Kilka słów o programie finansowym SAFE

Kilka słów o programie finansowym SAFE

Rumunia przynajmniej nie udaje, że „europejska solidarność” to coś więcej niż dobrze opakowany biznes. Bukareszt wyłożył kawę na ławę: oto 21 programów finansowanych z SAFE, oto kwoty, oto konkretne systemy. Bez mgły, bez marketingowej waty, bez patriotycznych uniesień przykrywających faktury wystawiane w euro.

A rachunek? Płacimy wspólnie. Zarabiają głównie Niemcy.

W domenie lądowej nie ma sentymentów – są twarde kontrakty. 139 transporterów Piranha V od General Dynamics European Land Systems za ponad 761 mln euro. Do tego 198 bojowych wozów piechoty nowej generacji za niemal 3 mld euro. Ponad 1370 ciężarówek logistycznych. Zintegrowane stanowiska dowodzenia OPL. Setki wyrzutni i prawie tysiąc pocisków do przenośnych zestawów przeciwlotniczych.

A wisienka na torcie? Systemy Rheinmetall: SKYNEX (476 mln euro) i Skyranger 35 (330 mln euro). Nowoczesne, skuteczne, drogie – i niemieckie.

To już nie jest tylko modernizacja armii. To jest transfer środków w ramach „europejskiego mechanizmu”, który w praktyce pompuje miliardy do przemysłu zbrojeniowego naszych zachodnich sąsiadów. I nie chodzi o to, że sprzęt jest zły. Chodzi o to, że ktoś na tym systemowo wygrywa.

W domenie morskiej – dwa kolejne systemy przeciwlotnicze bliskiego zasięgu Millennium od Rheinmetall, okręty patrolowe za 700 mln euro, jednostki do współpracy z nurkami. Znowu: konkret, liczby, producenci.

Powietrze? Potraktowane po macoszemu. Bo SAFE nie jest od budowania pełnoskalowych sił powietrznych. SAFE jest od tego, by europejski przemysł – głównie zachodni – miał zyski.

Najciekawsze w tym wszystkim jest jednak coś innego.

Rumunia – drugi największy beneficjent SAFE (ok. 16 mld euro) – opublikowała listę projektów. 10 programów krajowych, 11 międzynarodowych. Wiemy, na co idą pieniądze. Wiemy, kto produkuje. Wiemy, kto zarobi.

A Polska? Cisza. Niedopowiedzenia. Ogólniki.

I tu jest sedno problemu.

Nie chodzi o to, że Rumunia kupuje niemieckie systemy. Każde państwo ma prawo kupować najlepsze dostępne rozwiązania. Chodzi o to, że mechanizm finansowy, który w założeniu miał wzmacniać wspólne bezpieczeństwo, w praktyce cementuje dominację kilku największych graczy przemysłowych.

SAFE staje się narzędziem redystrybucji środków z peryferii do centrum. Z podatników Europy Środkowo-Wschodniej do koncernów z Niemiec i kilku innych państw „starej Unii”.

Europejska solidarność czy europejski rachunek zysków?

Można oczywiście powiedzieć: takie są realia rynku. Niemcy mają rozwinięty przemysł, więc sprzedają. Ale jeśli wspólne kredyty mają finansować głównie zamówienia u największych, to przestajemy mówić o solidarności, a zaczynamy o strukturalnej przewadze.

Rumunia przynajmniej nie udaje, że jest inaczej. Pokazała liczby. Pokazała beneficjentów. Pokazała, że SAFE to nie abstrakcyjny „fundusz bezpieczeństwa”, tylko bardzo konkretne miliardy płynące do bardzo konkretnych firm.

I może właśnie dlatego ta transparentność boli bardziej niż same kontrakty.

Bo kiedy patrzymy na te 16 miliardów euro, widzimy coś więcej niż modernizację rumuńskiej armii. Widzimy mapę przepływu pieniędzy w Europie. I widzimy, kto w tej układance rozdaje karty.

I teraz najważniejsze pytanie, którego wielu woli nie zadawać:

Czy ktoś jeszcze naprawdę wierzy, że w Polsce będzie inaczej???

Bo spójrzmy uczciwie na mechanizm, a nie na hasła.

Jeśli SAFE działa według tej samej logiki w całej Unii – wspólny kredyt, wspólne ramy, preferencja dla projektów „europejskich”, czyli w praktyce realizowanych przez największe zachodnie koncerny – to dlaczego akurat w Warszawie miałby nagle nastąpić cud gospodarczy?

Czy nagle okaże się, że:

miliardy euro zostaną w polskim przemyśle?

polskie zakłady staną się głównym integratorem systemów?

technologie będą transferowane, a nie tylko montowane?

łańcuch dostaw przesunie się nad Wisłę?

Naprawdę?

Rumunia przynajmniej nie owija w bawełnę. Widzimy wprost: Rheinmetall, GDELS, zachodni dostawcy, zachodnie technologie, zachodnie marże. My też znamy ten schemat. Licencja, montownia, offset w folderze reklamowym i „strategiczne partnerstwo”, które kończy się na śrubokręcie.

Jeśli Polska wejdzie w SAFE na tych samych zasadach, to efekt będzie bardzo podobny. Duże zamówienia trafią tam, gdzie są gotowe produkty, certyfikacje, polityczne wpływy i kapitał. A kto to ma? Berlin, Paryż, Madryt – nie Radom, nie Stalowa Wola, nie Gliwice jako pełnoprawni właściciele technologii.

Oczywiście, ktoś powie: „ale przecież bezpieczeństwo nie ma ceny”. To prawda. Tyle że suwerenność przemysłowa też jej nie ma – a bez niej bezpieczeństwo zawsze będzie częściowo zależne od czyjejś fabryki, czyjejś decyzji eksportowej, czyjejś polityki.

SAFE w obecnym kształcie wygląda bardziej jak mechanizm stabilizacji zachodniego przemysłu obronnego niż realna próba wyrównania potencjałów w całej UE.

Więc jeszcze raz:

czy ktoś naprawdę sądzi, że w Polsce będzie inaczej?

Bo jeśli nie zmienią się zasady gry, zmienią się tylko numery kontraktów. Beneficjenci pozostaną ci sami.

Za stronę fb – Dariusza Piechaczka

Reiner Fuellmich, Therapeutic Choice and the Price of Speech

Reiner Fuellmich, Therapeutic Choice and the Price of Speech 

A short refresher for readers new to the case

DR. ROBERT W. MALONE FEB 17
 
READ IN APP
 

By: ICIC Law / Seba Terribilini

In the accounts circulated by his supporters, Dr. Reiner Fuellmich is cast as a high-profile German attorney who turned his consumer-law reputation into a public crusade during the COVID era – most visibly through the “Corona Investigative Committee,” a long-form interview platform that hosted scientists, physicians, lawyers, and dissidents from multiple countries.

That visibility became the beginning of his legal nightmare. The case, as described in supportive reporting, is not framed as a routine internal dispute but as a collision between political power and a lawyer who would not stop asking questions. The core allegations against him, variously described as breach of trust or embezzlement related to funds, are presented as the formal basis for detention. 

His advocates, however, argue that the deeper issue is his role in challenging official pandemic narratives, and they describe his prosecution and detention as political persecution rather than a case involving what would normally be considered white-collar accusations.

Dr. Reiner Fuellmich is recognized and respected internationally for his work as a consumer rights lawyer and for winning major lawsuits against corporations like Volkswagen, Kühne & Nagel, and Deutsche Bank. He was among the first to see that the COVID measures were crimes against humanity and decided, along with three other lawyers, to form the Corona Investigative Committee to investigate the actions of governments, public institutions, and the medical community during the so-called “pandemic.” 

Thanks to his exceptional investigative efforts and consultations with more than 150 scientists and experts worldwide, as well as numerous whistleblowers from Pfizer, the WHO, the CDC, and the UN, he gathered substantial evidence of what he calls “the biggest crime ever perpetrated against humanity.”

-Dr. Robert Malone

For an overview of Reiner’s case, please read the full story of Dr. Reiner Fuellmich.

Whatever label one applies, the storyline is now familiar to anyone tracking dissent cases in the post-2020 West: a public figure becomes controversial; a legal mechanism activates; pre-trial detention stretches; access to communication narrows; and the person at the center insists the process itself is the punishment. Supporters emphasize conditions of confinement, the length and structure of proceedings, and the broader context in which Germany—and Europe more generally—has treated certain forms of medical and policy dissent as something closer to a threat than a debate.

That is the “why you’ve heard the name.” Now to what changed after the last major update many of you saw in mid-2025.

After August 19, 2025: silencing attempts, new statements, and a widening chorus

In October 2025, a statement attributed to Fuellmich circulated describing sharply tightened restrictions on his ability to communicate. According to that report, his telephone access was reduced to “two calls of 20 minutes, per week,” with monitoring, and he was reportedly barred from naming people connected to his case.

In the same transcript, Fuellmich framed the restrictions as an attempt to cut off his public voice. One line lands like a gavel strike:

“I will not be able to issue any further statements…”

He then attributed the pressure to specific actors, alleging coordination between his accuser and the prosecution. In his words (as transcribed), he claimed that a prosecutor “wrote to this prison to shut me up” and that the prison “ha[s] to follow orders.”

If the intent was quiet, it did not hold.

By January 2026, additional “voice mail” updates were again circulating in Fuellmich-support channels, framed as messages “before being silenced” – a title that, intentionally or not, reads like a warning label on a shrinking space for dissent.

Around the same period, a “new statement” attributed to Fuellmich appeared under his name, striking a tone that is both defiant and weary. Two sentences, in particular, capture the posture of a man who believes the machinery around him is designed to break endurance:

“The attempt at shutting me and all of us up has failed.”

“We will continue.”

Meanwhile, support for Fuellmich consolidated into a media artifact of its own: a “FREE REINER FUELLMICH” compilation video produced by filmmaker Philippe Carillo and Seba Terribilini.

The roster matters – not because fame proves a case, but because it signals how Fuellmich has become a symbol inside the wider medical-freedom ecosystem. The published list of participants includes Archbishop Carlo Maria Viganò, Queensland Senator Malcolm Roberts, Calin Georgescu, Mary Holland, Bryan Ardis, Sucharit Bhakdi, Andrew Bridgen, Paul Craig Roberts, Peter Koenig, Celia Farber, Greg Reese and John O’Looney – among many others.

In other words: whatever one thinks of Fuellmich’s thesis about the COVID period, his supporters are not treating this as a local German court matter. They are treating it as a test case for the enshrined rights of a democracy.

The conceptual core: therapeutic choice, speech, and the health of free societies

Start with the simplest chain of logic – because the simplest chains are often the hardest to break.

A) Fuellmich’s supporters argue he was detained because he fought for freedom of therapeutic choice.

In their framing, the case is downstream from his insistence that patients and physicians must be allowed to weigh risk, benefit, uncertainty, and emerging evidence – without a centralized authority criminalizing deviation.

The phrase “therapeutic choice” sounds clinical, even bureaucratic. But it is essentially the freedom to reason in real time: to treat a human being in front of you using professional judgment, informed consent, and “science and conscience” (to borrow the old European phrasing). In practice, that freedom depends on something even more basic.

B) Therapeutic choice is inseparable from freedom of speech.
If doctors cannot speak openly about clinical observations, adverse events, early hypotheses, or alternative protocols—if they cannot criticize policy without professional retaliation – then “choice” becomes a mirage. You can’t choose what you’re not allowed to talk about.

This is not an abstract point. In February 2025, at the Munich Security Conference, U.S. Vice President J.D. Vance explicitly warned that free speech in Europe was “in retreat,” pointing to a growing appetite for controlling discourse under the banner of policing “misinformation.”

Whether one agrees with his politics is beside the point here. The conceptual link is direct: when speech narrows, clinical debate narrows; when clinical debate narrows, therapeutic choice collapses into mandate.

That is why Fuellmich’s supporters read his communications restrictions – monitored calls, limits on naming officials, warnings about “no further statements” – as more than prison administration. They read it as the modern European method for making speech “safe” in order to protect democracy: don’t argue with it – just reduce it to two twenty-minute windows per week.

C) The “health” argument expands beyond medicine into food policy.
Fuellmich’s messaging (and the wider ecosystem around him) has repeatedly emphasized that long-term resilience is not only about emergency protocols and pharmaceuticals. It is also about metabolic and nutritional health—prevention, self-healing capacity, and reducing chronic disease burden through better dietary policy and education.

One session summary (RWM – the link isn’t entirely functional in the USA ) from his interview platform explicitly highlights “prevention and self-healing” through “targeted nutrition,” including “initiating ketolysis” as an example of metabolic strategy.

You don’t have to romanticize this to see the through line: populations with fewer chronic metabolic diseases are less vulnerable in crises; systems with open debate correct faster; and societies that treat dissent as a pathology eventually become fragile – because they lose the ability to self-correct, a fundamental mechanism for working democracies.

Where this leads: MAHA, MEHA, and the case called “Reiner”

In the U.S., “Make America Healthy Again” (MAHA) has become shorthand for a broad re-centering on metabolic health, food quality, chronic disease prevention, and skepticism toward captured institutions. A parallel current in Europe “MEHA”, “Make Europe Healthy Again” – would begin with the same three pillars:

1. healthier diet and prevention-first policy,

2. therapeutic freedom grounded in informed consent and clinical judgment,

3. and the bedrock that makes the first two real: freedom of speech.

In that framework, Fuellmich becomes more than a defendant. He becomes a symbol of what happens when a society treats open inquiry as subversion. And symbols matter -not because they replace evidence, but because they show where the fault lines are.

So, let’s end with the human point, stated plainly.

Fuellmich’s is a standard-bearer who has risked and lost his freedom, economic stability and career to defend fundamental liberties: speech, conscience, and medical choice, under conditions they describe as punitive and politically charged.

The United States, with its constitutional architecture built around enumerated rights, should not look away from such a test. Transparent monitoring, public attention, and principled insistence on due process are not “foreign interference.” They are what free societies owe one another – especially when a voice is being pushed toward silence, one monitored phone call at a time

Court drawings courtesy of Kerstin Heusinger, BAM News.

/ICIC.law, February 2026

Thanks for reading Malone News! This post is public so feel free to share it.

Share

Malone News is a reader-supported publication. To receive new posts and support my work, consider becoming a free or paid subscriber.

Upgrade to paid

Kto może zajść w ciążę? Feldmarszałek von Blücher był w ciąży ze słoniem

Kto może zajść w ciążę?

Stanisław Lewicki; konserwatyzm.pl/lewicki-kto-moze-zajsc-w-ciaze/

Do niedawna wydawało się, że ta kwestia, kto potencjalnie może zajść w ciążę, jest oczywista dla wszystkich, a szczególnie dla dużych dziewczynek i chłopców. Jednak w ostatnich latach, głównie za sprawą rozpowszechniających się lewicowych i liberalnych ideologii, zaczęły tu narastać  kontrowersje i sprawą zajmuje się nawet Europarlament, który stara się to rozstrzygnąć w formie głosowania. W ciągu niecałych dwóch miesięcy, odbyły się dwa głosowania w Parlamencie Unii Europejskiej i zapadły w nich przeciwstawne rozstrzygnięcia. W obu przypadkach chodziło o dodanie do dokumentów, nad którymi obradowano, poprawek, które stwierdzały, że jedynie biologiczne kobiety mogą zajść w ciążę.

W pierwszym przypadku głosowano nad poprawkami do rezolucji tzw. europejskiej inicjatywy obywatelskiej pt. „Mój głos, mój wybór: za bezpieczną i dostępną aborcją”. Na wniosek grupy ECR przeprowadzono w dniu 17 grudnia głosowanie nad poprawką nr. 7, która wprowadzała zapis o treści: „mając na uwadze, że tylko biologiczne kobiety mogą zajść w ciążę i rodzić dzieci”. Wynik głosowania nad tą poprawką był następujący: 320 głosów „za”, 269 „przeciw” i 39 wstrzymujących się.

Poprawka przeszła, gdyż 51 proc. eurodeputowanych ją poparło. Mamy też, w tym przypadku, imienny wykaz głosujących i możemy sobie sprawdzić kto jak głosował. Raczej nie dziwi, że przeciw tej poprawce byli panowie Biedroń i Śmiszek, ale zaskakiwać może, że wśród wstrzymujących się była większość polskich eurodeputowanych z grupy EPP, czyli tych z KO i PSL-u. Oznacza to, że  mieli chyba wątpliwości  co do tego, czy tylko „biologiczne kobiety mogą zajść w ciążę i rodzić dzieci”. Czyżby ci, co na nich w Polsce głosowali też mieli trudności w ustaleniu tego kto może urodzić dzieci?


Po upływie niecałych dwóch miesięcy, w dniu 12 lutego 2026 roku, w PE znowu głosowano taką poprawkę, tym razem chodziło o Zalecenia dla Rady w sprawie priorytetów UE na 70. sesję Komisji ONZ ds. Statusu Kobiet. Podobnie jak poprzednio, zgłoszono poprawkę o dodanie do rezolucji zapisu: „mając na uwadze, że tylko biologiczne kobiety mogą zajść w ciążę”. Tym razem jednak wyniki głosowania, w tej samej sprawie, były diametralnie odmienne niż w pierwszym opisanym przypadku. „Za” głosowało 200 deputowanych, „przeciw” – 233, zaś wstrzymujących się było 107 deputowanych.

Widać, że w czasie kilku tylko tygodni, jakie dzieliły te dwa głosowania, aż 120 deputowanych straciło przekonanie co do tego, że tylko biologiczna kobieta może zajść w ciążę. Cóż takiego ich spotkało, że zmienili pogląd co do tak zasadniczej sprawy? Czego szczególnego doświadczyli – jakiego olśnienia?


Zdarzały się w historii takie przypadki, że konkretne osoby wyrażały przekonanie, że nie tylko kobiety mogą być w ciąży. Takim, który mogę przytoczyć, jest dotyczący nie byle kogo tylko pruskiego feldmarszałka Gebharda Leberechta von Blüchera, który był najbardziej utytułowaną i znaną postacią w prusko-niemieckich dziejach, porównywalną tylko z Paulem von Hindenburgiem. Otóż podczas kampanii w roku 1814, dowodząc pruskimi wojskami przeciwko Napoleonowi, doznał on załamania nerwowego, zaczął mieć urojenia i uważać, że jest w ciąży ze słoniem, w który to stan wprowadził go Francuz.

W tamtych czasach wielu uważało Blüchera za osobę niezrównoważoną, bądź wprost za wariata, ale dziś, w świetle tego jakie to prawdy, i z jakim wynikiem, przegłosowuje Europarlament, trzeba by uznać go za zupełnie normalnego, a nawet wprost za wyprzedzającego swoją epokę prekursora.

Stanisław Lewicki

Uczelnia „Sciences Po” Lyon. Morderstwo dokonane przez Antifę. Podejrzany to asystent posła lewicowej partii.

Morderstwo dokonane przez Antifę.

Podejrzany to asystent posła lewicowej partii

16.02.2026 Autor:BD nczas/morderstwo-dokonane-przez-antife-podejrzany-asystent-posla-lewicowej-partii/

23-letni student o poglądach prawicowych pobity na śmierć.
NCZAS.INFO | 23-letni student o poglądach prawicowych pobity na śmierć. / Fot. TF1/screen

Śmierć Quentina, zaatakowanego przez lewacką bojówkę, wstrząsnęła Francją, chociaż lewica usiłuje lewicową przemoc bagatelizować i rozmywać. Podejrzany o udział w linczu asystent posła lewicowej partii Zbuntowana Francja (LFI) Raphaëla Arnaulta, został na razie zawieszony w czynnościach. Chodzi o Jacquesa-Élie Favrota.

Do odwołania nie będzie miał wstępu do Palais Bourbon, bo jest podejrzany o udział w linczu Quentina Deranque’a. Jacques-Élie Favrot to asystent parlamentarny posła LFI Raphaëla Arnault, także bojówkarza i aktywisty tzw. „Młodej Gwardii”.

Do linczu doszło w czwartek w Lyonie (na marginesie konferencji Rimy Hassan). Jacques-Élie Favrot to „prominentna” postać „ruchu antyfaszystowskiego” w Lyonie i współzałożyciel, wraz z Raphaëlem Arnault, organizacji „Jeune Garde” (Młoda Gwardia), organizacji rozwiązanej przez rząd w 2025 roku. Jednak to nie policja ustaliła tożsamość uczestnika linczu na studencie, a prawicowa organizacja feministyczna Némésis (do której ochrony należał Quentin), która zidentyfikowała jednego z napastników jako asystenta posła.

Tymczasem w mediach francuskich trwa rozwadnianie aktu przemocy i radykalizmu Antify. W publicznej stacji France Info, lewicowy historyk Sylvain Boulouque mówił o „przywróceniu równowagi przemocy”, która ma być immanentną cechą prawicy.

Podobnie szef partii LFI, Jean-Luc Mélenchon, któy bezczelnie oświadczył – „to my jesteśmy atakowani”. Ten przekazał jednak „współczucie dla rodziny i bliskich”. Większość polityków wzywała po prostu do zachowania spokoju po śmierci Quentina, ale niektórzy wskazywali wprost na LFI jako partię wspomagającą lewackie bojówki.

Lewicowa eurodeputowana Rima Hassan, która przed tym linczem miała konferencję na uczelni Sciences Po Lyon, a przeciwko której protestował ruch Nemesis, wyjaśniała, że ​​jej „służby bezpieczeństwa nigdy nie uciekają się do przemocy” i że „ wydarzenia, o których donosiła prasa, miały miejsce w innym czasie i nie w pobliżu miejsca konferencji”, co nie jest do końca prawdą.

Quentin brał udział w manifestacji przeciw występowi radykalnej polityki Hassan na uczelni i po jej zakończeniu został dopadnięty przez około trzydziestu uzbrojonych bojówkarzy Antify. 23-letni Quentin pozostawał w śpiączce. Do ataku doszło w Lyonie w czwartek wieczorem, 12 lutego. Zmarł w wyniku odniesionych obrażeń dwa dni później. Pod hasłem „Sprawiedliwość dla Quentina” zdewastowano biura partii LFI w Metz i Lille.

Nemesis to prawicowy ruch feministyczny, który protestował przeciw Hassan z transparentem o treści „Islamolewica precz z naszych uniwersytetów”. Kilka kobiet zostało otoczonych i było wyzywanych przez zwolenników eurodeputowanej LFI. Doszło wówczas do pierwszych rękoczynów.

Po konferencji grupa została brutalnie zaatakowana przez aktywistów „antify”, którzy opuszczali salę. Prym wiedli bojówkarze „Młodej Gwardii”. Ofiara opuściła miejsce zdarzenia w towarzystwie przyjaciela, ale byli śledzeni, a następnie pobici na ulicy w 2. dzielnicy, poza zasięgiem wzroku przechodniów. Quentin stracił przytomność, doznał uszkodzenia mózgu i trafił do szpitala w stanie krytycznym.

Zmarły to konwertyta katolicki, który nawrócił też swoich rodziców. Był studentem matematyki, graczem tenisa i studiował także filozofię. Angażował się w działalność patriotyczną i sprawy swojej parafii.

Świadkowie twierdzili, że rozpoznali wśród atakujących członków „Jeune Garde” (Młodej Gwardii) i założonej po ich rozwiązaniu, organizacji „Etteons la flamme” (Zgaśmy Płomień). Némésis wśród napastników rozpoznał m.in. Jacques’a Eliego Favrota, asystenta parlamentarnego Raphaëla Arnaulta (LFI).

https://twitter.com/i/status/2022765012431855791

SAFE – szlaban na POLEXIT

SAFE – szlaban na POLEXIT

Autor: Ewaryst Fedorowicz , 14 lutego 2026

Nic tak nie cementuje związków, jak wspólny kredyt, szczególnie, jeśli jest to kredyt w rozmiarze giga i ze spłatą obliczoną na pokolenia.

Chcesz rozwodu?
No to się przygotuj na komornika, który puści z torbami nie tylko twoją drugą połowę, ale niestety i ciebie, a nawet wasze dzieci, jeśli za szybko uda wam się umrzeć.

Nie możesz patrzeć na tę swoją drugą połowę, z którą nieopacznie podpisałeś kwity w banku, tym bardziej, że ma facjatę jak przeszczepioną z Epsteina  i w dodatku szwargocze w języku esesmańskim?

No to będziesz patrzył całymi latami. Patrzył i płacił… i płacił…i płacił…

***

Nie ma przypadków – są tylko kajdanki.
Żeby jeszcze złote!
Ale to papierowe, a trzymające mocniej niż stalowe.

Dlatego też wspólnie i w porozumieniu, zbieranina spod znaków gwiazd czerwonej, niebieskiej i hakenkreuz’a, uprawia od kilku dni szantaż, z zastosowaniem epitetów o zakresie od głupca po zdrajcę, co śmieszy (mnie przynajmniej), bo wspomniana zbieranina, to właśnie kompozycja (staram się być uprzejmym) głupców i zdrajców (żeby tylko).

I to nie jest jej (zbieraniny) ostatnie słowo!

Polexit, który zbieraninie wydawał się fikcją, dziś grozi przemianą w realność i to przyspieszoną.
Śmiertelnie niebezpieczną dla projektu pod kryptonimem Mitteleuropa2.0 , którego podstawą ma być, sprawdzony już w praktyce, podział na nadludzi i podludzi.

Dlatego drukarz papieru, pcha się na chama do szynku na Wiejskiej, żeby interesu przypilnować.
I przypilnuje.

Bo w tym geszefcie żartów i nie ma i niesubordynacja jest od kary o jedno uderzenie serca.

O tym jak Włodzimierz Sołowjow 130 lat temu przewidział powstanie Unii Europejskiej

O tym jak Włodzimierz Sołowjow

130 lat temu przewidział

powstanie Unii Europejskiej

pch24/o-tym-jak-wlodzimierz-solowjow-130-lat-temu-przewidzial-powstanie-unii-europejskiej

(S. Sdobnov, )

Włodzimierz Sołowjow (1853-1900) to rosyjski filozof prawosławny (4 lata przed śmiercią wyznał przed księdzem grekokatolickim wiarę katolicką uznając prymat papieża), którego marzeniem było zjednoczenie chrześcijan, a w szczególności włączenie Cerkwi Prawosławnej pod zwierzchnictwo Papieża. Doszedł on w ciągu swego życia do wniosku, że wszyscy chrześcijanie zgadzają się, iż Chrystus założył Kościół, lecz wielu popełnia błędy nie zważając na najistotniejszy tekst ewangeliczny mówiący o tym wprost, wyraźnie i formalnie, więc nieprzyjaciele prawdy mogą jedynie ten konstytucyjny fragment wycinać lub pomijać. Brzmi on następująco: ,,Błogosławiony jesteś, Szymonie, synu Jony. Albowiem nie objawiły ci tego ciało i krew, lecz Ojciec mój, który jest w niebie. Otóż i Ja tobie powiadam: Ty jesteś Piotr (czyli Skała), i na tej Skale zbuduję Kościół mój, a bramy piekielne go nie przemogą. I tobie dam klucze królestwa niebieskiego; cokolwiek zwiążesz na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążesz na ziemi, będzie rozwiązane w niebie”.

Bóg – człowiek w ten sposób chciał zjednoczyć ze sobą cały rodzaj ludzki moralnie i społecznie. Nie przemówił do każdego z apostołów osobno, nie wspominał o założeniu wielu narodowych kościołów, tylko o jednym wokół którego ludzkość zjednoczona z Bogiem ma tworzyć jedną, silną budowlę społeczną i dla tej jedności znaleźć podwalinę. Kolejnym potwierdzeniem dla władzy św. Piotra na Ziemi było dla Sołowjowa zapytanie Jezusa skierowane do uczniów: ,,Kim mienią być ludzie Syna człowieczego?”.

Odpowiedzi okazały się wszystkie błędnymi, tak więc prawda jest tylko jedna, a opinie na dany temat mogą być mnogie i sprzeczne. Wynika z tego, że Kościół Chrystusowy nie może być oparty na demokracji, tylko na autorytecie Piotra i jego następców. Kolejne pytanie skierowane do
apostołów potwierdza tę tezę: ,,Wy zaś kim mi być powiadacie”? Po tym nastąpiło milczenie, jedenastu uczniów nie wiedziało co powiedzieć, niektórzy z nich bali się wyrazić zdanie. Być może Filip nie pojmował kim jest Jezus, a może Tomasz miał co do Mistrza wątpliwości. Sobór
apostolski oddał głos najmądrzejszemu, bowiem wybranemu z łaski Bożej i Szymon Piotr pewny siebie rzekł: ,,Tyś jest Chrystus, Syn Boga żywego”, nie radząc się przy tym nikogo, poszedł wprost za głosem swego sumienia.

Tymi argumentami rosyjski filozof przekonywał nieskutecznie przez całe życie swych rodaków, przyjmując komunię w Cerkwi nawet po wyznaniu wiary katolickiej. Warto przypomnieć, że w tamtym czasie w Rosji za konwersję z prawosławia na katolicyzm groziła kara od 8 do 12 lat katorgi. 

Włodzimierz Sołowjow pisał też o konieczności pojednania się z bratem (Polską) przez złożenie ofiary z narodowego egoizmu na ołtarzu Kościoła powszechnego. Było to według niego niezbędne, żeby utrzymać chrześcijański charakter Rosji. Rusyfikację nazywał nikczemnością, bowiem nie dotyczyła ona już tylko autonomii politycznej, lecz atakowała byt narodowy, samą duszę narodu polskiego. Naród polski według Sołowjowa miał w drugiej połowie XIX wieku wysoko rozwiniętą samoświadomość i prześcignął Rosję w kulturze intelektualnej, a także nie ustępował jej w aktywności naukowej i literackiej. Sołowjow pierwszy raz przybył do Warszawy na kilka dni w 1875 roku, jednak jak wynika z listu do księcia Certelewa potrafił już wtedy czytać polską poezję, więc na pewno spotykał Polaków wcześniej w Rosji. Oto fragment tej korespondencji:

,,Czuję się wspaniale.(…) Dla odpoczynku czytam po polsku Mickiewicza, w którym się absolutnie zakochałem. Musisz koniecznie nauczyć się języka polskiego, choćby dla niego samego, a są także inni”. Zachowało się również przemówienie filozofa pt. ,,Ku pamięci Mickiewicza” wygłoszone w czasie obiadu 27 grudnia 1898 roku, lecz ze względu na jego długość nie będę go przytaczał.

Benedykt XVI w swej książce pt. ,,Jezus z Nazaretu” wydanej w kwietniu 2007 roku odniósł się do najpopularniejszego dzieła Sołowjowa w następujący sposób:

,,Diabeł występuje jako teolog.(…). Włodzimierz Sołowjow wprowadził ten motyw do swej ,,Krótkiej opowieści o Antychryście”: Antychryst otrzymuje na uniwersytecie w Tybindze honorowy tytuł doktora teologii; jest wybitnym biblistą. W ten sposób Sołowjow drastycznie wyraził swój sceptycyzm w stosunku do pewnego typu erudycji biblijnej tamtych czasów. Wykład Pisma Świętego może w rzeczywistości stać się narzędziem Antychrysta. Sołowjow nie jest pierwszym, który to powiedział; jest to wewnętrzna treść samej historii kuszenia”.

Kilka stron dalej Papież znowu wspomina o antychrystusowej egzegezie i teologii:

,,Kusiciel nie jest do tego stopnia nachalny, żeby nam wprost zaproponował adorowanie diabła. Proponuje nam opowiedzenie się za tym, co rozumne, za prymatem świata zaplanowanego od początku do końca zorganizowanego, w którym Bóg może mieć miejsce jako sprawa prywatna, jednak bez możliwości wtrącania się w nasze istotne zamiary. Sołowjow przypisuje Antychrystowi książkę zatytułowaną ,,Otwarta droga do pokoju i dobrobytu świata” – która stanie się nową Biblią, a jej istotną treścią jest wielbienie dobrobytu i rozumnego planowania”.

,,Krótka opowieść o Antychryście” o której wspominał Benedykt XVI została wydana w 1898 roku, ma zaledwie 30 stron i jest również dostępna w wersji do słuchania na youtube. W niej Sołowjow przewidział powstanie zjednoczonej Europy.

Tuż przed napisaniem książki Włodzimierz w czasie pobytu w Egipcie doznał objawień, lecz tym razem były one inne od dwóch dotychczasowych, bowiem zobaczył w nich szatana i przekonał się o ontologicznej realności zła, co streścił następująco w wierszu:

Wszystko się rozpada,
Sen już przykro zwodzi,
Coś się zapowiada
I ktoś już nadchodzi.

Sama zaś ,,Opowieść o Antychryście” również zaczyna się poetycznie:

Choć imię dzikie – panmongolizm!
Mnie jednak mile ucho pieści,
Jakby majestat wzniosłej doli.
Od Boga danej, w nim się mieścił…

Potem pewna dama rozmawia z mnichem Pansofijem, który zaczyna snuć proroczą opowieść o wieku dwudziestym, o epoce wielkich wojen, bratobójczych walk i przewrotów. Po burzliwym XX wieku Europa się zjednoczy, aby dać odpór wzrastającej potędze zjednoczonej Azji.

Oto fragment wizji Rosjanina: ,,(…) stary, tradycyjny ustrój oddzielnych narodów traci powszechnie znaczenie i prawie wszędzie znikają ostatnie pozostałości starych monarchicznych instytucji. Europa w dwudziestym pierwszym wieku stanowi związek mniej lub więcej demokratycznych państw – Europejskie Stany Zjednoczone”.

Kilka stron dalej:

,… miało odbyć się w Berlinie międzynarodowe zgromadzenie założycielskie związku państw europejskich. Związek ten, ustanowiony po szeregu zewnętrznych i domowych wojen…, które poważnie zmieniły mapę Europy, narażony był na niebezpieczeństwo konfliktów – już nie między narodami, ale między politycznymi i społecznymi partiami. Koryfeusze wspólnej polityki europejskiej, należący do potężnego bractwa masońskiego, odczuwali brak wspólnej władzy wykonawczej. Osiągnięta z takim trudem jedność europejska mogła się lada chwila ponownie rozpaść. W radzie związkowej, czyli światowym zarządzie (Comite permanent universel), nie było zgody, ponieważ nie wszystkie miejsca udało się obsadzić prawdziwymi wtajemniczonymi masonami. Niezależni członkowie zarządu zawierali między sobą odrębne porozumienia i cała sytuacja groziła nową wojną. Wówczas ,,wtajemniczeni” postanowili utworzyć jednoosobową władzę wykonawczą z dostatecznym zakresem pełnomocnictw”.

Przypominam, że Włodzimierz Sołowjow napisał ten tekst w 1898 roku i zachęcam do zapoznania się z nim w całości.

Norbert Obara

Bibliografia:

Benedykt XVI, Jezus z Nazaretu, Wydawnictwo Znak, Kraków 2007.
Sołowiow Włodzimierz, Wybór pism, Wydawnictwo W drodze, Poznań 1988.
Sołowjow Sergiusz, Życie i ewolucja twórcza Włodzimierza Sołowjowa, Wydawnictwo W
drodze, Poznań 1986.
Socci Antonio, Kościół czasu antychrysta, Wydawnictwo AA, Kraków 2019.

Kłamstwa klimatyczne wychodzą na jaw. Holandia zaliczyła gigantyczny skandal.

Krzysztof Mulawa @krzysztofmulawa x.com/krzysztofmulawa

Kłamstwa klimatyczne wychodzą na jaw. Holandia właśnie zaliczyła gigantyczny skandal. Królewski Instytut Meteorologiczny obniżył historyczne temperatury z lat 1901-1950 nawet o 1,9°C, wymazując 16 z 23 fal upałów, w tym rekordowe lato 1947 roku. Wszystko po to, żeby współczesne ocieplenie wyglądało na bardziej dramatyczne.

Po latach nacisku KNMI w 2026 r. po cichu przywróciło część usuniętych rekordów, co tylko potwierdza manipulację. Ingerencja w dane, które kształtują politykę, podatki i życie milionów ludzi. 'Klimat’ stał się narzędziem politycznym do forsowania utopijnych ideologii UE.

Zdjęcie

82,3 tys. wyświetleń

Orban: Brukselska machina opresji to pseudo-obywatelskie organizacje, przekupieni dziennikarze, sędziowie, politycy, algorytmy i biurokraci, obracający milionami euro

Orban: Brukselska machina opresji to pseudo-obywatelskie organizacje, przekupieni dziennikarze, sędziowie, politycy, algorytmy i biurokraci, obracający milionami euro

14.02.2026 nczas/orban-brukselska-machina-opresji

NCZAS.INFO | Premier Węgier Viktor Orban. Foto: PAP/EPA
NCZAS.INFO | Premier Węgier Viktor Orban. Foto: PAP/EPA

Brukselska machina represji na Węgrzech nadal działa, ale po wyborach się nią zajmiemy – zapowiedział węgierski premier Viktor Orban w wygłoszonym w Budapeszcie dorocznym orędziu o stanie państwa, mającym podsumować miniony rok.

– Pseudo-obywatelskie organizacje, przekupieni dziennikarze, sędziowie, politycy, algorytmy i biurokraci, obracający milionami euro. Tym właśnie dzisiaj na Węgrzech jest Bruksela – stwierdził premier Orban, dodając, że „wpływy zagraniczne ograniczające węgierską suwerenność muszą zostać wypchnięte”.

W swoim przemówieniu węgierski przywódca nawiązał do raportu amerykańskiego Kongresu, w którym ostro skrytykowano Komisję Europejską za zmuszanie amerykańskich firm technologicznych do cenzurowania wybranych treści przed wyborami w kilku europejskich krajach. – To jest prawdziwy głos Ameryki. Musimy przyzwyczaić się do myśli, że ci, którzy kochają wolność, powinni bać się nie Wschodu, ale Brukseli i powinni z niepokojem patrzeć na Brukselę – stwierdził Orban.

Ostrzegł, że jeśli obserwowane trendy się utrzymają, obecny wiek stanie się „wiekiem upokorzenia Europy”, ponieważ kontynent – w ocenie premiera niezdolny do uczestnictwa w nowej globalnej rewolucji przemysłowej – po raz pierwszy od wynalezienia maszyny parowej będzie ofiarą, a nie twórcą transformacji gospodarczej.

O „zabijanie” gospodarki Europy obwinił „paraliżujące koszty energii i nadmierne regulacje”. Premier ocenił jednak, że Węgry „wciąż mają szansę”, zauważając, że w 2025 roku wynegocjował umowy z prezydentami USA, Rosji i Turcji, aby utrzymać dostęp kraju do przystępnej cenowo ropy naftowej i gazu z Rosji.

Węgierski premier podkreślił, że jego prawdziwym przeciwnikiem nie jest krajowa opozycja, ale Unia Europejska, która „chce wojny”. Polityk oskarżył „międzynarodowy wielki biznes” o dążenie do kontynuowania wojny na Ukrainie, rękami samych Ukraińców lub „jeśli to konieczne, rękami innych narodów Europy Środkowej”.

– Czas, aby Węgry się obudziły i potraktowały poważnie, śmiertelnie poważnie, to, do czego przygotowuje się międzynarodowy wielki biznes – zaznaczył premier Węgier.

Premier powiązał z podmiotami zagranicznymi największą partię opozycyjną w kraju, Tiszę. – Jest absolutnie oczywiste, że to przemysł naftowy, elita bankowa i brukselski establishment przygotowują się do utworzenia rządu na Węgrzech – powiedział, określając ugrupowanie Petera Magyara „tworem Brukseli”.

Wybory parlamentarne na Węgrzech odbędą się 12 kwietnia. Większość niezależnych sondaży daje partii TISZA od kilku do kilkunastu punktów procentowych przewagi nad Fideszem Orbana.

NIE dla związków partnerskich! Powiedz STOP pomysłom Katarzyny Kotuli!

NIE dla związków partnerskich!

Powiedz STOP

pomysłom Katarzyny Kotuli!

facebook.com/fundacjazycieirodzina

Sejm pracuje nad przepisami o statusie osoby najbliższej. Pod pojęciem statusu osoby najbliższej ukrywają się związki partnerskie, w tym homoseksualne. Procedowane przepisy podważają normalny model rodziny, oparty na małżeństwie kobiety i mężczyzny, który Konstytucja RP wyraźnie chroni jako podstawę społeczeństwa (Art. 18 Konstytucji). Związki partnerskie to zamach na rodzinę, na “mamę i tatę”, to także furtka do dalszych zmian sprzecznych z prawem naturalnym i stanowiących zagrożenie dla dzieci, tj. do homoadopcji. 

Wszędzie, gdzie zalegalizowano związki jednopłciowe, a następnie oddano im dzieci, stało się to ze szkodą dla dzieci są one zagrożone zaniedbaniem, wykorzystaniem seksualnym, a nawet fizyczną krzywdą, bo pary osób zboczonych – w domowym zaciszu – realizują na dzieciach swoje najbardziej odrażające pomysły. 

Podpisz petycję, ratuj życie dzieci, broń wartości, które gwarantują porządek społeczny. Nie pozwól, by ideologia wygrała z bezpieczeństwem najmłodszych.

– Treść petycji

=========================================

Szanowni Państwo Posłowie, Senatorowie, Panie Prezydencie!

Apeluję o niedopuszczenie do uchwalenia przepisów o statusie osoby najbliższej. Projektowane rozwiązania, wbrew swojej równościowej narracji, są poważnym zagrożeniem dla fundamentów polskiego społeczeństwa. Zagrażają także modelowi rodziny oraz porządku moralnego, który od wieków kształtuje naszą tożsamość narodową. Są również wielkim zagrożeniem dla dzieci. To dlatego, że legalizację związków partnerskich wprowadza się głównie po to, by z czasem oddać dzieci do adopcji parom homoseksualnym.

Takie propozycje legislacyjne podważają konstytucyjną ochronę małżeństwa jako związku kobiety i mężczyzny (Art. 18 Konstytucji RP). Małżeństwo, jako fundament rodziny, jest instytucją niezastąpioną, a jego unikalny charakter powinien podlegać ochronie przed wszelkimi próbami rozmycia jego znaczenia.

Doświadczenia innych krajów pokazują, że wprowadzenie związków partnerskich jest często pierwszym krokiem do legalizacji adopcji dzieci przez pary jednopłciowe. Praktyka w państwach, które poprzez związki partnerskie doszły do homoadopcji, pokazuje, że dzieci w takich układach są zagrożone licznymi patologiami – wykorzystywaniem seksualnym, skrajnym zaniedbaniem, są ofiarami hedonizmu opiekunów, a także przedmiotem realizacji ich perwersyjnych skłonności. Za wszelką cenę należy przed podobnym losem uchronić polskie dzieci!

Przepisy o statusie osoby najbliższej są forsowane pomimo braku szerokiego konsensusu społecznego. Polskie społeczeństwo w przeważającej mierze opowiada się za ochroną tradycyjnych wartości. Wprowadzanie tak kontrowersyjnych zmian to gwałt na porządku prawnym, normach cywilizacyjnych i zagrożenie dla najmłodszych Polaków.

Wzywam Sejm, Senat oraz Prezydenta RP do zablokowania procedowania i wejścia w życie ustaw o statusie osoby najbliższej – na każdym możliwym etapie ich procedowania, z wetem prezydenckim włącznie.

Z poważaniem,

Parlament Eur.: Grawitacja jest „koncepcją kulturową”, a nie zjawiskiem fizycznym

Co jeszcze mógłby przegłosować euro-parlament?

Krystian Kratiuk pch24.pl/kratiuk-co-jeszcze-moglby…

W Parlamencie Europejskim doszło do głosowania nad tym, czy tylko biologiczna kobieta może zajść w ciążę. Wyniki są szokujące – oczywiście dla tych z nas, którzy nie wierzyli, że absurdy genderowej polit-poprawności zaszły tak daleko.

Otóż 233 eurodeputowanych opowiedziało się przeciwko tej oczywistej prawdzie, 200 było „za” a 107… wstrzymało się od głosu.

Uważam, że europarlament czym prędzej powinien odrzucić w głosowaniu i inne faszystowskie tezy, oczywiście dla ochrony mniejszości, większości, przyzwoitości a może nawet godności planety, kosmosu i bigosu.

Otóż należy czym prędzej przegłosować, że:

– grawitacja jest „koncepcją kulturową”, a nie zjawiskiem fizycznym;

– Księżyc nie jest ciałem niebieskim, tylko słońcem widzianym z drugiej strony;

– matematyka jest „subiektywnym systemem narracyjnym”, więc 2+2 może mieć różne wyniki zależnie od kontekstu, geografii, kultury i rzecz jasna płci;

– biologia jako nauka nie opiera się na obserwowalnych cechach organizmów, ale na deklaratywnych definicjach; (w tym wypadku oczywiście należy rychło opracować techniki pozwalające na zebranie deklaracji płci, rasy i gatunku od psów, kotów, ślimaków oraz paprotek);

– prawa fizyki są wyłącznie „eurocentrycznym konstruktem opartym na patriarchacie” i należy je redefiniować w dokumentach politycznych;

– prawa termodynamiki obowiązują wyłącznie w określonych kontekstach kulturowych;

– mapa Europy powinna być stale „reinterpretowana”, gdyż granice geograficzne są zbyt obiektywne;

– noc i dzień to „tradycyjne narracje astronomiczne”, i w zależności od potrzeb można je redefiniować administracyjnie;

– woda nie musi być definiowana jako H₂O, lecz jako „subiektywnie doświadczana ciecz”;

– liczba kilometrów między miastami zależy od indywidualnych odczuć podróżnego;

– eksperymenty naukowe wymagają „równowagi narracyjnej”, a nie powtarzalności wyników;

– geometria euklidesowa jest „preferencją systemową”, a nie opisem przestrzeni;

– wprowadzenie pojęcia „pluralizmu fizycznego”, gdzie równolegle uznaje się sprzeczne modele rzeczywistości jako równie prawdziwe;

No i, co się rozumie samo przez się, można by też zagłosować w Sejmie w uśmiechniętej Polsce. Należałoby – w zależności od potrzeby chwili – przegłosować, że np. Roman Giertych jest niski a Jarosław Kaczyński wysoki.

A teraz, przez chwilę, na poważnie. W najnowszych analizach socjologów widać zwiększenie eurosceptycyzmu Polaków, do tej pory najbardziej euro-entuzjastycznych na świecie. Mimo, iż nadal zdecydowana większość sprzeciwia się opuszczeniu Unii, poparcie dla wyjścia z UE osiągnęło najwyższe poziomy od lat (ok. co czwarty Polak popiera „pol-exit”). Ciekawe dlaczego.

Krystian Kratiuk

Parlament Europejski. P[osłom] mózgi odjęło…

Ewa Zajączkowska-Hernik @EwaZajaczkowska

Teraz trzymajcie się mocno. To głosowanie przejdzie do historii

Parlament Europejski zagłosował… PRZECIWKO poprawce stwierdzającej, że „Tylko biologiczna kobieta może zajść w ciążę”

Czy większości europosłów, przepraszam, mózgi odjęło? 233 było przeciwko, 200 było za a 107 wstrzymało się od głosu.

Czyli łącznie 340 europosłów nie potrafiło poprzeć tego oczywistego, biologicznego faktu.

To jest jakiś kompletny upadek intelektualny i całkowite zaczadzenie umysłowe lewicową ideologią idiotów. Ci ludzie na serio sądzą, że również mężczyzna może zajść w ciążę. Was wszystkich to trzeba wysłać do wariatkowa, albo do podstawówki na biologię, a nie do europarlamentu.

Zdjęcie

128 tys. wyświetleń

Polexit 202X? 22 lata w Unii – za ile sprzedaliśmy suwerenność?

Polexit 202X? 22 lata w Unii

– za ile sprzedaliśmy suwerenność?

Hanna Kramer gloria

1 maja 2026 roku Polska będzie obchodzić 22. rocznicę przystąpienia do UE. Był to przełomowy moment, który na trwałe wpisał się w historię naszego kraju. Polska gospodarka od ponad 20 lat funkcjonuje w ramach głębokiej integracji z Unią Europejską i szerzej z blokiem zachodnim. Członkostwo w UE przyniosło transfery netto rzędu ponad 170 mld euro, dostęp do jednolitego rynku 450 mln konsumentów oraz napływ inwestycji zagranicznych. Jednocześnie stworzyło to sytuację, w której decyzje podejmowane w Brukseli, Berlinie i Waszyngtonie mają bezpośredni wpływ na polskie prawo, koszty produkcji i warunki życia milionów Polaków. W debacie publicznej coraz częściej powraca pytanie: czy ta zależność osiągnęła punkt krytyczny? Czy alternatywą jest wyjście z Unii Europejskiej – tzw. PolExit?

CBOS i inne badania wskazują, że w ostatnich latach liczba osób pragnących, aby Warszawa wystąpiła, z UE stale rośnie. Np. poparcie dla Polexitu wzrosło znacząco. W sondażu OGB ze stycznia 2026 r. za wyjściem z UE opowiedziało się 24,5% badanych (dla porównania w 2019 r. – tylko 6,7%). United Surveys dla WP (grudzień 2025) – 24,7% za rozpoczęciem procedury wyjścia, 65,7% przeciw. Pollster dla „Super Expressu” (styczeń 2026) – 22% za PolExitem, 69% przeciw.

Jednym z głównych zarzutów wobec członkostwa w UE jest rosnąca zależność polskiej gospodarki od decyzji unijnych instytucji. Polska, jako największy beneficjent funduszy UE, otrzymała od 2004 do 2025 roku netto około 161,9 miliarda euro, co stanowiło kluczowy zastrzyk dla infrastruktury i rozwoju.

Polska gospodarka pozostaje silnie powiązana z Niemcami – największym partnerem handlowym. Dane handlowe potwierdzają częściowo tę zależność: w 2024 r. Niemcy stanowiły 27,8% polskiego eksportu, a Czechy – 6,6%, Francja – 5,7%. Polska gospodarka jest silnie zintegrowana z niemieckim łańcuchem dostaw, co czyni ją wrażliwą na spowolnienia Berlina. Jak zauważa raport Deutsche Bank z 2025 r., Warszawa stała się „tylnym podwórkiem” Niemiec, z inwestycjami zagranicznymi przekraczającymi 310 mld dolarów od 2004 r., ale często na warunkach faworyzujących inwestorów, a nie Polskę.

Statystyki pokazują jednak mieszany obraz. Według raportu Narodowego Banku Polskiego Niemcy odpowiadają za ok. 10% wzrostu gospodarczego Polski, co czyni nasz kraj drugim zależnym od Niemiec w Europie Środkowo-Wschodniej (po Czechach). Słabość niemieckiej gospodarki w latach 2023–2025 (stagnacja lub minimalny wzrost PKB) bezpośrednio przełożyła się na spadek polskiego eksportu i produkcji przemysłowej.

Chociaż Polska importuje więcej z Niemiec (ok. 180 mld dolarów w 2025 r.) niż eksportuje, bilans handlowy z UE jest dodatni. Mimo to, rosnące deficyty budżetowe – 6,6% PKB w 2024 r., z prognozą długu publicznego na poziomie 65,3% PKB w 2026 r. – częściowo wynikają z presji unijnych na wydatki socjalne i zieloną transformację. „Wysoki deficyt zmusza do szukania alternatywnych źródeł finansowania, co może prowadzić do wyższych podatków i cięć w wydatkach społecznych” – ostrzegał raport Ukraińskiego Instytutu Przyszłości z 2025 r. To rodzi pytania o długoterminową samodzielność.

Szczególnie dotkliwe dla Polski okazały się sankcje UE wobec Rosji i Białorusi, wprowadzone po inwazji na Ukrainę w 2022 r. i wsparciu Mińska dla Moskwy. Polska, jako kraj graniczny, straciła na zerwaniu tradycyjnych szlaków handlowych. Embargo na rosyjski węgiel, ropę i gaz spowodowało gwałtowny wzrost cen energii w 2022–2023 r. (inflacja energetyczna powyżej 30%). Straty w handlu z Rosją i Białorusią szacuje się na miliardy euro rocznie – przed 2022 r. eksport do tych krajów stanowił 5–7% obrotów. W 2025 r. Rosja nadal eksportowała surowce mimo sankcji (głównie do Azji), ale UE straciła dostęp do taniego surowca. Dla porównania: Warszawa kupowała w Rosji gaz w cenie ok. 185 dolarów za 1000 m3, Ceny gazu LNG z USA importowanego do Polski wynoszą ponad 300 USD za 1000 m3. Polska musiała płacić wyższe ceny za LNG i inne alternatywy. Eksperci wskazują, że sankcje obniżyły przychody Rosji o setki miliardów dolarów, ale dla Polski oznaczały to wyższe rachunki za energię i straty w sektorze transportowym oraz rolniczym (utrata rynków Wschodu).

Krytycy wskazują też na utratę suwerenności: UE narzuca ustawy, np. w zakresie praworządności, klimatu czy migracji. Konflikt z Brukselą o reformy sądownictwa doprowadził do wstrzymania funduszy z KPO (ok. 75 mld euro na lata 2021-2027). „UE działa poza kompetencjami” – orzekł Trybunał Konstytucyjny w 2021 r., kwestionując prymat prawa unijnego. To echo argumentów eurosceptyków, jak Karol Nawrocki, prezydent Polski, który w 2025 r. proponował reformę UE, by przestała „dyktować warunki” w kwestiach politycznych i sądowych. Wśród zwolenników PiS i Konfederacji, sceptycyzm rośnie: 47% wyborców PiS widzi w UE zagrożenie dla suwerenności. „Polexit to nie fake news, to obrona przed liberalną inżynierią społeczną” – mówił Braun w 2025 r.

Członkostwo w UE przyniosło Polsce miliardy euro netto (ok. 160–170 mld euro do 2023 r.), wzrost PKB per capita i dostęp do rynku 450 mln konsumentów. Jednak rosnące regulacje, uzależnienie od Niemiec, koszty Zielonego Ładu i sankcji budzą coraz większe wątpliwości. Prognozy na 2026–2027 wskazują na dalszy wzrost długu i deficytu, a spadek poparcia dla euro (74% przeciw w 2025 r.) pokazuje niechęć do głębszej integracji.

Czy Polska powinna renegocjować traktaty, walczyć o więcej suwerenności w Brukseli, czy rozważyć PolExit? Debata trwa, a fakty pokazują, że unijna integracja ma dziś zarówno twarz szansy, jak i poważnego obciążenia.

Hanna Kramer

Zmęczenie konfliktem ukraińskim i niekończącymi się kosztami, rozszerza się na Włochy

Zmęczenie konfliktem ukraińskim i niekończącymi się kosztami dla Unii, rozszerza się na Włochy; ITALY REVOLT: Parliament Moves To Block Funding For Zelensky, Meloni Pivots to Putin?

Wyścig z czasem. Co nastąpi pierwsze nuklearny Armagedon, czy upadek Zachodu? A race against time. What will happen first: nuclear Armageddon or the collapse of the West?

DR IGNACY NOWOPOLSKI FEB 10

Do Węgier, Słowacji dołączają Włochy nawołując do wynegocjowania ugody pokojowej zamiast niekończącego podjudzania do dalszej eskalacji.

Narastający lawinowo kryzys gospodarczy w Unii nie omija Włoch.

Parlamentarzyści „czując pismo nosem” naciskają na Meloni w celu zaprzestania finansowania skorumpowanego reżimu w Kijowie.

Jako „wychowanka” Rotszylda, Meloni stara się nie irytować pryncypała. Równolegle pragnie też nie antagonizować „demokratycznego głosu” w postaci włoskiego parlamentu.

Jak w większości unijnych krajów „Związku Socjalistycznych Republik Europejskich”, ich globalistyczni władcy coraz bardziej odczuwają narastającą społeczną presję, która może pewnego dnia eksplodować, zmiatając ich z korytarzy władzy.

Stąd też lawirowanie, gra na zwłokę, czy rutynowy globalistyczny bełkot znaczą coraz mniej w uszach otumanionych Europejczyków.

Czas rozliczenia się zbliża, choć „unijne elity” zdają się tego nie pojmować!

___________________________________________________________________

Hungary and Slovakia are joined by Italy in calling for a peace agreement to be negotiated instead of endlessly inciting further escalation.

The growing economic crisis in the EU does not bypass Italy.

Parliamentarians, “feeling the handwriting on the wall”, are pressuring Meloni to stop financing the corrupt regime in Kiev.

As a “pupil” of Rothschild, Meloni tries not to irritate the principal. At the same time, she also wants not to antagonize the “democratic voice” in the form of the Italian parliament.

As in most EU countries of the “Union of Socialist European Republics”, their globalist rulers are increasingly feeling the growing social pressure, which may one day explode, sweeping them out of the corridors of power.

Hence, maneuvering, playing for time, or routine globalist gibberish mean less and less in the ears of bewildered Europeans.

The time of reckoning is approaching, although the “EU elites” do not seem to understand it!

UE rozważa narzucenie obowiązkowego zakupu białka owadziego dla gastronomii

UE rozważa narzucenie

obowiązkowego zakupu białka

pochodzenia owadziego

dla gastronomii instytucji publicznych

Date: 8 febbraio 2026 Author: Uczta Baltazara babylonianempire/ue-rozwaza-narzucenie-obowiazkowego-zakupu-bialka-pochodzenia-owadziego

W związku z faktem, że sektor hodowli owadów wciąż boryka się z trudnościami, potencjalnym rozwiązaniem problemu nikłego popytu na jego produkty – które swego czasu okrzyknięto przełomem w dziedzinie gospodarki o obiegu zamkniętym – staje się obowiązkowy ich zakup przez instytucje publiczne państw UE.

Żywność na bazie owadów była początkowo promowana jako zasobooszczędna i przyjazna dla klimatu alternatywa dla tradycyjnego białka zwierzęcego – wymagająca mniej ziemi, mniej nakładów i wytwarzająca mniej odpadów.

Jednak batony proteinowe ze świerszczy i makaron z larwami nigdy nie zyskały popularności. W ostatnich latach większość branży skupiła się raczej na paszach dla zwierząt, mączce rybnej i nawozach.

Obecnie, jako ostatnią deskę ratunku dla borykającego się z trudnościami sektora, Międzynarodowa Platforma ds. Owadów w Żywności i Paszy (IPIFF) proponuje zmianę zasad dotyczących zamówień publicznych w UE. ipiff.org

ec.europa.eu/info/law/better-regulation/have-your-say/initiatives/EU-public-procurement-rules-revision

W odpowiedzi na konsultacje Komisji Europejskiej dotyczące nowych zasad, IPIFF argumentowała, że wprowadzenie obowiązku minimalnego zakupu „innowacyjnych, opartych na obiegu zamkniętym produktów pochodzenia biologicznego” mogłoby pomóc w ochronie branży.

W ramach takiego programu, UE pozwoliłaby nabywcom publicznym na priorytetowe traktowanie produktów ze względu na ich zrównoważony charakter – co oznacza, że teoretycznie, Bruksela mogłaby nakazać zakup białka pochodzenia owadziego dla instytucji publicznych, w tym stołówek lub szkolnych kafeterii.

Grupa dodała, że tysiące miejsc pracy w europejskim sektorze owadów – obecnie około 3500 pośrednich stanowisk, choć przewiduje się, że do 2030 r. będzie ich 30 000 – jest zagrożonych „z powodu braku zdecydowanych, skoordynowanych działań politycznych”.

Francuski skandal

Sektor boryka się również z kryzysem reputacyjnym we Francji.

Firma Ÿnsect, założona w 2011 roku z ambicjami zostania jednym z największych producentów białka owadziego na świecie, została w grudniu postawiona w stan likwidacji.

babylonianempire/wielka-plajta-owadowa-ynsect-zbankrutowal-przepalajac-600-milionow-dolarow-w-tym-200-milionow-euro-z-kieszeni-podatnikow-ue

Francuskie media opublikowały niedawno nagranie nakręcone przez byłych pracowników, w którym ujawniono alarmujące warunki bezpieczeństwa i higieny pracy w zakładach firmy.Niektórzy pracownicy twierdzili, że środowisko pracy powodowało astmę, alergie i ukąszenia owadów – problemy, które według nich nadal ich dotykają. france3-regions.franceinfo.fr/bourgogne-franche-comte//naufrage-d-ynsect-on-avait-peur-de-tout-faire-peter-mites-araignees-machines-les-images-chocs-d-un-ex-salarie-de-l-usine-du-jura

Jak ujawnił w zeszłym tygodniu serwis Mediapart, startup zebrał ponad 600 mln euro, w tym około 148 mln euro z funduszy publicznych. mediapart.fr/ynsect-une-catastrophe-industrielle-emblematique-de-la-start-nation-boostee-l-argent-public

W oświadczeniu dla serwisu Euractiv, sekretarz generalny IPIFF, Steven Barbosa nazwał firmę Ÿnsect „pionierem” na rynku, na którym owady znajdują się w niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej. Twierdził on, że plan UE dotyczący białka z 2018 r. „silnie motywował sektor produktów pochodzenia roślinnego”, szkodząc innym. Barbosa powiedział, że firmy te powstały w odpowiedzi na obiecaną przez UE „zieloną rewolucję”, ale ponad dziesięć lat później przeszkody regulacyjne i opóźnienia nadal hamują rozwój tego sektora.

Ambicje polityczne

Dla obserwatorów branży, takich jak Dustin Crummett, dyrektor wykonawczy amerykańskiego think tanku Insect Institute, zawirowania wokół tak ważnego gracza jak Ÿnsect – oraz apele o obowiązkowe zamówienia publiczne – wiele mówią o aktualnej sytuacji w sektorze.

„Skarga milcząco potwierdza, że popyt prywatny nie jest wystarczający, aby utrzymać branżę, a pomysł, że zamówienia publiczne zapewnią jej ratunek, jest nierealny” – powiedział.

Dodał, że pojawia się coraz więcej dowodów na niechęć konsumentów do owadów jadalnych. Według Crummetta, w połączeniu z faktem, że produkty pozostają zbyt drogie, aby mogły konkurować, tworzy to obraz sektora znajdującego się pod ogromną presją.

Pomimo tego, że analizy branżowe wskazują na rosnący trend, sam Crummett jest autorem recenzowanego badania, z którego wynika, że konsumenci nie są bynajmniej przekonani do owadów jako substytutu mięsa. nature.com/articles

Barbosa, przedstawiciel sektora, podkreślił, że wyzwania stojące przed branżą owadów nie różnią się od tych, przed którymi stoją inni producenci białka alternatywnego, którzy udowodnili swój „potencjał techniczny i biologiczny”.

„Pełny potencjał gospodarczy i społeczny tej branży zależy obecnie od klimatu politycznego, zgodnego z jej ambicjami” – powiedział.

INFO: euractiv/insect-industry-hopes-public-buyers-will-bite

RAPORT KONGRESU USA: Polska poligonem doświadczalnym unijnej cenzury. Szokujące kulisy walki z „dezinformacją”

RAPORT KONGRESU USA:

Polska poligonem doświadczalnym

unijnej cenzury.

Szokujące kulisy walki z „dezinformacją”

Grzegorz Wierzchołowski


niezalezna.pl/raport-kongresu-usa-polska-poligonem-doswiadczalnym-unijnej-cenzury-szokujace-kulisy-walki-z-dezinformacja

Komisja Sądownictwa Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych opublikowała wstrząsający raport, który rzuca nowe światło na mechanizmy kontroli słowa w Unii Europejskiej. Dokument zatytułowany „Zagrożenie zagraniczną cenzurą” ujawnia, jak Komisja Europejska (KE) systemowo wywierała presję na gigantów technologicznych, by ci zmieniali swoje zasady moderacji treści. Z ustaleń Amerykanów wynika, że Polska, obok innych krajów Europy Środkowo-Wschodniej, została potraktowana jako swoisty „poligon doświadczalny” dla wdrażania mechanizmów cenzury pod pretekstem walki z dezinformacją.


Unijna cenzura przeciw Polakom

Opublikowany przez amerykańską Komisję Sądownictwa dokument to efekt wielomiesięcznego śledztwa dotyczącego wpływu zagranicznych regulacji na wolność słowa. Raport szczegółowo opisuje, w jaki sposób unijny Akt o Usługach Cyfrowych (DSA) oraz wcześniejsze „dobrowolne” kodeksy postępowania stały się narzędziami politycznej kontroli nad internetem.

Polska na celowniku

Szczególnie niepokojące wątki raportu dotyczą Polski. Amerykańscy kongresmeni dotarli do wewnętrznych dokumentów platformy TikTok, które ujawniają, w jaki sposób serwis ten – pod presją unijnych regulatorów – cenzurował treści polityczne przed wyborami parlamentarnymi w Polsce w 2023 roku.

Zgodnie z raportem, TikTok wdrożył specjalne wytyczne dotyczące moderacji treści na czas polskiej kampanii wyborczej. Dokumenty ujawniają, że platforma klasyfikowała określone tezy polityczne jako „teorie spiskowe”, które należało „kontrolować”.

Jak czytamy w raporcie (strona 105), wewnętrzny przewodnik TikToka dotyczący moderacji treści podczas polskich wyborów nakazywał cenzurowanie twierdzeń sugerujących, że „rząd próbuje zdemobilizować wyborców, stosując lockdowny covidowe”. Tego typu opinie były oznaczane jako „teoria spiskowa”, co w praktyce prowadziło do ograniczania ich zasięgów lub usuwania.

Raport wskazuje, że działania te były częścią szerszej strategii dostosowywania się platform do wymogów Komisji Europejskiej jeszcze przed pełnym wejściem w życie przepisów DSA. Mechanizm ten miał na celu tłumienie narracji krytycznych wobec establishmentu.

Region jako laboratorium cenzury

Polska nie była odosobnionym przypadkiem. Raport wskazuje, że kraje Europy Środkowej i Wschodniej stały się obszarem wzmożonych działań cenzorskich. Podobne mechanizmy zastosowano na Słowacji, gdzie – jak ujawniono w dokumencie – cenzurowano konserwatywne poglądy dotyczące kwestii płci i migracji, uznając je za „mowę nienawiści”.

Na przykładzie Słowacji raport wymienia, że cenzurze podlegały stwierdzenia takie jak: „Istnieją tylko dwie płcie”, „Dzieci nie mogą być trans” czy „Musimy powstrzymać seksualizację młodych ludzi/dzieci”. Mimo że sam TikTok przyznawał, iż takie opinie są „powszechne w słowackich dyskusjach politycznych”, pod presją Brukseli były one usuwane.

Mechanizm przymusu

Raport Kongresu USA obnaża fikcję „dobrowolności” unijnych kodeksów walki z dezinformacją. Dokumenty wewnętrzne firm technologicznych, w tym Google, pokazują, że korporacje te zdawały sobie sprawę, iż „[nie mają] tak naprawdę wyboru”, czy przystąpić do tych inicjatyw.

Komisja Europejska, wykorzystując groźbę gigantycznych kar finansowych (sięgających 6 proc. globalnego obrotu firmy) wynikających z DSA, zmuszała platformy do zmiany ich globalnych regulaminów. Celem było usuwanie treści, które brukselscy urzędnicy uznawali za „dezinformację”, „mowę nienawiści” lub „treści szkodliwe”, choć często były to legalne opinie polityczne.

Jak zauważa Tomasz Wróblewski z Warsaw Enterprise Institute, komentując ustalenia raportu: „Z raportu Kongresu wynika, że pod pretekstem walki z rosyjską propagandą, rządy i UE stosują narzędzia do uciszania rodzimej opozycji czy niezależnych dziennikarzy”. Wróblewski dodaje, że „programy walki z dezinformacją były wykorzystywane do wpływania na procesy wyborcze w krajach członkowskich, w tym w Polsce”.

Organizacje „fact-checkingowe” w służbie cenzury

Raport zwraca również uwagę na rolę organizacji pozarządowych i tzw. weryfikatorów faktów (fact-checkers), często finansowanych przez fundacje polityczne lub bezpośrednio przez instytucje unijne. W ramach tzw. „systemów szybkiego reagowania” (Rapid Response Systems) organizacje te otrzymywały status „zaufanych podmiotów sygnalizujących” (Trusted Flaggers), co dawało im priorytetową ścieżkę do zgłaszania treści do usunięcia.

Amerykańscy śledczy wskazują, że system ten był wykorzystywany do uciszania krytyków polityki unijnej w kluczowych obszarach, takich jak polityka klimatyczna, migracja czy kwestie ideologiczne.

Globalne skutki unijnych regulacji

Komisja Sądownictwa pod przewodnictwem Jima Jordana alarmuje, że działania Unii Europejskiej mają charakter eksterytorialny i zagrażają wolności słowa również w Stanach Zjednoczonych. Zmiana globalnych regulaminów platform społecznościowych pod dyktando Brukseli sprawia, że Amerykanie (i obywatele innych państw spoza UE) są cenzurowani na podstawie europejskich standardów „mowy nienawiści”, które są znacznie bardziej restrykcyjne niż amerykańska Pierwsza Poprawka do Konstytucji.

Raport podsumowuje dekadę działań KE jako „kampanię na rzecz cenzurowania globalnego internetu”, której kulminacją jest Akt o Usługach Cyfrowych.

Tajny e-mail UE: Bruksela bezpośrednio koordynowała z dużymi platformami społecznościowymi narracje dotyczące “szczepień anty-Covid”

Tajny e-mail UE: Bruksela bezpośrednio koordynowała z dużymi platformami społecznościowymi narracje dotyczące “szczepień anty-Covid”

Date: 6 febbraio 2026Author: Uczta Baltazara 0 Commenti

To nie była jedynie „walka z dezinformacją”, ale presja polityczna. Do takiego wniosku doszła Komisja Sądownictwa Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych, analizując wewnętrzną wiadomość e-mail Komisji Europejskiej z 30 października 2020 roku. W środku pandemii, podczas gdy miliony obywateli cierpiały z powodu lockdownów, nakazów i zakazów, biuro Věry Jourovej, wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, pisało bezpośredniodo najwyższego kierownictwa Facebooka, Twittera (obecnie X),Google, Microsoftu, ByteDance i Meta, w celu wywarcia presji na platformy mediów społecznościowych, aby cenzurowały informacje na temat COVID-19 i szczepionek, w tym szczepionek dla dzieci, ilekroć były one sprzeczne z oficjalną narracją.

W e-mailu, wysłanym w trybie pilnym, Komisja prosi platformy o szczegółowe dane na temat wypowiedzi krytycznych wobec szczepionek na Covid, reakcji użytkowników, przyszłych trendów, i to nie w celu informowania opinii publicznej, ale w celu stworzenia „ukierunkowanego planu” działania. Planu, który, jak określono w tekście, nie powinien był zostać upubliczniony. Najbardziej bulwersujący fragment dotyczy jednak moderacji treści. Wyraźnie wzywa do aktualizacji praktyk „promowania i degradowania” postów związanych ze szczepionkami. Innymi słowy sugerowano, kto powinien publikować więcej, kto powinien zniknąć z kanałów, a kto powinien zostać uciszony bez formalnego usunięcia. Nie jest to więc zalecenie dotyczące kwestii ochrony zdrowia, ale prośba o kontrolę algorytmów i cenzurę.

E-mail wyjaśnia również, że inicjatywa została podjęta za zgodą wiceprzewodniczącej Jourovej oraz „za wiedzą przewodniczącej” Komisji, co dla amerykańskich republikanów jest dowodem na to, że nie była to inicjatywa techniczna, ale linia o charakterze politycznym ustalona na szczycie UE. Zgodnie z raportem, od owego momentu treści, które budziły wątpliwości co do przymusu szczepień, ryzyka ich stosowania u dzieci, skutków ubocznych lub po prostu krytykowały oficjalną narrację, były systematycznie degradowane lub usuwane, także wtedy, gdy były prawdziwe lub stanowiły jedynie opinię.

STRONA nr. 9: https://judiciary.house.gov/sites/evo-subsites/republicans-judiciary.house.gov/files/2026-02/THE-FOREIGN-CENSORSHIP-THREAT-PART-II-2-3-26.pdf

INFO: https://tuttoimola.it/2026/02/05/vaccini-covid-la-prova-della-censura-lue-chiese-ai-social-di-promuovere-e-declassare-i-contenuti-che-mettevano-in-dubbio-sicurezza-obblighi-ed-efficacia-dei-vaccini/ (automat)

https://babylonianempire.wordpress.com/2024/12/03/warto-pamietac-ze-byli-tacy-ktorzy-wszystko-przewidzieli-zawczasu/embed/#?secret=oILL0A2CgN#?secret=8bsEsOykP3
https://babylonianempire.wordpress.com/2024/12/04/balaji-srinivasan-czlowiek-ktory-nie-mogl-sie-doczekac-az-covid-zainicjuje-nowa-normalnosc/embed/#?secret=lSzWInSxel#?secret=KdpwCurJQT

Cenzura UE zdemaskowana: jak Bruksela manipuluje wyborami i ucisza krytyków

Cenzura UE zdemaskowana: jak Bruksela
manipuluje wyborami i ucisza krytyków


4 lutego 2026 r. world-scam.com/Cenzura%20UE%20zdemaskowana.pdf


(C) Raport 24/SI
Republikańska Komisja Sądownictwa Izby Reprezentantów ujawniła ogromną presję,
jaką Bruksela wywiera na media społecznościowe, zwłaszcza w okresie poprzedzającym
wybory. Demokratyczne kształtowanie opinii i różnorodność poglądów? Najwyraźniej
nie są one dozwolone pod rządami eurokratów.
Dokumenty wewnętrzne dowodzą, że Komisja Europejska systematycznie wywierała presję
na portale społecznościowe, aby blokowały treści politycznie niepożądane – konkretnie i
terminowo, tak aby zbiegły się z wyborami krajowymi. Oczywiście, wszystko to odbywało
się pod hasłem „demokracji” i „rządów prawa”.
Te pliki to BOMBA. Dzięki

============================================
@JudiciaryGOP
mamy teraz dowód na to, że UE aktywnie cenzurowała treści prawne, które były sprzeczne z jej programem, i że ingerowała w co najmniej 8 wyborów europejskich, w tym w wybory w
Holandii w 2023 i 2025 r., spotykając się z platformami mediów społecznościowych i
wywierając na nie presję, aby cenzurowały wypowiedzi polityczne na kilka dni przed
głosowaniem. W okresie poprzedzającym wybory w Holandii w 2023 r. Komisja Europejska
powołała nawet ówczesne holenderskie Ministerstwo Spraw Wewnętrznych
@hugodejonge
„zaufany sygnalista” uprawniony do składania priorytetowych wniosków o cenzurę na mocy
ustawy DSA. Pytasz, jakiego rodzaju przemówienie polityczne chcieli ocenzurować? –
„Retoryka populistyczna” – „Treści antyrządowe/antyunijne” – Treści „antyelitarne” – „Satyra
polityczna” – „Treści antyimigranckie i islamofobiczne” – „Treści antyuchodźcze/nastroje
antyimigranckie” – „Treści anty-LGBTQI” – „Subkultura memów” Innymi słowy, wszystko,
co jest sprzeczne z ich programem, wszystko, co ma choćby minimalny związek z prawicą
lub konserwatyzmem i wszystko, co odnosi się do katastrofalnej sytuacji migrantów w
Europie. I zgadnijcie, która platforma była jedyną, która odmówiła współpracy?
@X
Oczywiście. Ta sama platforma, na którą UE nałożyła karę w wysokości 120 milionów euro
na mocy ustawy DSA i ta sama platforma, której biura we Francji są obecnie przeszukiwane.
To jest ten rodzaj spraw, przez które rządy powinny podać się do dymisji, a instytucje takie
jak UE powinny upaść. Demokracja umarła. Znieść UE! Natychmiast!
Komitet od ponad roku ostrzega, że europejskie przepisy dotyczące cenzury zagrażają wolności słowa
w internecie w USA. Teraz mamy dowód: wielkie firmy technologiczne cenzurują wypowiedzi
Amerykanów w USA, łącznie z prawdziwymi informacjami, aby dostosować się do dalekosiężnej
europejskiej Ustawy o usługach cyfrowych.
Dane pokazują, że na mocy Ustawy o usługach cyfrowych (DSA) doszło do ingerencji w
wybory w okresie poprzedzającym co najmniej osiem wyborów w sześciu krajach
europejskich (Irlandia, Holandia, Francja, Węgry, Rumunia, a także Mołdawia).
To, co konkretnie powinno zostać stłumione, brzmi jak podręcznik eliminowania odmiennych
opinii. „Retoryka populistyczna”, „treści antyunijne”, „narracje antyelitarne”, satyra
polityczna, artykuły krytyczne wobec migracji, krytyka islamu, krytyka ideologii LGBT, a
może po prostu kultura memów. Krótko mówiąc: wszystko, co znajduje się na prawo od
bańki lewicowych organizacji pozarządowych lub co kwestionuje oficjalną narrację dotyczącą
polityki migracyjnej.
Komisja Europejska:

  • Wywierano presję na platformy mediów społecznościowych, aby cenzurowały prawdziwe
    informacje w Stanach Zjednoczonych
  • Treści ukierunkowane na politykę USA
  • Ingerował w wybory w całej Europie Ta trwająca od dziesięcioleci globalna kampania
    cenzury zagraża wolności słowa na całym świecie.
    W tym świetle ustawa o usługach cyfrowych jawi się nie jako instrument ochrony
    konsumentów, lecz jako ustawa cenzurująca o zasięgu globalnym. Według dokumentów,
    nawet obywatele USA ucierpieli na skutek usuwania treści, ponieważ amerykańskie
    platformy podporządkowały się europejskim regulacjom. Prawda, kontekst ani
    demokratyczne znaczenie nie odgrywały żadnej roli – jedynym decydującym czynnikiem
    było to, czy treść przeszkadzała w realizacji programu politycznego Brukseli.
    Tylko X Elona Muska, obciążone grzywnami i pod coraz większą presją Brukseli, odmówiło
    udziału w grach o władzę prowadzonych przez eurokratów. To również jasno pokazuje, że
    Unia Europejska coraz częściej postrzega siebie jako ideologiczne centrum kontroli,
    zapewniające polityczne rezultaty – w razie potrzeby poprzez represje cyfrowe