Amerykańskie pociski przeciwlotnicze THAAD i Patriot PAC3 są uszkodzone lub wkrótce zostaną uszkodzone.
Wojna między Iranem a koalicją amerykańsko-izraelską trwa już od trzech tygodni i nie widać jej końca. Choć Izrael dysponuje znacznie większą siłą powietrzną, nie jest w stanie przeciwstawić się irańskiemu arsenałowi rakietowemu. To wojna na wyniszczenie i bez względu na to, jak często Donald Trump będzie twierdził, że Iran został zniszczony, a USA wygrały, Iran będzie nadal codziennie bombardował Izrael co najmniej trzema falami ciężkich ataków rakietowych, aż do osiągnięcia porozumienia w drodze negocjacji.
Chciałbym przedstawić uproszczony model ilustrujący równowagę sił na korzyść Iranu. Załóżmy, że Izrael i Iran miałyby wystrzelić w siebie nawzajem 50 bomb/rakiet o wadze 2000 funtów (ok. 900 kg) dziennie. Teoretycznie irańskie bomby pokryłyby całe terytorium Izraela w niecałe trzy lata, podczas gdy izraelskie bomby potrzebowałyby ponad dwóch stuleci, aby osiągnąć ten sam poziom w Iranie.
To ilustruje asymetrię: mniejsze rozmiary Izraela sprawiają, że jest on znacznie bardziej podatny na ciągłe ataki powietrzne. Oto obliczenia dotyczące bombardowań obszarowych przeprowadzanych przez obie strony:
Dla Izraela (bombardowanego przez Iran) : 8019 mil kwadratowych ÷ 8,1 mil kwadratowych/dzień ≈ 990 dni (około 2,7 roku).
W przypadku Iranu (bombardowanego przez Izrael) : 636 372 mil kwadratowych ÷ 8,1 mil kwadratowych/dzień ≈ 78 600 dni (około 215 lat).
Nikt poza Irańczykami nie wie, ile pocisków balistycznych i manewrujących posiada ten kraj. Ale biorąc pod uwagę nagrania z ogromnych podziemnych wyrzutni rakietowych , zakładam, że kraj może przeprowadzać wiele wystrzeleń rakiet dziennie przez co najmniej sześć miesięcy. Systemy obrony powietrznej Izraela są poważnie osłabione… W rzeczywistości systemy THAAD i Patriot mogą być już w dużej mierze niesprawne.
Rozważmy rzeczywistą liczbę systemów THAAD.
Lockheed Martin otrzymał swoje pierwsze zamówienie produkcyjne na początkowe pociski, wyrzutnie i komponenty w styczniu 2007 roku. Do stycznia 2025 roku Lockheed Martin dostarczył ponad 900 pocisków przechwytujących THAAD (ogłoszono dostawę 900. pocisku). Odpowiada to średniej rocznej produkcji 50 pocisków w ciągu tych 18 lat. Standardową praktyką przechwytywania nadlatującego pocisku balistycznego jest wystrzelenie dwóch systemów THAAD. Gdyby Stany Zjednoczone przekazały wszystkie swoje systemy THAAD Izraelowi, oznaczałoby to, że po 450 irańskich wystrzeleniach pocisków Izrael nie miałby już dostępnych pocisków THAAD.
Od początku wojny 28 lutego Iran wystrzeliwuje średnio 40 pocisków dziennie w kierunku Izraela. Oznacza to, że Iran wystrzelił już 640 pocisków balistycznych w kierunku Izraela. Biorąc pod uwagę te liczby, spodziewam się, że nie będzie już dostępnych pocisków THAAD. Zapasy są albo wyczerpane, albo prawie wyczerpane. To prosta matematyka.
Izrael i Stany Zjednoczone mają ten sam problem z pociskami Patriot. Jak wyjaśniłem w poprzednim artykule, Stany Zjednoczone wyprodukowały w sumie 4620 pocisków PAC3 do 1 stycznia 2026 roku. Około 1000 z nich zostało już rozmieszczonych na Ukrainie, co zmniejsza pozostałą liczbę do 3620. Dowództwo Pacyfiku Stanów Zjednoczonych (USINDOPACOM) ma co najmniej 1296, a prawdopodobnie nawet 1728 pocisków PAC3. Załóżmy niższą liczbę.
Ach, i zapomniałem o USEUCOM… Ma jeden batalion pocisków Patriot, co oznacza minimum 432 pociski PAC3 (założyłem 6 baterii po 72 pociski każda). Zatem USZENTCOM-owi pozostało tylko 1892 pociski PAC3. Nie wiem, ile broni dostarczono Izraelowi przez US CENTCOM, ale według publicznie dostępnych źródeł kilka baterii Patriot zostało wysłanych do Arabii Saudyjskiej, Kataru, Bahrajnu i Kuwejtu. Zakładając, że każda bateria została wyposażona w 72 pociski PAC3 i że w każdym z tych czterech krajów stacjonowała tylko jedna bateria, to w sumie Izrael dysponuje 1584 pociskami Patriot.
To jest najlepszy scenariusz, oznaczający, że Izrael może przechwycić maksymalnie 792 irańskie pociski balistyczne i manewrujące. Jeśli izraelski arsenał nie jest już wyczerpany, to wkrótce się to stanie. Semafor , amerykański portal informacyjny, doniósł, że Izrael poinformował w tym tygodniu Stany Zjednoczone, że liczba posiadanych przez niego pocisków przechwytujących jest krytycznie niska, biorąc pod uwagę trwający konflikt z Iranem, i że Izrael przystąpił do obecnej wojny, mając już za mało pocisków przechwytujących wystrzelonych podczas ubiegłorocznego konfliktu z Iranem.
Chociaż przedstawiciele USA i Izraela temu zaprzeczają, powyższe liczby, moim zdaniem, potwierdzają raport Semafora .