Były dowódca niemieckiej armii Harald Kujat obala zachodnie kłamstwa na temat wojny na Ukrainie

9 listopada 2026 r.przez dr. Petera F. Mayera tkp/ex-bundeswehr-chef-harald-kujat-zerlegt-westliche-unwahrheiten-zum-ukraine-krieg

---

Generał (w stanie spoczynku) Harald Kujat, były inspektor generalny niemieckich sił zbrojnych i były przewodniczący Komitetu Wojskowego NATO, jest jednym z niewielu wysokich rangą zachodnich wojskowych, którzy wypowiadają się publicznie i jasno na tematy, które w mediach głównego nurtu pozostają w dużej mierze tabu. Politolog Glenn Diesen podsumowuje kluczowe tezy Kujata.

Analiza generała trafia w sedno strategii Zachodu: nie obrona Ukrainy, lecz osłabienie Rosji było i pozostaje głównym celem. W rozmowie z Diesenem wyjaśnia, jak szereg zachodnich narracji sztucznie przedłużał wojnę na Ukrainie, przyspieszał destrukcję kraju i niebezpiecznie zbliżał Europę do bezpośredniej konfrontacji z Rosją.

Mit wojny „niesprowokowanej”

Kujat odrzuca twierdzenie, że rosyjska inwazja w lutym 2022 roku była „niesprowokowana”. Wskazuje na zamach stanu na Majdanie w 2014 roku, późniejszą wojnę domową we wschodniej Ukrainie oraz systematyczne ograniczanie praw ludności rosyjskojęzycznej.

Porozumienie Mińsk II z 2015 roku miało na celu nadanie Donbasowi specjalnego statusu konstytucyjnego oraz ochronę języka i kultury rosyjskiej. Ukraina nigdy nie wdrożyła tych postanowień. Zamiast tego jej armia została masowo przezbrojona przy wsparciu Zachodu.

Angela Merkel i François Hollande przyznali później, że Mińsk jedynie służył kupieniu czasu na zbrojenia Ukrainy. Kujat wyraźnie nazywa to oszustwem. Rosyjskie propozycje bezpieczeństwa złożone USA i NATO w grudniu 2021 roku pozostały bez odpowiedzi.

Rosja nie chciała podbić całej Ukrainy.

Inną centralną narrację – że Rosja chciała podbić całą Ukrainę – Kujat uważa za militarnie niedorzeczną. Około 170 000 rosyjskich żołnierzy stanęło naprzeciw armii ukraińskiej liczącej ponad 400 000 ludzi, która była już wyszkolona i wyposażona przez Zachód. Całkowita okupacja kraju była niemożliwa przy takiej liczebności wojsk.

Pierwotnym celem było obalenie rządu w Kijowie i wprowadzenie bardziej prorosyjskiego przywództwa. Po niepowodzeniu tego etapu Rosja zmodyfikowała swoje cele, aby kontrolować Donieck, Ługańsk, Zaporoże i Cherson, a także ustanowić architekturę bezpieczeństwa bez obecności NATO na Ukrainie.

Jak Zachód storpedował proces pokojowy w Stambule

Wypowiedzi Kujata dotyczące negocjacji w Stambule wiosną 2022 roku są szczególnie kontrowersyjne. Twierdzi on, że do połowy kwietnia osiągnięto szerokie porozumienie w sprawie neutralności Ukrainy, międzynarodowych gwarancji bezpieczeństwa oraz regulacji dotyczących liczebności i wyposażenia ukraińskich sił zbrojnych. Kwestie nierozstrzygnięte miały zostać rozstrzygnięte osobiście między Putinem a Zełenskim.

Potem do Kijowa przybył Boris Johnson. Brytyjski premier jasno dał do zrozumienia, że ​​Zachód nie chce pokoju. Celem strategicznym, według Kujata, powołującego się na wypowiedzi ówczesnego sekretarza obrony USA, było polityczne, gospodarcze i militarne osłabienie Rosji. Ukraina stała się polem bitwy wojny zastępczej.

Iluzja zwycięstwa Ukrainy

Przez lata zachodnie rządy twierdziły, że Ukraina może pokonać Rosję i odzyskać utracone terytoria, w tym Krym. Kujat od samego początku nazywa to strategiczną iluzją. Nawet wysoko postawieni zachodni i ukraińscy oficerowie wojskowi – w tym ówczesny przewodniczący Kolegium Połączonych Szefów Sztabów USA Mark Milley i ukraiński dowódca naczelny Walerij Załuszny – uznawali ograniczenia militarnych możliwości i naciskali na negocjacje.

Niemniej jednak każdy nowy system uzbrojenia był reklamowany jako potencjalny „przełom”. Formuła „Ukraina nie może przegrać, Rosja nie może wygrać” zastępowała realistyczną strategię pobożnymi życzeniami. Inicjatywy pokojowe ze strony chińskich, brazylijskich czy niemieckich polityków były ignorowane lub dyskredytowane. Viktor Orbán był ostro krytykowany za swoje działania dyplomatyczne.

Ryzyko eskalacji i strategicznej porażki Europy

Kujat ostrzega przed rosnącym ryzykiem eskalacji. Ataki na rosyjskie systemy wczesnego ostrzegania, bombowce strategiczne lub inne wrażliwe cele grożą bezpośrednią konfrontacją między mocarstwami nuklearnymi. Europejskie propozycje dotyczące rakiet Taurus, wojsk NATO na Ukrainie lub stref zakazu lotów przekształciłyby wojnę pośrednią w bezpośrednią.

Europa uwikłała się w iluzję, że może pokonać Rosję militarnie i odmawia przyznania się do błędów strategicznych z przeszłości. Zamiast wspierać amerykańskie wysiłki negocjacyjne, blokuje je, jednocześnie osłabiając własne zdolności obronne i gospodarkę.

Co będzie teraz potrzebne

Kujat podkreśla, że ​​zwycięstwo militarne i zwycięstwo polityczne to dwie różne rzeczy. Rosja również poniosła strategiczne porażki. Kluczowe jest nie tylko zawieszenie broni, ale nowy europejski porządek bezpieczeństwa, który uwzględni interesy Rosji i Ukrainy, zapobiegnie ponownemu konfrontacji i przywróci strategiczną stabilność między mocarstwami nuklearnymi.

Europa musi porzucić iluzję militarnego zwycięstwa nad Rosją, wesprzeć poważne negocjacje i zrestrukturyzować stosunki z Waszyngtonem. Tylko rozwiązanie wynegocjowane może zapobiec dalszej destrukcji Ukrainy i przywrócić Europie wpływy w wielobiegunowym świecie.

Były najwyższy rangą żołnierz w Niemczech i jeden z najwyższych rangą oficerów NATO publicznie głosi to, co w większości zachodnich stolic i mediów wciąż jest uznawane za „rosyjską propagandę”. Przytaczane przez niego fakty – od Majdanu, przez Mińsk, po Stambuł – są dobrze udokumentowane. Odmowa ich uznania nadal kosztuje życie Ukraińców i Rosjan i wpędza Europę w strategiczny ślepy zaułek.