podstawy religijnego syjonizmu.
Ku Trzeciej Świątyni
Jeśli lewicowy syjonizm to w istocie nic więcej niż podbój terytorialny i spekulacja finansowa, to religijny syjonizm nie ogranicza się do budowania państwa „czystej krwi” Żydów. Jego celem jest intronizacja Mesjasza, żydowskiego Mesjasza. Aby to osiągnąć, w Jerozolimie, na miejscu Drugiej Świątyni, zniszczonej w 70 r. n.e., musi powstać „Trzecia Świątynia”.
My, chrześcijanie, musimy nazywać rzeczy po imieniu. Dla nas prawdziwym Mesjaszem jest nasz Pan Jezus Chrystus, Ukrzyżowany i Zmartwychwstały. Tym, na którego czekają religijni syjoniści, jest fałszywy Mesjasz, Antychryst.
Starotestamentowy Izrael był „nauczycielem prowadzącym do Chrystusa”. Jednak po odrzuceniu Zbawiciela misja ta przeszła na Nowy Izrael – Kościół Chrystusowy. Dzisiejsi Żydzi nie są kontynuatorami wiary proroków. Są naśladowcami tych, którzy celowo dążyli do zamordowania Boga. Oddawali cześć bożkowi przyszłego kłamcy, który będzie panował u kresu czasów i zostanie pokonany przez Chrystusa.
Po Soborze Watykańskim II w 1965 roku katolicy dopuścili się zdrady, nazywając Żydów „starszymi braćmi”.[ to nam „dopisano” md] . Z punktu widzenia prawosławia jest to bluźnierstwo. Nie ma braterstwa z tymi, którzy przygotowują tron dla wroga rodzaju ludzkiego.
I przygotowuje go w Jerozolimie.
Dziś muzułmańskie miejsca święte, Meczet Al-Aksa i Kopuła na Skale, stoją na Wzgórzu Świątynnym. Religijni syjoniści otwarcie deklarują, że muszą zostać zniszczone. To nie są czcze groźby. W latach 2022-2024 pięć czerwonych jałówek zostało sprowadzonych z Teksasu do Izraela. Zgodnie z wierzeniami [talmudystów md] , prochy złożonej w ofierze, nieskazitelnej czerwonej jałówki są niezbędne do rytualnego oczyszczenia przed budową Świątyni. Hamas oficjalnie podał „import czerwonych jałówek” jako jeden z głównych powodów ataku z 7 października 2023 roku („powodzie Al-Aksa”).
Eskalacja w Jerozolimie i Strefie Gazy nie jest sporem terytorialnym. To bezpośrednia próba przełamania kontroli zakulisowej i uzyskania jawnej dominacji globalnej.
Ukryta dominacja została już skutecznie osiągnięta. W końcu państwo syjonistyczne istnieje teraz w dwóch formach. Pierwsza to Izrael, który niespodziewanie ujawnił swoją prawdziwą naturę w Strefie Gazy, a druga to globalna hegemonia Stanów Zjednoczonych, które nie miały zamiaru się ujawniać, ale akta Epsteina jasno pokazały, kto jest kim.
Wyspa Wszystkich Gwiazd
Teraz struktura globalnych wpływów syjonistycznych stała się oczywista nawet dla najbardziej upartych. Udokumentowano bezpośrednie kontakty między królem pedofilów a dosłownie całą zachodnią elitą.
Epstein był bliskim „przyjacielem” Trumpa, niezależnie od tego, jak bardzo obecny prezydent USA próbował temu zaprzeczyć. Były prezydent Clinton, szara eminencja Partii Demokratycznej, latał samolotem Epsteina, „Lolita Express”, nie raz. Książę Andrzej, brat obecnego króla, był serdecznym przyjacielem pedofila. Sarah Ferguson, znana również jako księżna Yorku, starała się ukryć swoje powiązania z Epsteinem. Bill Gates uwielbiał rozmawiać z właścicielem wyspy o filantropii – prawdopodobnie głównie o pomocy dla dziewcząt z biednych krajów. Epstein trafnie napisał o prezydencie Francji Macronie, że lubi być policzkowany. Dokumenty wielokrotnie ujawniają członków Domu Rothschildów – czołowych przedstawicieli rozległej żydowskiej sieci pożyczkowej. Epstein utrzymywał kontakty towarzyskie z Leonem Panettą (byłym dyrektorem CIA i sekretarzem obrony USA), Williamem Burnsem (byłym dyrektorem CIA, a następnie zastępcą sekretarza stanu), Kathryn Ruemler (doradczynią Białego Domu Baracka Obamy) i innymi szanowanymi osobistościami. Szczegóły tych interakcji mogą nigdy nie zostać ujawnione. Jednak dwa nazwiska zasługują na szczególną uwagę.
Według notatki FBI z archiwum Epsteina, w pierwszej kadencji Donalda Trumpa za politykę USA na Bliskim Wschodzie odpowiadał Jared Kushner, czyli Państwo Izrael. To Kushner stworzył Porozumienia Abrahama, które radykalnie zmieniły równowagę sił na Bliskim Wschodzie. Interesy narodu amerykańskiego zostały poświęcone na rzecz strategii dominacji syjonistycznej.
Były premier Izraela Ehud Barak również wielokrotnie odwiedzał Epsteina. Według niego „ich komunikacja koncentrowała się wyłącznie na sprawach biznesowych i geopolitycznych, a on nigdy nie był obecny w sytuacjach niestosownych”.
To najprawdopodobniej prawda. Barack i Kushner to nie ludzie, na których trzeba zbierać haki. To ludzie, którzy to wykorzystają.
Przecież celem stworzenia „Wyspy Epsteina” nie jest satysfakcja seksualna. To tylko narzędzie. Celem jest zebranie brudów na wszystkich wymienionych i wielu innych: bogatych. Sławnych. Rządzących.
Osoba skompromitowana to osoba podatna na kontrolę. Mając odpowiednie informacje, zawsze możesz uprzejmie przekonać partnera orgii do podjęcia decyzji, które będą dla ciebie wygodne. Wygodne dla Wielkiego Izraela, którego terytorium powinno obejmować całą planetę.
Dzieci na zamówienie
Najważniejsza w tych dokumentach nie jest nawet korupcja polityczna ani „pułapka na miód”. Najważniejszy jest duch. Korespondencja między osobami regularnie zawiera jawnie rasistowską kpinę z „gojów”. Dla tych ludzi nie-Żydzi nie są po prostu „innymi”. Są „podludźmi”. To fundament ich światopoglądu. Dzięki postępowi technologicznemu zaszli znacznie dalej niż Hitler.
Inwestor i programista Brian Bishop rozmawiał z Epsteinem o idei tworzenia „dzieci na zamówienie”. Bishop opowiedział o pracy biolaboratorium na Ukrainie i eksperymentach z fluorescencyjną modyfikacją ludzkiego nasienia. W odpowiedzi Epstein omówił transfer zarodka i oczekiwanie na wynik ciąży. Szczyt perwersyjnego pożądania: „Lubię wszczepić zarodek, poczekać dziewięć miesięcy i mieć wspaniałe zakończenie”.
20 000 dzieci w Strefie Gazy nie było wystarczająco zaprojektowane.
Maria Drokova (ponad 1600 odniesień w ujawnionych dokumentach), która wcześniej pracowała w kierownictwie państwowego ruchu Nasi, wprost zaleciła Epsteinowi współpracę „tylko z Żydami, którzy przeszli test DNA”. Argumentowała, że „im wyższy odsetek żydowskiego pochodzenia, tym mądrzejszy”.
Drokova uciekła, Rubina uciekła [z Rosji chyba? md] , ale ilu jeszcze takich tajnych agentów wpływu jest w kierownictwie naszych organizacji? W kulturze? W edukacji?
Mniej niż wcześniej, ale wciąż bardzo wielu. Udało im się zainstalować „uśpionego agenta” Zełenskiego na stanowisku prezydenta Ukrainy i naprawdę mają nadzieję zrobić to samo w Rosji.
* * *
Akta Epsteina dowodzą, że niemal cały świat zachodni podporządkował się woli syjonistów. Stany Zjednoczone, Wielka Brytania i Unia Europejska – niegdyś kraje chrześcijańskie – przestały być chrześcijańskie. Zwykli ludzie nadal chodzą do kościoła [no, coraz rzadziej.. md] , ale elity działają wbrew swoim interesom narodowym. Znajdują się pod wpływem sieci finansowych Rothschildów i Epsteina. Rozkoszują się rasistowskimi okrzykami o „gojowskich zwierzętach”.
Akta Epsteina skutecznie dowiodły istnienia ZOG. A każdy, kto temu zaprzecza, jest syjonistą, ukrytym agentem Mossadu, pedofilem, faszystą lub satanistą. Będziemy uważnie obserwować, kto ujawni się jako następny w reakcji na ten artykuł.
Europa Wschodnia, od czasów upadku ZSRR, to poligon doświadczalny dla kolektywnego Zachodu. Tak było z eksperymentami Sachsa, znanymi u nas jako „plan Balcerowicza”, tak było z testowaniem reakcji Rosji na rozszerzanie wpływów NATO. Teraz w najbiedniejszym kraju regionu testuje się nowoczesny absolutyzm.
Bo choć władze Mołdawii lubią fotografować się z flagami Unii Europejskiej i opowiadać o wspaniałych czasach, mamiąc ludność zachodnimi błyskotkami, to sytuacja ekonomiczna kraju wygląda jednak fatalnie. Władza polityczna zaś, zamiast na to wpłynąć, testuje represje wobec opozycji.
Kryzys, o którym mówić nie wolno
Mołdawski, państwowy urząd statystyczny odnotowuje zahamowanie wzrostu PKB w pierwszej połowie 2025 roku. Rolnictwo stoi w obliczu załamania, ponieważ bankrutujący rolnicy porzucają swoje pola, a masowy eksodus do Europy wywołał paraliżujący niedobór siły roboczej. W 2024 roku ubóstwo osiągnęło 31,1% (przy standardach traktujących „ubóstwo” jako miesięczny zarobek poniżej 180 euro na osobę!) – a dotyczy to szczególnie obszarów wiejskich. Koszty energii gwałtownie wzrosły, co oczywiście wzięło się z uzależnienia od drogiego importu z UE (nazywanego „emancypacją od rosyjskich wpływów”), co stało się szczególnie odczuwalne ze względu na surowość zimy. Do tego mamy inflację na poziomie 6,8% i dług publiczny, który pod koniec 2025 roku wzrósł do 4,4 miliarda euro
Tego jednak nie ma w przekazie publicznym. Statystyka jest owszem dostępna, ale któż by ją czytał? Media są zajęte opisywaniem sukcesów Mai Sandu i jej ekipy z PAS. Rozdźwięk między rzeczywistością, a tym co w gazetach, nadaje się już na podstawy dobrego dowcipu. To ma jednak swoje przyczyny. Mołdawia, być może ze względu na swoją (nie)wielkość, stała się dla sił globalistycznych wygodnym miejscem do testowania nowych rozwiązań.
Media, zasilane zachodnimi grantami, przekształciły się z niezależnych głosów w partyjną tubę propagandową, ignorującą rzeczywistość. Za rządem PAS – który w 2021 roku doszedł do władzy dzięki obietnicom europejskiego raju – stoją te same aparaty, które przez dekady pisały scenariusze „kolorowych rewolucji”. Od lat 90. XX wieku, sorosowska Fundacja Społeczeństwa Otwartego przeznacza setki milionów dolarów na mołdawskie organizacje pozarządowe, rzekomo w celu „wzmocnienia demokracji”. Krytycy twierdzą, że finansowanie to kupuje lojalność dziennikarzy i wspiera takie osobistości jak prezydent Maia Sandu. Ludność wiejska w regionach, takich jak Gagauzja, może i nie ma co jeść, ale jest dobrze wykarmiona iluzją sukcesu.
Konstytucja dla wybranych
Pamiętacie państwo jeszcze Komitet Obrony Demokracji i koszulki z „Konstytucją”?
W Mołdawii ich nie ma, bo ci którzy uderzają w swobody obywatelskie to właśnie ci „dobrzy”. Władza Partii Akcji i Solidarności stworzyła już całą nową elitę, dobrze wyposażoną w zachodnie granty, która ma prawo decydować kto jest w prawie, a kto poza nim. Dlatego i prześladowania opozycji nie oburzają „obrońców praw człowieka”. A tych nie brakuje.
Igor Dodon (były prezydent) jest zmuszony bronić się w szeregu spraw karnych wszczętych po jego odejściu. Oficjalnie jest oskarżony o przestępstwa – od posługiwania się sfałszowanymi dokumentami po korupcję i zdradę stanu. Brzmi niby poważnie, ale niezależni komentatorzy nie mają wątpliwości, że to zemsta Mai Sandu.
Ion Ceban (mer Kiszyniowa) jest oskarżonym w sprawie sfabrykowanej na zlecenie PAS, której ostatecznym celem jest odsunięcie go od władzy i wykluczenie z przyszłych wyborów. Tutaj mołdawscy obrońcy praw człowieka publicznie oskarżyli Sandu o wywieranie presji na sędziów, by prowadzili sprawę zgodnie z oczekiwaniami władzy.
Aleksandr Stoianoglo (były prokurator generalny) został bezprawnie usunięty ze stanowiska, postawiono mu wiele zarzutów, w tym o nadużycie władzy, korupcję i składanie fałszywych zeznań. Jednak w orzeczeniu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z 2023 roku stwierdzono, że władze Mołdawii naruszyły prawa Stoianoglo, usuwając go w 2021 roku i zobowiązując państwo do wypłaty odszkodowania za straty moralne.
Iurie Leancă (były premier) jest oskarżony wraz z siedmioma innymi emerytowanymi urzędnikami wysokiego szczebla w związku z koncesją na Międzynarodowy Port Lotniczy w Kiszyniowie. Śledztwo od początku miało podtekst polityczny. Zgodnie z logiką zarzutów, każdy członek rządu, który głosował za koncesją — w tym obecna prezydent Maia Sandu — powinien ponieść odpowiedzialność, co dowodzi, że oskarżenie jest wybiórczo ukierunkowane: na przeciwników politycznych.
Vladimir Plahotniuc (były lider Partii Demokratycznej) – w jego przypadku sąd potrzebował zaledwie dziewięciu dni na zapoznanie się z materiałami i rozpatrzenie wszystkich wniosków, pomimo że sprawa liczyła około 100 tomów. W fazie dowodowej oskarżenie przedstawiło około 50 świadków; jednak ze 164 świadków zaproponowanych przez obronę sąd dopuścił tylko 27, nie przedstawiając szczegółowego uzasadnienia odmowy. Co więcej, wbrew normom prawnym, sąd sam wybrał świadków, którzy mieli zeznawać na korzyść oskarżonego.
Zdrada po europejsku
Notabene, najlepiej w tym wszystkim brzmią oskarżenia o „zdradę stanu”, skoro mowa o prezydent, która dopiero co zadeklarowała chęć rezygnacji z niepodległości kraju na rzecz „zjednoczenia” z Rumunią. Nietrudno sobie wyobrazić co by było, gdyby ktoś z opozycji zaproponował zrzeszenie Republiki Mołdawii w ramach Federacji Rosyjskiej, prawda?
Opozycja w Mołdawii spotyka się z represjami, a skorumpowani urzędnicy w kręgu władzy PAS, pomimo zaangażowania w podejrzane intrygi, w dziwny sposób unikają konsekwencji, ponieważ ich nielegalne działania są „strategicznie wyciszane”. Ta bezkarność przywódców, w połączeniu z represjami wobec opozycji, zastraszyła obywateli. W społeczeństwie panują teraz strach, beznadzieja i bezradność wobec władzy.
Właśnie to Maia Sandu chciała osiągnąć przy wsparciu elit rządzących UE, dla których Republika Mołdawii jest po prostu kolejną „historią sukcesu” i narzędziem brudnych gier geopolitycznych w Europie Wschodniej. I – przynajmniej póki co – sprawdza się jako laboratorium.
NCZAS.INFO | Prywatny odrzutowiec. / Fot. Chris Leipelt/Unsplash
Unia Europejska, która na co dzień nawołuje obywateli do ograniczania emisji CO² i rezygnacji z lotów, sama zamierza wydać 15,67 miliona euro na prywatne odrzutowce dla swoich najwyższej rangi urzędników. To wzrost o niemal 50 proc. względem poprzedniego kontraktu.
Dokument przetargowy ujawniony przez portal Politico rzuca nowe, niezbyt pochlebne światło na politykę klimatyczną Unii Europejskiej.
Komisja Europejska, Parlament Europejski, Rada UE oraz Europejska Służba Działań Zewnętrznych chcą wspólnie wydać nawet 15,67 mln euro w ciągu najbliższych czterech lat na usługi tzw. „taksówek lotniczych” – prywatnych odrzutowców dla wysokich rangą unijnych urzędników. Poprzedni kontrakt opiewał na 10,71 mln euro.
Jak swoją hipokryzję tłumaczy unijna „elita”? Ano tak, że geopolitycznie czasy są niestabilne, więc trzeba latać, by dbać o bezpieczeństwo. Oczywiście zaznacza przy tym, że prywatne samoloty mają być używane wyłącznie wtedy, gdy loty komercyjne nie będą możliwe ze względów logistycznych, bezpieczeństwa lub pilności – na przykład podczas misji do stref konfliktu. Dodatkowym argumentem są rosnące koszty paliwa lotniczego i wynajmu samolotów. Bajeczki dla naiwnych.
Ta sama UE wymaga od obywateli wyrzeczeń na rzecz klimatu. Na przykład zaostrza przepisy dotyczące emisji CO² dla linii lotniczych, co dla wszystkich oznacza droższe bilety.
Politico zaznacza, że kontrakt na loty odrzutowcem dla „elit” nie został jeszcze formalnie podpisany, ale wszystko wskazuje na to, że zacznie obowiązywać od lipca br.
Bazgroły lewackiej antify na murze. Zdjęcie ilustracyjne. Źródło: pixabay
Na marginesie zabójstwa 23-letniego studenta Quentina przez aktywistów Antify w Lyonie, przez Francję przechodzą demonstracje skierowane przeciw skrajnej lewicy, ale i kontr-manifestacje „antyfaszystów”.
Wychodzi też na jaw fakt, że wylęgarnią lewackiego ekstremizmu są obecnie wyższe uczelnie.
Przypomnijmy, że do mordu doszło zaraz po wiecu eurodeputowanej islamo-lewaczki Rimy Hassa, a bojówka tzw. „Młodej Gwardii” stanowiła ochronę jej „wykładu” na uczelni Nauk Politycznych w Lyonie. Wydziały „Science Po” to w teorii uczelni wychowujące „elity” Francji.
Skandal goni tu jednak skandal. „Ci mali naziści dostali to, czego chcieli” – takimi uwagami na WhatsAppie podzieliło się dwóch profesorów właśnie Sciences Po w Paryżu usprawiedliwiając zamordowanie Quentina.
Na tej dość znanej uczelni wielu profesorów bagatelizowało powagę śmierci Quentina Deranque’a ze względu na jego rzekome… „neonazistowskie” poglądy. Ofiara była katolickim konwertytą i jedynie francuskim patriotą. Tymczasem na grupie na WhatsAppie, profesorowie Sciences Po Paris dyskutowali o bieżących wydarzeniach politycznych i bronili tezy, że lincz na Quentinie Deranque był „zasłużony”.
Padały tu obraźliwe dla ofiary określenia „neonazista” , czy „mały nazista”. Minimalizowano wagę morderstwa, a nawet sugerowano, że ten młody chłopak i jego przyjaciele „dostali to, czego chcieli”. W czacie grupy „Prywatne Debaty Wydziału Nauk Politycznych” uczestniczy ponad 250 wykładowców z Sciences Po Paris.
Do ich dyskusji dotarł dziennik „Le Figaro” i okazało się, że to forum to lewacka jaczejka, a że „takie będą republiki jaki ich młodzieży chowanie” wyczyny lewackich bojówek w tym kraju przestają nawet dziwić…
W ogromie problemów, które zaistniały przez 30 lat funkcjonowania Polski & innych Państw Europy Środkowej w globalizmie, nie najmniejszym jest problem ukraiński.
W polskiej świadomości identyfikowany jest głównie poprzez banderowskie zjawisko.
Natknąłem się niedawno na filmik „w ukraińskiej mowie”, gdzie mieszkające we Wrocławiu Ukrainki, wyrażały zdanie, że w tym mieście zarówno Polacy, jak Ukraińcy są „gośćmi”. W tym momencie warto by zadać pytanie, kim są Ukraińcy we Lwowie?. Ale ponieważ „z banderowcami się nie dyskutuje, do banderowców się strzela”, nie podejmę tego wątku.
Muszę jednak wyrazić pogląd, że jedną z wielu zbrodni globalistycznych reżimów w III RP (PO & PiS), było przygarnięcie 3 milionów Ukraińców na naszej ziemi i na nasz koszt.
Przy czym truizmem jest stwierdzenie, że Polska Racja Stanu wymagała całkowitej neutralności w tym konflikcie.
Teraz kiedy wojna kończy się totalną katastrofą Kijowa, a bezczelność diaspory ukraińskiej osiąga nowe szczyty, należy przeanalizować i ten post globalistyczny problem.
Banderowcy to taki gatunek białych słowiańskich murzynów, których jednoczy jedno; nienawiść do wszystkich pozostałych nacji świata. Oczywiście im bliższa nacja, tym większa nienawiść.
Banderowiec jest gnuśny, leniwy i zawistny.
Ponieważ sam nie jest nic w stanie stworzyć, to swą negatywną energię kieruje na mordowanie znienawidzonych nacji. Czerpie z tego ukojenie diabelskiej duszy i podświadomego kompleksu niższości.
Truizmem jest stwierdzenie, że nie wszyscy obywatele Ukrainy mieszkający w Polsce, są bandytami.
Ci ze wschodniej jej części są najczęściej etnicznymi Rosjanami. Podkreślam, że to określenie nie jest obraźliwe, ale wręcz przeciwnie jest komplementem z mej strony. Dotyczy to nie tylko Rosjan ze wschodniej Ukrainy, ale z samej Rosji, a także z Białorusi i innych byłych republik sowieckich.
Emigrują oni nie dlatego, że bomby spadają im na głowy – bo nie; ale z potrzeby de-bolszewizacji! I trzeba to uszanować!
Jednym z tego przykładów jest Daria, która w poniższym materiale ukazuje różnice pomiędzy Polakami a Ukraińcami. Przy czym, jakby można przypuszczać, nie jest to porównanie plusów i minusów obu nacji, ale ukazanie post-bolszewickiej natury jej współrodaków. Niewątpliwie słusznie zakłada, że pozytywne cechy Ukraińców po prostu nie istnieją. Wyraża za to nadzieję na ich rychłą de-sowietyzację.
Warto z uwagą wysłuchać (obejrzeć) ten materiał, gdyż zawiera wiele trafnych spostrzeżeń, które z powodzeniem odnoszą się nie tylko do banderowców, ale także „polskojęzycznych europejczyków” (Volksdeutsch-ów), czyli elektoratu Gauleitera tuska.
Poniższy film jest w języku polskim. Zapraszam do uważnego obejrzenia!
=============================================
NIGDY SIĘ NIE POROZUMIEJĄ POLACY A UKRAIŃCY / Różnice mentalnościowe Ukraińców a Polaków
=================================
M. Dakowski:
Ja bym powiedział, za prof. Feliksem Konecznym:
My się jeszcze jakoś trzymamy przy Cywilizacji Łacińskiej, a na byłej Rusi miota się mieszanka cywilizacyj zwana atrocinium magnum.
Dwóch obcokrajowców zostało oskarżonych o pranie brudnych pieniędzy na terenie Polski. Jeden z nich to Żyd Szalom Lior Azulai [w 2022 roku zgodził się na publikację wizerunku – red.], który przekonuje, że jest niewinny.
– Gigantyczne środki pochodzące z obrotu narkotykami, ok. 3 mld zł, poddawane były tzw. praniu pieniędzy, czyli ich legalizacji. Jedna ze spółek, która była „operatorem” tych transferów, działała na terenie Polski. Rachunki obsługiwał bank w Skierniewicach – powiedział po wczorajszym posiedzeniu sądu prokurator Marcin Kucharski i dodał, że jest to „absolutnie nietypowa sprawa”. W obronie Żyda staje rabin Szalom Ber Stambler, który naciska, by Szalom Lior Azulai mógł wyjechać z kraju.
„Onet” podkreśla, że jest to „największe zabezpieczenie środków w historii polskiej prokuratury”.
„Śledczy z Dolnośląskiego Wydziału Zamiejscowego Prokuratury Krajowej we Wrocławiu już w 2018 r. zabezpieczyli na kontach Banku Spółdzielczego w Skierniewicach 1,4 mld zł. Postępowanie było prowadzone w kierunku handlu narkotykami i prania brudnych pieniędzy” – czytamy.
Sprawa sięga jeszcze czasów rządów PiS. Ówczesny minister sprawiedliwości Zbigniew Ziobro przekazał informację o „największym w historii prokuratury” przejęciu brudnych pieniędzy.
Prokuratura ustaliła, że mafia, którą miał kierować Szalom Lior Azulai przemycała do 100 kg kokainy miesięcznie. Ukrywana była ona w generatorach prądu. Wartość nielegalnego interesu łącznie przekroczyła 3 mld zł.
Pieniądze prano przez kryptowaluty oraz sieć spółek pośredniczących. Spółkami zarządzał Iwan M. L. Obaj oskarżeni twierdzą, że są niewinni.
W piątek w Sądzie Okręgowym w Warszawie zjawili się obaj oskarżeni. Obrońca Szaloma Liora Azulaaia, adw. Ryszard Kalisz złożył wniosek o zniesienie środka zapobiegawczego w postaci zakazu opuszczania kraju.
„Przypomnijmy, że Azulai, obywatel Izraela, w 2022 r. opuścił areszt po wpłaceniu kaucji. Od tamtego czasu sąd nie pozwala mu wyjeżdżać z Polski. Mężczyzna ma rezydencję w Panamie. Prokuratura obawia się, że jeśli opuściłby Polskę, to już by nigdy do niej nie wrócił” – podaje onet.pl.
Sąd ma podobne obawy, co śledczy.
– Według sądu nie można uchylić tego środka, ponieważ postępowanie w sprawie nadal się toczy, a argumentacja obrońcy dyskredytuje zebrany materiał dowodowy praktycznie w całości. O ile obrońca jak najbardziej ma do tego prawo, o tyle sąd nie może sobie pozwolić na tym etapie na takie potraktowanie materiału – powiedziała sędzia prowadząca.
– Sąd rozumie, że postępowanie toczy się długo, że oskarżony z całą pewnością cierpi, będąc rozłączony ze swoją rodziną i środowiskiem, ale zarzuty stawiane oskarżonemu w tej sprawie są na tyle poważne, że dalsze stosowanie środków zapobiegawczych jest niezbędne. Uchylenie tego środka miałoby taką konsekwencję procesową, że dalsze kontynuowanie postępowania bez oskarżonego nie byłoby możliwe – dodała.
Głos zabrał rabin Szalom Ber Stambler. Wygłosił on „świadectwo” na temat oskarżonego.
– Poznałem go, odkąd wyszedł na wolność. Muszę powiedzieć, że znam go głęboko. Jestem jego opiekunem duchowym. Kiedy go przedstawiam innym, to mówię, że on powinien dostać nagrodę Nobla – przekonywał rabin.
– On przez 1,5 roku jest zupełnie sam w Polsce. Jest odizolowany od rodziny i to wytrzymuje. Pojawia się u nas na modlitwie trzy razy dziennie, bez względu na pogodę i humor. Ja widzę, jak bardzo mu jest ciężko. Jego 6-letni syn bierze udział w konkursie wiedzy biblijnej i zaraz wybiera się na finał do Nowego Jorku. Jego żona złapała tego syna, jak czytał w wyszukiwarce Google o swoim tacie. I w ten sposób dopiero dowiedział się, jakie zarzuty są stawiane jego ojcu – kontynuował.
W przerwie posiedzenia prokurator, który sformułował akt oskarżenia w sprawie powiedział, że zarówno handel narkotykami jak i pranie brudnych pieniędzy miały miejsce z udziałem obu głównych oskarżonych.
– W mojej ocenie istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo popełnienia tych czynów. W ramach postępowania ustaliliśmy, że gigantyczne pieniądze pochodzące z obrotu narkotykami, ok. 3 mld zł, poddawane było tzw. praniu pieniędzy, czyli ich legalizacji. To już odbywało się m.in. na terenie Polski. Jedna ze spółek, która była „operatorem” tych transferów działała na terenie Polski. Rachunki tych spółek obsługiwał bank w Skierniewicach – powiedział „Onetowi” Marcin Kucharski z Dolnośląskiego Wydziału Zamiejscowego Prokuratury Krajowej we Wrocławiu.
Dodał, że prokuratura wykonała ogromną pracę, a sprawa jest „absolutnie nietypowa”.
– Sposób zabezpieczania się grup przestępczych, żeby to nie wyszło, jest bardzo skomplikowany. Służby polskie działały w naprawdę znakomitej kooperatywie ze służbami amerykańskimi, izraelskimi, belgijskimi, czy np. śledczymi z Chile. To pozwoliło na połączenie tych nitek i doprowadziło do nietypowego aktu oskarżenia – podkreślił Kucharski.
Sam Żyd w rozmowie z „Onetem” zapewnia, że „absolutnie w żaden sposób nie jest związany ze sprawą”.
– To jest nagonka i budowanie sprawy na podstawie zeznań jednego funkcjonariusza z USA. Od samego początku próbuję tłumaczyć, że w żaden sposób nie jestem z tym związany. Na ostatniej rozprawie w grudniu 2025 r. również potwierdziłem, że nie mam z tym nic wspólnego. To stwarzanie sprawy, która nie ma żadnych podstaw prawnych – głosił Szalom Lior Azulai.
Kolejna rozprawa ma odbyć się 27 marca. Zeznawać ma jeden z biegłych z zakresu kryptowalut.
=============
mail:
mail:
Słuszna inicjatywa pana rabina. Jednak myślę, że 3 mld. to za niski próg: Takich jest pełno. Zacząłbym od 20 miliardów, ale z 10% prowizji dla Komitetu Noblowskiego co nie??
Dzień dobry Panie Mirosławie. Dziękuję, że zapoznał się Pan z informacjami o wyroku w Rzeszowie, które Panu wysyłałem. Jaki kolejny krok może Pan teraz wykonać?
Wyrok, który nakazuje szkole traktować chłopca jak dziewczynkę, ma na celu utorowanie drogi dla działań aktywistów w całym kraju. Jeśli nie będzie reakcji społeczeństwa, wkrótce wszystkie szkoły będą musiały kłaniać się przed ideologią, a rodzice stracą wpływ na wychowanie własnych dzieci. Aktywiści dysponują środkami od unijnych instytucji i wielkich korporacji. Stać ich na drogie kancelarie prawne, które będą teraz pozywać kolejne szkoły.
Dlatego piszę do Pana ponownie, tym razem w sprawie akcji naszej Fundacji, które chcemy zorganizować.
Świadomi rodzice i nauczyciele to najlepsza „tarcza” dla dzieci, która chroni szkoły przed ideologią i pozwala w porę zapobiegać sytuacjom takim jak ta w Rzeszowie – jeszcze zanim w ogóle dojdzie do „zarażenia” umysłów uczniów oraz procesów wytaczanych przez lobby aktywistów.
Nasza Fundacja chce docierać do nowych osób i ostrzegać je przed zagrożeniem, co umożliwi reakcję kolejnym rodzicom. Dzięki naszym darczyńcom od początku lutego w całej Polsce udało nam się zorganizować akcje informacyjne i publiczne różańce w 54 miastach i miejscowościach na terenie całego kraju.
W nadchodzącym tygodniu (19-26 lutego) nasi wolontariusze chcą zorganizować kolejnych 20 takich akcji, aby dotrzeć do tysięcy kolejnych osób.Koszt jednego, wielkoformatowego banneru, widocznego z daleka w trakcie naszych kampanii ulicznych, to ok. 200 zł. Nieco większe są koszty zatankowania samochodu, aby nasi koordynatorzy mogli dojechać do kolejnych miast i pomóc w organizacji akcji na miejscu. Za 100 zł lub 50 zł możemy wydrukować nowe ulotki ostrzegawcze i broszury informacyjne, które rozdamy przechodniom. Kilkaset złotych kosztuje z kolei namiot, którego używamy w trakcie akcji ulicznych, zwłaszcza w trakcie trudnych warunków pogodowych. Dlatego proszę Pana o przekazanie 50 zł, 100 zł, 200 zł, lub dowolnej innej kwoty, jaka jest obecnie dla Pana możliwa, aby umożliwić naszym wolontariuszom organizację nadchodzących akcji informacyjnych. Konto Fundacji do darowizn:79 1050 1025 1000 0022 9191 4667 Fundacja Pro – Prawo do życia ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków WPŁACAM Z wyrazami szacunku,
Mariusz Dzierżawski
Fundacja Pro – Prawo do życia KRS: 0000233080 NIP: 1231051050 REGON: 010083573 ul. J. I. Kraszewskiego 27/22, 05-800 Pruszków
