Ławrow potwierdził ostrzeżenie Kaczyńskiego przed powstaniem niemieckiej IV Rzeszy

Ławrow potwierdził ostrzeżenie Kaczyńskiego przed powstaniem niemieckiej IV Rzeszy

Warto zauważyć, że to właśnie rosyjski minister spraw zagranicznych podziela obecnie – niezależnie od innych – tę samą ocenę zagrożenia, jaką od lat prezentują polscy konserwatyści.

Pod koniec września, na marginesie Zgromadzenia Ogólnego ONZ, rosyjski minister spraw zagranicznych Siergiej Ławrow ostrzegł w rozmowie z prasą przed powstaniem IV Rzeszy. Wcześniej odniósł się do powtarzanych wypowiedzi niemieckiego kanclerza Friedricha Merza, zgodnie z którymi Niemcy mają „ponownie stać się wiodącą potęgą militarną w Europie”. Wspomniał również o tendencjach rewizjonistycznych w podejściu do historii oraz o usuwaniu pomników Armii Czerwonej. Jego słowa odzwierciedlają zmieniające się postrzeganie Niemiec przez Rosję w kategoriach zagrożenia.

Proces ten narastał od dłuższego czasu, ale wyraźnie uwidocznił się publicznie, gdy były prezydent, a obecnie zastępca przewodniczącego Rady Bezpieczeństwa, Dmitrij Miedwiediew, opublikował w Dniu Zwycięstwa obszerny artykuł. Ostrzegał w nim przed zagrożeniem płynącym z szybkiej remilitaryzacji Niemiec, porównując ją do sytuacji z 1941 roku. Pojawiła się wówczas ocena, że Niemcy mogą zastąpić USA w roli głównego przeciwnika Rosji. Planowane przez Niemcy zaciągnięcie kredytów na kwotę 800 miliardów euro z przeznaczeniem na remilitaryzację prawdopodobnie jeszcze bardziej wzmacnia ten trend.

Nadrzędny cel strategiczny, do którego dążą Niemcy, został określony jako odtworzenie ‚Twierdzy Europa’. W dzisiejszym kontekście oznacza to zdominowaną przez Niemcy, zmilitaryzowaną Unię Europejską – taką, jaką w swoim niedawnym orędziu o stanie Unii nakreśliła przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen. Na płaszczyźnie politycznej dominujący wpływ Niemiec na instytucje unijne wykorzystywano jako narzędzie do podważania suwerenności państw członkowskich na korzyść Berlina, a tym samym do realizacji wspomnianego nadrzędnego celu strategicznego.

Co ciekawe, to Jarosław Kaczyński – ‚szara eminencja’ polskiej konserwatywnej opozycji – jako pierwszy ostrzegał przed wspomnianymi dążeniami Niemiec do budowy czegoś, co nazwał ‚Czwartą Rzeszą”. Termin ten po raz pierwszy przywołał w grudniu 2021 roku, pełniąc wówczas funkcję wicepremiera. Jeszcze stosunkowo niedawno, w październiku 2025 roku, ostrzegał, że Niemcy budują ‚hegemoniczne superpaństwo’, a wydarzenia po drugiej wojnie światowej określił mianem ‚wielkiego zwycięstwa Niemiec i stworzenia swoistej nowej Rzeszy‚.

Niemal dokładnie cztery lata po pierwszym ostrzeżeniu Kaczyńskiego przed ‚Czwartą Rzeszą”, prezydent Karol Nawrocki – polityk z jego obozu – wyraźnie wskazał na poważne, pozamilitarne zagrożenie, jakie Niemcy stanowią dla Polski. Chodzi mianowicie o to, w jaki sposób instrumentalne wykorzystywanie UE przez Niemcy grozi unicestwieniem polskiej tożsamości i suwerenności. Poglądy te od dawna stanowią fundament polskiego dyskursu konserwatywno-nacjonalistycznego. Z tego względu znamienne jest, że w ogólnych zarysach podejmuje je sam rosyjski minister spraw zagranicznych.

Jeśli tendencja ta się utrzyma, Rosja może uznać koncepcję ‚Międzymorza’ – kierowanego przez Polskę sojuszu wzdłuż zachodniej flanki ‚kordonu sanitarnego’ – za rozwiązanie korzystniejsze niż zdominowana przez Niemcy, zmilitaryzowana Unia Europejska. W tym celu Rosja mogłaby dążyć do osiągnięcia takiego rezultatu podczas rozmów ze Stanami Zjednoczonymi na temat nowej europejskiej architektury bezpieczeństwa. Chodzi tu o wzajemne oddziaływanie nowej białorusko-polskiej ‚dyplomacji przebiśniegów’, dyplomacji energetycznej prowadzonej z USA oraz koncepcji NATO 3.0.

Niezależnie od tego, jak sytuacja może rozwinąć się wzdłuż wschodniej flanki NATO, znaczenie ostrzeżenia Ławrowa przed niemiecką ‚Czwartą Rzeszą’ polega na tym, że doszedł on – niezależnie – do tego samego wniosku co Kaczyński, co ujawnia pewną płaszczyznę porozumienia między nimi. Obserwacji tej nie należy błędnie interpretować jako sygnału, że zawierają oni sojusz wymierzony w Niemcy. Rosyjscy decydenci powinni raczej przyjąć ją do wiadomości – choćby po to, by lepiej zrozumieć Polskę, co w przypadku niektórych z nich pozostawia jeszcze wiele do życzenia.

uncutnews.ch/the-corbett-report-wie-vanguard-die-welt-eroberte

Napisał: Andrzej Korybko

Opracował: Zygmunt Białas

Dezinformacja o zamachowcu z Krakowa. Korybko.

Dezinformacja o zamachowcu z Krakowa

9 listopada 2026 r. przez Andrzeja Korybko tkp-/desinformation-zum-krakau-attentaete


To nie Rosja szerzy dezinformację na temat poglądów politycznych zamachowca z Krakowa.

Minister cyfryzacji Polski, Krzysztof Gawkowski, reprezentujący rządzącą liberalną koalicję, twierdził, że Rosja jest odpowiedzialna za „ogromną falę dezinformacji”, która nastąpiła po zeszłotygodniowym ataku terrorystycznym na krakowskim Rynku Głównym.

Jednak prawda jest taka, że ​​winę ponosi jego własny rząd: minister spraw wewnętrznych Marcin Kierwiński, bez żadnych dowodów, stwierdził, że sprawca był „zafascynowany skrajnie prawicowymi ideologami” i wyznawał „poglądy ultranacjonalistyczne”.

Później, dwie usunięte już strony mordercy na Facebooku ujawniły, że był komunistą, wyśmiewał katolicyzm i popierał prawa osób LGBT i aborcję – wszystkie te stanowiska były skrajnie przeciwne „skrajnej prawicy”. Nie pozostało to niezauważone w Polsce, w trakcie najgorszego kryzysu politycznego od początku lat 80., który nastąpił po zamachu stanu dokonanym przez liberalnego premiera Donalda Tuska pod koniec ubiegłego miesiąca – zamachu stanu, który w rzeczywistości oznaczał niemieckie przejęcie władzy w Polsce per procura, mające na celu przygotowanie Europy do wojny z Rosją. Opozycja jest przekonana, że ​​to kłamstwo ma ją zdyskredytować.

Jarosław Kaczyński napisał na X, że twierdzenie Kierwińskiego „okazało się bezczelnym kłamstwem” i zażądał pociągnięcia go do odpowiedzialności.

Poseł sojuszniczy Dariusz Matecki napisał: „Uważam to za wykorzystanie tragedii i pretekst do ataków na środowiska konserwatywne. Uważam to za celową próbę wzniecenia polowania na czarownice przed Marszem Niepodległości. Wzywam Pana do natychmiastowej rezygnacji”. Jednak najbardziej przekonująca argumentacja wysunęła prawdopodobnie europosłanka Ewa Zajączkowska-Hernik, libertariańsko-nacjonalistyczna.

W odpowiedzi na to, że Kierwiński wycofał swoje kłamstwo i nazwał je po prostu niewinną „hipotezą”, napisała: „Hej Kierwiński! Jesteś szefem Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji, a nie internetowym trollem! A tak przy okazji, gdyby ustawa nr 3003 została podpisana przez prezydenta (nie daj Boże), ciekawe, czy umieściłbyś siebie na pierwszym miejscu na liście sankcji? Czy pozbawiłbyś się majątku za manipulowanie informacjami, mądralo?”

Miała na myśli niedawno uchwaloną ustawę – którą konserwatywny prezydent Karol Nawrocki może nadal zawetować – która przewiduje zamrożenie aktywów i konfiskatę mienia należącego do osób zaangażowanych w „ingerencję i manipulację w środowisku informacyjnym”. Wyłącznie minister spraw wewnętrznych miałby decydować o tym, co rzekomo stanowi „celowe, systematyczne, skoordynowane i nieautentyczne zachowanie w sferze informacyjnej, mające na celu znaczące wpłynięcie na opinie, poglądy lub zachowania odbiorców”.

Polski Instytut Ordo Iuris ostrzegł, że może to doprowadzić do kryminalizacji „zwykłych kampanii społecznych”. Zwrócił również uwagę, że umieszczenie Ukrainy i Stanów Zjednoczonych na liście krajów, dla których „korzyści lub interesu” takie kampanie byłyby kryminalizowane, jest „rażącym absurdem” i stoi w sprzeczności z polityką zagraniczną Polski. Wracając do wpisu Zajączkowskiej-Hernik: Kierwiński prawdopodobnie zostałby zobowiązany do ukarania się za kłamstwa na temat poglądów politycznych zamachowca z Krakowa.

Tak jak rządzący w Polsce liberałowie obwiniali Rosję za swój zamach stanu, tak teraz obwiniają Rosję za dezinformację wokół zamachu terrorystycznego w Krakowie – mimo że sami ponoszą za to odpowiedzialność.

Społeczeństwo jednak staje się coraz mądrzejsze i w końcu zaczyna kwestionować teorie spiskowe na temat Rosji. W końcu Kierwiński był niezaprzeczalnie źródłem kłamstwa, że ​​sprawca był „zafascynowany skrajnie prawicowymi ideologami” i wyznawał „poglądy ultranacjonalistyczne” – co jeszcze bardziej dyskredytuje rząd Tuska.


Andrew Korybko  jest amerykańskim analitykiem politycznym mieszkającym w Moskwie, specjalizującym się w globalnej transformacji systemowej do wielobiegunowości. Publikuje po angielsku na swoim  blogu Substack.  Jego niemieckojęzyczne treści są dostępne wyłącznie w TKP.

Lewicowy atak terrorystyczny w Krakowie nie powinien być wykorzystywany do odwołania Marszu Niepodległości

Lewicowy atak terrorystyczny w Krakowie nie powinien być wykorzystywany do odwołania Marszu Niepodległości

Andrzej Korybko 8 listopada 2026 r. korybko/the-leftist-terrorist-attack-in-krakow

Dwie usunięte już strony zabójcy na Facebooku sugerują, że tak naprawdę był lewicowcem, wbrew temu, co twierdził liberalny minister spraw wewnętrznych. Rządząca koalicja liberalna może jednak wykorzystać tę narrację i sam atak, aby odwołać zaplanowany na przyszły tydzień Marsz Niepodległości, który będzie jednocześnie protestem antyrządowym.

Uzbrojony mężczyzna ubrany w mundur wojskowy przejechał przez krakowską starówkę w sobotę po południu, strzelając do przechodniów na Rynku Głównym, w momencie publikacji tego artykułu, zabijając co najmniej sześć osób . Ostatecznie zatrzymali go starsi policjanci Jakub Kulik i Artur Morański , z których pierwszy to były żołnierz elitarnej 6 Brygady Powietrzno-desantowej w Krakowie, który niedawno zakończył służbę i wstąpił do policji, jak poinformował poseł Andrzej Śliwka .

Minister spraw wewnętrznych, reprezentujący rządzącą koalicję liberalną, twierdził , że „wszystko wskazuje na to, że [zabójca] był zafascynowany ideologiami skrajnie prawicowymi” i wyznawał „poglądy ultranacjonalistyczne”. Jednocześnie jednak posty na jego dwóch usuniętych już stronach na Facebooku sugerują , że był „po prostu lewakiem, bandytą z Antify i anarcho=komunistą. Na każdym kroku kpił z chrześcijaństwa” i wspierał LGBT. Podobno publikował zdjęcia związane z grupą „skrajnie prawicową”, ale jego „posty w mediach społecznościowych są niespójne”.

„Wydaje się, że zawierały one posty antykatolickie i prokomunistyczne, a także posty w stylu mangi i anime”. Co więcej, „rzekomo uczestniczył w protestach proaborcyjnych w Polsce w 2020 roku”, dawał do zrozumienia, że ​​jest dumnym komunistą i „pomalował paznokcie na czarno”. Pełne spektrum jego poglądów może wyjaśniać, dlaczego wybrał akurat to sobotnie popołudnie na atak, przed którym zabił również swoich rodziców i siostrę, [nie jest to udowodnione md] skoro odbywał się tam protest antyrządowy przeciwko zamachowi stanu „liberalnego” premiera .

Niezależnie od tego, czy ma to związek, czy nie, wizerunek lewicowego psychopaty dokonującego masowego mordu w miejscu, gdzie odbywał się antyrządowy protest, może jeszcze bardziej spolaryzować Polskę. Warto dodać, że kraj był już podzielony na pół między liberałów i konserwatystów, jeszcze zanim liberałowie użyli Ministerstwa Spraw Wewnętrznych do przejęcia Trybunału Konstytucyjnego, co w rzeczywistości jest niemieckim przejęciem władzy w Polsce przez pośredników, mającym na celu przygotowanie Europy do wojny z Rosją .

Jarosław Kaczyński zaapelował do zwolenników o odwołanie planowanych protestów przed Trybunałem w dniach 8-9 listopada, w związku z dwudniową żałobą narodową ogłoszoną przez prezydenta Karola Nawrockiego.

Polskie Święto Niepodległości przypada 11 listopada, a Marsz Niepodległości , który co roku odbywa się w Warszawie, ma być w tym roku liczniejszy niż kiedykolwiek, ponieważ konstytucjonaliści planują wysłać sygnał przeciwko puczystom. Nawrocki weźmie w nim udział jak zwykle .

W tym tkwią potencjalne polityczne konsekwencje tego lewicowego ataku terrorystycznego, ponieważ liberalny premier Donald Tusk może nakazać swojemu ministrowi spraw wewnętrznych i sprzymierzonemu z nim prezydentowi Warszawy odwołanie Marszu Niepodległości z powodów bezpieczeństwa. W takim scenariuszu wielu uczestników, być może w tym sam Nawrocki, może zignorować dekret. Mogłoby to doprowadzić do zaciętej konfrontacji między konstytucjonalistami a puczystami w sercu stolicy, w jedno z najważniejszych świąt w Polsce.

Za wcześnie, by dokładnie przewidywać, co się stanie, ale opisana powyżej sekwencja wydarzeń może być wybuchowa, biorąc pod uwagę nagromadzoną energię polityczną wywołaną przez zamach stanu Tuska sprzed niecałych dwóch tygodni.

Wracając do początku, masowe zabójstwo, do którego doszło w Krakowie, mogłoby zostać wykorzystane do wprawienia wszystkiego w ruch, jeśli rządząca liberalna koalicja obawia się tegorocznego marszu o zabarwieniu politycznym. Miejmy jednak nadzieję, że nie odwołają marszu, ryzykując potencjalnie brutalną konfrontację.

Jakie są trzy największe wyzwania strategiczne Rosji?

Jakie są trzy największe wyzwania strategiczne Rosji?

Andrzej Korybko

Nowy „kordon sanitarny” wzniesiony przez Trumpa 2.0 wokół Rosji, trudności w utrzymaniu równowagi na linii Chiny-Indie oraz zakłócone pętle sprzężenia zwrotnego, z którymi zmaga się jego Departament Stanu, to główne ryzyka strategiczne, którymi należy się pilnie zająć, aby jak najskuteczniej zabezpieczyć przyszłość Rosji.

Putin ostrożnie doradzał Rosjanom podczas swojego przemówienia na niedawnym dorocznym spotkaniu Klubu Wałdajskiego, że „z pewnością potrzebujemy mapy drogowej na przyszłość. Nie potrzebujemy pobożnych życzeń , abstrakcyjnej i spekulatywnej konstrukcji ani nierealistycznej wizualizacji naszych pragnień, ale realistycznej oceny ryzyka, możliwości i zasadniczych celów”.

Jego pełen pasji apel stał się inspiracją do napisania niniejszego artykułu, w którym wymieniono trzy największe wyzwania strategiczne Rosji i zaproponowano pragmatyczne sposoby ich pokonania.

I. „ Kordon sanitarny” stworzony przez Trumpa 2.0 wokół Rosji stanowi dla niej największe zagrożenie.

Obejmuje Rosję w regionie arktyczno-bałtyckim poprzez blok Wikingów pod przewodnictwem Szwecji , w Europie Środkowej poprzez rywalizację Polski i Niemiec , na Kaukazie Południowym i w Azji Środkowej poprzez to, co można określić jako neo-osmańskie ambicje Turcji oraz w Azji Północno-Wschodniej poprzez Japonię stanowiącą rdzeń AUKUS+ .

Poprzednie powiązane analizy zawarte w tym akapicie opisują każde z tych zagrożeń bardziej szczegółowo.

Zagrożenia na zachodniej flance można by złagodzić poprzez utworzenie wspieranego przez USA, a kierowanego przez Polskę Międzymorza, w połączeniu z porozumieniami o kontroli zbrojeń, co razem zmniejszyłoby ryzyko związane z militaryzowaną Unią Europejską pod dominacją Niemiec .

Można to ułatwić dzięki strategicznemu partnerstwu z USA , zorientowanemu na zasoby .

Ograniczenie zagrożeń na południowej flance wymaga porozumienia z Azerbejdżanem w sprawie demilitaryzacji TRIPP, natomiast zagrożenia na wschodniej flance można złagodzić porozumieniem z Japonią w sprawie Wysp Kurylskich.

II. Następnym strategicznym wyzwaniem dla Rosji jest niedopuszczenie do jakichkolwiek poważnych zakłóceń w równowadze stosunków chińsko-indyjskich.

Nawet postrzegana zależność Rosji od Chin może sprawić, że Indie zwrócą się ku USA – ze strachu, że Chiny mogłyby wykorzystać tę zależność jako broń, aby zmusić Rosję do zaprzestania dostarczania broni i części zamiennych do Indii, zmuszając tym samym Indie do jednostronnych ustępstw na rzecz Chin i ich pakistańskiego sojusznika w ich sporach terytorialnych.

Tego ponurego scenariusza można uniknąć, przyznając Indiom przywileje w zakresie polityki wojskowej i handlowej.

Mogłoby to przybrać formę wspólnej produkcji najnowocześniejszej technologii wojskowej, a także preferencyjnego dostępu indyjskich produktów do rynku rosyjskiego.

Jeśli nie uda się zapobiec wyżej wymienionemu ponuremu scenariuszowi, ewentualna zmiana kierunku stosunków Indii z USA może zmusić Rosję do zwrócenia się ku Chinom, co sprawi, że jej dotychczasowa, postrzegana jedynie zależność od Chińskiej Republiki Ludowej stanie się faktem dokonanym.

III. I wreszcie, Rosja musi pilnie naprawić zerwane pętle sprzężenia zwrotnego, które utrudniają formułowanie i wdrażanie jej polityki.

Głównymi problemami, które pilnie wymagają rozwiązania, są: pobożne życzenia, wyraźna sugestia Ławrowa , że ​​jego ludzie mogą być optymistyczni do granic naiwności, jego wyraźna krytyka, że ​​nie podejmują proaktywnych działań w obliczu ukrytych kryzysów, zerowa tolerancja dla odmiennych opinii oraz uzasadnione podejrzenie, że prawdziwa propaganda – zwłaszcza jej „potiomkinowska” odmiana – znalazła drogę do tych pętli sprzężenia zwrotnego.

Nie można wykluczyć nieprzyjemnej ewentualności, że problem ten sprawi, iż decydenci polityczni nie zauważą pozostałych dwóch wyzwań strategicznych.

W związku z tym należy pilnie naprawić zakłócone pętle sprzężenia zwrotnego w Rosji, aby zapewnić, w miarę możliwości, opracowanie i skuteczne wdrożenie najskuteczniejszych środków politycznych mających na celu przeciwdziałanie zagrożeniom militarnym i bezpieczeństwa, jakie stwarza „kordon sanitarny”, a także niebezpieczeństwom ekonomicznym i politycznym, jakie mogłoby szybko wywołać poważne zakłócenie chińsko-indyjskiej równowagi sił w Rosji.

Są to zadania herkulesowe, ale Rosja w przeszłości mierzyła się już z jeszcze większymi wyzwaniami i przezwyciężała je, dlatego oczekuje się, że zrobi to ponownie.

Źródło: Jakie są trzy najważniejsze wyzwania strategiczne Rosji?

Czy Białoruś i Polska przyniosą odwilż w nowej zimnej wojnie?

Czy Białoruś i Polska przyniosą odwilż w nowej zimnej wojnie?

27 września 2026 r. Andrzej Korybko tkp-at/bringen-belarus-und-polen-tauwetter-im-neuen-kalten-krieg


Nowa „dyplomacja przebiśniegów” między Białorusią a Polską może doprowadzić do większego odprężenia między Wschodem a Zachodem . Minister spraw zagranicznych Polski Radek Sikorski spotkał się w zeszłym tygodniu ze swoim białoruskim odpowiednikiem na marginesie Zgromadzenia Ogólnego ONZ. To więcej niż godne uwagi.

Historyczne spotkanie Sikorskiego z jego białoruskim odpowiednikiem, a zwłaszcza jego stwierdzenie, że „odbywają się również spotkania z innymi ministerstwami i na innych szczeblach”, sugeruje, że na zachodnim skrzydle „kordonu sanitarnego” dzieje się więcej za kulisami, niż donosi opinia publiczna.

Polski minister spraw zagranicznych Radek Sikorski spotkał się w zeszłym tygodniu ze swoim białoruskim odpowiednikiem na marginesie Zgromadzenia Ogólnego ONZ – było to pierwsze spotkanie najwyższych rangą dyplomatów obu krajów od dekady. Wyjaśnił, że stało się to możliwe dzięki względnej normalizacji sytuacji na granicy oraz niedawnemu uwolnieniu przez Białoruś Andrzeja Poczobuta, którego Warszawa uznała za więźnia politycznego. Dodał, że obecnie odbywają się spotkania między innymi ministerstwami i że „ przebiśnieg może zakwitnąć przy sprzyjającej pogodzie”.

Białoruskie Ministerstwo Spraw Zagranicznych napisało wkrótce potem na X, że „dyplomacja przebiśniegów to miły, nowy początek. Ale interesują nas plony. Zasadźmy sad – trzeba go pielęgnować co roku, a nie tylko raz na dekadę. Mińsk jest gotowy na rozmowy”. Dla tych, którzy nie wiedzą, przebiśniegi symbolizują wiosenną odwilż. Dlatego, jeśli odniesie sukces, nowa białorusko-polska „dyplomacja przebiśniegów” może doprowadzić do odwilży w Nowej Zimnej Wojnie. Potrzebne są pewne informacje, aby pobieżnie zorientować się w sytuacji.

Trump 2.0 zainicjował zbliżenie z Białorusią w formie stopniowego znoszenia sankcji w zamian za uwolnienie osób uznanych przez Waszyngton za więźniów politycznych. Obie strony są obecnie o krok od zawarcia ogromnej umowy potasowej. Polska jest najważniejszym sojusznikiem USA w Europie Środkowo-Wschodniej, więc z perspektywy czasu włączenie Warszawy do sojuszu było tylko kwestią czasu. Niedawno Sikorski ostrzegł przed rosyjskim atakiem na NATO, co wywołało spekulacje na temat ukraińskiej operacji pod fałszywą flagą.

Aby zapobiec potencjalnie niekontrolowanej eskalacji, sugerowano, że białorusko-amerykańskie zbliżenie mogłoby doprowadzić do porozumienia, zgodnie z którym po rzekomo planowanej redukcji wojsk amerykańskich w państwach bałtyckich nastąpiłaby redukcja wojsk rosyjskich na Białorusi. Gdyby to połączyć z kanałem kontroli kryzysowej między Trumpem, Putinem i prezydentem Polski Karolem Nawrockim, napięcia między NATO a Rosją stałyby się możliwe do opanowania, kładąc podwaliny pod nową architekturę bezpieczeństwa.

Z rosyjskiej perspektywy, gdyby trzeba było wybierać między zdominowaną przez Niemcy, zmilitaryzowaną Unią Europejską na zachodniej flance nowego „kordonu sanitarnego” wokół Rosji, a wspieranym przez USA, kierowanym przez Polskę Międzymorzem, ta druga opcja byłaby prawdopodobnie lepsza, ponieważ stanowi stosunkowo mniejsze zagrożenie. Aby ta przyszłość mogła się zmaterializować, konieczne byłoby zawarcie wspomnianego porozumienia. To z kolei zakłada sukces nowej białorusko-polskiej „dyplomacji przebiśniegów”, która jest po części efektem ubocznym dyplomacji rosyjsko-amerykańskiej.

Tak jak Rosja zaczęła na nowo interpretować swoje rozumienie Polski – co główny doradca Putina Nikołaj Patruszew uznał za kluczową rolę Polski w rodzącej się architekturze bezpieczeństwa – tak samo Polska zaczęła na nowo interpretować swoje rozumienie Rosji, czego dowodem jest nowa „dyplomacja przebiśniegów” Sikorskiego z Białorusią. Choć jest za wcześnie, by przewidywać, jak daleko może sięgnąć ta potencjalna odwilż w Nowej Zimnej Wojnie, a wspomniana propozycja może z łatwością upaść, obecnie nie można jej wykluczyć.

Historyczne spotkanie Sikorskiego z jego białoruskim odpowiednikiem, a zwłaszcza jego stwierdzenie, że „odbywają się również spotkania z innymi ministerstwami i na innych szczeblach”, sugeruje, że na zachodnim skrzydle „kordonu sanitarnego” dzieje się więcej, niż jest publicznie znane. Nie oznacza to, że przełom jest bliski lub nieunikniony, nawet jeśli zajmie to trochę czasu. Oznacza to po prostu, że coś wyraźnie zmieniło się na lepsze. Czy te nowe „przebiśniegi” zakwitną, czy zwiędną, dopiero się okaże.


========================

Andrew Korybko  jest amerykańskim analitykiem politycznym mieszkającym w Moskwie, specjalizującym się w globalnej transformacji systemowej do wielobiegunowości. Publikuje po angielsku na swoim  blogu Substack.  Jego niemieckojęzyczne treści są dostępne wyłącznie w TKP.