Na złodzieju czapka gore

Stanisław Michalkiewicz serwis „Prawy.pl” 14 listopada 2026 michalkiewicz

Po upływie tygodnia od rozpoczęcia pierwszego etapu „adwokackiego” zamachu stanu, który rozpoczął się od przeprowadzenia pod osłoną ciemności przez funkcjonariuszy SOP grupy „uzurpatorów” z Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do Trybunału Konstytucyjnego, a następnie – od otoczenia gmachu TK przez kordon golędziniaków – coraz bardziej widać, że będzie on kontynuowany aż do zaprojektowanego finału. Wprawdzie obywatel Tusk Donald zaproponował prezydentowi Nawrockiemu spotkanie „w cztery oczy” – ale od razu, ustami Wielce Czcigodnego Romana Giertycha, oznajmił mu, co go czeka.

Wielce Czcigodny Giertych Roman bowiem powiedział, iż należałoby „usunąć” prezydenta z urzędu. Wyjaśnił, że gdyby do „resetu”, jaki zaproponował – myślę, że z inicjatywy obywatela Tuska, a może nawet – oficerów BND – wicepremier Kosiniak-Kamysz, dodać jeszcze zmianę w postaci usunięcia prezydenta Nawrockiego z urzędu i wybór jego następcy już przez Zgromadzenie Narodowe, to byłoby gites tenteges – oczywiście żeby tylko PiS się zgodziło. No, bo jak się nie zgodzi, to nie ma rady; trzeba będzie posłużyć się art. 131 konstytucji, by wysadzić prezydenta w powietrze – posługując się Trybunałem Konstytucyjnym, oczywiście już „prawidłowo” obsadzonym przez „uzurpatorów”, którzy wykonają wszystko, co będzie trzeba.

Na razie wicepremier Kosiniak-Kamysz zapowiada „drugi etap” swojej inicjatywy resetowej w postaci „konsultacji społecznych”, czyli propagandowej padgatowki, w trakcie której policja na polecenie prokuratury obywatela Żurka, zwyczajnie wyaresztuje wszystkich sędziów TK nieposłusznych rządowi, dzięki czemu Polska uniknie niebezpieczeństwa posiadania dwóch Trybunałów Konstytucyjnych. Pozory legalności całej operacji zapewni madame Anna Korwin-Piotrowska, która – jeden po drugim – wydaje dekrety przeciwko trzęsieniu ziemi.

Obawiam się, że ani na skrócenie kadencji Sejmu, którą doradzał pan marszałek Bosak, ani na konstruktywne votum nieufności dla vaginetu obywatela Tuska Donalda, co sugerował Mateusz Morawiecki, nie ma szans. Skrócenie kadencji Sejmu własną uchwałą wymagałoby większości 2/3 głosów, której w Sejmie nie widać, Z kolei prezydent może wprawdzie skrócić kadencję Sejmu, ale po zasięgnięciu opinii marszałka Sejmu, który zwlekałby z jej wydaniem tygodniami, jeśli nie miesiącami, a po drugie – tylko z przyczyn wyłuszczonych w konstytucji, które dzisiaj nie zachodzą. Nie ma nawet zwykłej większości, która byłaby konieczna dla przeforsowania konstruktywnego- to znaczy – z jednoczesnym wskazaniem kandydata na nowego premiera – votum nieufności dla rządu.

A nie ma – bo – jak słyszymy – obywatel Tusk Donald zaproponował Szymonowi Hołowni, że dwojgu jego kolaborantów z partii jednorazowego użytku Polska 2050, da stanowiska wiceministrów w swoim vaginecie. Toteż pan wicepremier Kosiniak-Kamysz, może swoją inicjatywę konsultować ze społeczeństwem całkiem bezpiecznie tym bardziej, że i Episkopat postanowił włączyć się do operacji, nawołując do „dialogu” i „porozumienia”. Stosowny list zostanie odczytany we wszystkich kościołach w najbliższą niedzielę 8 listopada. I z pewnością „porozumienie” nastąpi – ale nie wcześniej, niż zrealizowane zostaną wszystkie cele „adwokackiego” zamachu stanu, a więc – wysadzenie w powietrze prezydenta Karola Nawrockiego, którego – dzięki propagandzie Judenratu i stada autorytetów moralnych – nienawidzi całkiem spora część tubylczego społeczeństwa i zastąpiłaby go bodaj nawet panem Czarzastym – no i poddanie tubylczej sceny politycznej kuracji przeczyszczającej, polegającej na delegalizacji przez TK „niepotrzebnych” partii politycznych, przede wszystkim – Konfederacji Korony Polskiej Grzegorza Brauna, a być może – również Konfederacji Sławomira Mentzena, która uważana jest w Berlinie i przez stare kiejkuty za wypadek przy pracy.

Naczelnik Państwa, co to roi sobie, że doprowadzi do zmiany sytuacji przez zaproszenie jakichś cudzoziemskich gadułów, na wszelki wypadek, żeby i na niego nie padło jakieś podejrzenie, już się tłumaczy ze wspólnego zdjęcia z Grzegorzem Braunem na proteście na Alei Szucha – że stało się to bez jego wiedzy i zgody, bo był „przyciśnięty do ogrodzenia”. Tak wygląda w praktyce jednoczenie opozycji w momencie, gdy prokuratura postawiła Grzegorzowi Braunowi kolejne zarzuty. Co tu dużo gadać; na naszych oczach potwierdza się trafność diagnozy Ottona Bismarcka, że zagadnień dziejowych nie rozstrzyga się deklamacjami, tylko krwią i żelazem. Od siebie dodam, że w naszym nieszczęśliwym kraju tej „krwi”, to nawet wiele nie trzeba – co najwyżej trochę z nosa- a i to nie jest pewne.

Toteż główni pomysłodawcy „adwokackiego” zamachu stanu, który w konsekwencji ma doprowadzić do przerobienia III Rzeczypospolitej na Generalną Gubernię, zachowują w tej sprawie dyskretną powściągliwość. Reichsfuhrerin Urszula Wodęleje, co to publicznie ekspediowała obywatela Tuska Donalda na ojczyzny łono, by wykonał nałożone nań zadanie, teraz nabrała wody w usta i – wymawiając się nawałem obowiązków – nawet wymigała się od konferencji, na której mogłyby paść jakieś niewygodne pytania, np. o to, kto operację zaplanował i kto wydał niemieckiej policji rozkaz marszu ma Warszawę już 1 listopada. Wielka kolumna oznakowanych samochodów niemieckiej policji przemieszczała się tego dnia autostradą A1 w kierunku Warszawy, widziana przez licznych tego dnia podróżnych, a mój Honorable Correspondant nawet przesłał mi fotografie. Policja ojczysta następnego dnia, a może jeszcze tego samego, opublikowała komunikat, że na Alei Szucha żadnej niemieckiej policji nie ma, tylko same golędziniaki.

Pewnie tak było, bo Niemcy najwyraźniej mają inne zadania tym bardziej, że akurat w tych samych dniach jednostka GROM została wysłana przez Kosiniaka-Kamysza pod ruską granicę, gdzie rzekomo miały odbywać się dywersje. Rzeczywiście – im dalej GROM od Warszawy, tym lepiej, zwłaszcza, że Warszawy pilnują już Niemcy, oczywiście jak ognia unikając Alei Szucha. Milczy również niemiecki kanclerz Fryderyk Merz, chociaż marsz niemieckiej policji na Warszawę nie mógł się chyba odbyć „bez jego wiedzy i zgody”? Ale to milczenie, zarówno Reichsfuhrerin Urszuli Wodęleje, jak i kanclerza Merza jest zrozumiałe, zwłaszcza w świetle porzekadła, że na złodzieju czapka gore. Toteż do Warszawy przyjechała przewodnicząca Reichstagu, madame Roberta Metsola z Malty. Nawsadzała nam tyle komplementów, że starczyłoby nawet na kilka krajów regionu – ale to przecież nic nie kosztuje, więc czemu miałaby sobie żałować. Co innego prezydent Zełeński. Właśnie wystąpił do Amerykanów o zaległe 16 miliardów dolarów bez których tamtejsi oligarchowie mogą stracić wojenny animusz.

Stanisław Michalkiewicz