——————————-
——————————-
———————————–
————————————
———————-
———————
—————————————
—————————–
——————-
Rząd. Wszystko za swoje. MEM-y III.
Archiwum kategorii: Śmichy
As szpiegostwa – MEM-y II.
——————————-
[no i – Izraela…]
========================
——————————————–
——————————————————–
————————-
—————————
——————————-
————————–
————————–
——————————–
—————————————-
——————
————————————————
———————————
Różnorodność. MEM-y I.
Tryb oszczędzanie energii. I pieniędzy. Cudzych.
===============================
to 10 ha? może chodzi o km2? – md
========================
————————————————–
———————————————–
————————————————————————
—————————
—————————-
—————————————-
———————–
Departament Wojny USA przedstawia „Dowództwo Wojny Autonomicznej” (i inne nieuczciwe pomysły)
Departament Wojny przedstawia „Dowództwo Wojny Autonomicznej” (i inne nieuczciwe pomysły)
Symplicjusz simplicius/department-of-war-unveils-autonomous
Kilka dni temu asystent sekretarza wojny ds. kontaktów z opinią publiczną Sean Parnell ogłosił, że Departament Wojny Pete’a Hegsetha tworzy Dowództwo Wojny Autonomicznej, w istocie nowe „dowództwo bojowe” dla sił dronów:
Szybka reakcja DOW @ DOWResponse.@SECWAR
22:21 · 30 września 2026 · 439 tys. wyświetleń
——————————-
Będzie to nowe, 4-gwiazdkowe dowództwo bojowe – z uprawnieniami na poziomie służby wojskowej – stworzone z myślą o skalowaniu autonomicznych i robotycznych możliwości w ramach Połączonych Sił w najszybszej zmianie czasu pokoju w historii nowoczesnej armii.
Hegseth nazywa nowe dowództwo Dowództwem Wojny Autonomicznej, w skrócie AUTOWARCOM.
Nie byłoby to amerykańskie, gdyby nie miało chwytliwego, korporacyjnego brzmienia.
Dla tych, którzy nie rozumieją znaczenia słowa „SI” w powyższym filmie, przypomnijmy, że w zeszłym tygodniu Trump oficjalnie zmienił nazwę Sztucznej Inteligencji na Superinteligencję, podpisując dekret Białego Domu, w którym błędnie zapisano nazwę jego własnego kraju jako „Stany Zjednoczone”:
I tak, post nadal jest dostępny na oficjalnym koncie:
Biały Dom@ Biały DomPorozumienie Białego Domu w sprawie superwywiadu
15:44 · 30 września 2026 · 24,1 mln wyświetleń
5,88 tys. odpowiedzi · 3,61 tys. udostępnień · 25,3 tys. polubień
============================
Jest rzeczą oczywistą, że dokument podpisała częściowo zagraniczna techno-kabala, która obecnie w istocie rządzi krajem – dla niej nie ma już znaczenia, jak nazywa się ten kraj, jest on niczym więcej niż cyfrowym pastwiskiem dla ich maszyny do pozyskiwania kapitału.
Przypomnijmy, że w ciągu ostatnich dwóch lat lwią część zysków na giełdzie stanowiło zaledwie kilka czołowych firm technologicznych, a około siedem największych odpowiada za niemal połowę obecnej wyceny indeksu S&P 500.
Niepokojące jest to, jak wiele — bez urazy — administracja wkłada w możliwości sztucznej inteligencji (red.: przepraszam odpowiednie władze, autor miał na myśli oficjalną nazwę SI) —
— biorąc pod uwagę, że wychwalana SISI (półinteligentna superinteligencja) nie potrafi wyłapać literówek, takich jak „Stany Zjednoczone”, w oficjalnych dekretach, ani odróżnić szkoły dla dziewcząt od kryjówki terrorystów. Polianistyczny klan Hegseth również nie wydaje się przejmować skutkami wojny z Iranem, zaplanowanej przez Claude’a i AI, która doprowadziła do historycznej porażki strategicznej USA.
W związku z powyższym Departament Wojny ogłosił kolejną, nową, sztandarową inicjatywę o nazwie Projekt Meridian, która ma na celu zaangażowanie Elona Muska i Palmera Luckeya z Anduril w celu wymiany pomysłów i opracowania koncepcji przyszłości wojny, aby lepiej przygotować do niej amerykańskie siły zbrojne.
Informację tę podał serwis Pirate Wires, a oficjalne konto DoW opublikowało następującą wiadomość:
Dyrektor ds. technologii Departamentu Wojny@ DoWCTO
PROJEKT MERIDIAN zapewni transformacyjną wizję, która zapewni amerykańską dominację w każdej przyszłej dziedzinie działań wojennych. Amerykańscy wojownicy będą uzbrojeni w absolutną przewagę technologiczną, ponieważ DZIŚ dysponujemy dalekowzrocznością umysłów o przełomowych poglądach. 🇺🇸
23:23 · 30 września 2026 · 88,6 tys. wyświetleń
————————-
Sekretarz Wojny Pete Hegseth ogłasza dziś Projekt Meridian, którym kierują Elon Musk, Palmer Luckey i były przewodniczący Izby Reprezentantów Newt Gingrich.Projekt, jak podaje Pentagon, będzie badał miejsca przyszłych działań militarnych (np. na Marsie, w Rowie Mariańskim lub gdziekolwiek pomiędzy) oraz nowe technologie, które Departament Wojny musi zakupić, aby wygrać.
Zespół będzie miał ograniczony czas i dostęp do DoW, aby przygotować swój przyszłościowy raport:
Osoby zaznajomione z projektem twierdzą, że szybkość będzie szła w parze z głębokim dostępem do struktur DOW — zespół będzie miał dostęp do ekspertów z obszarów rzadko poddawanych badaniom lub reformom, takich jak społeczność wywiadowcza lub Jednostka Innowacji Obronnych (biuro DOW w Dolinie Krzemowej).
Oczywiście Palmer i Elon nie są politycznymi maniakami ani ekspertami od Pentagonu. Są założycielami. Ich zadaniem jest wizualizacja rozwiązań dla przyszłości wojny –takiej, która może obejmować wszystko, od podziemnych walk (molemaxxing) po broń w przestrzeni okołoksiężycowej.
Będą mieli przy tym znaczną swobodę działania.
Molemaxing. Brzmi naprawdę użytecznie.
W razie gdybyś się martwił, poniższy akapit powinien uspokoić cię w kwestii praktyczności tego najnowszego przedsięwzięcia:
Jeden z urzędników Pentagonu powiedział mi, że Meridian nie skupi się wyłącznie na „rozwiązywaniu problemów związanych ze sztuczną inteligencją, cybernetyką czy kosmosem”. Nie ma obowiązkowych obszarów raportowania; zamiast tego Elon i Palmer mają carte blanche, wraz z innymi ekspertami z sektora prywatnego, na rozważanie tego, co nazywam „dziwnymi rzeczami na wojnę”.Cytując byłego szefa Pentagonu Donalda Rumsfelda, będą badać „nieznane niewiadome” – wykraczając poza znane niedociągnięcia Pentagonu (oprogramowanie, sztuczna inteligencja i produkcja), aby zbadać przyszłe luki w zabezpieczeniach.
Cóż, przynajmniej jest to całkowicie zgodne z ogólnym, studenckim podejściem Hegsetha i „rewolucyjnym” nastawieniem w siłach zbrojnych. Spodziewajcie się usłyszeć więcej błyskotliwych korporacyjnych sloganów, pustych haseł i typowej dla wojska brawury w stylu leetspeak o „etosie wojownika”, „niezrównanej śmiercionośności w różnych dziedzinach” i tym podobnych.
„Amerykanie zawsze osiągali najlepsze wyniki, gdy łączyli swoich najzdolniejszych naukowców, inżynierów i technologów, aby wspólnie rozwiązywać najtrudniejsze problemy bezpieczeństwa narodowego” – powiedział Palmer. „Projekt Meridian właśnie o to chodzi. Razem nie tylko przeanalizujemy toczące się obecnie wojny, ale także poważnie zastanowimy się nad wojnami, na które nie możemy sobie pozwolić w 2030, 2050 i 2100 roku – i nad tym, co Ameryka musi teraz zbudować, aby im zapobiec”.
Cóż, to pocieszające: przyszłość amerykańskiej armii w rękach dwóch ekscentrycznych, boho-playboyów, którzy wymieniają się książkami za bongosy. Skoro to działa w filmach Marvela, dlaczego nie miałoby działać w prawdziwym życiu? Z drugiej strony, będzie można zawrzeć kilka lukratywnych kontraktów rządowych.
W rzeczywistości prawdziwy postęp dokonuje się na froncie, gdzie ludzie bezpośrednio doświadczają wojny. Oto Eric Schmidt, który po raz kolejny podkreśla, że Rosja zdobyła innowacyjną przewagę na Ukrainie:Nie można załadować wideo.
Te najnowsze, dalekowzroczne informacje pochodzą z tej samej administracji i oficjalnego konta DoW, które publikuje tego typu rzeczy, widziane dziś wcześniej:
Dyrektor ds. technologii Departamentu Wojny@ DoWCTO
Wielkie Przebudzenie Kwantowe. ZŁOTY WIEK NAUKI 🇺🇸
18:58 · 8 paź 2026 · 138 tys. wyświetleń
—————————
Kto jeszcze może traktować ten cyrk poważnie? Cały kraj ulega silikonowemu urokowi technokartelu klaunów i oszustów z doliny głupców.
Jeśli chodzi o realne rezultaty, armia amerykańska nie wykazała takiego samego zainteresowania, jak odległymi, teoretycznymi i fantastycznymi aspektami rozwoju uzbrojenia. Miesiąc temu osoba mianowana przez Hegseth odrzuciła nową jednostkę dronów, która miała uczyć się bezpośrednio z doświadczeń zdobytych na miejscu w wojnie na Ukrainie:
W styczniu armia podjęła ważny krok w kierunku przygotowań do przyszłych wojen, tworząc w Europie nowy batalion, którego zadaniem było opanowanie sztuki walki za pomocą dronów i robotów naziemnych.
Pomysł polegał na wyciągnięciu wniosków z konfliktu na Ukrainie, który szaleje za granicami Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, i opracowaniu najnowocześniejszych systemów wojskowych i taktyk, które mogłyby przeciwdziałać zagrożeniu ze strony Rosji.
Jednak szeroko reklamowany batalion dronów szturmowych jest stopniowo wycofywany.Po udziale w dużych ćwiczeniach w Niemczech w sierpniu i wrześniu, jednostka przekaże swoje wnioski armii, aby pokierować przyszłymi eksperymentami, zrezygnuje z roli dronów szturmowych i „ponownie skupi się na swoich podstawowych zadaniach bojowych jako powietrznodesantowy batalion piechoty” – poinformował przedstawiciel armii w oświadczeniu dla „The Wall Street Journal”.
Wygląda na to, że i tak niewiele się nauczyli, biorąc pod uwagę nagranie ze wspólnych ćwiczeń z ubiegłego roku, podczas których ukraińskie drony błyskawicznie rozprawiły się z amerykańskimi jednostkami pancernymi:Nie można załadować wideo.
UKRAINA UCZY AMERYKĘ, JAK BĘDZIE PROWADZIĆ KOLEJNĄ WOJNĘ.
Podczas wspólnych ćwiczeń ukraiński dron zrzuca piłkę tenisową imitującą granat odłamkowy przez otwarty właz bojowego wozu piechoty Bradley, którego załogą są żołnierze amerykańscy.
Członek załogi zdaje się słyszeć drona i sięga do włazu. Piłka uderza go w głowę, odbija się od Bradleya, a on zatrzaskuje właz. W walce zamknąłby granat w środku wraz z załogą.
Bloomberg nie daje się jednak zniechęcić i ogłasza, że NATO planuje „szybko” pokonać Rosję za pomocą dronów i sztucznej inteligencji:
Najwyższy dowódca wojskowy NATO opracowuje strategię, która ma umożliwić szybkie pokonanie rosyjskiego ataku na wschodnią flankę NATO. Szczególny nacisk zostanie położony na integrację nowych technologii obronnych, takich jak drony i sztuczna inteligencja, z tradycyjnymi środkami walki.
Bloomberg miał dostęp do dokumentu trafnie zatytułowanego „Teoria zwycięstwa” – z silnym naciskiem na „teorię” – w którym opisano, w jaki sposób NATO planuje odpowiedzieć militarnie na zbliżającą się inwazję Rosji na Europę:
Dokument zatytułowany „Teoria zwycięstwa”, który Bloomberg widział w niejawnej wersji, zostanie przedstawiony przez Naczelnego Dowódcę Sił Sojuszniczych NATO w Europie, generała Alexusa Grynkewicha, w Polsce 12 października w czasie wzmożonych napięć między NATO a Rosją.
Według wysokich rangą urzędników i dyplomatów zaznajomionych ze sprawą, ma to na celu wyjaśnienie, jak sojusz poradziłby sobie z ewentualnym wtargnięciem na terytorium NATO. Ostatnio pojawiły się liczne doniesienia, że Moskwa rozważa takie działania.
Ty decydujesz, jak realistycznie brzmi dokument:
Gdyby jednak NATO zostało zaatakowane, zablokowałoby inwazję, wykorzystując połączenie sił lądowych i innych zasobów z Inicjatywy Odstraszania na Wschodniej Flance NATO, koncepcji opartej na tanich dronach, systemach z minimalną liczbą załóg i namierzaniu wspomaganym sztuczną inteligencją.Po uzyskaniu swobody manewru, NATO dążyłoby do zniszczenia wrogich systemów dowodzenia i kontroli, dążąc do szybkiego i przytłaczającego pokonania sił rosyjskich.
Odnosi się wrażenie, że ci ludzie po prostu wyciągają z kapelusza slogany i mają nadzieję, że zabrzmią przekonująco. Naprawdę nie mają pojęcia, jak prowadzić wojnę i prawdopodobnie ich „zaawansowane systemy sztucznej inteligencji” doradziłyby im po prostu, żeby skapitulować, aby uniknąć kompromitacji.
Dziennik „Wall Street Journal” odkrył, że między mrzonkami administracji a rzeczywistością, czyli tym, co jej skostniała baza przemysłowa jest w stanie faktycznie osiągnąć, istnieje ogromna rozbieżność:
Z powyższego:
W następstwie wojny na Ukrainie, Rada Naukowa Armii – organ doradczy – przeprowadziła badanie dotyczące możliwości zwiększenia produkcji amunicji w przemyśle zbrojeniowym.Rada odkryła, że baza przemysłowa została wyludniona.
„To cud, że mamy cokolwiek, co wybucha” – powiedziała Mackenzie Eaglen, członkini zespołu koordynującego badanie.
Mimo że Tomahawk istnieje od lat 80. XX wieku, nadal jest preferowanym pociskiem manewrującym dalekiego zasięgu przez Stany Zjednoczone i wielu ich sojuszników.
Jednak zamówienia Pentagonu na pociski rakietowe dla fabryki w Tucson spadły w ostatnich latach tak bardzo, że dalsze cięcia groziły zamknięciem linii produkcyjnej Tomahawk. Kontrakty na modernizację starych pocisków rakietowych poprzez doposażenie ich w nowe systemy nawigacyjne pozwoliły utrzymać fabrykę w ruchu.
Twierdzą jednak, że sytuacja powoli się zmienia, a nowe kontrakty rządowe przynoszą „okres rozkwitu”, przynajmniej w produkcji pocisków rakietowych.
Biorąc pod uwagę szokujące odkrycia z „futurystycznej” fabryki w Teksasie, która miała produkować pociski kalibru 155 mm, o której pisaliśmy w poprzednim artykule, możemy pozostać jedynie sceptyczni:
Rewelacja: reklamowana jako „futurystyczna” fabryka w Teksasie nie wyprodukowała ani jednej sztuki naboju 155 mm w ramach mega-klapy MIC
Symplicjusz·15 sie
Agencja ProPublica opublikowała sensacyjny raport na temat szeroko reklamowanej nowej fabryki General Dynamics w Mesquite w Teksasie, która miała znacząco zwiększyć amerykańską produkcję pocisków artyleryjskich kalibru 155 mm dla Ukrainy i innych krajów.
Ale nie martwcie się, jestem pewien, że sprośni faceci w hawajskich koszulach i nazwiskach jak z źle zlokalizowanej japońskiej gry wideo z lat 90. uratują sytuację swoim niezwykłym geniuszem i zamiłowaniem do „dziwnych rzeczy”.
W końcu w Ameryce Baudrillarda XXI wieku stworzenie pozoru „zwycięstwa” jest ważniejsze niż jego faktyczne osiągnięcie.
Usrael. NAZA. MEM-y IV.
———————————-
————————————-
————————-
————————-
————————————-
—————
————————————————————–
————————
————————–
Grażynokracja. MEM-y III.
———————————
——————————–
—————-
——————————–
———————
——————-
——————————————
Tusko-prawdy… MEM-y II.
——————————————
———————————–
————————-
—————————————-
—————————————————–
——————————————–
—————————————————————–
—————————————-
—————————
————————————–
… to przed południem z czym graniczy?… MEM-y I.
————————-
——————————-
————————————
——————————
————————————
————————————————-
———————————-
—————————–
——————————-
Marchewka wyborcza. MEM-y
———————
——————————–
——————
————————————-
————————————-
———————————————-
Multikulti. MEM-y III.
———————————–
————————–
———————————————–
————————————————–
————————————————————————–
—————————–
————————
—————————–
——————————–
——————————–
Wojna, wojna, to najważniejsze ! MEM-y II.
——————————–
———————————
——————-
——————————–
———————————-
—————————————
——————————–
——————————————————
————————————————–
—————————————–
———————————————————–
————————————-
———————-
——————————————
————————————-
——————————————–
——————————-
——————————
————————————–
————————————————-
Dylematy krów a osłów. MEM-y
——————————-
—————————–
————————-
[do negocjacji ; express – drożej]
————————
————————————————————
—————————————-
Kartofel Basi
Bibi i jego zły tydzień
Bibi i jego zły tydzień
podał: AlterCabrio, 5 października 2026
Historia próby porwania samolotu jest niezwykle fascynująca, choćby dlatego, że minęło dużo czasu, zanim ktokolwiek oficjalnie potwierdził, co się właściwie wydarzyło.
Najpierw był wypadek, potem bójka na pięści między pilotami (których narodowość ciągle się zmieniała), a następnie próba porwania samolotu przez drugiego pilota, której udało się bohatersko zapobiec, gdy pasażerowie wdarli się do kokpitu.
◊
Tłumaczenie: AlterCabrio – ekspedyt.org
◊
Bibi i jego zły tydzień
To był pracowity tydzień z powodu wydarzeń, do których nie doszło.
W niedzielę byliśmy świadkami „terrorystycznego spisku bombowego”, który w rzeczywistości nie miał miejsca. W USA media toczą zaciekłe nagonki na rzekomy gwałt zbiorowy, który coraz bardziej wygląda na to, że w ogóle nie miał miejsca.
A wczoraj miała miejsce „próba porwania”… która prawdopodobnie nie miała miejsca.
Oto złota zasada dotycząca wielkich historii medialnych:
1. Prawdopodobnie to się nie wydarzyło.
2. A jeśli miało miejsce, to nie wydarzyło się to w sposób, w jaki to opisano.
Historia próby porwania samolotu jest niezwykle fascynująca, choćby dlatego, że minęło dużo czasu, zanim ktokolwiek oficjalnie potwierdził, co się właściwie wydarzyło.
Najpierw był wypadek, potem bójka na pięści między pilotami (których narodowość ciągle się zmieniała), a następnie próba porwania samolotu przez drugiego pilota, której udało się bohatersko zapobiec, gdy pasażerowie wdarli się do kokpitu.
Myślałem, że w dzisiejszych czasach nie da się „szturmować” kokpitu większości samolotów odrzutowych, a właściwie nie było to możliwe od 11 września, ale najwyraźniej się myliłem… można po prostu wyważyć drzwi, kiedy zajdzie taka potrzeba.
A może pilot-bohater otworzył drzwi po tym, jak został dźgnięty nożem i/lub uderzony siekierą. Nikt jeszcze nie jest pewien.
Jeden z „bohaterów”, izraelski hydraulik, który rzekomo pilotował samolot, aby zapobiec jego katastrofie, wczoraj usiadł z Bibim na pogawędkę, wciąż w zakrwawionych ubraniach, jak to się zwykle robi:
Koniec końców, cała historia to albo kłamstwo, albo operacja pod fałszywą flagą, albo mieszanka obu. Nie jest to dla mnie szczególnie interesujące.
Dla mnie interesujący jest nagłówek z Independent:
Tylko Netanjahu zyskuje na próbie porwania samolotu FlyDubai
No cóż. Obwiniają – albo przynajmniej w pewnym sensie, potencjalnie obwiniają – Benjamina Netanjahu.
Jest to interesujące z kilku powodów.
Po pierwsze, pokazuje to, że media rzeczywiście rozumieją podstawową ideę cui bono – kto na tym korzysta? – a przez resztę czasu po prostu udają, że nie rozumieją.
Ale po drugie, i co najważniejsze, ponieważ prasa NIGDY nie obwinia Izraela – ani izraelskich polityków – za działania pod fałszywą flagą, nawet te, które wyraźnie i ewidentnie popełnili. Oczywiście, artykuł w „The Independent” nie posuwa się tak daleko, by nazwać to działaniami pod fałszywą flagą i bezpośrednio obwinić Netanjahu, ale nawet najdrobniejsze aluzje są warte odnotowania.
W obliczu zbliżających się wyborów w Izraelu – i politycznych przeciwników Bibiego, którzy już potępiają jego „wykorzystanie” historii porwania samolotu – jest to kolejny znak, że dni Bibi’ego w świecie polityki są już policzone.
(Och, ale teraz, w ciągu godziny odkąd zacząłem to pisać, zmienili ten nagłówek. Teraz brzmi on: „Jak porwanie FlyDubai może pomóc Netanjahu utrzymać się u władzy”. To nieco łagodzi pierwotną sugestię, co może mieć również znaczenie.)
W zeszłym miesiącu pisaliśmy o tym, jak Izrael najwyraźniej staje się coraz bardziej „izolowany” na arenie międzynarodowej i że Bibi może odejść. Od tego czasu sytuacja się nie poprawiła.
W innych negatywnych wiadomościach na temat Netanjahu, Haaretz donosi, że próbował on ukryć fakt, że otrzymał ostrzeżenia od Zjednoczonych Emiratów Arabskich przed 7 października i „wywierał presję” na przywódców Zjednoczonych Emiratów Arabskich, aby kłamali dla niego podczas „tajnej wizyty”.
Kilka dni temu podczas wywiadu reporterzy CNN „naciskali” na niego w sprawie przemocy na okupowanym Zachodnim Brzegu.
W innym wywiadzie, tym razem dla Fox News, twierdził, że Izrael ostrzegał rząd brytyjski przed „wspieranymi przez Iran” spiskami terrorystycznymi przed „incydentem” w bazie RAF Fairford. Biorąc jednak pod uwagę groteskowy charakter tej szybko rozwijającej się narracji, utożsamianie się z nią wydaje się nierozsądne.
Krótki filmik, w którym Netanjahu twierdzi, że Izrael może zhakować każdy smartfon, aby podrzucić informacje, które „sprawią, że będziesz wyglądał jak potwór”, nagle obiegł media społecznościowe. To fragment wywiadu sprzed sześciu miesięcy… dlaczego więc akurat teraz stał się tak popularny?
Ogólnie rzecz biorąc, sytuacja Bibi’ego w tej chwili nie wygląda najlepiej.
Nie potrafię powiedzieć, czy on sam jest w tym dobrowolnym uczestnikiem. Czy on sam się podkłada? A może myśli, że może liczyć na medialną propagandę i sfingowane ataki terrorystyczne, by uratować swoją karierę, jak to już wielokrotnie robiono?
Kto wie, może jeszcze może.
______________
Pasożyd. MEM-y IV.
———————————–
—————————————–
——————————————————————————————
————————–
———————-
————————–
———————————–
Demokracja może zaczekać. MEM-y III.
——————————-
——————————-
———————————-
————————–
———————————————————–
—————————
Kiedy zaczyna się upadek… MEM-y II.
————————————
————————————
————————————————
—————————–
————————————
————————–
———————————-
Otwórzcie swoje betonowe łby. MEM-y I.
—————-
——————————–
—————————-
——————————-
——————————
——————————–
——————————————
———————-
Radku, Mocarstwo atomowe nie da się sprowokować
Mocarstwo atomowe nie da się sprowokować
A dąży do tego usilnie minister spraw zagranicznych III RP Radosław Sikorski.
Radosław Sikorski, minister spraw zagranicznych III RP, należy do grona najbardziej zagorzałych europejskich podżegaczy wojennych nastawionych antyrosyjsko – wspierany przez swoją żonę Anne Applebaum, która publikuje teksty głównie w USA, na łamach ‚The Atlantic’. Przed wysuwanymi przez nich propozycjami politycznymi i militarnymi można jedynie ostrzegać!
W 1962 roku w USA ukazała się książka amerykańskiego analityka ds. bezpieczeństwa Hermana Kahna pt.„Thinking about the Unthinkable” („Myśleć o tym, co nie do pomyślenia”). W cieniu nadciągającego kryzysu kubańskiego i w okresie apogeum zimnej wojny pozycja ta niemal natychmiast stała się bestsellerem, gdyż zawierała rozważania autora na temat dotąd niewyobrażalny i moralnie nieakceptowalny: w jakich okolicznościach i na jakich warunkach mocarstwa atomowe mogą zostać wciągnięte w konflikt nuklearny oraz jakie błędy polityczne i strategiczne w polityce mocarstwowej mogą doprowadzić do wojny o katastrofalnych skutkach. Książkę niemal natychmiast przetłumaczono na wiele języków.
Od czasu publikacji tej książki minęło ponad sześćdziesiąt lat, a w myśleniu politycznym i strategicznym wiele się zmieniło. Mimo to pewne przemyślenia Kahna (które szczegółowo opisał jako kluczowy etap ‚drabiny eskalacji’) pozostają aktualne: jak zareagowałoby mocarstwo atomowe, gdyby przeciwnik dysponujący bronią jądrową zepchnął je do sytuacji, w której czułoby się poważnie ograniczone w podejmowaniu decyzji dotyczących własnej przyszłości? Do sytuacji, w której miałoby poczucie, że jego egzystencja jest poważnie zagrożona? Czy w takim przypadku nie sięgnęłoby po broń jądrową?
Wrzesień 2026 roku. W Kijowie odbywa się konferencja poświęcona bezpieczeństwu pod nazwą „Yalta European Strategy”, zorganizowana przez ukraińskiego miliardera Wiktora Pinczuka. Głównym mówcą był Radosław Sikorski. Podobnie jak w przeszłości, wygłosił on niezwykle wojownicze i agresywne przemówienie. Oświadczył między innymi, że „gdyby Rosja zdecydowała się nas zaatakować, pokonalibyśmy ją bardzo szybko”; chwalił się, że „mamy nad Rosją ogromną przewagę w siłach powietrznych, nawet nie licząc sił amerykańskich”; groził, że „skoro Ukraina w ciągu sześciu miesięcy wyeliminowała z użytku połowę rosyjskich rafinerii, my wyeliminowalibyśmy drugą połowę w sześć tygodni”; wzywał też do działań polegających na „bombardowaniu rosyjskich zasobów, dzięki czemu wojna sama wygaśnie”. Sikorski nie omieszkał oczywiście wtrącić drwiącej uwagi, stwierdzając, że „pierwotne ambicje Putina, by odwrócić skutki rozpadu Związku Radzieckiego i… stworzyć swego rodzaju Jałtę numer dwa… okazują się niemożliwe do zrealizowania”.
Sikorski nie jest osobą prywatną. Nie jest on zwykłym mówcą, który utrzymuje się z podróżowania na dobrze płatne konferencje, gdzie otrzymywałby tym wyższe honoraria, im bardziej skandaliczne byłyby głoszone przez niego poglądy. Sikorski jest ministrem spraw zagranicznych państwa, które jest znaczącym członkiem NATO w Europie. Powtarzające się wypowiedzi, w których Sikorski podjudza Sojusz Północnoatlantycki przeciwko Rosji, są zatem niezrozumiałe i nieodpowiedzialne w ustach człowieka, którego zadaniem i misją powinno być poszukiwanie rozwiązań dyplomatycznych i pojednawczych.
I w tym miejscu wracam do punktu wyjścia mojego dzisiejszego tekstu oraz rozważań Hermana Kahna. Czy Sikorski naprawdę wierzy, że groźby wojny z Rosją i „zaganianie tego kraju w kozi róg” nie mogą doprowadzić do fatalnej w skutkach eskalacji? Czy nie obawiamy się, że mocarstwo atomowe – upokarzane przez nieustannie eskalujące ‚pomysły’ i groźby wszystkich tych Sikorskich, Merzów, Macronów i Starmerów (których liczba na Zachodzie zatrważająco rośnie) – mogłoby zdecydować się na użycie tak niszczycielskiej broni? Kahn odpowiada na to jednoznacznie: użyłoby jej.
Stworzenie swego rodzaju „Jałty numer dwa” jest dziś niemożliwe. Choćby dlatego, że mocarstwa, które pod koniec II wojny światowej zebrały się w Jałcie, albo już nie istnieją (ZSRR), albo znacząco straciły na międzynarodowym znaczeniu (Wielka Brytania), albo z trudem radzą sobie z własnym osłabieniem (USA) w obliczu rosnącej roli innych potęg. Przede wszystkim jednak dlatego, że dynamika geopolityczna przenosi się dziś w inne rejony świata. Straszenie przez Sikorskiego powrotem do układu jałtańskiego jest zatem całkowicie oderwane od rzeczywistości.
Bombastyczne wypowiedzi ministra spraw zagranicznych i groźby wojny, która miałaby zniszczyć Rosję, mogą wprawdzie zadowalać obecne władze Ukrainy (choć z pewnością nie zwykłych Ukraińców, którzy jako pierwsi ucierpieliby na takiej eskalacji napięcia) czy odpowiadać niektórym politykom w krajach bałtyckich – a może nawet niemieckiemu kanclerzowi Merzowi, dla którego polityka kreowania zewnętrznego wroga jest ostatnią szansą na ukrycie rozpaczliwej sytuacji w rządzonym przez niego kraju; wezwanie Sikorskiego do wojny jest też na rękę Ursuli von der Leyen, jeśli sądzić po jej zdumiewających słowach wygłoszonych kilka dni temu w orędziu o stanie Unii.
Ulrich Siegmund podczas wieczoru wyborczego AfD w Magdeburgu. Viktor Orban skomentował: ‚Zapnijcie pasy – to dopiero początek’
Jednakże tym, kto wojny nie chce – co jest zrozumiałe – jest opinia publiczna w krajach europejskich. Ludzie słusznie przeczuwają, że to oni najbardziej ucierpieliby wskutek ewentualnych działań wojennych i dają wyraz swoim obawom. Najnowsze wyniki wyborów do parlamentów krajowych w trzech niemieckich landach stanowią swoisty raport nie tylko o tym, jak kończą się rządy szalejących Zielonych wspólnie z progresywistami i zwolennikami wielokulturowości, ale także o lękach i obawach zwykłych ludzi przed eskalacją wojny, która może łatwo wymknąć się spod kontroli i zakończyć katastrofą.
Współczesne europejskie elity polityczne – do których zalicza się również Sikorski – zdają się nie traktować zbyt poważnie obaw swoich obywateli. Niezdolność polityków do zrozumienia rzeczywistości aż nazbyt przypomina tragiczną historię, jakiej Europa doświadczyła w XX wieku. Wygląda na to, że po raz kolejny nie wyciągnięto z niej żadnych wniosków.
globalbridge.ch/eine-atommacht-laesst-sich-nicht-provozieren
Napisał: Ivo Strejček
Opracował: Zygmunt Białas
@Sluzby_w_akcji. RCB.
Błąd przy wysyłce alertu RCB. Pomylili województwa.. wysłali ostrzeżenie do mieszkańców Lubuskiego, a mieli tylko do Lubelskiego. No ale, że województwa brzmią podobnie, to wyszło jak wyszło
„Podczas dzisiejszej wysyłki Alertu RCB dotyczącego zagrożenia z powietrza doszło do pomyłki. Wiadomość przeznaczona dla osób przebywających na terenie województwa lubelskiego została omyłkowo skierowana do odbiorców w województwie lubuskim” — czytamy w komunikacie RCB.
Idiokracja. Tak się kończy głosowanie na umysłowych debili, którzy potem do koryta ściągają pociotków nie nadających się do niczego.
