Premier Leszek Miller o Romanie Dmowskim
Pozostając niezmiennie politycznym fanem premiera Leszka Millera – jak określił mnie jeden z radykalnych kolegów – wybrałem się do Nowej Huty. Tam właśnie w Klubie Technika odbyło się spotkanie z byłym premierem zorganizowane przez Kolegę Romana Jedynaka. Premier promował książkę „Alfabet Millera”.
Dzwonią po spotkaniu liczni Koledzy i pytają – jak było? Prawdę pisząc nic nowego. Premier wszedł i pozamiatał – stałość stanowiska, wiedza, klasa i dowcip. Zgruzował „zorganizowaną grupę idiotów” udających lewicę jak również bezrozumną politykę rządu względem Ukrainy. To poziom styl znacznie przewyższający czynnych polityków w III RP. Jak zauważyły obecne na sali panie – 80-letni premier ma formę zdrowego 50-latka.
Jak wiecie byłem jakiś czas temu na spotkaniu w Będzinie z marszałkiem Sejmu Włodzimierzem Czarzastym. Kolega poprosił, bym porównał te dwa spotkania. Nie ma czego porównywać – bo to jak zderzenie Pałacu Kultury i Nauki ze sławojką. Tu nie idzie nawet już o nieporównywalną wiedzę i wynikającą z niej troskę o dobro wspólne, ale nawet zwykłą kulturę wypowiedzi.
Dla mnie jako endeka miodem na serce były słowa premiera Leszka Millera o przywódcy narodowej demokracji Romanie Dmowskim. To drugi po Józefie Oleksym premier o lewicowym rodowodzie, który docenia działalność przywódcy narodowej demokracji. Niewielu – również stronników idei narodowej – dziś pamięta, że to premier Józef Oleksy w imieniu SLD rekomendował Sejmowi przyjęcie uchwały uznającej wielkie zasługi Romana Dmowskiego.
Premier Leszek Miller na moje pytanie o stosunek do autora „Upadku myśli konserwatywnej” odpowiedział:
„Dmowski jest jednym z ojców naszej niepodległości. Cieszę się bardzo, że jest jego pomnik. Cieszę się bardzo, że jest jego pomnik. Wprawdzie skromny, ale zawsze jak idę Alejami Ujazdowskimi to mijam ten pomnik. Po drugiej stronie zresztą stoi pomnik, równie skromny Daszyńskiego. Dmowski będąc w Paryżu, uczestnicząc w wielu narach, konferencjach, dyskusjach bardzo się przyczynił do wzmocnienia pozycji Polski. Do tego, że Polska niepodległość odzyskała. A więc ci wszyscy ludzie, którzy dezawuują postać Dmowskiego, którzy robią sobie szyderkę z tego i tak dalej i tak dalej … najczęściej nie wiedza po prostu z kim mają do czynienia. Nie znają żadnej historii.
Jest kilka książek Dmowskiego, między innymi, bardzo ciekawa książka „Myśli nowoczesnego Polaka” (…) Mnie wśród wielu cytatów, które zapamiętałem, podoba się taki. Nie wiem czy go przytoczę wiernie, ale sens jest taki – Dmowski powiedział – że jest w Polsce wielu Polaków, którzy bardziej nienawidzą Rosję, niż kochają Polskę. To można dedykować wielu Polakom, którzy tak właśnie postępują. Ich nienawiść do Rosji, jest ważniejsza niż miłość do ojczyzny”.
To jest różnica między lewicą a lewactwem. Porównajcie wyważony język premiera Leszka Millera z tym co bredzi Czarzasty, Żukowska, Biedroń, Śmiszek i całe stado tych dziwacznych kobiet o podwójnym nazwisku.
Myślę, że czas by spotkać się w Katowicach …
Łukasz Jastrzębski
=================================
audiobook Roman Dmowski „Dziedzictwo” – tę wspaniałą pracę wykonał Marek Miśko, dzielnie walczący o Polskę i prawdę, świetnie się sprawdził jako lektor
https://www.youtube.com/watch?v=AUTfpZATC74&list=PLLp73yq2lwunkjetMa78MG2S4rl4zyvsk)
Dziedzictwo
Roman Dmowski, Kazimierz Wybranowski
Dziedzictwo
„Dziedzictwo” to świetna powieść autorstwa Romana Dmowskiego – wybitnego polskiego polityka XX wieku – napisana pod pseudonimem Kazimierz Wybranowski. Ta wydana blisko 100 lat temu kontrowersyjna (nawet dzisiaj) książka jest interesującym świadectwem historycznym i pasjonującą lekturą. Autor genialnie łączy różne wątki w jedną spójną całość. Możemy więc znaleźć tutaj wątek kryminalny, wątek zdrady, zemsty, miłości, polityki. Bohaterowie są doskonale przedstawieni pod względem psychologicznym, ale znajdziemy też kwintesencję charakterystyki narodu polskiego i żydowskiego.
Bardzo obszernie został ukazany proces demaskowania działalności wolnomularstwa, werbowania do jego szeregów nowych adeptów i odkrywania, kto tak naprawdę stoi ponad tym tajnym stowarzyszeniem. Roman Dmowski kilkukrotnie sam otrzymał propozycje wstąpienia do tego „Związku uczynnych grabarzy”, zatem z pewnością wiedział o czym pisał. Język, którym się posługuje jest, tak jak w jego pracach politycznych, oszczędny, ale także dosadny i precyzyjny niczym skalpel.
Autor potrafi budować napięcie i utrzymywać czytelnika w ciągłej niepewności, dzięki czemu trudno oderwać się od lektury. Książka ta, mimo że została wydana w 1931 roku, jest wciąż aktualna w dzisiejszej Polsce. [Sezar, lubimyczytac.pl] Rewelacyjna książka! Wciągająca akcja, napisana wartko i ciekawie, bez poprawności politycznej, bez zbędnych opisów, z niesamowicie intrygująca fabułą, która prawdopodobnie opiera się na doświadczeniach samego pisarza. Przeczytałem jednym tchem! [Aztor, lubimyczytac.pl] Interesująca i przenikliwa ocena minionych czasów. Podwójna treść dla tych którzy potrafią czytać między wierszami. Polecam! [mmtte, lubimyczytac.pl] Świetna historia, mocni bohaterowie, ponadczasowe wartości – klasyka rodzimej literatury. Szczerze polecam. [Bitel, lubimyczytac.pl] Dmowski przedstawił w powieści kilka istotnych wątków, które bezpośrednio wiążą się z ówczesną sytuacją i położeniem Narodu Polskiego.
Odbiciem tego złożonego położenia jest walka głównego bohatera, Zbigniewa Twardowskiego z podstępnym mecenasem Culmerem, który reprezentuje interesy międzynarodowego żydostwa i masonerii. Twardowski stara się rozwikłać zagadkę śmierci swego stryja, za którą odpowiedzialność ponosi Culmer. Rozpoczyna się rywalizacja dwóch indywidualności wyznających dwa odmienne systemy wartości, które autor szczegółowo naświetla. Twardowski to postać utożsamiająca pragnienia Narodu Polskiego, to postać mówiąca językiem Polskiego Obozu Narodowego, z kolei Culmer, to przebiegły i skorumpowany adwokat, to osoba dla której osiągnięcie zamierzonych celów usprawiedliwia naruszanie wszelkich granic, nie cofnie się on przed niczym, nawet przed zbrodnią. [tylna strona okładki, Ostoja 2020]
Nota: przytoczone powyżej opinie są cytowane we fragmentach i zostały poddane redakcji.
O AUTORZE. Roman Dmowski (1864-1939) – jeden z ojców niepodległej Polski, polityk, publicysta polityczny. Poseł na Sejm Ustawodawczy II Rzeczypospolitej (1919-1922). Minister spraw zagranicznych (1923) Główny ideolog polskiego nacjonalizmu. Współzałożyciel, pod koniec XIX wieku, Narodowej Demokracji (endecji). Przeciwnik polityczny Józefa Piłsudskiego.
W roku 1919 wraz z Ignacym Paderewskim reprezentował Polskę na konferencji pokojowej w Wersalu, której rezultatem był powrót naszego kraju na mapę Europy po 123 latach zaborów. Po dokonanym w 1926 roku przez Józefa Piłsudskiego zamachu majowym, Dmowski powołał w Obóz Wielkiej Polski, organizację narodową, która stopniowo stała się najsilniejszym ruchem politycznym w Polsce; organizacją najpierw represjonowaną a następnie zdelegalizowaną przez rządy sanacyjne w 1933 roku.