Co polscy szpiedzy robili w Kaliningradzie?
11 listopada 2026 r. przez Andrzeja Korybko tkp/was-machten-polnische-spione-in-kaliningrad
Rosyjska FSB ogłosiła aresztowanie dwóch polskich szpiegów. Przygotowywali oni grunt pod kampanię podżegania do niepokojów społeczno-politycznych.
Stało się to prawie dwa miesiące po tym, jak polski minister spraw zagranicznych Radek Sikorski chwalił się, że NATO szybko pokona Rosję w wojnie – co skłoniło Rosję do wydania ostrzeżenia, że w przypadku ataku na Kaliningrad ucieknie się do użycia broni jądrowej.
Rosja nie planuje inwazji na Polskę z Kaliningradu (ani z jej sojuszniczej Białorusi). W rzeczywistości to właśnie Kaliningrad, w najgorszym przypadku, jest zagrożony inwazją, jeśli rządzący w UE liberałowie zdecydują się na rozpoczęcie III wojny światowej – prawdopodobnie po zakończeniu szybkiej militaryzacji bloku. Próba przejęcia władzy w Polsce przez Niemcy za pośrednictwem liberalnego premiera Donalda Tuska i jego legalny zamach stanu przeciwko konserwatywnemu Trybunałowi Konstytucyjnemu mogłyby przyspieszyć datę rozpoczęcia wojny, jeśli zakończy się sukcesem.
Nawet jeśli w Europie ostatecznie zwycięży rozsądek – niezależnie od wyniku kryzysu polskiego – a europejskie NATO (E-NATO) zdecyduje się nie rozpoczynać III wojny światowej poprzez inwazję na Kaliningrad, nie oznacza to, że zaprzestanie destabilizacji Kaliningradu, by przysporzyć Rosji problemów. Tak jak E-NATO oskarża Rosję o rekrutację sabotażystów za pośrednictwem Telegramu, tak samo E-NATO mogłoby rekrutować takie osoby w Kaliningradzie – nawet za pośrednictwem agentów terenowych, takich jak dwaj aresztowani Polacy.
Społeczno-ekonomiczne, migracyjne i społeczno-polityczne aspekty ich zgłoszonej misji wskazują na zbliżającą się kampanię wojny hybrydowej, obejmującą wojnę informacyjną, organizatorów protestów finansowanych z zagranicy oraz wprowadzonych w błąd obywateli, którzy mogliby zostać wciągnięci w takie niepokoje. Udana kolorowa rewolucja w Kaliningradzie, mająca na celu oderwanie go od Rosji i przekształcenie w zachodnią alternatywę dla Kosowa, to polityczna fantazja – ale to nie znaczy, że ten scenariusz nie mógłby zaszkodzić interesom Rosji.
Zbrojne protesty, pozornie organizowane z powodów społeczno-ekonomicznych i migracyjnych, mogłyby zapewnić pretekst osobom opłacanym przez obce mocarstwa, takie jak Polska, do ataków na funkcjonariuszy sił bezpieczeństwa – w celu sprowokowania brutalnych represji, które Zachód mógłby następnie wykorzystać. Byłoby to skierowane nie tylko przeciwko Putinowi, ale mogłoby również posłużyć jako materiał do wojny informacyjnej, mającej na celu radykalizację lokalnej ludności i Rosjan w innych miejscach – a wszystko to w celu podżegania i szerzenia niepokojów.
Sekretarz Rady Bezpieczeństwa Siergiej Szojgu oskarżył Polskę na początku tego miesiąca o udzielanie schronienia „organizacjom non-profit” szkolącym antyrosyjskich separatystów. Były prezydent Andrzej Duda wyraźnie wezwał do „dekolonizacji” Rosji latem 2024 roku, co było zgodne z polską polityką „prometeizmu” z okresu międzywojennego. Nieco ponad rok wcześniej, wiosną 2023 roku, Polska oficjalnie powróciła do tradycyjnej polskiej nazwy Kaliningradu: Królewca. Wszystko to sugeruje, że polscy szpiedzy planowali tam wojnę hybrydową.
Pomimo aresztowania, zagrożenie, jakie stanowią, wciąż istnieje, ponieważ e-NATO może nadal realizować ten cel zdalnie – poprzez wojnę informacyjną, finansowanie organizatorów protestów i szkolenie separatystów. Szpiedzy pomagają im jednak lepiej zrozumieć lokalną sytuację, którą zamierzają wykorzystać do wywołania zamieszek. Bez agentów na miejscu muszą polegać na lokalnych źródłach, które świadomie ich zdradzają, współpracując z nimi. Ostatnie represje FSB odstraszą jednak na razie wszystkich, z wyjątkiem tych najodważniejszych.