Znów mamy Dzień Świstaka w Cieśninie Ormuz!
[Z powodu filmu „Dzień świstaka” z 1993 roku, wyrażenie to weszło do języka potocznego jako synonim monotonii, marazmu i sytuacji, w której każdy dzień wygląda dokładnie tak samo md]
12 lipca 2026 przez Larry C. Johnson sonar21/it-is-ground-hog-day-in-iran-again
To był pracowity tydzień, ponieważ Stany Zjednoczone całkowicie zerwały porozumienie, a tematem przewodnim było brzmienie piątego paragrafu porozumienia:
Po podpisaniu niniejszego porozumienia Islamska Republika Iranu dołoży wszelkich starań, aby umożliwić statkom handlowym bezpieczny przepływ z Zatoki Perskiej do Morza Omańskiego i odwrotnie, bez pobierania opłat przez okres 60 dni.
Nie powiedziano ani słowa o USA, Omanie ani żadnym innym kraju graniczącym z Zatoką Perską… Tylko o Iranie. Zgodnie z tym językiem Iran ustanowił protokoły Urzędu Zatoki Perskiej (PGSA), które określały, jak statki mogą bezpiecznie przepływać przez Cieśninę. Zamiast to zaakceptować, USA zaangażowały się w serię prowokacji mających na celu zakwestionowanie autorytetu Iranu.
W dniach 6-7 lipca Iran zaatakował co najmniej trzy statki handlowe w/w pobliżu Cieśniny Ormuz (np. pływający pod banderą Wysp Marshalla M/T Al Rekayyat, saudyjski M/T Wedyan, liberyjski M/T Cyprus Prosperity), które próbowały obejść protokoły PGSA. Stany Zjednoczone twierdziły, że było to naruszenie zawieszenia broni — nie było — i przystąpiły do ataków na pozycje irańskie wzdłuż Cieśniny Ormuz. Iran odpowiedział, rozpoczynając ataki na cele amerykańskie w Kuwejcie i Bahrajnie.
Wymiana ciosów trwała do czwartku, po tym jak Iran przechwycił kolejne zbłąkane statki, a USA zaatakowały cele w Bandar Abbas i na wyspie Qemsh. W piątek nie było żadnych działań, ale Trump postawił Iranowi ultimatum: ogłosić Cieśninę Ormuz otwartą i zaprzestać stosowania siły wobec statków naruszających irański protokół PGSA. Kiedy to usłyszałem, przewidziałem, że USA zaatakują w ciągu 24 godzin… I tak się stało. Kilka kolejnych statków powiązanych z interesami Zachodu próbowało przebić się przez Cieśninę, a Iran je zaatakował. USA ponownie odpowiedziały atakami, w których podobno wykorzystano pociski ATACM i HIMARS.
W chwili pisania tego tekstu Iran wystrzelił rakiety w kierunku Kuwejtu, Bahrajnu, Zjednoczonych Emiratów Arabskich, Kataru (tj. bazy sił powietrznych Al Udeid) oraz jordańskiej bazy lotniczej Muwaffaq al Salti. Co więc będzie dalej? Jeśli przeszłość jest jakimkolwiek wyznacznikiem, Trump prawdopodobnie wyda oświadczenie w niedzielę lub wczesnym rankiem w poniedziałek, mające na celu uspokojenie rynków finansowych i powstrzymanie gwałtownego wzrostu cen ropy naftowej. Chociaż nie mogę wykluczyć, że obecna sytuacja może się zaostrzyć i potrwać kilka dni, przypomnę, co wydarzyło się od 7 kwietnia 2026 roku.
Analizując dzień po dniu harmonogram po 7 kwietnia, widać wyraźny schemat – amerykańskie ataki na obiekty irańskie w piątek/sobotę, a następnie oświadczenie Trumpa o postępach w negocjacjach w niedzielę lub w poniedziałek rano – który pojawia się dwa razy, a trzy kolejne są bliskie spełnienia . Innymi słowy, może to być powtórka déjà vu – cytat przypisany Yogiemu Berrze. Oto szczegóły:
23–24 maja (sob.–niedz.): Trump oświadczył w sobotę 23 maja, że porozumienie zostało „w dużej mierze wynegocjowane”, powtarzając to 24 maja – wyraźnie „pomimo trwających amerykańskich ataków wojskowych w tym regionie”. Oświadczenie o postępach w weekendzie, pomimo trwających ataków.
30–31 maja → poniedziałek, 1 czerwca. Dowództwo Centralne (CENTCOM) potwierdziło ataki na irańskie stanowiska radarowe i dronowe w Goruk i na wyspie Keszm przeprowadzone w sobotę i niedzielę w odpowiedzi na zestrzelenie amerykańskiego samolotu MQ-1 nad wodami międzynarodowymi. Następnie, w poniedziałek 1 czerwca, gdy irańskie media państwowe poinformowały o zawieszeniu rozmów, Trump zaprzeczył temu, twierdząc, że rozmowy trwają w „szybkim tempie”, reklamując „bardzo owocną rozmowę” tego dnia.
13–14 czerwca : W niedzielę 14 czerwca ogłoszono memorandum kończące wojnę. W poprzednich dniach mediatorzy określili to jako „sytuację odwetową” z „seriami uderzeń”, mimo że Trump ogłosił w czwartek 11 czerwca, że odwołuje zaplanowane strajki.
20–22 czerwca : Iran ogłosił ponowne zamknięcie cieśniny Ormuz w sobotę 20 czerwca, Trump zagroził „przejęciem” cieśniny, a następnie niedzielne rozmowy w Szwajcarii zakończyły się „konstruktywnie” wspólnym oświadczeniem w poniedziałek, w którym pochwalono „pozytywną i konstruktywną atmosferę”. W tym przypadku weekendowe relacje były głównie irańsko-izraelskie.
26–28 czerwca → poniedziałek, 29 czerwca. Stany Zjednoczone zaatakowały irańskie cele wojskowe w weekend w odpowiedzi na ataki Teheranu na żeglugę, a działania wojenne trwały czwarty dzień z rzędu do niedzieli, 28 czerwca (w piątek 26 czerwca i sobotę 27 czerwca doszło do wymiany zdań). W niedzielę wysoki rangą urzędnik amerykański powiedział, że rozmowy techniczne są „na dobrej drodze” i obie strony „ustąpią”, a w poniedziałek, 29 czerwca, Trump opublikował „IRAN ZGŁOSIŁ SIĘ [prosząc ] O SPOTKANIE. ODBĘDZIE SIĘ JUTRO W DOHA!” — a Rubio i Witkoff poinformowali Kongres o wstępnym porozumieniu pokojowym w ten sam poniedziałek. Co znamienne, Trump spędził sobotę grożąc, że Iran „przestanie istnieć”, zanim przeszedł do poniedziałkowego ogłoszenia rozmów. Rozmowy się nie odbyły.
Na wschodnim wybrzeżu jest już wczesny ranek, a irańska odpowiedź na ataki USA trwa. Piłka jest teraz po stronie Trumpa… po raz kolejny. Jeśli zdecyduje się on odpowiedzieć siłą na irańskie ataki, Iran przeprowadzi jeszcze więcej ataków.
Pomimo agresywnych gróźb Trumpa, Stany Zjednoczone nie mogą pozwolić sobie na powrót do pełnoskalowej operacji wojskowej. Zapasy kluczowej amerykańskiej broni, w tym pocisków Tomahawk i JASSM, są na wyczerpaniu i nie można ich szybko uzupełnić, ponieważ USA nie dysponują przemysłową bronią i są sparaliżowane niedoborami w łańcuchu dostaw pierwiastków ziem rzadkich.
Planowałem wziąć dzień wolny, ale w świetle ostatniej wymiany rakiet i dronów, rozmawiałem z Sulaimanem Ahmedem, który żyje i ma się dobrze w Teheranie:
