Czy Bogusław Śliwerski otrzyma tytuł doktora honoris causa „UKEN” w Krakowie?

Czy Bogusław Śliwerski otrzyma tytuł doktora honoris causa UKEN w Krakowie? Część II.

Już 23 marca 2026 r. podczas posiedzenia Senatu UKEN [Uniwersytet Komisji Edukacji Narodowej] odbędzie się głosowanie w sprawie nadania tytułu doktora honoris causa tej uczelni Bogusławowi Śliwerskiemu. – profesorowi obciążonemu prawomocnymi wyrokami sądowymi o naruszenie praw autorskich. 

Informacje dotyczące tego procederu publikowaliśmy na łamach naszego portalu. Informacja o naruszeniu praw autorskich przez B. Śliwerskiego została przekazana recenzentom kandydata – Barbarze Kromolickiej, Stefanowi Kwiatkowskiemu oraz Agnieszce Cybal-Michalskiej. Otrzymali je również senatorowie i rektorzy, a także promotor oraz członkowie godności honorowych.

O wyrokach B. Śliwerskiego wie zatem całe decyzyjne środowisko UKEN.

3 marca 2026 r. opublikowaliśmy artykuł pt. „Czy Bogusław Śliwerski otrzyma tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie?”. Tekst wzbudził duże zainteresowanie czytelników. Do Fundacji odezwało się kilka osób, które po jego lekturze przekazały informacje, że część osób wcześniej popierających nadanie B. Śliwerskiemu tytułu doktora honoris causa zamierza w ostatecznie głosować przeciwko. Pojawiają się również sygnały o możliwym bojkocie wyborów. Zobaczymy, jak rozwinie się sytuacja.

Tymczasem pojawiły się recenzje B. Śliwerskiego. Wszystkie 3 opinie są jednoznacznie pozytywne. Jednak ich treść narusza zasady etyczne obowiązujące w środowisku akademickim. Są one nierzetelne ponieważ zatajają fakt, iż B. Śliwerski popełnił szczególnie naganne w środowisku akademickim czyny karalne – naruszenie prawa autorskich, co potwierdzone zostało w 4 prawomocnych orzeczeniach sądowych.

Fakt ten dyskwalifikuje go jako profesora, pedagoga, naukowca i wychowawcę młodzieży. Popełnienie takiego rodzaju czynu ustawa Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce penalizuje utratą tytułu prosfora a Kodeks etyczny PAN Dobre obyczaje w nauce określa jako czyn niegodny naukowca.

Zatajenie faktu naruszenia prawa przez pana Bogusława Śliwerskiego przez autorów recenzji powinno być podstawą wszczęcia postępowań dyscyplinarnych, ponieważ są one oczywiście nierzetelne i wprowadzają w poważny błąd gremium mające podjąć decyzję o ewentualnym nadaniu temu kandydatowi tytułu dr honoris causa.

Recenzja prof. Barbary Kromolickiej z Uniwersytetu Szczecińskiego

Recenzja ma laudacyjny charakter. Już na wstępie autorka stwierdza, że nadanie tytułu nie jest dla niej zaskoczeniem i podkreśla „niekwestionowaną pozycję” kandydata. Autorka podkreśla jego ponadprzeciętną aktywność naukową, organizacyjną i społeczną, wskazując na jego ugruntowaną pozycję w środowisku pedagogiki oraz szerokie uznanie w kraju i za granicą. W całym tekście nie pojawia się żadna krytyczna refleksja ani próba zachwiania wysokiej pozycji B. Śliwerskiego w świecie naukowym.

Niestety recenzja ta nie ujawnia faktów naruszenia praw autorskich przez tego kandydata do tytułu dr h.c. potwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi.

 Opinia prof. B. Kromolickiej

Recenzja prof. Stefana Kwiatkowskiego z Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie

Recenzja ma charakter bardzo pozytywny. Opisuje drogę zawodową oraz dorobek organizacyjnego i publikacyjnego B. Śliwerskiego. Autor podkreśla jego znaczącą rolę w środowisku naukowym, liczne funkcje instytucjonalne oraz aktywność w kształceniu kadr naukowych, określając go nawet mianem „Człowieka – Instytucji”. W konkluzji recenzent bez zastrzeżeń uznaje dorobek za wybitny i w pełni popiera nadanie tytułu doktora honoris causa.

Również ta recenzja nie ujawnia faktów naruszenia praw autorskich przez tego kandydata do tytułu dr h.c. potwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi.

 Opinia prof. S. Kwiatkowskiego

Recenzja prof. Agnieszki Cybal-Michalskiej z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu

Kolejna pochwalna i wartościująca recenzja. Już we wstępie kandydat określany jest jako uczony o „międzynarodowej renomie” oraz przedstawiciel „plejady wybitnych pedagogów”, a w dalszej części pojawiają się jednoznacznie wartościujące sformułowania, takie jak stwierdzenie, że „nie ma w Polsce uczonego” o porównywalnej dynamice i zaangażowaniu.

Kolejna recenzja, która nie ujawnia faktów naruszenia praw autorskich przez tego kandydata do tytułu dr h.c. potwierdzonych prawomocnymi orzeczeniami sądowymi. W żadnym miejscu recenzji nie ma informacji i naruszeniu prawa i rażącym naruszeniu etyki.

 Opinia prof. A. Cybal-Michalskiej

Powiązania między recenzentami a kandydatem

 Wszyscy recenzenci są blisko powiązani z kandydatem do tytułu, co rodzi konflikt interesów.

Warto zwrócić uwagę na interesującą zależność związaną z uczestnictwem w Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN. B. Śliwerski jest w relacjach z dwiema osobami, które zrecenzowały jego dorobek: S. Kwiatkowskim i A. Cybal-Michalską. Funkcję przewodniczącego Komitetu Nauk Pedagogicznych PAN pełniły kolejno następujące osoby:

– Stefan M. Kwiatkowski (2007–2010),

– Bogusław Śliwerski (2011–2019),

– Agnieszka Cybal-Michalska (obecnie)
oldknped.pan.pl/index

Oznacza to ciągłość kierownictwa tego gremium naukowego. Stanowisko przewodniczącego po S. Kwiatkowskim objął B. Śliwerski, a następnie funkcję tę przejęła A. Cybal-Michalska.

W rezultacie osoby te funkcjonują w ramach tego samego środowiska Polskiej Akademii Nauk, a dwie z nich uczestniczą obecnie w procedurze oceny dorobku B. Śliwerskiego w postępowaniu o nadanie tytułu doktora honoris causa. W PAN znajduje się również B. Kromolicka.

Ponadto A. Cybal-Michalska i B. Śliwerski zasiadają w Zespole V Nauk Społecznych w Radzie Doskonałości Naukowej.

Natomiast S. Kwiatkowski jest współpracownikiem B. Śliwerskiego w Instytucie Pedagogiki Akademii Pedagogiki Specjalnej w Warszawie.

Zakończenie

Przestawione nierzetelne recenzje zatajające fakty mające istotne znaczenie na ocenę etyczną naukowca i nauczyciela akademickiego wskazuje na próbę nadania tytułu honoris causa kandydatowi Bogusławowi Śliwerskiemu, mimo istniejących okoliczności i pojawiających się wątpliwości oraz toczących się postępowań w sprawie nierzetelności opinii wydanej przez Komisję Etyki w Nauce Polskiej Akademii Nauk dotyczącej nieskazitelności B. Śliwerskiego i jego członkostwa w Radzie Doskonalenia Naukowego a także w sprawie utraty tytułu profesora na podstawie art. 231 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Nadawanie tytułów honorowych jest szczególnie istotnym wyróżnieniem w środowisku akademickim. Uwzględniane powinny być przy tym nie tyko osiągnięcia naukowe ale też cechy etyczno – moralne kandydata do takiego tytułu.

Nie ulega wątpliwości, że kandydat p. Bogusław Śliwerski nie spełnia tych kryteriów a zatajanie faktów tego zmienić nie może i nie zmieni.

Nadto nadanie tytułu doktora honoris causa osobie, na której ciążą prawomocne orzeczenia sądowe naruszenia prawa autorskiego nie świadczy pochlebnie o tej osobie ale przede wszystkim o uczelni, która taki tytuł nadała.

Przedstawiona sprawa nie dotyczy jedynie tego konkretnego doktoratu honoris causa. Jest to przykład  granic, jakie środowisko akademickie gotowe przekroczyć w dążeniu do najwyższych wyróżnień naukowych i tytułów, dla korzyści własnych z wykorzystaniem koleżeńskich układów, wbrew zasadom etyczno-moralnych obowiązujących w środowisku akademickim.

Joanna Gruba