Donald Trump kupuje olej napędowy od Rosji, a UE kupuje „olej wolnościowy” od USA?
10 października 2026 r.przez Jochena Mitschkę tkp/donald-trump-kauft-diesel-aus-russland-die-eu-freiheitsdiesel-aus-usa
Donald Trump po raz kolejny oszukuje politykę UE. Najpierw USA naciskają na kraje UE, by nakładały coraz więcej sankcji pod groźbą sankcji wtórnych (aż do momentu, aż same nie podporządkują się im z wyprzedzeniem), a potem sprzedają te same rosyjskie produkty energetyczne „partnerom” UE po zawyżonej cenie?
W piątek, po rozmowie telefonicznej z Władimirem Putinem, Donald Trump ogłosił porozumienie, które prawdopodobnie wywoła poruszenie w Brukseli i Berlinie. Rosja natychmiast dostarczy ponad 300 000 ton oleju napędowego na rynek amerykański i globalny, a kolejne 500 000 ton ma trafić do USA w listopadzie.
Oczekuje się, że znacznie większe ilości pójdą w jego ślady. Doniesienia mówią o nawet trzech milionach ton , choć istnieją rozbieżności w danych liczbowych. Departament Skarbu USA przyznał w tym celu tymczasowe zwolnienie z sankcji wobec Rosji . Powód: wysokie ceny paliw i wybory parlamentarne za niecały miesiąc. Trump nie wspomniał ani o sankcjach, ani o wojnie na Ukrainie, jak donosi Euronews .
Mistrz sankcji kupuje jeden
Moment jest szczególnie uderzający. Około miesiąc temu Trump podpisał ustawę umożliwiającą nakładanie ceł na największych odbiorców rosyjskiej energii. Demokrata Gregory Meeks podsumował tę sprzeczność w następujący sposób: Zaledwie kilka tygodni po wprowadzeniu ustawy o sankcjach Trump ogłasza, że Stany Zjednoczone będą kupować właśnie to. Kijów jest oburzony , Moskwa zachwycona. Kirył Dmitrijew, wysłannik Putina, pochwalił współpracę w zakresie oleju napędowego i energii jako korzyść dla świata .
UE ma jednak trzymać się obranego kursu. Zakazy importu i limity cenowe pozostają w mocy . Trump wielokrotnie wzywał Europejczyków do wstrzymania zakupów. Na spotkaniu „koalicji chętnych” zażądał, według Reutersa , aby Europa przestała kupować rosyjską ropę, ponieważ finansowała ona wojnę. Komisja Europejska zamierza zakończyć import rosyjskiej ropy i gazu do 1 stycznia 2028 r. Udział Rosji w imporcie ropy do UE spadł z prawie 24% na początku wojny do poniżej 3% . Sytuacja była jeszcze bardziej drastyczna w przypadku oleju napędowego: przed sankcjami 53% morskiego importu północno-zachodniej Europy pochodziło z Rosji ; po embargu w lutym 2023 r. odsetek ten spadł do zaledwie 2%. Europa musiała znaleźć alternatywy w Indiach, Chinach i Korei Południowej, wybierając w ten sposób dłuższe trasy i akceptując bardziej zmienne ceny.
Szantaż z zeszłego tygodnia
Stopień, w jakim Waszyngton postrzega Europę jako rezerwuar oleju napędowego, stał się jasny dopiero w zeszłym tygodniu. Stany Zjednoczone zażądały uwolnienia rezerw oleju napędowego w Europie, grożąc w przeciwnym razie amerykańskim zakazem eksportu. Według agencji Reuters, żądanie dotyczyło 100 milionów baryłek w ciągu 20 dni . Macron odpowiedział, oferując 50 milionów baryłek, pod warunkiem, że Stany Zjednoczone powstrzymają się od jednostronnego zakazu eksportu. Za kulisami panował powszechny gniew. Według Politico, cytowanego przez t-online , jeden z Europejczyków mówił o „szantażowaniu”, a urzędnicy uznali to za zagrożenie dla bezpieczeństwa.
Spekulacje, że UE mogłaby w przyszłości kupować amerykański olej napędowy z wyższą ceną, nie zostały jeszcze potwierdzone. Nie są jednak całkowicie bezpodstawne. W umowie handlowej z lata 2025 roku Europa zobowiązała się do zakupu amerykańskiej energii o wartości 750 miliardów dolarów . I obecnie staje się jasne, kto kontroluje cenę oleju napędowego.
A co z Nord Streamem?
W lutym 2023 roku Seymour Hersh twierdził, że nurkowie marynarki wojennej USA wysadzili rurociągi , że Norwegia im pomagała, a Biden wiedział o planie. Oparł swoje twierdzenie na jednym anonimowym źródle , które CIA uznała za „całkowicie fałszywe”. Według Hersha, sam Biden podał motyw: zaledwie kilka tygodni przed inwazją oświadczył, że Nord Stream 2 nie powstanie, jeśli inwazja dojdzie do skutku. Tymczasem niemieckie śledztwo toczy się w innym kierunku.
W czerwcu 2026 roku federalna prokuratura wniosła oskarżenie przeciwko Ukraińcowi Serhijowi K. , a w sierpniu w Chorwacji aresztowano kolejnego podejrzanego . Kwestia odpowiedzialności politycznej pozostaje nierozwiązana. Teoria Hersha do dziś pozostaje nieudowodniona, jak to często bywa w przypadku ataków amerykańskich agencji wywiadowczych przez dziesięciolecia, ale pytanie „Kto na tym skorzysta?” pozostaje bez odpowiedzi.
To, co nastąpiło, przypominało scenariusz filmowy. Amerykański finansista Stephen Lynch, który wspierał kampanię wyborczą Trumpa, chciał wystawić na aukcji Nord Stream 2 i zwrócił się do Waszyngtonu o niezbędną zgodę. Mówił o wyjątkowej okazji, by poddać europejskie dostawy energii kontroli amerykańskiej i europejskiej , i chciał wykorzystać gazociąg jako narzędzie nacisku przeciwko Rosji. Fundacja Carnegie już w 2025 roku zauważyła, że Lynch nie mógłby nawet negocjować bez specjalnego pozwolenia Waszyngtonu . Piątkowa gazeta podsumowała doniesienia o rozmowach między negocjatorami Trumpa a Dmitrijewem , którego „pakiet” miał obejmować naprawę i ponowne uruchomienie Nord Stream. Doniesienia te pozostają niepotwierdzone.
Wzór
Nie trzeba wierzyć w teorie spiskowe, żeby dostrzec ten schemat. UE jest zmuszana do przestrzegania sankcji, gróźb taryfowych, a teraz także groźby zakazów eksportu, i kupuje energię po wyższych cenach. Same Stany Zjednoczone zastrzegają sobie prawo do zakupu od Moskwy, jeśli zajdzie taka potrzeba, gdy tylko ceny paliw zaczną negatywnie wpływać na ich własną kampanię wyborczą. Europa ponosi koszty, Waszyngton pozwala sobie na swobodę. Bruksela i Berlin jak dotąd unikają publicznego pytania o to, kto ostatecznie korzysta z czyjej energii.