„Każda wielka wojna zaczyna się od kłamstwa” – Jak banki centralne, imperia i propaganda, według Richarda Wernera, wpędzają świat w wojnę.
W obszernym wywiadzie ekonomista i ekspert bankowy Richard Werner analizuje geopolityczne struktury władzy stojące za wielkimi wojnami – od konfliktu o Lusitanię i I wojny światowej po współczesne konflikty z Iranem, Rosją i Chinami. Jego główna teza: Wielkie wojny nie powstają spontanicznie, lecz są przygotowywane za pomocą propagandy, interesów ekonomicznych i strategii geopolitycznych. Według Wernera banki centralne, imperialne ośrodki władzy i kontrolowane systemy finansowe odgrywają w tym procesie szczególnie istotną rolę.
„Wojna z Iranem o broń jądrową? Test na inteligencję”
Już na początku Werner wygłasza prowokacyjne stwierdzenie:
Każdy, kto wierzy, że obecna wojna z Iranem jest związana przede wszystkim z irańskim programem nuklearnym, ulega propagandzie.
Twierdzi, że
historycznie rzecz biorąc, wojny prawie zawsze były sprzedawane pod fałszywymi pozorami,
podczas gdy prawdziwe geopolityczne i ekonomiczne motywy pozostawały ukryte.
Lusitania: I wojna światowa jako fałszywa flaga?
Jako przykład Werner podaje zatopienie RMS Lusitania w 1915 roku.
Oficjalna wersja wydarzeń głosi, że niemiecki okręt podwodny zatopił cywilny statek pasażerski, wywołując w ten sposób nastroje antyniemieckie w USA.
Werner twierdzi jednak, że brytyjskie władze celowo działały w celu wciągnięcia USA do wojny.
Podkreśla to:
- Lusitania została oficjalnie zarejestrowana jako statek pomocy wojskowej.
- Niemcy publicznie ostrzegły przed wejściem na pokład statku.
- Niemieckie reklamy w amerykańskich gazetach wyraźnie informowały, że statek może zostać zaatakowany.
Szczególnie wybuchowe:
Według Wernera niektóre gazety celowo nie publikowały tych ostrzeżeń.
Twierdzi również, że
Brytyjczycy już wtedy potrafili odczytać niemieckie kody radiowe i celowo skierowali kapitana Lusitanii na trasę prowadzącą bezpośrednio obok niemieckiego okrętu podwodnego.
Winston Churchill osobiście wydał rozkaz zmniejszenia prędkości statku,
choć zwiększało to ryzyko ataku.
Dla Wernera Lusitania jest klasycznym przykładem tego, jak wydarzenie może być wykorzystane do wykreowania nastroju wojennego wśród społeczeństwa.
„Normalni ludzie nie chcą wojny”
Werner wielokrotnie argumentował:
Większość społeczeństwa nigdy nie chce wojny.
Właśnie dlatego:
- Kampanie medialne,
- Wydarzenia szokujące,
- Obrazy wroga
- i emocjonalne narracje
Mają one na celu nakłonienie ludności i polityki do wojny.
Ostrzega:
Prawdziwym problemem jest
to, że wiele osób po prostu nie potrafi sobie wyobrazić,
że wpływowe kręgi mogłyby celowo prowokować globalne konflikty.
I wojna światowa jako początek całkowitej kontroli
Werner opisuje I wojnę światową jako punkt zwrotny w historii nowożytnej.
Nazywa to
początkiem nowożytnej wojny totalnej.
Po raz pierwszy:
- całe społeczeństwa
- Przemysły,
- Kobiety,
- głoska bezdźwięczna
- i systemy gospodarcze
został całkowicie zmilitaryzowany.
Według Wernera w tym okresie wyłoniła się
nowa forma scentralizowanej kontroli
, która mogła rozprzestrzeniać się pod pretekstem wojny.
Rola Wielkiej Brytanii
Imperium Brytyjskie znajduje się w centrum jego analizy historycznej.
Werner opisuje Wielką Brytanię jako ówczesną globalną potęgę hegemoniczną,
która utrzymywała dominację nad:
- Kolonializm,
- potęga morska,
- Systemy finansowe
- i kontroli handlu
Zabezpieczyłem to.
Mówi szczególnie szczegółowo o:
- Kompania Wschodnio-indyjska,
- eksploatacja kolonialna,
- Głód w Irlandii i Indiach,
- jak również kontrola globalnych szlaków handlowych.
Twierdzi, że
jeszcze przed I wojną światową Wielka Brytania coraz częściej postrzegała Niemcy jako zagrożenie egzystencjalne.
Prawdziwa przyczyna I wojny światowej?
Werner uważa, że kluczowym czynnikiem wywołującym I wojnę światową był niemiecki projekt infrastrukturalny linii kolejowej Berlin–Bagdad–Basra.
Pomysł był taki, że Niemcy chcieli zabezpieczyć sobie dostawy surowców i energii drogą lądową — nie uzależniając się od kontrolowanych przez Brytyjczyków szlaków morskich.
Dla Imperium Brytyjskiego była to katastrofa strategiczna.
Ponieważ:
Udane połączenie kontynentalne z Europy do Bliskiego Wschodu znacznie osłabiłoby brytyjską potęgę morską.
Werner dostrzega bezpośrednie analogie do obecnej sytuacji na świecie.
Chiny jako „nowe Niemcy”
Według Wernera świat znajduje się obecnie w podobnej fazie geopolitycznej.
Chiny odgrywają obecnie tę samą rolę, którą kiedyś pełniły Niemcy.
Chiny próbują:
- alternatywne szlaki handlowe,
- niezależne łańcuchy dostaw,
- własne systemy finansowe
- i nowe projekty infrastrukturalne
budować.
Według Wernera współczesnym odpowiednikiem linii kolejowej Berlin-Bagdad jest
chińska inicjatywa Pasa i Szlaku („Nowy Jedwabny Szlak”).
Iran jako klucz w walce z Chinami
Szczególnie ważny pod tym względem jest Iran.
Werner twierdzi, że
Iran nie jest głównym celem ataków Zachodu ze względu na swój program nuklearny,
ale ze względu na swoją rolę jako korytarz energetyczny i transportowy dla Chin.
Podkreśla,
że projekty infrastrukturalne Inicjatywy Pasa i Szlaku również padły ofiarą bombardowań w atakach na Iran:
- Mosty
- Linie kolejowe,
- Korytarze transportowe.
Dla Wernera jest to dowód
, że prawdziwym przeciwnikiem geopolitycznym są Chiny.
„Wenezuela i Iran są częścią tej samej strategii”.
Werner również postrzega Wenezuelę jako część tej samej globalnej strategii.
Oba kraje:
- posiadają duże zasoby energii,
- dostarczać do Chin
- i wyrwać się spod kontroli Zachodu.
Twierdzi
, że operacje zmiany reżimu odbywają się coraz częściej otwarcie –
bez możliwości „wiarygodnego zaprzeczenia”.
Banki centralne i kontrola państw
Duża część wywiadu skupia się wokół banków centralnych i systemów finansowych.
Werner opisuje:
- kryzys azjatycki z 1997 r.
- rola MFW
- Ataki walutowe,
- Kontrola kapitału
- i manipulacji kredytowych.
Twierdzi, że
kryzysy finansowe są często sztucznie wywoływane,
aby wpędzić państwa w zależność.
Jako przykład podaje Tajlandię:
- Polityka banku centralnego doprowadziła do destabilizacji bahta.
- MFW zażądał wówczas wprowadzenia surowych środków oszczędnościowych.
- W rezultacie aktywa tajskie zostały tanio sprzedane zagranicznym inwestorom.
Werner opisuje ten model jako:
„nowoczesną kolonizację ekonomiczną”.
MFW jako nowoczesne imperium?
Werner jest szczególnie krytyczny wobec:
- MFW
- Bank Światowy
- i systemu dolarowego.
Twierdzi, że
instytucje te nie służą przede wszystkim rozwojowi,
lecz kontroli.
Chińska Inicjatywa Pasa i Szlaku po raz pierwszy stanowi poważną alternatywę dla systemu finansowego zdominowanego przez Zachód.
Niebezpieczeństwo nowej wojny światowej
Na koniec Werner stanowczo ostrzega przed eskalacją konfliktu w kierunku Trzeciej Wojny Światowej.
Odnosi się do:
- o masowym zbrojeniu Europy,
- nowe debaty na temat poboru do wojska,
- Strategie NATO,
- Konflikty z Rosją,
- i narastającej konfrontacji z Chinami.
Szczególnie niepokojące jest to
, że wiele osób uważa, że
nikt nie chce wojny światowej,
podczas gdy w tym samym czasie trwają konkretne przygotowania.
Jego ponury wniosek
Richard Werner maluje obraz świata,
w którym:
- imperia chcą zapewnić sobie dominację,
- Systemy finansowe są wykorzystywane w celach geopolitycznych.
- Media wzmacniają narracje wojenne,
- i rywale ekonomiczni są systematycznie zwalczani.
Dla niego są to:
- wojna z Iranem,
- konfrontacja z Rosją,
- i presja na Chiny
nie oddzielne kryzysy —
lecz części globalnej walki o kontrolę nad porządkiem świata.