Archiwum kategorii: Unia Europejska

Unia Europejska upada na własne życzenie – kryzys dobrobytu czy celowy sabotaż?

Opublikowany przez

Unia Europejska upada na własne życzenie

– kryzys dobrobytu czy celowy sabotaż?

https://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/unia-europejska-upada-na-wlasne-zyczenie-kryzys-dobrobytu-czy-celowy-sabotaz

Europa stoi na krawędzi gospodarczego kryzysu, którego skutki najboleśniej odczują zwykli obywatele. Elity polityczne podejmują decyzje, które na pierwszy rzut oka wydają się irracjonalne, a które budzą pytania o prawdziwe motywacje stojące za kolejnymi pakietami klimatycznego szaleństwa, oszczędności, sankcji i cięć socjalnych.

We Francji, premier François Bayrou stoi w obliczu politycznego końca, próbując przepchnąć drastyczny pakiet oszczędnościowy o wartości 44 miliardów euro. Plan zakłada zamrożenie świadczeń socjalnych i emerytur na poziomie z 2025 roku oraz likwidację dwóch świąt narodowych, w tym symbolicznego Poniedziałku Wielkanocnego i Dnia Zwycięstwa (8 maja). Bayrou ostrzega, że „kraj jest w niebezpieczeństwie z powodu nadmiernego zadłużenia”, ale jednocześnie francuski rząd kontynuuje wysyłanie miliardów euro pomocy wojskowej do Ukrainy.

„Nasz kraj jest zagrożony, ponieważ istnieje ryzyko nadmiernego zadłużenia” – mówił Bayrou na konferencji prasowej, ostrzegając, że Francja znajduje się w „momencie prawdy” dotyczącym swojej sytuacji finansowej. Tymczasem sondaże pokazują, że większość Francuzów sprzeciwia się tym cięciom, a opozycja od skrajnej prawicy po lewicę zjednoczyła się przeciwko premierowi, zapowiadając głosowanie nad wotum nieufności 8 września.

Podobna sytuacja ma miejsce w Niemczech, gdzie kanclerz Friedrich Merz ogłosił, że niemiecka gospodarka nie jest już w stanie utrzymać obecnego poziomu świadczeń socjalnych. „System opieki społecznej w jego obecnym kształcie wyczerpał swoje możliwości” – stwierdził Merz, wskazując na rekordowe 47 miliardów euro wydane na świadczenia socjalne w 2024 roku.

Merz koncentruje się na migrantach jako głównym obciążeniu systemu, twierdząc, że stanowią oni nieproporcjonalnie dużą część beneficjentów pomocy społecznej w porównaniu do ich udziału w populacji. Jednocześnie Niemcy zmniejszają pomoc dla Ukrainy o 4 miliardy euro, wdrażając jednocześnie cięcia krajowe o wartości 11 miliardów euro.

Najbardziej dalekosiężną przyczyną obecnych problemów gospodarczych Europy jest jednak przyjęcie przez Unię Europejską programu tzw. Zielonego Ładu, który w praktyce okazuje się być kosztownym eksperymentem ideologicznym. Restrykcyjne regulacje środowiskowe i wysokie koszty energii zmuszają europejskie przedsiębiorstwa do przenoszenia produkcji poza kontynent, prowadząc do deindustrializacji Europy. Proces ten, zamiast redukować globalne emisje, jedynie przesuwa je do krajów o niższych standardach środowiskowych, jednocześnie pozbawiając Europę miejsc pracy i dochodów.

Polityka klimatyczna UE przyczynia się bezpośrednio do eksplozji cen energii, co z kolei obniża konkurencyjność europejskiego przemysłu. Ceny energii elektrycznej w UE stale rosły po 2021 roku (z wyjątkiem krótkiego spadku w drugiej połowie 2023 r.), osiągając rekordowy poziom 0,2937 euro za kWh w pierwszej połowie 2023 roku.  Te ceny są wielokrotnie wyższe niż w innych częściach świata, co bezpośrednio przekłada się na utratę konkurencyjności europejskiego przemysłu.

Zielony Ład, zakładający osiągnięcie neutralności klimatycznej do 2050 roku, staje się de facto programem deindustrializacji kontynentu. Masowe zamykanie fabryk i zakładów przemysłowych nieuchronnie prowadzi do gwałtownego wzrostu bezrobocia. Miliony pracowników, szczególnie w regionach silnie uzależnionych od przemysłu ciężkiego, mogą znaleźć się bez perspektyw na godne życie.  Scenariusz ten niepokojąco przypomina sytuację z okresu transformacji postkomunistycznej, kiedy to całe społeczności popadły w nędzę po zamknięciu nierentownych państwowych zakładów.

Najbardziej zastanawiające są jednak konsekwencje unijnych sankcji wobec Rosji. Pomimo wprowadzenia już 18 pakietów sankcji, ostatni przyjęty w lipcu 2025 roku, efekty tych działań wydają się odwrotne od zamierzonych. Sankcje miały osłabić gospodarkę rosyjską, tymczasem doprowadziły do paradoksalnej sytuacji, w której Europa płaci więcej za te same surowce energetyczne, tylko że poprzez pośredników.

Zamiast kupować rosyjski gaz bezpośrednio za 1 euro, Europejczycy nabywają ten sam rosyjski gaz przez pośredników z Indii i Turcji za 4 euro. Dodatkowe 3 euro zasila rosyjskie zyski i prowizje pośredników, podczas gdy europejscy obywatele płacą czterokrotnie wyższe rachunki za energię. W efekcie, mimo sankcji, przychody Rosji z eksportu paliw kopalnych nadal są ogromne – w trzecim roku wojny osiągnęły 242 miliardy euro.

Chiny (78 miliardów euro), Indie (49 miliardów euro) i Turcja (34 miliardy euro) odpowiadają za 74% całkowitych przychodów Rosji z eksportu paliw kopalnych. Wartość importu Indii i Turcji wzrosła rok do roku odpowiednio o 8% i 6%. Te kraje następnie odsprzedają przetworzone produkty naftowe do Europy, generując dodatkowe przychody podatkowe dla Rosji.

Równocześnie Europa proklamuje “niezależność energetyczną”, stając się całkowicie zależną od amerykańskiego LNG, które kosztuje cztery razy więcej niż rosyjski gaz. Europejska gospodarka płaci cenę tej polityki – ceny energii są pięciokrotnie wyższe niż w Stanach Zjednoczonych, co prowadzi do ucieczki przemysłu do Chin i USA. Europejska de-industrializacja postępuje, podczas gdy przedstawiciele Brukseli mówią o moralnej wyższości.

Analizując obecną sytuację, należy zadać fundamentalne pytanie: czy decydenci europejscy są po prostu nieudolnymi idealistami, czy też działają w czyimś interesie? Istnieją przesłanki sugerujące, że obecna polityka UE może być wynikiem jednej z dwóch możliwości.

Pierwsza hipoteza wskazuje na skrajny ideologiczny dogmatyzm, gdzie celem jest wdrożenie utopijnej wizji “zielonej gospodarki” bez względu na koszty społeczne i ekonomiczne. Według szacunków Institut Rousseau w raporcie “The Road to Net Zero”, osiągnięcie zeroemisyjności UE do 2050 r. ma kosztować 40 bln euro, co w przeliczeniu daje około 32 tys. zł rocznie na każdego pracującego Europejczyka.  Te koszty są nakładane na europejskie społeczeństwa mimo rosnącego sprzeciwu obywateli.

Druga hipoteza sugeruje, że może chodzić o celowe osłabianie konkurencyjności europejskiej gospodarki na korzyść mocarstw zewnętrznych, przede wszystkim Chin. Jak wskazują niektórzy komentatorzy, “projekt podporządkowania wszystkich państw i narodów UE niedorzeczności nazywanej Zielonym Ładem, okazał się – w konsekwencji – projektem postępującego podporządkowywania ich Chinom”.  Podczas gdy Europa dobrowolnie rezygnuje ze swojego potencjału przemysłowego, Chiny systematycznie zwiększają swoją dominację w globalnych łańcuchach dostaw.

Sytuacja demograficzna i migracyjna dodatkowo komplikuje obraz. System opieki społecznej przyciąga więcej beneficjentów niż płatników, tworząc matematycznie niemożliwy do utrzymania układ. W Niemczech do 2050 roku na każdego emeryta przypadać będzie zaledwie 1,3 pracownika. Jednak kwestionowanie tej arytmetyki szybko spotyka się z oskarżeniami o rasizm.

Najbardziej szokujący jest jednak kontrast między cięciami krajowymi a pomocą zagraniczną. Europa wdraża programy oszczędnościowe o wartości 100 miliardów euro rocznie, jednocześnie wysyłając 162 miliardy euro pomocy dla Ukrainy. Europejczycy ograniczają własne wydatki, aby finansować zagraniczne działania wojenne, którym większość z nich się sprzeciwia.

Sondaże ujawniają skalę problemu: 61% Europejczyków uważa, że ich kraje zmierzają w złym kierunku, a ich przedstawiciele zdają się ignorować te głosy. Tymczasem 93,3 miliona Europejczyków stoi w obliczu ubóstwa, koszty mieszkań gwałtownie wzrosły, inflacja żywności pozostaje dotkliwa, a rachunki za energię niszczą konkurencyjność przemysłową.

Projekt europejski przekształcił się w kontynentalny pakt samobójczy przebrany za moralne przywództwo. Europejscy przywódcy są tak zaangażowani w moralizatorstwo, że wolą doprowadzić do bankructwa własnych obywateli niż przyznać, że ich polityka jest matematycznie niemożliwa do utrzymania.

Historia będzie z niedowierzaniem patrzyć na to, jak europejscy liderzy przekształcili najbogatszy kontynent w przestrogę przed niebezpieczeństwami moralnej pozy kosztem praktycznego zarządzania. Osiągnęli niemożliwe: zubożenie europejskich obywateli przy jednoczesnym wzbogaceniu swoich wrogów, gratulując sobie przy tym swojej etycznej wyższości.

Cyrk trwa, namiot płonie, a europejscy podatnicy nadal kupują bilety na własne zubożenie.

Źródła:

https://www.france24.com/en/france/20250825-french-pm-bayrou-vote-of-co…
https://www.cnbc.com/2025/08/26/french-pm-takes-confidence-vote-gamble-…
https://peoplesdispatch.org/2025/08/27/will-another-french-prime-minist…
https://www.naturalnews.com/2025-08-27-merz-warns-welfare-state-no-long…
https://energyandcleanair.org/publication/eu-imports-of-russian-fossil-…
https://foreignpolicy.com/2025/01/03/europe-russia-ukraine-war-energy-i…

Postęp w Niemczech: Zaskakująca seria zgonów polityków AfD. Krótko przed wyborami zmarło… sześciu

Opublikowany przez

Niemcy: Zaskakująca seria zgonów polityków AfD. Krótko przed wyborami zmarło… sześciu

====================

MD: A ja dziś umieściłem alarmujące: W Niemczech trzej kandydaci partii AfD zginęli w tajemniczy sposób przed wyborami

===============================================

https://pch24.pl/niemcy-zaskakujaca-seria-zgonow-politykow-afd-krotko-przed-wyborami-zmarlo-szesciu

(Demonstracja poparcia dla AfD przed Bundestagiem, fot. youtube/aljazeera)

Zaskakujące zgony w Niemczech. 14 września w Nadrenii Północnej-Westfalii – najludniejszym landzie kraju. W ostatnim czasie zmarło jednak aż sześciu mężczyzn, którzy kandydowali z ramienia partii AfD.

Najpierw cztery, teraz kolejne dwa zgony. Według policji, nie ma poszlak wskazujących na udział osób trzecich. W dwóch ostatnich przypadkach jeden z mężczyzn miał chorować na wątrobę, drugi miał popełnić samobójstwo. Obaj kandydaci byli na partyjnej liście rezerwowej.

Szef AfD w Nadrenii Północnej-Westfalii i poseł do Bundestagu Kay Gottschalk stwierdził, że obecnie nie można mówić o morderstwach, ale kwestię przyczyny zgonów należy zbadać. Podobnie wypowiedział się inny poseł partii, Stephan Brandner, wskazując, że seria zgonów jest statystycznie zastanawiająca i trudna do wyjaśnienia.

– Jeszcze nigdy w życiu nie słyszałem, by w tak krótkim czasie przed wyborami zmarło tylu polityków jednej partii – podkreślił.

Policja nie podała przyczyny zgonów pierwszych czterech zmarłych działaczy AfD, wskazując na kwestie osobiste. Wiadomo jedynie, że dwóch z nich ciężko chorowało, a dwóch pozostałych zmarło nieoczekiwanie.

Źródło: jungefreiheit.de Pach

UE próbuje zmienić reżim na Węgrzech za pomocą Zełenskiego

Opublikowany przez

UE próbuje zmienić reżim na Węgrzech za pomocą Zełenskiego

Źródło: Martin Armstrong; https://www.theburningplatform.com/2025/08/26/eu-trying-for-regime-change-in-hungary-using-zelensky

DR IGNACY NOWOPOLSKI SEP 2

Viktor Orbán jest solą w oku europejskiej dyktatury udającej demokrację, podczas gdy ludzie nie mają prawa głosować na żadnego przywódcę, a Parlament, na którego głosują, nie ma pełnej demokratycznej kontroli nad innymi instytucjami UE, zwłaszcza nad Komisją Europejską. Może organizować przesłuchania, zadawać pytania i powoływać komisje śledcze. Najbardziej dramatyczne jest to, że ma ona prawo uchwalić wniosek o wotum nieufności i zmusić całą Komisję Europejską do rezygnacji. Nie może sama uchwalać ustaw. Może całkowicie odrzucić proponowaną legislację, uśmiercając projekt ustawy. Czyniła to przy wielu okazjach, zmuszając Komisję do powrotu do deski kreślarskiej. Ma jednak prawo odrzucić cały roczny budżet UE. Nie ma uprawnień do zmiany prawa ani budżetu. Jest to zawsze rola typu „wszystko albo nic”.

Unia Europejska nie pozbawiła Węgier prawa głosu w kwestiach związanych z migrantami lub Ukrainą, ale nie może się doczekać, aby to zrobić i teraz za zamkniętymi drzwiami mówi Zełenskiemu, aby doprowadził do konfrontacji z Orbanem, aby zmusić Węgry do wyjścia z UE i przystąpienia do wojny z Ukrainą. W Dniu Niepodległości Ukrainy Zełenski postawił Węgrom ultimatum: „Musicie dokonać wyboru”. 
Minister spraw zagranicznych Węgier Péter Szijjártó odpowiedział ostrymi słowami:

„Stanowczo odrzucamy zastraszanie przez ukraińskiego prezydenta. W ostatnich dniach Ukraina przeprowadziła poważne ataki na nasze dostawy energii. Atak na bezpieczeństwo energetyczne jest atakiem na suwerenność”.

Wiceminister spraw zagranicznych Ukrainy Andrij Sybiha zadrwił z Węgier, stwierdzając:

„Bezpieczeństwo energetyczne Węgier jest w waszych rękach. Zdywersyfikować się i uniezależnić od Rosji, tak jak reszta Europy”.

Zełenski celowo atakuje bezpieczeństwo narodowe Węgier, jak sądzę, na rozkazy Londynu, UE i NATO, które chcą wyjścia Węgier z UE. UE debatowała nad odebraniem Węgrom prawa głosu, ale żadne takie działanie nie zostało sfinalizowane ze względu na złożony i politycznie drażliwy charakter procesu z art. 7. Stanowiska Węgier w sprawie migracji i Ukrainy pozostają istotnymi punktami napięcia. Na razie Węgry zachowują pełne prawo głosu. Unia Europejska jest zdesperowana, aby skłonić Węgry do wyjścia z UE, do tego stopnia, że instruuje Zełenskiego, aby odciął Węgry od dostaw energii z Rosji, aby sparaliżować gospodarkę, i mają nadzieję, że to obali Orbána.

Ta niebezpieczna nowa faza wojny, wymierzona w bardzo wrażliwą infrastrukturę, pojawia się pośród wyzywających przemówień w Kijowie. NIGDY nie będzie pokoju, dopóki Zełenski nie zostanie wyciągnięty z Ukrainy w kajdanach. Podejmuje swój rozkaz przeciwko własnemu ludowi, który pragnie pokoju.

Trwają dyskusje i propozycje dotyczące postępowania z Węgrami na podstawie art. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, który pozwala na zawieszenie prawa głosu państwa członkowskiego w przypadku poważnych i uporczywych naruszeń wartości UE, takich jak praworządność, demokracja i prawa człowieka. Dyskusje te są podsycane działaniami Węgier pod rządami premiera Viktora Orbána, w szczególności wetami lub blokowaniem decyzji UE w sprawie pomocy Ukrainie, sankcjami wobec Rosji i polityką migracyjną.

Węgry wielokrotnie blokowały lub opóźniały finansowanie UE dla Ukrainy, takie jak pakiet instrumentów dla Ukrainy o wartości 50 mld euro, i sprzeciwiały się rozmowom akcesyjnym Ukrainy z UE, często powołując się na takie kwestie, jak prawa mniejszości lub korupcja na Ukrainie. Na przykład Orbán opuścił salę obrad podczas kluczowego głosowania w grudniu 2023 r., aby umożliwić przywódcom UE osiągnięcie konsensusu w sprawie rozpoczęcia rozmów akcesyjnych z Ukrainą, unikając bezpośredniego weta, ale nadal sygnalizując opór.

Weto Węgier w sprawie pomocy Ukrainie i postrzegane przez nie sprzymierzenie się z Moskwą doprowadziły do rosnącej frustracji. UE rozważa obejścia tego problemu, takie jak alternatywne plany obejścia weta Węgier w sprawie przystąpienia Ukrainy do UE, a niektórzy posłowie do PE naciskali na podjęcie kroków prawnych przeciwko Komisji Europejskiej za odblokowanie 10 mld euro funduszy dla Węgier, co krytycy postrzegają jako ustępstwo wobec taktyki Orbána. To dlatego potajemnie Ukraina dostała zielone światło do osłabienia pozycji Węgier w nadziei na wymuszenie zmiany reżimu.

Artykuł 7 Postępowanie:

Parlament Europejski uruchomił procedury na podstawie art. 7 przeciwko Węgrom w 2018 r. w związku z nagłaśnionymi zarzutami o niezawisłość sądów, wolność mediów i ograniczenia społeczeństwa obywatelskiego. Odbyło się wiele przesłuchań w celu omówienia potencjalnych sankcji, w tym zawieszenia prawa głosu Węgier. Ostateczna decyzja w tej sprawie nie została jednak podjęta, ponieważ art. 7 wymaga jednomyślnej zgody wszystkich pozostałych państw członkowskich, co było trudne do osiągnięcia.

Punktem spornym jest surowe stanowisko Węgier wobec polityki antymigracyjnej, w tym ustawa „Stop Soros” kryminalizująca pomoc dla nielegalnych imigrantów oraz referendum z 2016 r., w którym odrzucono unijne kwoty migracyjne. Niektórzy członkowie UE postrzegają tę politykę jako pogwałcenie unijnych zasad dotyczących praw człowieka i solidarności.

UE poleciła Rumunii przyjęcie 100 000 migrantów z Afryki i Bliskiego Wschodu. Oni naprawdę wierzą, że mogą zwerbować wszystkich tych migrantów do wojny z Rosją. To jest tło tego kryzysu, o którym NIGDY nie powiedzą mediom, ponieważ czyni ich to agresorem w wojnie.

Nasz model dotyczący UE, zaczerpnięty z Skarbu Państwa Rzymu z 1957 r., pokazuje poważny krach do 2030 r. W tym miejscu powinniśmy się spodziewać, że szanse na to, że UE pozostanie nienaruszona po 2030 r., staną pod poważnym znakiem zapytania. UE jest pijana władzą i zrobiła dokładnie odwrotnie niż obiecywała, począwszy od zmian klimatycznych, a skończywszy na kryzysie migracyjnym, a wszystko to zakończyło się wojną.

1999 ECM Euro Begins

Zmiana trendu, którą przewidywał komputer, pokrywała się z ECM od początku euro, które rozpoczęło się 20 października 2024 r. (2024.802). 20 października 2024 r. pierwsza tura wyborów odbyła się w Mołdawii zwycięstwem Maia Sandu.

Kallas Zelensky

Wtedy też Kaja Kallas została wybrana na stanowisko wiceprzewodniczącej Komisji Europejskiej, a także wysokiej przedstawiciel Unii Europejskiej do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Jest mniej więcej tak samo bezstronna jak Zełenski i oboje należą do tej samej celi. To był pierwszy raz, kiedy widziałem, jak zakłada koszulę i krawat, żeby jej zaimponować. Wydaje mi się, że nie musiał nosić swojego wojskowego stroju, żeby pokazać, że jest w stanie wojny, jednocześnie wysyłając 50 milionów dolarów miesięcznie na tajne konto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

Jak już ostrzegałem, nawet Waszyngton UE nie ma najmniejszego zamiaru pozwolić na jakiekolwiek porozumienie pokojowe. Była wojna i albo jest to wojna mająca na celu zniszczenie Rosji i przejęcie jej zasobów naturalnych o wartości 75 bilionów dolarów, aby utrzymać UE przy życiu, albo upadnie ona do 2030 roku, a oni o tym wiedzą. Nie zreformują oni Unii Europejskiej nawet ekonomicznie. Są one związane z celami Karola Marksa – równością i tłumieniem indywidualizmu, tak jak zrobił to ZSRR. W Europie nie ma prawa do wolności słowa, w przeciwieństwie do ZSRR. Są tak samo paranoiczni jak Stalin, który żył w strachu przed rewolucją, która miała go obalić.

Hunary Joins the EU

Październik postrzegamy jako punkt zwrotny dla Węgier. Być może wszystkie te ciosy w plecy ze strony UE osiągną punkt kulminacyjny. Z ultimatum Zełenskiego: wybierz stronę, bo inaczej przyjdzie cios od Kallas i reszty neokonserwatystów.

Spór na spotkaniu ministrów spraw zagranicznych UE w sprawie Ukrainy i Izraela

Opublikowany przez

źródło  https://anti-spiegel.ru/2025/streit-beim-treffen-der-eu-aussenminister-ueber-die-ukraine-und-israel

Brak oznak jedności

Spór na spotkaniu ministrów spraw zagranicznych UE w sprawie Ukrainy i Izraela

W sobotę odbyło się spotkanie ministrów spraw zagranicznych UE, podczas którego punkty sporne w UE ujawniły się w sposób bardziej otwarty niż kiedykolwiek wcześniej.

Anti-Spiegel 31 sierpień 2025

Każdy, kto szukał w Google wiadomości o spotkaniu ministrów spraw zagranicznych UE w Danii w sobotni wieczór, znalazł bardzo niewiele doniesień w języku niemieckim. Najwyraźniej niemieckie media nie chcą szeroko informować swoich czytelników i widzów o tym, jak głęboko podzielona jest UE w kwestiach Izraela i Rosji/Ukrainy, które były tematami spotkania. W każdym razie nie udało się podjąć żadnych decyzji.

Izrael

W UE coraz głośniej słychać głosy wzywające do przynajmniej symbolicznego ukarania Izraela za ludobójstwo w Strefie Gazy, które pod względem brutalności, cynizmu i bezwzględności prawdopodobnie przewyższa wszystko, co świat widział od II wojny światowej. Komisja Europejska zaproponowała zawieszenie udziału Izraela w programie badawczym jako środek symboliczny, ale oczywiście rząd niemiecki się temu sprzeciwił.

Dlatego też szef unijnej dyplomacji Kallas również był pesymistą przed spotkaniem, mówiąc, że kraje UE są podzielone w tej kwestii i niechętne nałożeniu nawet najłagodniejszych sankcji na Izrael z powodu katastrofy w Strefie Gazy:

„Nie jestem zbyt optymistycznie nastawiona do sankcji wobec Izraela, ponieważ nawet w przypadku bardzo łagodnych propozycji Komisji Europejskiej, takich jak wykluczenie Izraela z unijnego programu badawczego Horyzont, nie ma kompromisu. Zdecydowanie nie podejmiemy dziś żadnych decyzji. To sygnał, że jesteśmy podzieleni i nie mówimy jednym głosem”.

I oczywiście, decyzja nie zapadła, a UE nadal pozwala izraelskiej armii bez przeszkód mordować Palestyńczyków. Jak wiadomo, w przypadku zapowiedzianego przez Izrael zdobycia Gazy spodziewana jest masakra ludności cywilnej.

Zamrożone rosyjskie aktywa

UE walczy o zapewnienie Ukrainie wsparcia finansowego, dlatego trwają dyskusje na temat wywłaszczenia zamrożonych rosyjskich aktywów. UE od trzech lat nie jest w stanie znaleźć legalnego sposobu na konfiskatę rosyjskich aktywów. Nielegalne dokonanie tego podważyłoby zaufanie do Europy jako centrum finansowego do tego stopnia, że ​​prawdopodobnie doszłoby do jej natychmiastowego upadku. Do tego dochodzą inne problemy, które dotknęłyby przede wszystkim Belgię, która w związku z tym szczególnie aktywnie sprzeciwia się konfiskacie rosyjskich aktywów.

Kallas przyznała również po spotkaniu ministrów spraw zagranicznych UE, że kraje UE borykają się z „ogromnym niedoborem środków” na finansowanie Ukrainy w 2026 roku. Wiele krajów UE chciało zatem wywłaszczyć rosyjskie aktywa, powiedziała Kallas:

„Tak, to prawda, że ​​wielu ministrów podkreślało dziś, że mamy ogromny niedobór środków na finansowanie Ukrainy. Musimy jednak również zmierzyć się z jasną rzeczywistością polityczną: Belgia i kilka innych krajów UE nie chce rozmawiać o natychmiastowej konfiskacie aktywów”.

Kallas, która aktywnie popiera ideę wywłaszczenia aktywów, dodała, że ​​konieczna jest jednomyślna decyzja w tej sprawie i stwierdziła, że ​​wiele krajów UE obiecało Belgii podział ryzyka, ponieważ rosyjskie aktywa o wartości 210 miliardów euro przechowywane na platformie Euroclear podlegają jurysdykcji Belgii.

Belgia obawia się, że po nielegalnym wywłaszczeniu rosyjskich aktywów Moskwa natychmiast wniesie serię pozwów wzajemnych w krajach na całym świecie niekontrolowanych przez Zachód. W takim przypadku belgijskie aktywa za granicą zostałyby skonfiskowane na rzecz Rosji, ponieważ Belgia ponosiłaby prawną odpowiedzialność za to wywłaszczenie.

W związku z tym państwa członkowskie UE ponownie nie podjęły decyzji o wywłaszczeniu rosyjskich aktywów, lecz zgodziły się je zwrócić dopiero po tym, jak Moskwa wypłaci Ukrainie wszystkie odszkodowania – dodała Kallas:

„Istnieje pełna zgoda co do tego, że aktywa nie zostaną zwrócone Rosji, dopóki szkody poniesione przez Ukrainę nie zostaną w pełni zrekompensowane. Omówiliśmy, jak możemy aktywniej wykorzystać te aktywa do wspierania Ukrainy”.

Kallas ponownie opowiedziała się za konfiskatą rosyjskich aktywów, twierdząc, że rynki zareagują spokojnie na dyskusję o ich losie, aby stabilność finansowa euro nie została zagrożona, czego obawiają się Belgia, Włochy i inne kraje UE. Dodała, że ​​rozmowy na temat tych aktywów „będą kontynuowane w przyszłym miesiącu”.

Belgijski minister spraw zagranicznych kategorycznie sprzeciwił się ich konfiskacie. Podkreślił, że wpływy z reinwestycji tych aktywów zostały już zastawione jako gwarancje pożyczek G7 udzielonych Ukrainie, z terminem spłaty w 2040 roku. Podkreślił, że Belgia opowiada się za wykorzystaniem dochodów z tych aktywów, które Belgia pobiera poprzez specjalnie wprowadzony podatek w wysokości prawie 100% od dochodów z rosyjskich aktywów i transferów do UE. Wezwał swoich kolegów, aby „nie zabijali kury znoszącej złote jaja”.

Węgry kontra Ukraina

Węgry nadal blokują przekazanie Ukrainie sześciu miliardów euro pomocy wojskowej z Europejskiego Funduszu na rzecz Pokoju. Według węgierskiego ministra spraw zagranicznych Petera Szijjarto, węgierski rząd sprzeciwia się wykorzystaniu tego unijnego mechanizmu do finansowania ukraińskiej armii.

Po spotkaniu powiedział, że podczas spotkania ministrów spraw zagranicznych UE w Kopenhadze był „pod silną presją, aby przeznaczyć ponad sześć miliardów euro z Europejskiego Funduszu na rzecz Pokoju na uzbrojenie Ukrainy”. Szijjarto zapewnił jednak, że rząd „nie pozwoli, aby pieniądze narodu węgierskiego były wykorzystywane do uzbrojenia i finansowania ukraińskiej armii”. Dlatego Węgry nie poparłyby wykorzystania pieniędzy europejskich podatników z Europejskiego Funduszu na rzecz Pokoju na ten cel.

Węgry i Ukraina od dawna pozostają w konflikcie, o czym wielokrotnie informowałem w ostatnich dniach. Nic więc dziwnego, że Budapeszt blokuje obecnie praktycznie wszystkie decyzje UE dotyczące Ukrainy.

Dotyczy to również rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych Ukrainy z UE. Komisja Europejska chce rozpocząć te rozmowy, ale Węgry jak dotąd je blokują. Tym razem również węgierski minister spraw zagranicznych oświadczył, że Węgry nie pozwolą UE na rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Ukrainą, aby zapobiec pospiesznemu przystąpieniu.

Wyjaśnił, że na spotkaniu ponownie wywierano na niego silną presję, aby przekonał Węgry do zgody na przyspieszone przystąpienie Ukrainy do UE. Budapeszt jednak nadal odrzuca ten krok, ponieważ taki krok zrujnowałby europejską gospodarkę i doprowadziłby do konfliktu zbrojnego z Rosją.

Po tym, jak Węgry przez miesiące blokowały negocjacje akcesyjne, media doniosły w tym tygodniu, powołując się na anonimowe źródła, że ​​prezydent USA Donald Trump przekonał premiera Węgier Viktora Orbána do złagodzenia stanowiska w tej sprawie.

Dlatego z niecierpliwością oczekiwano komentarzy węgierskiego ministra spraw zagranicznych. Wypowiedział się on przeciwko rozpoczęciu rozmów na temat głównych rozdziałów procesu akcesyjnego, co wzbudziło wśród niektórych obserwatorów podejrzenia, że ​​Węgry mogą być bardziej skłonne do kompromisu, przynajmniej w odniesieniu do rozdziałów drugorzędnych.

UE chce długiej wojny

Węgierski minister spraw zagranicznych Peter Szijjarto powiedział również po spotkaniu, że pokazało ono, iż większość krajów UE jest zdecydowana na długotrwałą kontynuację wojny na Ukrainie:

„Dzisiejsze spotkanie ministrów spraw zagranicznych wyraźnie pokazało, że Bruksela i znaczna część państw członkowskich UE przygotowują się do długotrwałej kontynuacji wojny. Bruksela i większość państw członkowskich UE mogą nie być zainteresowane sukcesem procesu pokojowego. Bruksela i większość państw członkowskich UE są gotowe przekazać Ukrainie dodatkowe 10 miliardów euro z europejskich funduszy społecznych na zakup broni i utrzymanie ukraińskiej armii. Chcą przeznaczyć dziesiątki miliardów euro na żołd dla ukraińskich żołnierzy, zakup dronów dla Ukraińców i zarządzanie państwem ukraińskim”.

Tagesspiegel: Niemcy zbudowały linie kolejowe w celu przerzutu wojsk na Ukrainę

Opublikowany przez

Tagesspiegel: Niemcy zbudowały linie kolejowe w celu przerzutu wojsk na Ukrainę

Źródło: Eurasia Daily – 28 sierpnia 2025 r.

DR IGNACY NOWOPOLSKI AUG 29

Niemcy niemal ukończyły budowę sieci kolejowej na potrzeby transportu wojskowego na wschodnią flankę NATO i na Ukrainę, donosi niemiecki dziennik Der Tagesspiegel.

„Według Federalnego Ministerstwa Transportu, budowa podstawowej sieci kolei wojskowych w Niemczech została już prawie ukończona. Podstawowa sieć dróg wojskowych już istnieje. Obejmuje ona drogi nadające się do transportu wojskowego” – czytamy w artykule.

Według publikacji, aby pomóc Ukrainie w konflikcie z Rosją, Niemcy i inni sojusznicy Kijowa przerzucają sprzęt wojskowy z portów bałtyckich do centrum logistycznego na południe od Krakowa, skąd trafia on do Lwowa. Na samej Ukrainie do Lwowa doprowadzono linie kolejowe o europejskim rozstawie szyn.

Na początku lipca Bild, powołując się na generała brygady niemieckiej służby medycznej Bruno Mosta , poinformował, że Bundeswehra i Deutsche Bahn prowadzą negocjacje w sprawie przekształcenia starych pociągów w ambulanse dla tysięcy rannych w przypadku konfliktu zbrojnego na wschodniej flance NATO.

Bundeswehra zamierza także rozmieścić wzdłuż torów kolejowych szpitale polowe na wypadek działań wojennych, służące do udzielania doraźnej pomocy i przygotowywania rannych do dalszego transportu.

W kwietniu gazeta Handelsblatt, powołując się na własne źródła, poinformowała, że ​​Bundeswehra prowadzi negocjacje z firmami logistycznymi i transportowymi, takimi jak Lufthansa i Deutsche Bahn, na temat możliwości przerzucenia wojsk NATO na wschód w razie konfliktu zbrojnego.

Od czasu wejścia do UE, rozprzestrzeniła się u nas epidemia grantozy

Opublikowany przez

Od czasu wejścia do UE, rozprzestrzeniła się u nas epidemia grantozy

29.08.2025 https://www.tysol.pl/a145633-monika-malkowska-od-czasu-wejscia-do-ue-rozprzestrzenila-sie-u-nas-epidemia-grantozy

„Ekofeminizm w praktyce osób artystycznych z Ameryki Południowej”

=================================

Dotacje z KPO dla branży HoReCa, a raczej reakcje rodaków stały się kolejną okazją do zamanifestowania politycznych sympatii. Nieważne, czy ktoś coś dla siebie ukręcił, czy też nie miał pojęcia, że za plecami obywateli rozdawana jest ogromna kasa – istotne, żeby murem za obecną władzą, bo tylko pisiory piszczą o jakiejś aferze.

I znów emocje rozkołysały łajbę zwaną Polską. Jak kiedyś ośmiorniczki, tak tym razem winę za antyestablishmentowe wzmożenie ponoszą jachty, klub swingersów i… ziemniak, a raczej jego muzeum i laboratorium pyry odpornej na stresy.

Wszystkie te ekstrawagancje przysłoniły osobliwości na niwie sztuki.

Epidemia grantozy

Tymczasem beneficjentami wiadomego programu są też artyści. Przecież sztuka to coraz bardziej biznes, do prowadzenia którego trzeba sporo talentu. Mniejsza o kreatywny imperatyw, trzeba umieć wyczuć koniunkturę. Jak za czasów socu, współczesna twórczość musi płynąć z politycznym nurtem.

Od czasów wejścia Polski do UE rozprzestrzeniła się u nas epidemia grantozy. To taka sprytna metoda zarabiania na życie nie pracą, lecz podaniami. Wystarczyło opanować sekrety wypisywania aplikacji z użyciem słów kluczy. Po ich użyciu gremia decydenckie zawsze miękną, a kasa płynie z budżetu miejskiego, obywatelskiego czy publicznego.

Teraz nadarzyła się ekstra okazja: dotacje z KPO. Tu obowiązywała zasada ta sama, co zawsze – właściwe opisanie docelowych projektów. Inna sprawa, że do mało kogo dotarły informacje o możliwości starania się o te bonusy. Ale są tacy, którzy dostają cynk na czas lub sami co dzień przeczesują rządowe strony w poszukiwaniu ukrytych w nich skarbów. Ten nazywał się „program wspierania działalności podmiotów sektora kultury i przemysłów kreatywnych na rzecz stymulowana ich rozwoju”. Źródełko tryskało krótko, ledwie dwa tygodnie. Nabór wniosków zakończył się tuż przed północą 26 czerwca 2025 r.

Środki na kulturę

KPO dla Kultury miało służyć „wzmocnieniu instytucji kulturowych i osób związanych z sektorem kreatywnym poprzez modernizację oraz wprowadzenie nowych technologii”. Pula grantów wynosiła 34 194 000 zł. Komu powierzono ocenę aplikacji (których napłynęło 7842)? Zespołowi z Narodowego Instytutu Muzyki i Tańca. Owo ciało zadecydowało o wsparciu 1328 wnioskodawców w kategorii sztuki wizualne; 1314 z dziedziny muzyka; teatr zebrał tylko 789 akceptacji; taniec – ledwo 231.

Nie było żadnych kryteriów, więc artyści poluzowali wodze fantazji i wystrzelili pomysłami, przy których dofinansowanie na muzeum ziemniaka wydaje się naprawdę przyziemne. NIMiT nie wymagał od aplikujących konkretów, wystarczyło nader ogólnie naszkicować swe zamiary. Byle z użyciem trafnych haseł. Podam przykłady: „Ekofeminizm w praktyce osób artystycznych z Ameryki Południowej”; „Rozpoczęcie szkolenia zawodowego w kierunku scenografii i hierarchii scen intymnych w teatrze”; „Inwestowanie w rozwój osobisty w celu przygotowania do studiów za granicą”.

Zadanie dla bystrzaków – odszukać w tej słownej magmie szyfr do mamony.

Niemcy w objęciach kryzysu: Kanclerz Merz przyznaje, że wyzwania „Zielonego Ładu” są większe niż…

Opublikowany przez

Niemcy w objęciach strukturalnego kryzysu: kanclerz Merz przyznaje, że wyzwania Zielonego Ładu są większe niż przypuszczano

https://zmianynaziemi.pl/wiadomosc/niemcy-w-objeciach-strukturalnego-kryzysu-kanclerz-merz-przyznaje-ze-wyzwania-zielonego

Niemiecka gospodarka znajduje się nie tylko w przejściowym dołku, ale w prawdziwym kryzysie strukturalnym – tak brutalnie szczery był kanclerz Friedrich Merz podczas swojego wystąpienia w Osnabrück 23 sierpnia 2025 roku. Przyznając się do niedoszacowania skali problemów gospodarczych, Merz stwierdził: „To zadanie jest większe, niż ktokolwiek z nas mógł sobie wyobrazić rok temu”.

Dane ekonomiczne bezlitośnie potwierdzają tę diagnozę. W drugim kwartale 2025 roku niemiecka gospodarka skurczyła się o 0,3% wobec poprzedniego kwartału, co jest wynikiem gorszym od początkowo szacowanych 0,1%. To część niepokojącego trendu – Niemcy notują już drugi rok recesji z rzędu, po spadkach o 0,2% w 2024 i 0,3% w 2023 roku.

Jednym z kluczowych czynników pogłębiających strukturalny kryzys niemieckiej gospodarki jest ambitna polityka klimatyczna Unii Europejskiej, znana jako Europejski Zielony Ład. Koszty transformacji energetycznej szczególnie mocno uderzają w niemiecki przemysł, dla którego ceny energii są obecnie nawet trzykrotnie wyższe niż dla konkurentów z USA czy Chin. Surowe regulacje emisyjne zmuszają niemieckie firmy do kosztownych inwestycji w nowe technologie, często bez możliwości przerzucenia tych kosztów na konsumentów.

Szczególnie dotkliwy jest kryzys niemieckiego przemysłu motoryzacyjnego, będącego od dekad filarem niemieckiej potęgi gospodarczej. Volkswagen, niegdyś duma niemieckiej inżynierii, ogłosił 36-procentowy spadek zysków w drugim kwartale 2025 roku. Przepisy Zielonego Ładu nakazujące odejście od silników spalinowych do 2035 roku wymusiły na niemieckich producentach gwałtowne przerzucenie zasobów na rozwój samochodów elektrycznych, mimo że marże na tych pojazdach są znacznie niższe. Inne niemieckie koncerny motoryzacyjne również odnotowują dramatyczne spadki wyników finansowych – BMW zaraportował 29-procentowy spadek zysków w pierwszej połowie roku.

Kanclerz Merz nie ukrywał gorzkiej prawdy – duża część niemieckiej gospodarki przestała być konkurencyjna na rynkach światowych. Problemy są wielowymiarowe: od wysokich kosztów energii wywołanych transformacją energetyczną, przez nadmierną biurokrację związaną z unijnymi regulacjami klimatycznymi, aż po niedobór wykwalifikowanych pracowników. Dochodzą do tego zewnętrzne czynniki, jak 15-procentowe cła nałożone przez USA na niemiecki eksport.

Prognozy na najbliższe lata pozostają mało optymistyczne. Według różnych szacunków, wzrost PKB Niemiec w 2025 roku wyniesie zaledwie 0,2-0,3%, co oznacza praktyczną stagnację największej gospodarki Europy. Co gorsza, wiele wskazuje na to, że strukturalne problemy będą się pogłębiać – inwestycje w niemieckim przemyśle spadły o 1,4% w drugim kwartale, a sektor budowlany, również dotknięty nowymi regulacjami dotyczącymi efektywności energetycznej budynków, skurczył się o alarmujące 3,7%.

W odpowiedzi na kryzys, Merz zapowiedział szeroko zakrojone reformy, obejmujące inwestycje infrastrukturalne i ulgi podatkowe mające wspierać biznes. Jednak wielu ekspertów wątpi, czy te działania wystarczą, by przywrócić niemieckiej gospodarce dawny blask. Niektórzy analitycy twierdzą, że Niemcy zbyt długo opierały swój model gospodarczy na taniej energii z Rosji i eksporcie do Chin – oba te filary zostały poważnie naruszone przez geopolityczne zawirowania ostatnich lat i ambitną politykę klimatyczną.

Kryzys niemieckiej gospodarki ma poważne implikacje dla całej Europy, a szczególnie dla Polski, dla której Niemcy pozostają najważniejszym partnerem handlowym. Osłabienie niemieckiego popytu bezpośrednio przekłada się na polski eksport i tempo wzrostu naszego PKB.

Niemiecka recesja to nie tylko problem ekonomiczny, ale i polityczny. „Państwo opiekuńcze, które mamy dzisiaj, nie może być już finansowane z tego, co produkujemy w gospodarce” – stwierdził kanclerz podczas konferencji partyjnej, sygnalizując potrzebę głębokich reform strukturalnych, które mogą okazać się społecznie bolesne.

Źródła:

https://www.bloomberg.com/news/articles/2025-08-23/merz-says-tackling-germany-s-economic-woes-tougher-than-expected

https://www.marketpulse.com/markets/germany-economy-slows-in-q2-2025

https://www.euronews.com/business/2025/08/22/germanys-gdp-contraction-worse-than-expected-after-tariff-boost

https://www.cnbc.com/2025/07/25/volkswagen-posts-29percent-drop-in-second-quarter-profit-as-tariffs-hit-hard.html

https://news-pravda.com/russia/2025/08/25/1628999.html

Gminy sfinansują w szkołach drugą lekcję religii? Satanistki w min. „oświaty” i w kuratorium w szale.

Opublikowany przez

Gminy sfinansują w szkołach drugą lekcję religii? Kuratorium zapowiada dyscyplinowanie takich placówek

https://pch24.pl/gminy-sfinansuja-w-szkolach-druga-lekcje-religii-kuratorium-zapowiada-dyscyplinowanie-takich-placowek

Część gmin w województwie małopolskim zamierza sfinansować dzieciom drugą lekcję religii w ramach „kółka zainteresowań”.

Zacietrzewione kuratorium oświaty reaguje i już zapowiada kontrole w szkołach, w których uczniowie otrzymają możliwość uczestnictwa w drugiej lekcji religii.

Jak podaje Radio Kraków, w Małopolsce odnotowano przypadki gmin, których władze i mieszkańcy nie zgadzają się z decyzją Ministerstwa Edukacji Narodowej. Chodzi o ograniczenie lekcji religii do jednej godziny w tygodniu. W związku z okrojeniem liczby godzin lekcyjnych przez resort Barbary Nowackiej, niektóre gminy zamierzają same ufundować uczniom dodatkową lekcję religii, tak aby uczniowie na lewicowych zmianach nie byli stratni, a rodzice byli spokojniejsi o edukację dzieci.

Pomysł staje się w Małopolsce coraz popularniejszy, a kolejne gminy zapowiadają działania uchwałodawcze w tej sprawie. Dodatkowa lekcja religii dla uczniów miałaby zostać zorganizowana w ramach „kółka zainteresowań”. Gminy, które zamierzają wprowadzić takie rozwiązania to m.in. Czarny Dunajec, Tuchów oraz Szerzyny.

Jednak stojące „na straży” lokalne kuratorium oświaty nie zamierza stać bezczynnie. Wpadło już na pomysł jak zniechęcić gminy, które chcą pomóc uczniom, udostępniając im drugą lekcję religii. Te placówki, które wprowadzą takie możliwości dla uczniów, muszą liczyć się ze specjalnymi kontrolami.

Kuratorium oświaty chce skrupulatnie badać, czy organizacja dodatkowej lekcji religii zostanie zorganizowana w zgodzie z przepisami prawa. „Sprawdzamy, w jaki sposób, czy przez przypadek nie została wykorzystana tak zwana godzina do dyspozycji dyrektora. Gminy deklarują, że znajdą własne środki, my sprawdzimy arkusze, czy nie ma tam godziny do dyspozycji, bo takie zakusy były. Godziny do dyspozycji dyrektora są finansowane centralnie” – mówi Gabriela Olszowska, małopolska kurator oświaty.

Źródło: radiokrakow.pl

Tragedia Ukrainy; czyli nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło

Opublikowany przez

Tragedia Ukrainy; czyli nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło

Ukraina rytualną ofiarą prawdy?

DR IGNACY NOWOPOLSKI AUG 23

Wieki „wyczynów” Zachodu na polu „szerzenia wolności, demokracji i kultury materialnej” nie docierało do szerszych mas Europy Zachodniej. Propagandowa narracja była zawsze miła dla ucha przeciętnego Europejczyka: „nadzwyczajne cechy mieszkańców Europy Zachodniej, czynią z nich katalizator wszelkiego dobra i światowego postępu”.

Trudno dziwić się zachodnim Europejczykom, że tak łatwo uwierzyli w tą bajkę. Każdemu jest miło słuchać komplementy o samym sobie.

Zapewne większość z nich nie utraciła jeszcze Boskiego Daru Sumienia i skonfrontowana z autentyczną rzeczywistością zareagowałaby poprawnie na jej widok.

Problemem był jednak dystans geograficzny i informacyjny, tworzący przepaść pomiędzy Zachodem i resztą świata.

Dopiero XXI wiek przybliżył informacyjnie resztę świata do Zachodu i to pomimo energicznej walki globalistycznych władców z „dezinformacją”.

Jednak dopiero agresja proxy NATO na Rosję zerwała zasłonę propagandową na ukraińskim teatrze wojny.

Od 2014 roku, bo wtedy się ona pełnowymiarowo zaczęła, do dziś, udawało się zachodniej propagandzie maskować prawdę na jej temat.

Jednak monstrualne rozmiary klęski, nieszczęść ludzkich i destrukcji Ukrainy coraz trudniej było ukryć. Czy się to komuś podoba czy nie Ukraina leży w samym centrum kontynentu europejskiego i skonstatować gigantyczne rozmiary jej tragedii nie jest tak trudno, dla uczciwego obserwatora.

W miarę narastania konfliktu i związanych z nim nieszczęść Ukraińców, wzrastała też świadomość garstki autentycznych zachodnich elit, których głos stawał się coraz wyraźniejszy.

Proces przyspieszył jeszcze w wyniku dojścia do władzy Donalda Trumpa, który pomimo swych wad, słabości i niedostatków, szczerze próbuje doprowadzić konflikt do zakończenia. Zarówno on, jaki i członkowie jego gabinetu jasno scharakteryzowali wojnę na Ukrainie, jako „konflikt proxy NATO z RF”.

Czy uda mu się osiągnąć ten cel, w obliczu obłędnej nienawiści „europejskich elit” do Słowiańszczyzny, zostaje otwartym pytaniem?

Jedno jest pewne, że ogromu tragedii i zła wyrządzonego Ukraińcom nie da się już ukryć.

Nie zmienia to faktu agresywnego i szowinistycznego nastawienia ukraińskiej populacji do swych sąsiadów.

Jednakowoż trudno pokonać zło innym złem.

Zresztą nie to było i jest celem Zachodu. Niezmiennym celem od stuleci jest kolonializm, czyli rabunek, eksploatacja i ludobójstwo „lesser peoples”, jak eufemistycznie określa się obecnie „podludzi”.

Truizmem jest stwierdzenie, że nie wszystkie narody Europy są złe w samej swej naturze.

I konstatacja obłędnej rzeczywistości musi powodować u dużej części zachodniego społeczeństwa odruch odrazy.

Niestety rozmiary totalitaryzmu globalistycznego skutecznie tłumią wszelkie odruchy sumienia.

Jednakowoż jest nadzieja, że zachodnie społeczeństwa skonstatują fakt, że na obecnym etapie globalizmu i one są poddane kolonialnej eksploatacji. A to może stanowić pierwszy impuls odnowy.

ZAGŁOBA PRZEWRACA SIĘ W GROBIE

Opublikowany przez
ZAGŁOBA PRZEWRACA SIĘ W GROBIE

ZAGŁOBA PRZEWRACA SIĘ W GROBIE

Sławomir M. Kozak oficyna-aurora/zagloba-przewraca-sie-w-grobie

Dzisiejsze czasy dostarczają nam niezwykłych emocji, a do tego, w szalonym tempie. Tydzień mija dopiero od spotkania prezydentów USA i Federacji Rosyjskiej na Alasce, po nim już zdążyło się odbyć w Waszyngtonie kolejne, na które Donald Trump „zaprosił” przywódców państw europejskich, lidera Ukrainy i szefa NATO. W świetle reflektorów wszyscy jego uczestnicy zdążyli porzucić dotychczasowe przekonania i zapewniali o konieczności zakończenia wyniszczającej wojny za naszą wschodnia granicą.

Nie zdążyli zapewne odzyskać sił po podróży powrotnej i zmianie czasu, kiedy prezydent Trump, zgodnie z uprawianą od miesięcy taktyką zmienił zdanie i stwierdził, że wycofuje się z negocjacji pokojowych między Ukrainą i Rosją. Polskojęzyczni komentatorzy polityczni jeszcze się po tym nie otrząsnęli, gdy media podały, że już niedługo 300 holenderskich żołnierzy wraz z dwoma systemami obrony przeciwlotniczej Patriot zagości w Polsce w ramach misji NATO.

Wszystko to jako żywo, przypomina urywki kabaretowego skeczu Bohdana Smolenia.

„Tak się porąbało. Z jednych rakiet mam się cieszyć, przeciw drugim protestować. A to wszystko jedno, czy spadnie z tej strony, czy z tej. Tak samo boli. Bomba jest bomba”.

Ten wielki artysta o niezwykle skromnej posturze odwoływał się też do ówczesnego prezydenta USA lamentując, że „ten Reagan to jest świnia. On miał mnie żywić i jak ja wyglądam?”. Czy nie można tego dziś odnieść do naszych nadziei pokładanych w Sojuszu Północnoatlantyckim, kiedy czyta się tłumaczenie holenderskiego ministra obrony mówiącego, że „robimy to, aby chronić NATO, bronić Ukrainy i odstraszać Rosję”? Po to wchodziliśmy do paktu, by go chronić?

Ale padło też w skeczu „Szeptanka” najsłynniejsze chyba zdanie dotyczące oceny dwóch systemów. „Ci Amerykanie nie są wcale tacy źli. Oni napadną, a potem przeproszą. A mnie za te 40 lat, to nikt kurwa nie przeprosił!”. Niedługo minie kolejnych 40 lat i nas też nikt nie przeprosi. A na pewno nie ci, którzy zgotowali nam tę powtórkę z rozrywki. Gdyby sytuacja nie była tak potwornie dramatyczna można byłoby naprawdę uznać to wszystko za nieustanny, międzynarodowy kabaret.

Z szacunku dla powagi wydarzeń warto jednak przypominać, że ta wojna trwa od lutego roku 2014, kiedy to po celowo wywołanym euro-majdanie, na który według sekretarz Nuland poszło 5 miliardów dolarów, odwołano ze stanowiska Wiktora Janukowycza. W maju sfinalizowano tę „transformację” pozorując ją przedterminowymi wyborami. A potem poszło już zgodnie ze scenariuszem. Przywołam tu fragment mojej książki z roku 2016, zatytułowanej „Operacja Terror”:

„Kiedy w lipcu 2014 roku pasażerski samolot malezyjskich linii lotniczych, Boeing 777-2H6, rejs MH-17 został zestrzelony we wschodniej Ukrainie, 40 mil od granicy z Rosją, samoloty i okręty NATO miały pełen obraz sytuacji w regionie Doniecka i Ługańska. Można pokusić się o stwierdzenie, że nie tylko obraz, ale wręcz kontrolę owego ruchu. Na Morzu Czarnym trwały właśnie 10-dniowe manewry Paktu, z wykorzystaniem takich maszyn, jak Boeing E3 Sentry z systemem AWACS, który pozwala obserwować wszystko, co rusza się na obszarze setek kilometrów i Boeing EA-18G Growler, którego sprzęt potrafi zagłuszyć, oślepić oraz zneutralizować każdy radar w nadzorowanym teatrze działań. Ale teren ten był objęty nie tylko nadzorem statków powietrznych, bo na Morzu Czarnym pojawił się krążownik Vella Gulf, wyposażony również w elementy wspominanej wcześniej Tarczy, jakimi są nie tylko pociski rakietowe, ale przede wszystkim radar AN/SPY-1, śledzący zarówno loty wszelkich samolotów, jak i potencjalnych pocisków, które mogłyby być wystrzelone w ich kierunku. Ćwiczenia połączonych sił Paktu i Ukrainy nosiły nazwę Bryza 2014. Były elementem większych manewrów NATO, z udziałem 7 państw, o nazwie kodowej Rapid Trident II. (…) okryte były dość długo tajemnicą do tego stopnia, że zatwierdzający je ukraiński parlament nie znał dokładnej daty ich rozpoczęcia (…). 5 sierpnia przybyła do Kijowa specjalna grupa Pentagonu ‘w celu pomocy w śledztwie’ wokół katastrofy malezyjskiego B-777. Kiedy oficjalnego przedstawiciela resortu wojskowego zapytano, czym konkretnie będą się zajmować eksperci z tej grupy, odpowiedział tylko, że nie pojadą na miejsce katastrofy, ale będą z Kijowa konsultować śledczych z Holandii, Australii i Malezji. Do zadań Pentagonu nigdy nie należało badanie awarii i katastrof samolotów pasażerskich. Tym w USA zajmowały się zawsze NTSB i FAA. Pentagon ściągano wyłącznie w przypadku katastrof samolotów wojskowych. W skład obecnej delegacji, jeśli wierzyć Pentagonowi, wchodzą eksperci ds. operacji specjalnych, logistyki i planowania operacji wojskowo-powietrznych. (…) 8.08.2014 r. Holandia, Ukraina, Belgia i Australia uznały, że dochodzenie zostanie utajnione!”

Chcę podkreślić, że pasażerowie z Holandii stanowili 2/3 ofiar tego „wypadku”. Zginęło ich 193. Kolejna znacząca liczba, to obywatele Australii, których było 27. Przez lata „nasi” tak zwani politycy i usłużne media nadal z uporem maniaków podtrzymywali jednak (i czynią to do dziś) mantrę o rosyjskiej agresji na Ukrainę, która nastąpiła rzekomo dopiero w roku 2022. A tymczasem, wtedy już zamykano ten temat, co opisałem w książce „Przewodnik po piekle”:

W listopadzie 2022 r. zapadł ostateczny wyrok w procesie domniemanych sprawców zamachu na samolot MH17. Obywatele Rosji Igor Girkin i Siergiej Dubiński oraz separatysta z Donbasu Leonid Charczenko (ścigani listami gończymi) zostali skazani zaocznie za zabicie 283 pasażerów i 15 członków załogi na dożywocie. Orzeczono, że zorganizowali oni przekazanie rakiet systemu ziemia-powietrze Buk, która podobno uderzyła w samolot. Oleg Pulatow, jedyny oskarżony, który miał ochronę prawną podczas procesu, został natomiast uniewinniony od wszystkich zarzutów, od czego prokuratorzy się nie odwoływali. Sąd uznał, że strącenia MH-17 dokonano omyłkowo, a sprawcy tego czynu prawdopodobnie chcieli zestrzelić zupełnie inny, wojskowy samolot.

Mimo ogólnoświatowego oburzenia na akt terroryzmu z r. 2014, o werdykcie sądu niewiele było słychać. Nie było o nim głośno również w naszych mediach. Dlaczego? I tu powracamy do macierzystej firmy ulubionego na całym świecie Jamesa Bonda, która na długo przed tym wypadkiem powołała do życia tzw. „Grupę Pielgrzymów”, prywatną firmę ochrony oferującą elitarne usługi dla londyńskich ambasad, dyplomatów, agentów wywiadu i przedstawicieli biznesu poza granicami wysp brytyjskich. Kierowana jest przez weteranów brytyjskich sił specjalnych, szkoli zagraniczne wojska i grupy paramilitarne, a także zapewnia ochronę reporterom i ich pracodawcom. To ta firma kształtowała relacje medialne, a przez to oficjalne dochodzenie dotyczące MH17. Utrzymywała obecność w Kijowie dziennikarzy już od początków „rewolucji” na Majdanie (schyłek 2013 r.), przewożąc ich w miejsca najważniejszych wydarzeń. W procesie dotyczącym malezyjskiego samolotu utrzymywała kontrolę nad tym, co reporterzy pod jej okiem widzieli i, jak relacjonowali sytuacje, z którymi się spotykali.

Ich główną tubą propagandową była Bellingcat, założona cudownym zrządzeniem losu w lipcu 2014 r. „brytyjska witryna dziennikarstwa śledczego która specjalizuje się w sprawdzaniu faktów i białym wywiadzie”. Powołany miesiąc później trybunał do zbadania tragedii MH-17 być może nie korzystał z tych danych, ale z pewnością czyniły to inne światowe media i rządy. Wątpię, by ktokolwiek w Polsce słyszał o grupie „Pielgrzymów”, choć jest ona powszechnie znana w światku dziennikarskim, chełpi się na swej stronie „doświadczeniem w ułatwianiu bezpiecznego zbierania wiadomości i kręcenia filmów”. Zapewnia swych klientów, że przy jej udziale „dziennikarze i pracownicy produkcji mogą działać bezpiecznie i pewnie”. Również w tak nieprzyjaznych miejscach, jak „kraje słabo rozwinięte, państwa upadające i tereny po katastrofach”. W odniesieniu do Ukrainy, chwaliła się tym, że jej zespoły „działały w wielu głównych skupiskach ludności kraju, w tym w Doniecku, Charkowie, Kijowie, Lwowie, Odessie, i na całym Krymie”. Zaangażowanie dotyczące sprawy MH-17 przedstawiane było przez „pielgrzymów” w komunikatach ofertowych, jako dowód na szybkość ich działania w mobilizacji swoich operatorów. Do 27 działających tam wówczas zespołów, w ciągu 6 godzin dołączyło 7 dodatkowych.  

Premierem Holandii był od roku 2010 do 2024 niejaki Mark Rutte. To kolejny historyk z wykształcenia, jakich mamy dziś wokół nas na kopy. Wcześniej zajmował się sprawami społecznymi, był menadżerem ds. zasobów ludzkich (ach, ta nowomowa!), był też sekretarzem stanu ds. szkolnictwa. Doskonałe kwalifikacje, by po zakończonej kadencji szefa państwa, w roku 2024 mógł objąć obowiązki sekretarza generalnego NATO! Jest dziś czołowym „jastrzębiem” prącym do eskalacji wojny.

Kiedy szwedzki potop zalał Rzeczpospolitą, w roku 1656 najeźdźcy stanęli pod Zamościem, jednym z nielicznych miast nie uznających zwierzchności Karola Gustawa. Bronił go skutecznie, mimo ciężkich ataków wojsk dowodzonych zarówno przez feldmarszałka Wittenberga, jak i samego monarchę szwedzkiego, podczaszy koronny Jan Zamoyski.

Podejmując ostatnią próbę zdobycia twierdzy wysłannik szwedzki miał mu zaoferować w posiadanie całe województwo lubelskie, jako udzielne księstwo. Opis tego wydarzenia zapisał na wieki w „Potopie” Henryk Sienkiewicz, który w usta Zagłoby włożył odpowiedź udzieloną wówczas przez Zamoyskiego:

„Za otwarcie bram twierdzy jego królewska mość (…) ofiaruje waszej książęcej mości województwo lubelskie w dziedziczne władanie! Zdumieli się, słysząc to wszyscy (…). Nagle wśród ciszy głuchej ozwał się po polsku do starosty stojący tuż za nim pan Zagłoba: – Ofiaruj, wasza dostojność, królowi szwedzkiemu w zamian Niderlandy. Pan starosta nie namyślał się długo (…) i palnął na całą salę po łacinie: – A ja ofiaruję jego szwedzkiej jasności Niderlandy!”

Szkoda to wielka, że opowieść ta jest tylko legendą i nie mogła się ziścić. O ile mniej mielibyśmy dziś zgryzot. Nawiasem mówiąc, to Szwedzi właśnie (formalnie rzecz jasna) już w październiku podejmą decyzję, czy pokojową nagrodę Nobla otrzyma zabiegający o nią usilnie Donald Trump, który twierdzi, że zakończył za czasów swej prezydentury sześć wojen. Inne gremia zdecydowały już wcześniej o tym, by Marka Rutte uhonorowano w roku 2019 Orderem Australii (!), w 2023 ukraińskim Orderem Księcia Jarosława Mądrego i w 2024 (holenderskim oczywiście) Krzyżem Wielkim Orderu Lwa Niderlandzkiego.

Podejrzewam, że usilnie pracuje on teraz na Order Orła Białego, najstarsze i najwyższe odznaczenie państwowe Rzeczypospolitej Polskiej nadawane za znamienite zasługi cywilne i wojskowe dla pożytku naszego państwa. „Nasi” przywódcy nadali go już tylu łajdakom, że wcale by mnie to nie zaskoczyło. A poczciwy Zagłoba z pewnością przewraca się w grobie.

Sławomir M. Kozak

Analiza Władimira Bukowskiego: “Podobnie jak Sowiety, UE nosi w sobie zalążki własnego unicestwienia”

Opublikowany przez

Bezlitosna analiza Władimira Bukowskiego: “Podobnie jak ZSRR, UE nosi w sobie zalążki własnego unicestwienia”

Data: 20 agosto 2025 babylonianempire/analiza-wladimira-bukowskiego-podobnie-jak-zsrr-ue-nosi-w-sobie-zalazki-wlasnego-unicestwienia

7 marca 2025 – Witryna internetowa Ticinolive (z której pochodzi tekst poniżej zamieszczony)  to dziennik prowadzony we włoskojęzycznej części Szwajcarii.

——————————–

ZSRR miał gułag. Ale UE też ma swój własny, nazywany „poprawnością polityczną”. Podczas obecnej kampanii wyborczej i w związku z dyskusją na temat „skradającego się przystąpienia”  Szwajcarii do UE, warto ponownie przedstawić ostrą analizę UE autorstwa Władimira Bukowskiego, opublikowaną już na tym portalu ponad 6 lat temu.

FOTO: Bukowski (drugi od lewej) na kongresie Sacharowa w Amsterdamie (1987), Zdjęcie Wiki Commons (Rob. C. Croes, ANEFO) https://en.wikipedia.org/wiki/Vladimir_Bukovsky

Kiedy Bukowski przedstawił swoją analizę paraleli między ZSRR a Unią Europejską, Oczywiście, prounijne media nie były zainteresowane publikacją owej niewygodnej analizy, a dziś – są jeszcze mniej. Z drugiej strony, biorąc pod uwagę poważne problemy pojawiające się w różnych krajach członkowskich UE, niektórzy byli pod wrażeniem analizy Bukowskiego zatytułowanej „Unia Europejska – nowy Związek Radziecki?”, którą poniżej przytaczamy.

„To naprawdę zaskakujące, że po pogrzebaniu jednego potwora, tj. ZSRR, konstruuje się nowego – bardzo podobnego, czyli UE. Czym tak naprawdę jest UE?

Być może uzyskamy pewne tego wyobrażenie, analizując jej sowiecką wersję. ZSRR był rządzony przez 15 niewybieralnych osób, które mianowały się wzajemnie i przed nikim nie odpowiadały. UE jest rządzona przez dwa tuziny powołujących się nawzajem osób, które spotykają się za zamkniętymi drzwiami, przed nikim nie odpowiadają i których nie można odwołać.

Ktoś może stwierdzić, że UE posiada wybrany parlament, ale i ZSRR również miał coś w rodzaju parlamentu, tj. Najwyższy Sowiet, który bez jakichkolwiek dyskusji zatwierdzał decyzje Politbiura, podobnie jak robi to Parlament Europejski, gdzie czas wystąpień dla każdej grupy jest ograniczony – często do jednej minuty na wypowiedź.

W UE są dziesiątki tysięcy eurokratów (europejskich biurokratów) z ich ogromnymi honorariami, personelem, służbą, premiami, przywilejami, dożywotnim immunitetem prawnym, który – całkiem zwyczajnie – transferowany jest z jednego stanowiska na drugie, niezależnie od tego, czy wykonują swoją pracę dobrze, czy źle. Czy to nie jest bardzo podobne do ZSRR?

ZSRR został stworzony poprzez przymus, często za pomocą zbrojnej okupacji. UE jest tworzona nie za pomocą siły militarnej, ale poprzez przymus i terror ekonomiczny. Aby przetrwać, ZSRR nieustannie się rozszerzał. Gdy przestał się rozszerzać, zaczął się jego upadek. Przypuszczam, że to samo stanie się z UE.

Mówiono nam, że celem ZSRR było stworzenie nowego bytu historycznego – Narodu Sowieckiego. Mieliśmy zapomnieć o naszych narodowościach, tradycjach i zwyczajach. To samo wydaje się dziać w UE. Nie chcą, aby ktoś był Anglikiem czy Francuzem. Chcą uczynić z was wszystkich nowy byt historyczny – Europejczyków. Chcą stłumić wasze uczucia narodowe i zmusić was do życia jako wspólnota wielonarodowa.

Jednym z wielkich celów ZSRR było zniszczenie państw narodowych. I dokładnie to samo widzimy dzisiaj w UE. Bruksela zamierza połknąć państwa narodowe, tak aby przestały istnieć. System sowiecki był skorumpowany od góry do dołu. To samo dotyczy UE. Te same antydemokratyczne działania, które widzieliśmy w ZSRR, kwitną w UE. Ci, którzy się im sprzeciwiają i je potępiają, są uciszani lub karani. Nic się nie zmieniło.

W ZSRR mieliśmy gułag. Sądzę, że mamy go również w UE –  intelektualny gułag zwany ‚poprawnością polityczną’. Jeśli ktoś próbuje powiedzieć, co myśli na temat kwestii rasy czy płci, lub jeśli jego opinie nie są uznawane za właściwe, zostaje wykluczony. To początek gułagu. To początek utraty waszej wolności. W ZSRR wierzono, że jedynie forma państwa federalnego zapobiegnie wojnie. W UE mówi się wam dokładnie to samo.

Krótko mówiąc, w obydwu systemach znajdujemy dokładnie tę samą ideologię i te same reguły. UE odpowiada staremu modelowi sowieckiemu, tyle że w wydaniu zachodnim. Ale podobnie jak ZSRR, UE nosi w sobie zalążki własnego unicestwienia. Niestety, kiedy się zawali – a przyjdzie taki dzień, że się zawali – pozostawi po sobie ogromne zniszczenia oraz gigantyczne problemy ekonomiczne oraz etniczne.

Stary system sowiecki nie był reformowalny. To samo dotyczy UE. Ale istnieje alternatywa dla rządów dwóch tuzinów samozwańczych urzędników brukselskich. Nazywa się Niepodległość. Nie musicie akceptować tego, co dla was przygotowali. Nigdy nie zapytano was, czy chcecie do nich dołączyć.”

Bukowski kończy swoją wypowiedź, mówiąc Europejczykom: „Żyłem w waszej przyszłości i to nie sprawdziło się…”

Przychodzi na myśl słynne zdanie George’a Santayany https://en.wikipedia.org/wiki/George_Santayana: „Ci, którzy nie uczą się z błędów historii, są skazani na ich powtórzenie.”

INFO: https://www.ticinolive.ch/2025/03/07/come-lurss-lue-porta-dentro-di-se-i-semi-della-propria-distruzione-la-spietata-analisi-di-vladimir-bukovsky/

Wojna o likwidację Polski i jej sojusznicy

Opublikowany przez

Koalicja Chętnych czyli wojna o likwidację Polski

Autor: AlterCabrio, 21 sierpnia 2025

W ostatnich dniach dzieje się dużo, i wiele jeszcze będzie się działo. Zachęcam Polaków, aby sami też wzięli udział w układaniu swojej przyszłości i nie dali się biernie prowadzić. Na tą chwilę najpilniejsza i najważniejszą kwestia polega na tym, aby Polska nie weszła do wojny Ukrainy z Rosją. Ryzyko jest bardzo duże.

−∗−

Obraz tytułowy: Koalicja Chętnych w 1943r. LINK

Wojna o likwidację Polski i jej sojusznicy

W ostatnich dniach dzieje się dużo, i wiele jeszcze będzie się działo. Zachęcam Polaków, aby sami też wzięli udział w układaniu swojej przyszłości i nie dali się biernie prowadzić. Na tą chwilę najpilniejsza i najważniejszą kwestia polega na tym, aby Polska nie weszła do wojny Ukrainy z Rosją. Ryzyko jest bardzo duże.

Czytaj też:

Wojna w Polsce, czyli kształt rzeczy strasznych, cz.1

Wojna w Polsce, czyli kształt rzeczy strasznych, cz.2

Nad ranem 20 sierpnia 2025 roku w miejscowości Osiny na Lubelszczyźnie na pole kukurydzy spadł obiekt, czemu towarzyszyła eksplozja. W ciągu dnia rząd poprzez media oznajmił, że to rosyjski dron, a minister obrony narodowej orzekł, że to rosyjska prowokacja. Bardzo to pasuje do różnych scenariuszy rozpoczęcia wojny o likwidację Polski, o której pisałem w poprzednim artykule. Jakże łatwo było przewieźć szczątki rosyjskiego drona z terytorium Ukrainy i rozłożyć je na polu w Polsce. Równie łatwo było zdetonować ładunek hukowy, imitujący wybuch ładunku z głowicy drona. Na miejscu leżących szczątków nie było leju po wybuchu, a tylko wypalony obszar o średnicy ok. 10 m. Jak łatwo zrobić różne operacje na polach zbóż, udowodnili ci, którzy wykonywali piktogramy, aby imitować kosmitów.

Równie łatwo jest publicznie ogłosić, że to ruscy, wydać rozkaz: „hajda na Moskala”, a potem chwycić plecak ucieczkowy i zwiać za granicę. A Polacy niech sobie dalej radzą sami.

W ostatnich dniach doszło do układu USA-Rosja, któremu podporządkowali się rządcy Europy, w tym tzw. Koalicja Chętnych. Są oni chętni oczywiście do „wspierania Ukrainy”, co oznacza wspieranie wojny ukraińskiej, czyli zabijania ludzi i zaciągania długów na finansowanie zabijania ludzi. Jednak na mocy obecnych ustaleń wojna może zostać zakończona, albo przemieniona. Zakończenie wojny byłoby korzystne dla USA, Rosji, Chin, Europy i Polski. Niekorzystne byłoby dla Żeleńskiego i jego reżimu, dla Unii Europejskiej i dla Wielkiego Izraela. Szczególnie ten ostatni podmiot ma tu wielkie możliwości działania, które pokazuje od ponad 100 lat, a w szczególności ostatnio, sterując tym, co dzieje się w Gazie oraz tym, co robi USA. Jeśli małoczapeczkowi pozwolili Trumpowi na zakończenie wojny ukraińskiej, to pytanie, co będzie musiał zrobić w zamian, a wraz z nim, co będzie musiała zrobić Europa i Koalicja Chętnych. Na tą chwilę rysują się dwa prawdopodobne działania.

Sterowanie wojnami

Działanie pierwsze, to zaangażowanie potencjału USA w wojnę przeciw Iranowi. Jest to w tej chwili ważniejsze dla projektu Wielkiego Izraela. Zakłada on bowiem budowę nowego wielkiego szlaku handlowo-surowcowo-telekomunikacyjnego w poprzek Morza Śródziemnego. Projekt ten zakłada dalsze trwanie hegemonii USA, dolara i kontroli wszystkiego przez Wielki Izrael. Wymaga on eliminacji projektu chińskiego, czyli Nowego Jedwabnego Szlaku, i to jest praprzyczyna wojny ukraińskiej. Teraz jednak wojna irańska jest ważniejsza, a USA nie są w stanie prowadzić jednocześnie obydwu.

Działania drugie, to utrzymanie stanu wojny w Europie poprzez przemianę wojny ukraińskiej w wojnę polską. Jest to niezbędne dla podtrzymania istnienia ważnego projektu Wielkiego Izraela, jakim jest Unia Europejska. Bez wojny rozejdzie się w szwach i rozpadnie się, bowiem wszystkie inne łączniki straciły swoją atrakcyjność dla Europejczyków. Pozostały przymus i przemoc, a do tego niezbędny jest strach. Skoro USA nie mogą i nie chcą już finansować Ukrainy w wojnie z Rosją, to czas na rebranding wojny. Najlepiej nadaje się do tego Polska, ze względu poważne aktywa, którymi małoczapeczkowi sterują Polską, a które teraz pokrótce wymienię:

  • Resentymenty antyrosyjskie w umysłach Polaków, pochodzące częściowo z realnej historii, częściowo z masońskiej dezinformacji.
    _
  • Myślenie Polaków historyczne, a nie przyszłościowe, polegające na rozpamiętywaniu krzywd, klęsk i dawnej wielkości, zamiast planowania przyszłej prosperity.
    _
  • Brak polskich elit, na skutek ich zniszczenia fizycznego i moralnego. Resztki polskich elit, które przetrwały w Polsce zostały skorumpowane, a większość stanowią ludzie z obcą tożsamością obcego pochodzenia, głównie niemieckiego, ukraińskiego i żydowskiego, udający szczerych polskich patriotów.
    _
  • Brak polskiej refleksji w każdej dziedzinie, wymagającej myślenia analitycznego. Myślenia nie ma albo wcale albo jest antypolskie.
    _
  • Politycy o tożsamości niepolskiej i antypolskiej, realizujące zlecenia wrogów Polski.
    _
  • Media należące do wrogów Polski, rozsiewające ogłupienie i kłamstwa, namawiające Polaków do samobójczych zachowań.

Sojusznicy Polski oficjalni

Mowa oczywiście o tych państwach i bytach politycznych, które są Polakom przedstawiane jako sojusznicy, i to od ponad 100 lat. Polacy są mentalnie przykuci łańcuchami do Zachodu, przy czym pierwsza dezinformacja tkwi już w samym pojęciu. O ile zasięg geograficzny jest jasny: USA, Kanada, Europa Zachodnia, w szczególności Wielka Brytania, Niemcy, Francja, o tyle zakres znaczeniowy został sfałszowany. Większość Zachodu stanowią kraje protestanckie lub antychrześcijańskie, opanowane przez ideologie masońskie.

Polacy myślą, że Zachód to chrześcijaństwo, prawa człowieka, wolność osobista, obiektywna praworządność, dostatek materialny. To jest fałsz, współczesny Zachód to wartości Talmudu, co potwierdziła Ursula von der Leyen na hebrajskim uniwersytecie Ben Guriona. Polityka większości rządów tych państw już od końca XIX wieku jest skierowana nie tylko przeciw chrześcijaństwu, ale również przeciw cywilizacji łacińskiej i własnym narodom.

My, czyli Polska i Polacy jesteśmy przez elity Zachodu traktowani z wyższością, wrogością i pogardą. Traktują nas gorzej, niż tubylców Trzeciego Świata, bo są wewnętrznie przekonani, że nie powinno nas być tu, gdzie jesteśmy. Elity Zachodu konsekwentnie dążą do likwidacji Polski jako bytu politycznego, do usunięcia Polaków z ziemi polskiej i do rozproszenia pozostałej przy życiu reszty po świecie. W najlepszym razie chcieli nas tylko wykorzystać do swoich własnych celów. Tak było podczas zaborów, tak było podczas I Wojny Światowej, w czasie Międzywojnia, podczas II Wojny Światowej, tak jest stale od 1989 roku.

Siłą głównych podmiotów Zachodu jest dobre wrażenie, zapewniane przez wielkie pieniądze i sprawną machinę propagandową małoczapeczkowych. Polacy nie wiedzą, bo nie uczą nas prawdziwej historii, że ten wspaniały Zachód, wielbiący demokrację i prawa człowieka finansował niemieckich nazistów, bolszewików, dojście i utrzymanie się jednych i drugich u władzy, Rewolucję i II Wojnę Światową. Zawsze obiecywali Polakom gruszki na wierzbie, zawsze Polaków oszukiwali, zawsze byli fałszywi i wiarołomni, zawsze nie liczyli się z polskimi ofiarami, zawsze wspierali w Polsce swoją agenturę jako największych polskich patriotów. Polacy nigdy nie mogli spodziewać się niczego dobrego od Zachodu, poza dobrym słowem, maskującym oszustwo, pogardę, wyzysk i zdradę. Wielu Polaków, którzy nie są wrażliwi na interesy narodowe przechodzi nad tym do porządku dziennego, wierząc, że Zachód da im wysoką stopę życiową. To też się zmienia, bowiem ten bogaty Zachód pogrąża się w głębokim kryzysie społecznym, ekonomicznym i politycznym, i za chwilę niewiele zostanie z dawnego bogactwa. Zachodowi pozostaje na tą chwile wyzysk takich ludów i narodów, jak Polacy, względnie innych, które są od Zachodu zależne. Poza tym wszyscy oni są sterowani przez małoczapeczkowych i włączeni w ideę i projekt budowy jednego państwa światowego, czyli de facto globalnego Wielkiego Izraela. Ci oficjalni sojusznicy nie są więc sojusznikami Polski, ale sojusznikami wojny o likwidację Polski. Są to więc nasi faktyczni wrogowie, włączając w to banderland.

Ten współczesny blok państw zachodnich można więc traktować jako Koalicję Chętnych do Likwidacji Polski. Nic nowego, Roosevelt używał Chamberaine’a Churchilla, Daladiera, Becka i Rydza-Śmigłego, aby wepchnąć Polskę w paszcze Hitlera i Stalina. Sam zaś był dokładnie sterowany przez swoich małoczapeczkowych mentorów.

Sojusznicy Polski nieoficjalni

Są jednak siły na świecie, które Polsce sprzyjają lub mogą sprzyjać. Pośród tych drugich można wymienić narody Europy, które w tej chwili znajdują się pod wpływem swoich rządów i elit, wrogich nie tylko Polsce, ale również własnym narodom. Trzeba jednak czekać na przebudzenie w nich myślenia narodowego, a nie imperialnego, jakie jeszcze dotąd przejawiają Brytyjczycy, Francuzi i Niemcy. Bytem politycznym działającym, czynnym i mającym znaczenie globalne są Chiny. Jest to państwo, ludność i elity, które nie mają żadnych pretensji i zadrażnień z nami, które czują z nami solidarność jako ofiary Zachodu, które mają strategiczne interesy geopolityczne, zbieżne z naszymi.

Polacy muszą natomiast wykonać wielką pracę intelektualna nad sobą, aby to w ogóle dostrzec i zrozumieć, a następnie by zacząć zmieniać politykę i orientację geopolityczną Polski. Zamiast żelaznej kurtyny, przedzielającej Europę powinniśmy być Mostem i Strażnicą Eurazji, aby umożliwić łączność Wschód-Zachód, strategiczne przepływy i ich kontrolę, wszystko to poza zasięgiem Wielkiego Izraela. Ten projekt byłby korzystny nie tylko dla Chin i Polski, ale również dla USA i całego świata. USA wreszcie mogłyby zająć się sobą i budową własnej prosperity, a nie pilnowaniem interesów małoczapeczkowych na całym świecie, a świat odetchnąłby z ulgą, uwolniony od groźby ciągłych wojen, wywoływanych po to, aby ten pomysł nie mógł dojrzeć i zaistnieć.

Prowokacje wojenne

Stawka więc jest wielka, a czas gorący. Jeśli bowiem wojna ukraińska zakończy się, zanim rozszerzy się na Polskę, to później będzie dużo trudniej wywołać wojnę samej Polski z Rosją. Dlatego należy bardzo uważnie obserwować wszelkie dziwne wydarzenia w Polsce, szczególnie na wschód od linii Wisły. Dziwne pożary, akty sabotażu, prowokacje, wybuchy, upadki obiektów latających. Wszystko, co teraz wydarzy się w Polsce, może służyć temu, aby ekipa w Warszawie, posłuszna swoim sojusznikom z Zachodu mogła ogłosić stan wojenny, mobilizację, wyłączyć wolność słowa, zablokować opozycję i wykonać to, co jej każą. Teraz jest najgroźniejszy moment, bowiem poparcie rządu spada na łeb, Polacy zaczynają się orientować, że ukraińska wojna toczy się o likwidację Polski, narodowa opozycja rośnie w siłę, a świat coraz bardziej odwraca się od projektu Wielkiego Izraela.

Kto mógł wysłać tego drona do Polski? Komu mogłoby w tym konkretnym momencie zależeć na prowokacji, pchającej Polskę do konfliktu z Federacją Rosyjską? Należy uwzględniać trwające obecnie rozmowy i próby zakończenia tej wojny. Do pokoju dążą USA i Rosja. Komu natomiast zależy na dalszym trwaniu wojny? Ano temu, dla kogo jest to korzystne. Kto ma korzyść z tej wojny, kto jej potrzebuje? Wyliczmy:

  1. Reżim w Kijowie, który po zawarciu pokoju zostanie zlikwidowany przez samych Ukraińców.
  2. Koalicja Chętnych, czyli głównie Niemcy, Francja, Wielka Brytania i reżim nad Wisłą. Oni tego potrzebują, aby mogła dalej trwać Unia Europejska i mogła powstać Europejska Unia Obronna. Te struktury są potrzebne do trzymania Europy w niewoli. Dzięki tym strukturom obecne europejskie elity chcą utrzymać się przy władzy.
  3. Reżim nad Wisłą, bo znajduje się w podobnej sytuacji, jak reżim w Kijowie. Narobił takiego bałaganu, że boi się nawet własnych wyborców, tym bardziej, że różne machloje dopiero wyjdą na jaw. Eskalacja wojny na Polskę pozwoliłaby tej ekipie na siłowe utrzymanie władzy. Jednocześnie ekipa ta uciekłaby z Polski zaraz na początku konfliktu. Jedno z drugim się nie kłóci, oni nie mają wielkich zdolności analitycznych, kierują się potrzebą chwili, dla której gotowi są zrobić wszystko.
  4. Najważniejszy gracz – małoczapeczkowi. Potrzebują struktur zarządzania Europą, czyli Unii Europejskiej i Europejskiej Unii Obronnej, oraz struktur zarządzania chaosem wojny, czyli reżimu w Kijowie i reżimu nad Wisłą. Wszystko to stracą, jeśli dojdzie do trwałego pokoju na Ukrainie. Poza tym zawsze zainteresowani konfliktem, zawsze chętni do wojny obcymi rękoma. Twórcy wszystkich dotychczasowych Koalicji Chętnych do Likwidacji Polski.
  5. Teraz zainteresowani szczególnie, bo rozpaczliwie walczą o utrzymanie swoich globalnych wpływów. Dlatego widzimy gorące wojny na Bliskim Wschodzie i Ukrainie. Wojna w Polsce byłaby wisienką na torcie.

Najgroźniejszym momentem będzie wrzesień 2025 roku, gdy na Białorusi odbędą się wielkie manewry białorusko-rosyjskie Zapad 2025. Wtedy będzie najłatwiej o prowokację i wywołanie wojny, która wymknie się spod kontroli Polaków, zlikwiduje Polskę i przygotuje to miejsce do nowego życia dla innych ludzi.

Czytaj „Poradnik świadomego narodu”, tam znajdziesz więcej przydatnej wiedzy: LINK

________________

Wojna o likwidację Polski i jej sojusznicy, Bartosz Kopczyński, 21 sierpnia 2025

Polityka klimatyczna Unii Europejskiej nie jest polityką racjonalności, tylko przymuszania.

Opublikowany przez

Michał Ossowski: Narzuca się na nas potężne koszty, nie osiągając żadnych celów. Polityka klimatyczna jest nieracjonalna

20.08.2025 polityka-klimatyczna-jest-nieracjonalna

– Obecna polityka klimatyczna Unii Europejskiej nie jest polityką racjonalności, tylko jest polityką przymuszania. Nam się narzuca pewne określone rozwiązania. Buduje się atmosferę wielkiej grozy, narzuca się na społeczeństwa potężne koszty transformacji energetycznej. Potężne koszty, których żadne społeczeństwo nie udźwignie. I to jest w tym raporcie, to są biliony euro, które będzie nas to kosztowało, nas – wszystkich obywateli. I tak naprawdę robi się to, nie osiągając żadnych celów – mówił dziś na antenie Polsat News Polityka Michał Ossowski, redaktor naczelny „Tygodnika Solidarność”.

Michał Ossowski Michał Ossowski: Narzuca się na nas potężne koszty, nie osiągając żadnych celów. Polityka klimatyczna jest nieracjonalna

Michał Ossowski / fot. screen/

Polityka klimatyczna wywoła katastrofalne skutki

Badania nie wskazują, że człowiek odpowiada za zmiany klimatu. Zmiany klimatu odbywają się cały czas. To jest pewien proces, który jest na ziemi od bardzo, bardzo wielu lat. To, że człowiek akurat ma wpływ tak istotny na ten klimat – na to dowodów nie ma. Są tylko teorie – przekonywał redaktor naczelny „Tygodnika Solidarność”. 

Sprzeciwiamy się obecnej polityce klimatycznej Unii Europejskiej, dlatego, że ona jest daleko wątpliwa, a mówię to bardzo delikatnie, i z ogromną dozą prawdopodobieństwa wywoła katastrofalne skutki dla społeczeństwa – gospodarcze, społeczne i polityczne. My się temu sprzeciwiamy

Ideologia zawładnęła racjonalnością

Jeżeli przyjmiemy, że rzeczywiście musimy ograniczać emisję CO2, no to dobrze, powinniśmy, ale nie ze skutkiem dla człowieka negatywnym. Polityka klimatyczna Unii Europejskiej nie przynosi spodziewanych skutków, bo na przykład poziom emisji CO2 rośnie. Czyli w zasadzie nie mamy osiągniętego celu, który zakładamy, pomimo potężnych nakładów. W zasadzie poziom emisji CO2 rośnie. A koszty dla społeczeństwa są ogromne

– zaznaczył Michał Ossowski.

Przekonywał, że wobec tego polityka klimatyczna jest nieskuteczna.

O tym właśnie mówimy w raporcie, który przygotował NSZZ „Solidarność”. Pokazujemy, jak daleko niewłaściwa jest ta polityka, w jaki sposób ona jest nieskuteczna i jak ideologia zawładnęła racjonalnością i po prostu powoduje katastrofalne skutki dla człowieka. Ideologia zawładnęła rzeczywistością. Prowadzi się politykę, która ma wywrócić do góry nogami życie obywateli

Przekonywał także, iż transformacja energetyczna odbywa się cały czas.

Od czasów rewolucji przemysłowej jesteśmy cały czas na etapie transformacji energetycznej. Cały czas wprowadzimy działania w kierunku tego, żeby pozyskiwanie energii było wydajniejsze. Żebyśmy byli bardziej oszczędni, energooszczędni.

Polityka przymuszania

Przecież zupełnie racjonalnym działaniem każdego obywatela jest to, że będzie on mógł wydać na coś mniej pieniędzy. Natomiast problem polega na tym, że obecna polityka klimatyczna Unii Europejskiej nie jest polityką racjonalności, tylko jest polityką przymuszania. Nam się narzuca pewne określone rozwiązania. Buduje się atmosferę wielkiej grozy, narzuca się na społeczeństwa potężne koszty transformacji energetycznej. Potężne koszty, których żadne społeczeństwo nie udźwignie. I to jest w tym raporcie, to są biliony euro, które będzie nas to kosztowało, nas – wszystkich obywateli. I tak naprawdę robi się to, nie osiągając żadnych celów – podkreślił Michał Ossowski.

Jeżeli mamy wyjść z węgla, poszukajmy innego, stabilnego źródła energii. Dzisiaj jedynym takim stabilnym źródłem energii jest atom. Więc po prostu wychodząc z węgla, postawmy na atom. Dzisiaj, i to z raportu Solidarności wynika, bezpieczny tak naprawdę jest miks energetyczny 30% OZE i 70% stabilnych źródeł energii. Oczywiście to się może zmieniać. Ale wtedy, kiedy będziemy na to gotowi. Dzisiaj nie jesteśmy

UE – bezgraniczne niezdatna do czegokolwiek sensownego…

Opublikowany przez

UE – bezgraniczne niezdatna do czegokolwiek sensownego…

Data: 19 agosto 2025 Author: Uczta Baltazara

https://babylonianempire.wordpress.com/2025/08/19/ue-bezgraniczne-niezdatna-do-czegokolwiek-sensownego/

Teatralna trupa – UE jest “niezrównana”: także dzięki klakierom medialnym, zorientowanym na najbardziej ohydny i głupi serwilizm.

Udało się nam wmówić, że cła nałożone przez Trumpa w wysokości 15 procent to wielkie zwycięstwo, jedynie dlatego, że mogły być wyższe. W rzeczywistości, istniały wszelkie możliwości, by odrzucić amerykańskie żądania, gdyby tylko UE nie odizolowała się celowo od reszty świata, realizując swoją szaloną ideę wojny z Rosją. Tak szaloną, że wczoraj widzieliśmy te ogrodowe krasnale, prowadzone przez von der Leyen, robiące wszystko, by Trump poprosił Rosję o zawieszenie broni, co prezydent USA już wcześniej wykluczył podczas spotkania z Putinem.

I napisał to również: „Jednogłośnie zdecydowano, że najlepszym sposobem na zakończenie strasznej wojny między Rosją a Ukrainą jest bezpośrednie osiągnięcie porozumienia pokojowego, które zakończy konflikt, a nie zwykłe zawieszenie broni, które często nie jest respektowane.” Jednak owa kompania głupich sługusów jest tak nieudaczna, że podczas spotkania na Alasce poinformowała, że „ochotnicy” wyślą wojska na Ukrainę w przypadku zawieszenia broni, co czyni dla Moskwy niemożliwym przystanie na ten pomysł, nawet gdyby była do tego skłonna, zważywszy na wyraźny zamiar proszenia o rozejm, by dozbroić Kijów.

Ten jeden fałszywy krok, którego nie popełniłby nawet dziecko, wystarczy, by zrozumieć, na jakie poziomy stoczyła się Europa, która nie zdaje sobie nawet sprawy, że podczas spotkania dwóch prezydentów, Waszyngton uznał Moskwę za równego sobie. A nawet więcej – że Ukraina to tylko jeden z rozdziałów, i to nie najważniejszy, ogólnego przebudowania globalnej równowagi sił, oraz że za Putinem stoją także kraje BRICS; że wszystko się zmienia, podczas gdy europejskie oligarchie, które wybrały tak nieudolnych marionetkowych brzuchomówców, pozostały w miejscu, skazując siebie, a niestety także Europejczyków, którzy najwyraźniej niczego nie rozumieją, na gospodarczą i geopolityczną nieistotność.

Widać to było wczoraj, gdy ta hałastra krasnali z jednej strony poszła kłaniać się przed buaną Trumpem, a z drugiej próbowała wywierać na niego nacisk, nie rozumiejąc, że w oczach Białego Domu, Europa, która podporządkowała się i jest gotowa zapłacić 750 miliardów dolarów za amerykański gaz, wydać kolejne 600 miliardów na amerykańską broń, oraz znieść podatki dla wielkich amerykańskich korporacji, nie ma już żadnej wartości. Została wyciśnięta jak cytryna.

Przychodzi na myśl, że ci idioci zrobili wszystkie te ustępstwa, otworzyli nasze portfele, by uzyskać od Trumpa kontynuację wojny, i oczywiście zostali oszukani. Tym bardziej że były prezydent Rosji Miedwiediew wydał oświadczenie, w którym stwierdził, że na szczycie na Alasce obie strony zgodziły się, że to głównie Kijów i Europa mają zadanie negocjować zakończenie działań wojennych. To naprawdę najgorsze, czego można było się spodziewać, ponieważ obecnie, wojownicze elity Brukseli i okolic albo powinny wycofać się ze swojej rusofobicznej szaleństwa, co jest politycznie niemożliwe, albo będą zmuszone zaopatrywać reżim w Kijowie w broń i wspierać go finansowo, co oznacza co najmniej 60 miliardów wydanych rocznie, jeśli wszystko pójdzie dobrze. Byłoby się z czego śmiać, gdyby nie było powodów do płaczu, ponieważ wszystko to będzie miało fatalne konsekwencje dla poziomu życia obywateli, którzy wyjdą z tego zubożali, pozbawieni resztek opieki socjalnej, ograbieni z własności, która trafi do banków i obiegu finansowego.

Ale kto wie, czy ostatecznym celem nie jest to właśnie.

INFO: https://ilsimplicissimus2.com/2025/08/19/ue-inettitudine-ad-oltranza/

………………………………………….

Ukraina oferuje Trumpowi kontrakt zbrojeniowy o wartości 100 mld USD w zamian za gwarancje bezpieczeństwa https://www.ft.com/content/8dad9c67-59da-4f38-b43a-3d6ba5f1df57

***

«Plan zakłada, że USA sprzedadzą broń Europejczykom, którzy następnie przekażą ją Kijowowi. Jednak USA nie mają broni na sprzedaż, Europejczycy nie mają pieniędzy na zakup, a Kijów nie ma żołnierzy, by jej użyć. Poza tym plan jest niezawodny.» https://x.com/AlexanderGRubi2/status/1957629289446154298

Stanowisko rosyjskie: Waszyngton zadecydował sam, bez UE, Ukraina traci nie tylko terytorium

Opublikowany przez

Waszyngton zadecydował sam, bez UE, Ukraina traci nie tylko terytorium

Wideo w języku rosyjskim z szerokim omówieniem w języku polskim.

DR IGNACY NOWOPOLSKI AUG 19

Trump proponuje Ukrainie pokój w zamian za terytorium. Nie jest to spontaniczny odruch, ale poufnie uzgodnione z Putinem zarysy traktatu pokojowego.

Z ust Trumpa wyszło też oświadczenie, że Ukraina nigdy nie stanie się członkiem NATO.

Na otarcie łez, ofiaruje Ukrainie coś w rodzaju artykułu 5 Traktatu Północnoatlantyckiego. Ale nie od NATO, ale poszczególnych państw, które chciałyby na to się zgodzić.

Uwaga Edytora: Z jakiś zadziwiających powodów, nikt z „wybitnych przywódców NATO i UE, nie pofatygował się przeczytać artykułu 5 w całości, a to już ponad 75 lat od jego napisania. Dlatego zacytuję go tu:

„Artykuł 5

Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej z nich w Europie lub Ameryce Północnej będzie uznana za napaść przeciwko nim wszystkim i dlatego zgadzają się, że jeżeli taka zbrojna napaść nastąpi, to każda z nich, w ramach wykonywania prawa do indywidualnej lub zbiorowej samoobrony, uznanego na mocy artykułu 51 Karty Narodów Zjednoczonych, udzieli pomocy Stronie lub Stronom napadniętym, podejmując niezwłocznie, samodzielnie jak i w porozumieniu z innymi Stronami, działania, jakie uzna za konieczne, łącznie z użyciem siły zbrojnej, w celu przywrócenia i utrzymania bezpieczeństwa obszaru północnoatlantyckiego.

O każdej takiej zbrojnej napaści i o wszystkich podjętych w jej wyniku środkach zostanie bezzwłocznie powiadomiona Rada Bezpieczeństwa. Środki takie zostaną zaniechane, gdy tylko Rada Bezpieczeństwa podejmie działania konieczne do przywrócenia i utrzymania międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa.”

Article 5

The Parties agree that an armed attack against one or more of them in Europe or North America shall be considered an attack against them all and consequently they agree that, if such an armed attack occurs, each of them, in exercise of the right of individual or collective self-defence recognised by Article 51 of the Charter of the United Nations, will assist the Party or Parties so attacked by taking forthwith, individually and in concert with the other Parties, such action as it deems necessary, including the use of armed force, to restore and maintain the security of the North Atlantic area.

Any such armed attack and all measures taken as a result thereof shall immediately be reported to the Security Council. Such measures shall be terminated when the Security Council has taken the measures necessary to restore and maintain international peace and security .

Nie trzeba być wytrawnym prawnikiem, żeby poprawnie zinterpretować: „działania, jakie uzna za konieczne, łącznie z użyciem siły zbrojnej”. Strona może ograniczyć się do modlitwy za napadniętego i wypełnić w ten sposób wymogi tego sławetnego artykułu!

https://www.nato.int/cps/en/natohq/official_texts_17120.htm

Z drugiej strony, Ursula Ursula von der Leyen oferuje ewentualne członkostwo w UE, jeśli Ukraina pójdzie na ustępstwa terytorialne.

Na konferencji prasowej Zełenski znów twardy: żadnych ustępstw terytorialnych, bo konstytucja nie pozwala! Ale zaraz dodaje: ale możemy „zamrozić” granicę na obecnej linii frontu, co w pełni zadowala UE i USA.

Na wypadek gdyby Zełenski jednak się upierał, Trump ma plan B, podpisanie traktatu wspólnie z UE, bez udziału Ukrainy.

„Liderzy unijni” mają zbyt wiele wewnętrznych problemów, by dodatkowo wspierać Ukrainę wbrew woli Waszyngtonu. A kręgosłupów nigdy nie posiadali, gnąc się tam gdzie trzeba, choć do tej pory retoryka było dokładnie odwrotna.

Z punktu widzenia Ukrainy, to jest zdrada Unii. Ale kiedy to Zachód wypełniał swe zobowiązania i deklaracje, które stają się dlań szkodliwe? NIGDY!

Wynika stąd pytanie: z kim pozostanie Ukraina? Wygląda na to, że sama.

Jeśli traktat zostanie podpisany bez udziału Ukrainy, to z punktu widzenia prawa międzynarodowego stanie się ona przedmiotem, a nie podmiotem.

I to nie teoria, to fakty. W Brukseli jeszcze dyskutują o słowach, podczas gdy w Waszyngtonie już piszą traktat.

Trump stwierdza na swym blogu wprost: „Ukraina musi pójść na ustępstwa terytorialne, w przeciwnym przypadku, straci więcej!”

Jak widać, zaproszenie „unijnych przywódców” wraz z Zełenskim na rozmowy w Waszyngtonie, to był eufemizm mający ukryć konieczność ich zastosowania się do woli Białego Domu!

Pogłoski z Waszyngtonu mówią, że USA i Rosja dogadały się nie tylko o granicach, ale też o tym kto ma zostać kolejnym „prezydentem niepodległej Ukrainy”.

Geopolityka się zmienia, o sprawach globalnych decydują teraz Waszyngton i Moskwa.

Dla Trumpa, to nie tylko zwycięstwo, ale również główna rola w spektaklu, w którym jest on też reżyserem i scenarzystą. Chce aby w podręcznikach historii jego imię kojarzyło się z zakończeniem wojny, nową architekturą bezpieczeństwa i nową formą Ukrainy.

To co teraz się tworzy, to nie negocjacje, ale poszukiwanie najbardziej wygodnej twarzy dla totalnej klęski.

„Europejscy przywódcy”, jak na znak dyrygenta zmienili piosenkę. Teraz już nie śpiewają, „za sprawiedliwość do ostatniego Ukraińca!”, ale „my wszyscy chcemy pokoju!”.

Trump prowadzi tą sprawę nie w formie politycznej, ale biznesowej. Tak jak połączenie korporacji (USA & RF).

Dla UE lepszy jest kompromis ze stabilnymi wschodnimi rubieżami niż niejasna turbulentna przyszłość.

Jeśli historia potoczy się tak jak zaplanowano, to trzyletnia krwawa wojna nie będzie będzie zatytułowana „triumf dobra nad złem”, ale „układ pomiędzy dwoma mocarstwami”.

Słowo „kapitulacja” nie jest użyte, ale jeśli usunie się dyplomatyczną narracje, to pozostaje tylko ono.

Eurokołchoz zwierzęcy

Opublikowany przez

Eurokołchoz zwierzęcy

Autor: MeMy , 18 sierpnia 2025 https://ekspedyt.org/2025/08/18/eurokolchoz-zwierzecy/

Nie jest to doskonałe streszczenie, ale warto sobie przypomnieć mechanizm funkcjonowania pewnej farmy nazywanej Eurokołchozem. Warto również zauważyć na kogo eurokołchozowe świnie zwalają dziś winę. Byli już antyszczepionkowcy zwani bestiami, były ruskie onuce, antysemici, polscy rasiści. Aktualnie są “wielodzietne kobiety przeciwne aborcji”.

AIX

George Orwell opublikował miażdżącą krytykę komunizmu. Folwark zwierzęcy pokazuje, dlaczego każda rewolucja komunistyczna przebiega według tego samego tragicznego schematu: wyzwolenie, korupcja, ucisk.

Oto 10 prawd z Folwarku zwierzęcego, o których Orwell ostrzegał nas, żebyśmy nigdy nie zapomnieli.

1. Rewolucja zawiera w sobie zalążki własnego zepsucia. Zwierzęta obalają swojego ludzkiego farmera, pana Jonesa, aby stworzyć równe społeczeństwo, ale świnie, które przewodzą rebelii, stopniowo przejmują wszystkie ludzkie wady. Śpią w łóżkach, piją alkohol, chodzą na dwóch nogach… aż do ostatniej sceny, w której sąsiedzi rolnicy nie potrafią odróżnić świń od ludzi na przyjęciu.

2. Władza korumpuje stopniowo poprzez małe kompromisy. Po rewolucji świnie usprawiedliwiają zachowanie mleka krów i jabłek jako niezbędnego „pokarmu dla mózgu” dla przywódców. Ta pierwsza niewielka nierówność stanowi precedens, który stopniowo przeradza się w masowe egzekucje i w absolutnego dyktatora Napoleona-świni.

3. Język staje się bronią do kontrolowania samej rzeczywistości. Rzecznik świń, Squealer, potajemnie zmienia w nocy pisemne przykazania obowiązujące na farmie… „Żadne zwierzę nie będzie piło alkoholu” zmienia się na „Żadne zwierzę nie będzie piło alkoholu w nadmiarze” Ostatecznie prowadzi to do absurdalnej sprzeczności: „Wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre są równiejsze od innych”.

4. Ignorancja jest tworzona w celu umożliwienia ucisku. Napoleon, świnia, wychowuje szczenięta w izolacji, aby stały się jego groźnymi psami stróżującymi, jednocześnie celowo uniemożliwiając innym zwierzętom czytanie i pisanie, aby nie mogły przeczytać zmienionych przykazań.

5. Pamięć historyczną można wymazać i zapisać na nowo Snowball, świnia, która bohatersko dowodziła zwierzętami w bitwie i zaprojektowała wiatrak, został później przedstawiony przez Napoleona jako zdrajca „od samego początku w zmowie z Jonesem”. Hymn rewolucyjny „Bestie Anglii” również zostaje zakazany i zastąpiony pieśniami chwalącymi Napoleona.

6. Propaganda jest potężniejsza niż siła fizyczna. Świnka Squealer nieustannie grozi, że „Jones wróci”, jeśli zwierzęta nie będą posłuszne, przedstawiając jednocześnie fałszywe statystyki pokazujące wzrost produkcji żywności, mimo że zwierzęta głodują. Wierzą, że ich cierpienie służy dobru ogółu.

7. Zrzucanie winy na innych umożliwia manipulację polityczną. Kiedy wiatrak zawalił się podczas burzy, Napoleon oskarżył o sabotaż wygnaną świnię Snowballa. Później za wszystko, począwszy od brakujących jajek po zepsute narzędzia, obwinia się Snowballa, starając się w ten sposób odwrócić uwagę od niepowodzeń Napoleona.

8. Strach i przemoc zmieniają samą świadomość . Napoleon używa wyszkolonych psów bojowych, aby zmusić zwierzęta do fałszywego przyznania się do spisku z wygnanym Snowballem, a następnie publicznie je zabija, siejąc taki terror, że nawet kwestionowanie rozkazów staje się nie do pomyślenia.

Punkty 9. i 10-ty są zagadką dla czytelnika. Można ją odczytać z codziennych “wiadomości”

Today in History

Cloaca Maxima

Opublikowany przez

Cloaca Maxima

Data: 17 agosto 2025 Author: Uczta Baltazara

https://babylonianempire.wordpress.com/2025/08/17/cloaca-maxima/

Cloaca Massima pochodząca z czasów starożytnego Rzymu jest jednym z najstarszych kanałów ściekowych. Nazwa, Cloaca Maxima w języku łacińskim, oznacza dosłownie „największy kanał ściekowy”. Został zbudowany pod koniec VI wieku p.n.e. – w czasach panowania ostatnich królów Rzymu; królem, który sformalizował jego budowę, był Tarkwiniusz Priskus.[1] Cloaca Massima skorzystała z doświadczeń zdobytych przez inżynierię etruską, wykorzystującą sklepienie łukowe, które uczyniło ją bardziej stabilną i trwałą w czasie. Była to jedna z pierwszych wielkich prac urbanizacyjnych. Rozpoczynała się w dzielnicy Suburra i poprzez Argileto, Forum, Velabro i Foro Boario uchodziła do Tybru w pobliżu Ponte Emilio[2].

Jest to najstarszy wciąż w pełni funkcjonujący kanał ściekowy na świecie, działający od ponad 2600 lat. https://en.wikipedia.org/wiki/Cloaca_Maxima

=============================================

Pamiętam, że jako młody chłopak nie byłem w stanie zrozumieć, że ktokolwiek mógł żyć w warunkach upodlenia panujących w ruderze Gorbeau (chodzi o „Maison Gorbeau”, zrujnowany budynek opisany w powieści ”Nędznicy„), paryskich kanałach ściekowych, tak mistrzowsko opisanych przez Victora Hugo, i z pewnością nie wyobrażałem sobie, że jako dorosły, a raczej człowiek już stary, będę żył w środowisku, które pod względem politycznym, etycznym i ludzkim przypomina to właśnie środowisko.

Oto stan tego małego kontynentu, na którym niektórzy imbecyle zastanawiają się, dlaczego Putin nie został aresztowany na Alasce, podczas gdy w tym samym czasie Merz otwiera usta – zakładając, że są one nimi, a nie innym organem wyemigrowanym poza jego własne miejsce – aby powiedzieć, że Netanjahu powinien być mile widziany w Europie, mimo że jest on skazany przez Międzynarodowy Trybunał Karny, członkiem którego jest UE.

Przekroczyliśmy wszelkie granice hipokryzji; stoimy w obliczu rażącego odsłonięcia prawdziwej natury UE: powiedziano nam, że będzie ona narzędziem wiecznego pokoju, a teraz okazuje się, że zamiast niego jest narzędziem wiecznej wojny.

Massmedialny magik, a w ślad za nim politycy, przez wiele lat łudzili nas, że z kapelusza wyleci gołąb, ale sztuczka się nie udała i wyłoniła się armata. Ci bardziej spostrzegawczy zdawali sobie z tego sprawę już w czasie wojny w Jugosławii.

Wszystko to stało się widoczne z przerażającą wyrazistością w momencie, gdy Trump witał Putina na ziemi Alaski, która była rosyjska i którą car sprzedał Stanom Zjednoczonym w roku 1867 właśnie po to, by zapobiec jej wpadnięciu w szpony ówczesnych mocarstw europejskich, a w szczególności Wielkiej Brytanii. Sama lokalizacja nadała szczytowi bardzo aktualne znaczenie symboliczne. Lata prostackiej i obłąkanej rusofobii, która posunęła się nawet do zakazu prezentacji książek, przedstawień czy koncertów muzyki rosyjskiej i/lub z udziałem rosyjskich dyrygentów, spaliły na panewce. Powstał toksyczny, gęsty dym, cuchnący desperacją i zidioceniem.

Tak, ponieważ wszystko to nie było jedynie chwilowym szaleństwem, które pozwoliłoby im cofnąć się do tyłu, ale doprowadziło do decyzji, które niszczą gospodarkę kontynentu. To nie przypadek, że europejskie środowisko polityczne i ci, którzy za nim stoją, zrobili wszystko, co w ich mocy, aby wysadzić w powietrze spotkanie Putina i Trumpa, popychając Zełenskiego do operacji terrorystycznych przeciwko własnym obywatelom i posuwając się nawet do organizowania «demonstracji ludności» na Ukrainie – przeciwko możliwości zakończenia wojny. Garstki osób przed ambasadami amerykańskimi domagała się uwolnienia więźniów pochodzących z nazistowskich batalionów, takich jak Azow. Jedynie sprytne teleobiektywy zamieniły owych opłacanych szaleńców w małe tłumy.

Rezultat jest jednak taki, że nie będzie zawieszenia broni w celu zamrożenia konfliktu i nie będzie żadnych ceł, które Trump ogłosił i które zostały przedstawione jako pułapka, biorąc pod uwagę, że Chiny, Indie i Brazylia, tak czy inaczej, odmówiły zaprzestania handlu z Rosją. Obecnie, frajerzy z UE będą musieli szukać wyjścia, chociaż ostatnią nadzieję pokładają w zaplanowanej na jutro wizycie Zełenskiego w Waszyngtonie, tak jakby ów komik udający duce mógł naprawdę coś zmienić. Będzie mu powiedziane, by w końcu zawarł pokój, akceptując warunki Rosji.

Gdyby ów plugawy osobnik przyjął ofertę, którą Moskwa złożyła mu wiosną 2022 r., Ukraina pozostałaby z terytoriami, które dziś utraciła, a którym w przeszłości mogła nadać szeroką autonomię. Został jednak przekonany przez Wielką Brytanię i swoich akolitów z Brukseli do kontynuowania konfliktu do ostatniego Ukraińca.

Oto, co się wyprawia, gdy się ulega owym sanhedrynom niekompetentnych służalców, którzy dziś sami już nie wiedzą, któremu panu być posłusznymi, czy Waszyngtonowi, czy ekonomicznym potentatom globalizmu, i którzy obawiając się popełnienia błędu, są posłuszni wszystkim –popadając w delirium, które jest zarówno przerażające, jak i śmieszne. Zamienili oni kontynent w wysypisko spraw przegranych oraz niegodziwych intencji bez przyszłości.

Wszyscy dystansują się od nich, z wyjątkiem nas – Europejczyków – nie mogących tego zrobić; nas, którzy stajemy się nędznikami ekonomicznymi – nie będącymi w stanie pozbyć się moralnych i politycznych nędzników sprawujących władzę.

INFO: https://ilsimplicissimus2.com/2025/08/17/cloaca-maxima/

Masowa migracja drenuje system opieki zdrowotnej. Francuzi stają się pacjentami drugiej kategorii

Opublikowany przez

Masowa migracja drenuje system opieki zdrowotnej. Francuzi stają się pacjentami drugiej kategorii

14 sierpnia 2025 Bogdan Dobosz https://pch24.pl/masowa-migracja-drenuje-system-opieki-zdrowotnej-francuzi-staja-sie-pacjentami-drugiej-kategorii/

Francja przetestowała na swoim organizmie niemal wszystkie skutki masowej imigracji. Mniej znanym aspektem przyjmowania migrantów jest ich… leczenie. Niegdyś kpiono z Jarosława Kaczyńskiego, że ten ośmielił się nadmienić cokolwiek o chorobach przenoszonych razem z migracją.

Francja doznała tymczasem powrotu niektórych chorób, o których w tym kraju już lata temu zapomniano. Państwo w ramach solidarności świadczy usługi leczenia nielegalnym migrantom. Z czasem okazało się, że powstała tu już także „turystyka medyczna”, czyli przyjazdy chorych osób, które chociaż wiedzą, że nie mają szansy na azyl, ale chcą po prostu skorzystać z wysokiej jakości medycyny francuskiej do wyleczenia tej, czy innej przypadłości.

Lata temu powstała we Francji tzw. państwowa pomoc medyczna (AME), na którą przeznaczono początkowo niewielkie sumy w imię humanitaryzmu, by zapewnić podstawową opiekę potrzebującym przybyszom, którzy nie mieli prawa do ubezpieczenia społecznego. Z czasem koszty AME rozrastały się, a rodowici Francuzi zaczęli się skarżyć, że migranci w klinikach prywatnych i szpitalach są lepiej przyjmowani od nich samych. Nic dziwnego, bo za te usługi płaci przecież „solidny” sponsor, czyli państwo. Tymczasem nie wszyscy Francuzi mają dodatkowe ubezpieczenia i za pobyty w szpitalu wielu z nich musi dopłacać. Mało tego, obywatele Francji nie mają dostępu do jakichkolwiek publicznych mechanizmów finansowania swojego leczenia, a w przypadku braku ubezpieczenia, państwo będzie ściągało z nich całą sumę wystawionego przez szpital rachunku.

Koszty AME rosną z roku na rok, chociaż politycy od lat próbują je ograniczyć. Tymczasem Obserwatorium Imigracji i Demografii opublikowało ciekawy raport na temat państwowej pomocy medycznej, który pokazuje, że AME to studnia bez dna. Jest to system opieki zdrowotnej dla nielegalnych imigrantów niepłacących składek ubezpieczenia. W przypadku Francji, dzięki „humanitaryzmowi” lewicy, bezpłatną opiekę medyczną rozszerzono nie tylko na pilne przypadki, ale praktycznie na bardzo szeroki zakres leczenia.

Jakiekolwiek zmiany i reformy tego systemu są odrzucane i padają argumenty, że taka opieka jest np. konieczna dla zapobiegania rozprzestrzenianiu się epidemii w populacji ogólnej, padają argumenty o ogólnoludzkiej solidarności, trosce o najbiedniejszych i wykluczonych. Na straży „prawa do opieki lekarskiej” stoi też Rada Stanu, która powołuje się nawet na zasady konstytucyjne. Trzeba tu jednak zauważyć, że w innych krajach UE, migranci aż tak szerokiej opieki nie otrzymują.

Wspomniany raport wskazuje, że we Francji w ciągu niecałych dwóch dekad, liczba beneficjentów państwowej pomocy medycznej (AME), potroiła się, z około 155 000 w 2004 r. do prawie 456 000 w 2023 r.  Towarzyszył temu gwałtowny wzrost wydatków z budżetu między 2012 a 2024 rokiem (o 72%). W 2025 na AME przeznaczono w budżecie państwa około miliarda trzystu dziewiętnastu milionów euro (9,3% więcej, niż w 2024). Badanie wykazało, że wielu migrantów podaje właśnie podają dostęp do opieki zdrowotnej jako jeden z motywów wyboru Francji na miejsce swojego przyjazdu (jedna czwarta). Najczęściej przyjeżdżają tu rodzić dzieci (kobiety), leczyć choroby krwi, nowotwory, niewydolność nerek… Podejrzewa się, że 43% pacjentów korzystających z AME i poddawanych dializom, czy 25% pacjentów z AME poddawanych chemioterapii onkologicznej przyjechało do Francji w ramach „turystyki zdrowotnej”.  Widać tu też znaczną nadreprezentację osób z HIV-AIDS, wirusowym zapaleniem wątroby i chorobami zakaźnymi.

Za to wszystko płaci państwo, więc np. szpitale, czy prywatne kliniki często zawyżają rachunki. Zwykły ubezpieczony Francuz otrzymuje np. zwrot jedynie w 60% kosztów aparatów słuchowych lub opieki stomatologicznej, 55% kosztów transportu medycznego i 30% kosztów niektórych leków. Beneficjenci AME nie ponoszą w takich przypadkach żadnych kosztów własnych. Są zwolnieni z udziału własnego w kosztach leczenia, takich jak opłata za hospitalizację w wysokości 20 euro, 2 euro za konsultację lekarską lub 1 euro za opakowanie leków. Ubezpieczony obywatel wydaje średnio w roku na te opłaty około 274 euro. Z tytułu AME, migrant może nawet sfinansować sobie zabiegi chirurgii plastycznej, takie jak np. korekta odstających uszu.

Nic dziwnego, ze wymowa raportu wskazuje na brak sprawiedliwości między osobami opłacającymi składki a osobami, które ich nie płacą, nie mają prawa pobytu, a są leczone lepiej. To wszystko dzieje się w czasach, kiedy rząd w imię oszczędności budżetowych chce obciąć w 2026 roku wydatki na opiekę zdrowotną o 5 miliardów euro.

Pozytywnym zjawiskiem jest to, że we Francji o tym problemie można już głośno dyskutować. Padają też pomysły ograniczenia tego typu wydatków, co przy okazji mogłoby zastopować wiele przyjazdów. Jedna z proponowanych reform proponuje zastąpienie Państwowej Pomocy Medycznej (AME) jedynie Pomocą Medyczną w Nagłych Wypadkach (AMU). Państwo opłacałoby jedynie procedury medyczne w przypadku zagrożenia osoby lub dziecka nienarodzonego lub w przypadkach możliwości trwałego pogorszenia się ich stanu zdrowia. Mówi się też o wprowadzeniu opłat, nawet symbolicznych. Są też propozycje wyłączenia z AME osób objętych nakazem deportacji ze względu na zagrożenie porządku publicznego, ale też z wyłączeniem potrzeby nagłej pomocy.

Raport zaleca sprawdzanie, czy kontynuacja kosztownych lub przewlekłych terapii nie może być prowadzona w kraju pochodzenia i od tego uzależniano by leczenia we Francji. Proponuje się, by do wpisania na listę oczekujących na przeszczep, pacjent mieszkał co najmniej 2 lata w kraju. W ramach takich półśrodków, rozważa się kontrolowanie placówek medycznych, czy nie zawyżają kosztów, itd. Nawet jednak takie pół-środki mogą trafić w przypadku zmiany przepisów na sprzeciw Rady Stanu, która jest zdominowana przez polityków lewicy i dość konsekwentnie „rozbraja” wszystkie narzędzia walki z nielegalną imigracją. Okazuje się, że migracja może mieć pośredni wpływ nawet na dodatkową zapaść opieki medycznej, a w przypadku Francji tubylcy sami sobie zgotowali taki los i chciałoby się zacytować za znanym filmem frazę – „ciemność widzę, ciemność”…

Bogdan Dobosz

Czy we Francji istnieje jeszcze naród?

Opublikowany przez

Bogdan Dobosz: Czy we Francji istnieje jeszcze naród?

Bogdan Dobosz https://pch24.pl/bogdan-dobosz-czy-we-francji-istnieje-jeszcze-narod/

Czym jest naród francuski w 2025 roku? Na takie pytanie usiłowali odpowiedzieć pisarze Charles Rojzman i Christophe Boutin. W lipcu, kiedy Republika świętowała swoje narodziny, tych dwóch myślicieli ostrzegało „przed cichą erozją narodu francuskiego: konsumpcjonistyczną globalizacją, egalitaryzmem kulturowym, który wymazuje historię oraz politycznym islamizmem podważającym fundamenty wspólnych więzi narodowych”. Katastroficzna wizja Francji to także „rozmyte granice, zanik wspólnej pamięci i suwerenności”.

Obydwaj dostrzegają też elity kraju, które są odcięte od zwykłych ludzi. Ich zdaniem brakuje dziś narodowej narracji i form jej przekazu, w którym normalnie rolę podstawową odgrywa szkoła, język i tradycje. Wizja tych elit to „rozdrobniona Francja, pozbawiona wspólnego projektu”. Przemyślenia obu autorów warto przedstawić, bo duża część ich wniosków odnosi się i do innych krajów UE, w tym, niestety, i do Polski.

Gobalizacja, neokomunizm i islamizm\

Swoje przemyślenia autorzy zaprezentowali na łamach „Atlantico”. Charles Rojzman twierdzi, że naród francuski „tkwi dziś w pułapce, a do jego symbolicznego rozkładu przyczyniają się trzy główne siły”. Wymienia tu procesy globalizacji rynku, które sprowadzają ludzi do roli konsumenta, „neokomunizm kulturowy”, który dąży do wymazania tradycji i świadomości przeszłości historycznej w imię abstrakcyjnego postępu, idee egalitaryzmu, a dodatkowo islamizm polityczny, który dąży do zastąpienia przynależności narodowej przynależnością globalnej „ummy”, pozbawionej lokalnych korzeni. Jego zdaniem te tendencje „mają jedną wspólną cechę: rozpuszczają to, co wspólne, osłabiają nasze dziedzictwo, sprawiają, że jakiekolwiek przywiązanie do historycznej ciągłości staje się niemal podejrzane”.

Nakłada się na to kryzys zacierania granic kulturowych, symbolicznych i terytorialnych, które konstytuowały naród. Pisarz dodaje, że nie będzie to nagłe zniknięcie Francuzów, bo naród francuski nie umarł, chociaż nie myśli już o sobie w tych kategoriach. „Francja istnieje, ale już się nie rozpoznaje, a rozbita, podzielona na segmenty społeczne i kulturowe, nie jest już w stanie wytworzyć formy politycznej zdolnej ją zjednoczyć”.

Oderwane od rzeczywistości pseudoelity

U źródeł tej sytuacji ma być „głęboki rozdźwięk: między pozbawioną korzeni elitą, która odwróciła się od historii i świata zwykłych ludzi, a milczącą większością, która nie identyfikuje się już z oficjalną proeuropejską narracją elit”. Nie ma wspólnego projektu, pamięci czy wspólnych instytucji, a następuje powolny rozpad kolejnych więzi społecznych. Elity pogardzają patriotyzmem i „tożsamością ludową”, codzienną kulturą zwykłych ludzi, jak gesty, święta, zwyczaje, język, jarmarki, tradycyjne obyczaje. „Kiełbasa staje się podejrzana, festyn wiejski postrzegany jest jako wykluczający, aperitif uliczny to ucieczka w tożsamość (…), nie cenimy już dziedzictwa, celebrujemy zerwanie, dekonstruujemy”. Christophe Boutin dodaje, że „w obrębie tego, co nazwałby pseudoelitą, zawsze istniała silna tendencja do pogardy dla kultury ludowej”, ale teraz nabrała charakteru ideologicznego. Lewica ciągle wierzy, że stworzy „idealny system”, a ich projekt jest „jedynie słuszny”.

Boutin wyjaśnia, że „historycznie rzecz biorąc, naród zawsze był zakorzeniony w pewnej liczbie elementów”. Np. „naród ma terytorium, zakłada granice, zakłada wyraźne rozróżnienie” na swoich i obcych. Obecnie trwa odgórne wymazywaniu narodu, jakim jest „europejska konstrukcja” i samo pojęcie granic staje się ulotne. Naród tworzy też swoje prawa. Jednak „pod ciężarem orzecznictwa, na przykład Europejskiego Trybunału Praw Człowieka”, prawo krajowe staje się drugorzędne wobec konstrukcji ponadgranicznych.

Problem przywództwa i suwerenności

Boutin zwraca też uwagę na brak przywództwa, „niezbędnego dla żywotności każdego narodu”. Nie musi to być nawet głowa państwa, czego przykładem jest Joanna d’Arc, która w pewnym momencie „uosabiała zryw narodowy”. Także generał Charles de Gaulle, w momencie kiedy uosabiał zryw narodowy w 1940 roku, nie był głową państwa”. Gaullizm przekazał jednak taką rolę prezydentowi, a Boutin zauważa, że „w obecnej sytuacji nie możemy powiedzieć, że Emmanuel Macron uosabia naród, w jakiejkolwiek dziedzinie i formie”.

Element kluczowy trwania narodu to także jego suwerenność, a „bycie suwerennym oznacza możliwość swobodnego decydowania o swoich poczynaniach”. Tutaj mamy do czynienia z transferem kompetencji w ramach Unii Europejskiej, który „zniweczył tę ideę swobodnego podejmowania decyzji w wielu dziedzinach”. Boutin uważa, że teza Emmanuela Macrona, który uważa, że jednocześnie można mieć suwerenność europejską i suwerenność narodową, jest „oczywistą herezją”.

„Jesteśmy na rozdrożu”

Kolejny problem to „zacieranie dziedzictwa”. Wewnętrzny dyskurs historyczny, który panuje w ostatnich latach, „miał na celu przedstawienie francuskiej historii narodowej jako serii masakr, serii absolutnie katastrofalnych wydarzeń, za które Francuzi powinni dziś żałować, ponosić konsekwencje i przepraszać każdego dnia”. Historię narodu ma zastąpić wizja bezkonfliktowej przyszłości. Taka jest współczesna wizja integracji europejskiej, która stanowi próbę likwidacji narodów, jako źródeł wojny, waśni, przemocy. Konflikty jednak zawsze istniały i istnieją, mogą się przenosić z poziomu narodowego na wojny imperiów, bloków, waśnie społeczne, klasowe, wewnątrznarodowe. Boutin stwierdza jednoznacznie – „naród sam w sobie nie jest przyczyną wojny, a bardzo często może być podmiotem dialogu, negocjacji i rozmów”, znacznie skuteczniejszych, niż struktury ponadnarodowe..

Charles Rojzman opisując Francję mówi wprost – „jesteśmy na rozdrożu”. Destrukcyjną rolę odgrywa tu także imigracja. „W tym kryzysie musimy mieć odwagę, by powiedzieć jedno: masowa imigracja, jakiej doświadczyliśmy w ostatnich dekadach, nie jest neutralna. Wierzyliśmy, że wszyscy zintegrują się naturalnie, ale aby się integrować, musi istnieć wspólna narracja, pamięć, którą można się dzielić” – i dodaje: „Potrzebujemy granic, nie z wrogości, ale dlatego, że nie możemy wymagać od całych populacji, które przybyły z innymi odniesieniami, by przyłączyły się do narodu, który już nie opowiada swojej historii (…). Masowa imigracja sprowadza dziś ludność, która nie może lub nie chce się asymilować, ale która często jest wrogo nastawiona do narracji narodowej i historii tego kraju”. Pisarz dodaje, że Francji „brakuje odwagi do wspólnego dobra, odwagi, by bronić tego, co otrzymaliśmy w spadku: nie jako twierdzy, ale jako żywego dziedzictwa”. Wyjście z tego impasu autorzy „Atlantico” widzą w możliwości pojawienia się silnego przywództwa, mało prawdopodobnej integracji Francuzów wokół idei „wspólnego wroga” lub odbudowie i zdefiniowaniu wspólnych mitów, co jednak po latach dekonstrukcji, „wydaje się szczególnie trudne”…. Perspektyw zatem nie widać.

Bogdan Dobosz