Pepe Escobar: Iran może otrzymać system S-400 – ostrzeżenie o 400 celach w Zatoce Perskiej i atak na siedzibę Aramco
- uncut-news.ch uncutnews-ch/pepe-escobar-iran-koennte-s-400-erhalten-warnung-vor-400-zielen-am-golf-und-treffer-auf-aramco-zentrale
Pepe Escobar opisuje sytuację między Iranem, Izraelem i Stanami Zjednoczonymi jako wciąż napiętą i spodziewa się dalszej eskalacji. W wywiadzie ostrzega, że państwa Zatoki Perskiej, które przyznają USA lub Izraelowi dostęp do swojej przestrzeni powietrznej lub baz wojskowych w celu przeprowadzenia ataków na Iran, powinny spodziewać się odwetu.
Moderator, pan Z, dodaje, że Iran spodziewa się ataku i jest wspierany przez Rosję, Chiny i Pakistan. Rozmawiają również o doniesieniach o ataku na siedzibę Aramco w Rijadzie, rozmowach między Rosją a Iranem oraz o możliwej sprzedaży rosyjskich systemów obrony powietrznej S-400. Wiele stwierdzeń w wywiadzie przedstawiono jako osobiste oceny lub informacje pochodzące od niepotwierdzonych kontaktów.
Interesy Chin i nadchodzące rozmowy
Escobar rozpoczyna od relacji z wizyty na Uniwersytecie Fudan w Szanghaju. Rozmawiał tam między innymi z profesorem Jangiem Weii i Jeffreyem Sachsem. Escobar mówi, że rozmowy dotyczyły wojen, Chin i Iranu oraz zbliżającego się spotkania w Shenzhen. Opisuje spodziewane w przyszłym tygodniu spotkanie Władimira Putina, Xi Jinpinga i prezydenta USA jako potencjalną „Jałtę 2.0”; pan Z później powtarza to samo.
Escobar wymienia trzy chińskie priorytety, które, jak twierdzi, zostały potwierdzone przez chińskich naukowców. Po pierwsze, Chiny chcą wolnego handlu dla wszystkich przez Cieśninę Ormuz. Chińskie tankowce mają obecnie swobodny przepływ, ale Pekin chce zagwarantować to prawo wszystkim, pod warunkiem osiągnięcia porozumienia i zakończenia wojny. Po drugie, Chiny chcą chronić bezpieczeństwo swojego strategicznego partnera, Iranu, a także swoich partnerów w Zatoce Perskiej, ponieważ prowadzą interesy ze wszystkimi z nich. Po trzecie, Chiny będą próbowały obejść amerykańskie sankcje finansowe i ich wpływ na państwa trzecie.
Rozmowy między Rosją, Stanami Zjednoczonymi i Ukrainą miały rozpocząć się we wtorek w Abu Zabi. Escobar wymienia kilku członków rosyjskiej delegacji, w tym negocjatora Miedinskiego, dwóch wiceministrów spraw zagranicznych, szefa rosyjskiego wywiadu wojskowego i doradcę Putina ds. polityki zagranicznej Uszakowa. Opisuje rosyjską delegację jako wysoko postawioną. Jednocześnie wątpi, że rozmowy doprowadzą do rozwiązania: wojna na Ukrainie, podobnie jak wojna z Iranem, ostatecznie rozstrzygnie się na polu bitwy. Z drwiną określa negocjowane porozumienie jako coś, co wciąż powraca, mimo braku postępów.
Doniesiono o ataku na siedzibę Aramco
Escobar twierdzi, że siedziba saudyjskiej firmy naftowej Aramco w Rijadzie została zaatakowana przez siły Ansar Allah i Jemenu. Uważa wersję saudyjską, która twierdzi, że przechwycono dwa pociski, a odłamki spadły na budynek, za nieprawdopodobną. Jego zdaniem widoczne zniszczenia sugerują atak drona. Przedstawia atak jako ostrzeżenie dla saudyjskiego księcia koronnego i twierdzi, że dalsze cele mogą obejmować rurociąg Wschód-Zachód, rafinerię lub inne obiekty wzdłuż rurociągu.
Escobar jako przyczynę ataku podaje saudyjski nalot na wioskę niedaleko Sany. Twierdzi, że w ataku zginęło ponad 50 osób, głównie kobiety i dzieci. Twierdzi, że byli to cywile, a nie bojownicy Ansar Allah. Twierdzi, że atak na Aramco był reakcją na to wydarzenie i mógł być preludium do kolejnych ataków. Ta relacja i liczba ofiar nie zostały niezależnie zweryfikowane w wywiadzie.
Kolejną kwestią, którą poruszył, było zamknięcie niemal wszystkich lądowych przejść granicznych między Irakiem a Iranem. Twierdził, że Stany Zjednoczone wywierały presję na rząd w Bagdadzie, który Escobar nazwał „rządem marionetkowym”, aby zamknął wszystkie przejścia z wyjątkiem dwóch z 24. Podawał to jako dowód na wpływ USA na rząd iracki. Escobar twierdził, że siły irańskie i sprzymierzone z nimi grupy w Iraku zdawały sobie z tego sprawę; reakcja może nastąpić później.
Irańskie ostrzeżenie dla państw Zatoki Perskiej
Escobar donosi o intensywnych kontaktach prezydenta Rosji Putina z irańskim aparatem bezpieczeństwa. Putin początkowo rozmawiał telefonicznie z irańskim przedstawicielem przez około półtorej godziny. Następnie wysłał samolot do Teheranu, aby sprowadzić do Moskwy kolejnego przedstawiciela Iranu. Spotkanie twarzą w twarz trwało tam trzy godziny i 25 minut. Escobar interpretuje te około pięciogodzinne rozmowy na wysokim szczeblu jako sygnał, że współpraca między Rosją a Iranem ulega poważnemu pogłębieniu.
Według Escobara, irański minister spraw zagranicznych przekazał następnie wiadomość od Najwyższego Przywódcy do państw Zatoki Perskiej: nie powinny one pozwalać Stanom Zjednoczonym i Izraelowi na wykorzystywanie swojej przestrzeni powietrznej do ataków na Iran. Państwa, które to zrobią, zostaną potraktowane jako wrogie i surowo ukarane; te, które się powstrzymają, zostaną uznane za przyjaznych sąsiadów. Escobar mówi o irańskiej liście 400 celów. Pan Z. mówi również, że Iran ponownie ostrzegł państwa Zatoki Perskiej przed „brutalną reakcją”, jeśli udostępnią bazy lub przestrzeń powietrzną.
Obaj twierdzą, że Iran nie ma powodu, by ufać zapewnieniom Arabii Saudyjskiej, biorąc pod uwagę, że według Iranu terytorium Arabii Saudyjskiej było wykorzystywane do ataków pomimo wcześniejszych obietnic. Escobar argumentuje, że Rijad musi złożyć wiążącą gwarancję, że Stany Zjednoczone nie będą operować z konkretnych baz saudyjskich. Jeśli państwa Zatoki Perskiej utrzymają zamkniętą przestrzeń powietrzną, Stany Zjednoczone będą musiały w większym stopniu polegać na lotniskowcach, bombowcach dalekiego zasięgu i dalekosiężnych trasach tankowania. Według Escobara, jeśli choć jedno państwo Zatoki Perskiej otworzy swoją przestrzeń powietrzną na atak, wojna może eskalować, obejmując cały system energetyczny Zatoki Perskiej.
Pan Z dodaje, że Pakistan poparł oświadczenie Iranu i ściśle z nim współpracował. Twierdzi, że informacja o rozmowie telefonicznej między Putinem a przedstawicielem Iranu została również przekazana Islamabadowi. Według niego Iran spodziewa się ataku ze strony USA, ale nie zna jego terminu ani metody. Pan Z twierdzi, że Rosja obecnie w pełni popiera Iran, Chiny popierają zarówno Rosję, jak i Iran, a Pakistan również jest aktywny. Przewiduje, że Iran przetrwa atak i stanie się silną potęgą regionalną, a dominacja USA w regionie zostanie utracona. To jego oceny, a nie wydarzenia potwierdzone rozmową.
Niepewność wokół rosyjskich systemów S-400
Obaj rozmawiali również o ewentualnym nabyciu przez Iran rosyjskich systemów obrony powietrznej S-400. Escobar początkowo podkreślał, że taka umowa nie została potwierdzona. Putin twierdził w przeszłości, że Rosja oferowała Iranowi nabycie systemów obrony powietrznej, ale Iran odmówił. Gdyby to stanowisko uległo zmianie, argumentował Escobar, oznaczałoby to znaczący zwrot akcji. Dostawa nie mogłaby nastąpić w ciągu kilku dni, ponieważ konieczne byłoby szkolenie i rozmieszczenie rosyjskich techników. Escobar odrzucił brytyjski raport o rzekomym optymizmie Iranu w sprawie zakupu, uznając go za dezinformację.
Później jednak pan Z. stwierdza, że informacje o S-400 pochodziły od osoby zaangażowanej w negocjacje. Umowa została zatwierdzona przez przedstawiciela Iranu i Najwyższego Przywódcę; obecnie trwają przygotowania do jego rozmieszczenia. W ten sposób pan Z. przedstawia nabycie jako potwierdzone, podczas gdy Escobar podtrzymuje swoją wcześniej wyrażoną ostrożność i domaga się dalszego potwierdzenia.
Escobar tłumaczy działania dyplomatyczne Iranu jako próbę zapobieżenia kolejnemu atakowi, jednocześnie przygotowując się na ewentualność wojny. Interpretuje on bliższą współpracę militarną z Rosją jako sygnał, że Iran nie jest osamotniony i dysponuje lepszymi danymi wywiadowczymi. Tymczasem państwa Zatoki Perskiej starają się same uniknąć stania się celem ataku. Jednak w momencie rozmowy nie było jasne, czy złożą formalne zobowiązanie do nieotwierania swojej przestrzeni powietrznej na atak.
Na koniec Escobar skupił się na rozmowach w Abu Zabi i spotkaniu, które miało się odbyć w Shenzhen w następnym tygodniu. Powiedział, że kluczowe jest to, czy państwa Zatoki Perskiej publicznie i wiążąco oświadczą, że ich terytorium nie zostanie wykorzystane do ataku USA na Iran. Według relacji rozmówcy, taka deklaracja jeszcze nie padła.