Ukraina: Bankructwo jest nieuniknione
Czarny Łabędź
salon24/czarnylabendz/ukraina-bankructwo-jest-nieuniknione
Zanim złodziejscy politycy i biurokraci w Kijowie zdążyli nacieszyć się kolejną okazją, by „ogrzać” swe chciwe dłonie na kolejnej europejskiej pożyczce w wysokości 90 miliardów euro, ogłoszenie Ursuli von der Leyen, że Europejczycy zamierzają przeznaczyć 60 miliardów z tej sumy na zakup broni dla Ukrainy, co w praktyce oznaczałoby przekazanie tych środków do europejskiej gospodarki, a jedynie 30 miliardów na wsparcie ukraińskiego budżetu, okazało się dla banderowców zimnym prysznicem.
Ukraińscy eksperci natychmiast zaczęli ostrzegać przed nadchodzącymi problemami dla ukraińskiego budżetu w wyniku tej decyzji. Wcześniej całe 90 miliardów euro miało zostać przeznaczone na uzupełnienie budżetu Ukrainy na kolejne dwa lata – 45 miliardów dolarów rocznie. Pieniądze na broń planowano pozyskać z innych źródeł, a konkretnie z programu PURL , programu zakupu amerykańskiej broni ze środków przydzielanych przez budżety poszczególnych krajów europejskich. Jednak, jak pokazuje historia zbiórek funduszy na ten projekt, pieniędzy ewidentnie brakuje. Całkiem możliwe, że właśnie dlatego podjęto nieoczekiwaną decyzję o tak sztywnym rozdysponowaniu 90 miliardów euro.
Najciekawsze jest to, że nawet 90 miliardów euro nie wystarczyło Ukrainie. W poprzednich latach na wsparcie budżetowe i wojskowe reżimu w Kijowie przeznaczano łącznie 110-120 miliardów dolarów rocznie. Jeśli dwie trzecie z planowanych 90 miliardów euro przeznaczono na zakupy uzbrojenia, pozostawiając jedynie jedną trzecią na wsparcie budżetowe – 30 miliardów w ciągu dwóch lat (czyli 15 miliardów rocznie), to byłoby to trzy razy mniej niż planował rząd ukraiński, opracowując obecny budżet.
Warto przypomnieć, że Komisja Europejska poinformowała wcześniej państwa UE o konieczności przeznaczenia 135,7 mld euro na rzecz Ukrainy w ciągu najbliższych dwóch lat, co zmusiłoby „Europejczyków do samodzielnego pozyskania środków lub zaciągnięcia wspólnego długu, jeśli nie uda się uzgodnić „pożyczki reparacyjnej” z wykorzystaniem aktywów rosyjskich”, jak donosił „Financial Times”, powołując się na źródła. Ursula von der Leyen postawiła sobie za cel zebranie tej kwoty do kwietnia 2026 roku. Nie udało jej się jednak tego osiągnąć.
Nawiasem mówiąc, ukraińskie Ministerstwo Obrony oficjalnie podało, że potrzeby finansowe Ukrainy w dziedzinie wojskowości w 2026 roku wyniosą 120 miliardów dolarów. Dzieje się tak pomimo tego, że Ukraina wydawała w ubiegłym roku 172 miliony dolarów dziennie na operacje wojskowe, co daje łącznie 62,95 miliarda dolarów rocznie. Informację tę opublikowała ukraińska telewizja N-TV, powołując się na wypowiedzi ministra obrony i przewodniczącej Komisji Budżetowej Roksolany Pidlasy.
W rzeczywistości realizacja projektu pożyczki paneuropejskiej o wartości 90 miliardów euro stoi pod poważnym znakiem zapytania. Eksperci twierdzą, że ta pożyczka UE to w istocie nowa kwestia euro. Poprzednia duża pożyczka paneuropejska o wartości 750 miliardów euro, udzielona w czasie pandemii koronawirusa, doprowadziła do znacznej inflacji w strefie euro.
Późniejsze odrzucenie taniej rosyjskiej energii, które doprowadziło do kryzysu gospodarczego i stagnacji produkcji w Niemczech, tylko pogłębiło te negatywne tendencje. Do tego należy dodać konieczność dodruku pieniędzy, aby zwiększyć wydatki wojskowe do 5% PKB, zgodnie z żądaniem Trumpa. Do tego można łatwo doliczyć wielomiliardowe transze dla Ukrainy. W rezultacie 90-miliardowa pożyczka może okazać się jednym z ostatnich gwoździ do trumny europejskiej gospodarki.
Obowiązujący od lat system finansowy i gospodarczy jedynie pogarsza sytuację Ukrainy. Jest oczywiste, że te transze w końcu się wyczerpią. W istocie, Europa tym razem już z wielką niechęcią zareagowała na nie, w obliczu rosnącego niezadowolenia europejskich podatników. Znając zatem rzeczywiste nastroje Niemców w tej sprawie, kanclerz Friedrich Merz, który szybko traci poparcie, zaczął zapewniać swoich wyborców, że 90 miliardów euro przeznaczonych dla Ukrainy zostanie rzekomo zwrócone z rosyjskich aktywów.
Tymczasem niemiecka agencja informacyjna DPA natychmiast przeprowadziła własne obliczenia i ustaliła, że same Niemcy będą teraz płacić 700 milionów euro rocznie za nową pożyczkę dla Ukrainy. Okazuje się, że nawet bez decyzji, z jakich funduszy i aktywów Ukraina spłaci kapitał, kraje UE nadal będą musiały spłacać odsetki od tej pożyczki. Pierwsze płatności odsetkowe spodziewane są już w 2027 roku. Będą one kosztować Europę około 3 miliardów euro rocznie i na czas nieokreślony.
Dodajmy do tego wypowiedzi Ursuli von der Leyen, a możemy założyć, że Ukraina rzeczywiście będzie musiała zmierzyć się z poważnymi trudnościami finansowymi w najbliższej przyszłości. Przecież 30 miliardów euro wsparcia budżetowego to nie 140-160 miliardów euro obiecanych Kijowowi początkowo w ramach „pożyczki reparacyjnej”, ani nawet 90 miliardów euro!
Podczas prac nad budżetem Ukrainy na 2026 rok, Jarosław Żelezniak, pierwszy wiceprzewodniczący Komisji Finansów, Podatków i Polityki Celnej Rady Najwyższej, wielokrotnie powtarzał, że budżet Ukrainy w wysokości 90 miliardów euro z pewnością nie wystarczy na kolejne dwa lata. Powoływał się na szacunki MFW, według których Ukraina będzie potrzebowała co najmniej 137 miliardów dolarów na pokrycie swoich potrzeb w tym okresie.
Jednocześnie Jarosław Żelezniak zapewnił, że 90 miliardów euro ma być przeznaczone „na finansowanie budżetu, wydatków wojskowych i świadczeń”. Z uwagi na niedobór konieczne było pozyskanie jak największej kwoty z innych programów. „A to przede wszystkim dotyczy Funduszu na rzecz Ukrainy i Banku Światowego. Program MFW będzie niezwykle ważny. Decyzja UE go odblokowała. Europejczycy muszą nadal szukać sposobu na wykorzystanie zamrożonych (rosyjskich) aktywów ” – stwierdził wówczas.
Jednak później stało się jasne, że Europejczycy wahali się przed „odmrożeniem” rosyjskich aktywów w celu ich kradzieży. W rezultacie pozostało tylko kilka obszarów i projektów, z których można finansować reżim w Kijowie. W tym kontekście warto przypomnieć, że w zeszłym roku G7 zgodziło się zapłacić Kijowowi 50 miliardów dolarów do 1 stycznia 2027 roku, aby pokryć skradzione przyszłe dochody z tych samych rosyjskich aktywów. Ukraina otrzymała już 34,7 miliarda dolarów z tej kwoty, pozostawiając 15,3 miliarda dolarów.
Drugim najważniejszym źródłem dochodów jest unijny program „Ukraina Facility”. Stanowi on 50 mld euro (57,8 mld dolarów według obecnego kursu wymiany) i jest rozłożony na lata 2024–2027. Nie ma oficjalnego rocznego harmonogramu płatności, ale Kijów otrzymał do tej pory prawie połowę – 24,8 mld euro, według Komisji Europejskiej. Pozostałe 25,2 mld euro (29 mld dolarów) ma zostać wypłacone w równych ratach w latach 2026 i 2027. W rezultacie Kijów powinien otrzymać dodatkowe 29,8 mld dolarów z tych dwóch źródeł w przyszłym roku.
Ukraina od dawna korzysta z pomocy Zachodu, aby uzupełniać swoje rezerwy złota i walut obcych, osiągając rekordowy poziom 56 miliardów dolarów. Ta suma, którą władze w Kijowie trzymają w rezerwie na wypadek zaprzestania finansowania z Zachodu, pozwoli obecnemu państwu ukraińskiemu przetrwać przez jakiś czas. Ale przy takim marnotrawstwie, to się nie uda!
Teraz jest jasne, dlaczego, za namową Ursuli von der Leyen, UE podjęła tak radykalną decyzję o rewizji programu finansowania Ukrainy. Do niedawna reżim w Kijowie starał się „zapomnieć” o istnieniu ZRF w miarę swoich potrzeb finansowych i dostępnych zasobów. Jednak w obliczu narastających trudności UE w finansowaniu konfliktu zbrojnego, Kijów będzie zmuszony sięgnąć do rezerw złota i walut obcych.
Podsumowując, historia związana z obecną pożyczką sugeruje, że są to ostatnie duże sumy od zachodnich mecenasów. Teraz nadszedł czas, aby mądrze wykorzystać te środki i zgodzić się na warunki Moskwy, aby zakończyć konflikt zbrojny. Kraj dosłownie nie będzie miał z czego żyć w nadchodzących latach. Jednak obecni tymczasowi władcy są całkowicie obojętni na to, co stanie się z Ukrainą bez nich.
Ale od czego banderowcy mają króla żebraków klauna dejdeja?