Jedno ciało, jeden duch, jedna nadzieja
nondraco/jedno-cialo-jeden-duch-jedna-nadzieja/
– pod tak osobliwym tytułem (fałszywym z perspektywy katolickiej) KEP opublikował obszerne, bo liczące prawie 100 stron “materiały” na tydzień akukumenizmu 18-25 stycznia “i cały rok 2026”. Teksty biblijne do materiałów zaczerpnięto, jakżeby inaczej z wymysłu lat ostatnich czyli “Biblii Ekumenicznej”. Jak się wskazuje we wstępie materiały posiadają “imprimatur” tzw. Światowej Rady Kościołów:
“Teksty zostały ostatecznie opracowane i zatwierdzone przez członków Międzynarodowego Komitetu mianowanego przez Komisję Wiary i Ustroju Światowej Rady Kościołów oraz papieską Dykasterię ds. Popierania Jedności Chrześcijan”
oraz zostały przygotowane przez “ekumeniczny zespół redakcyjny”, w którego gronie znaleźli się metodyści, luteranie, “polskokatolicy” i schizmatycy wschodni. Tegoroczna edycja prezentuje w szczególny sposób perspektywę schizmatyckiego ormiańskiego “Kościoła Apostolskiego” toteż czytające je nadwiślańskie owce posoborowe będą miały okazję zapoznać się m.in. z tak pasjonującym tematem jak “sytuacja ekumeniczna w Armenii w ciągu ostatnich 30 lat”.
Z uwagi na powyższe również wspólna “liturgia ekumeniczna” przewiduje m.in. Credo bez katolickiego Filioque, co jest kontynuacją “ekumenicznych” podchodów papy Prevosta z ub. roku. W prezentowanych modlitwach przebija idea fałszywej, bo nie opartej na prawdzie jedności.
Jeśli chodzi o poszczególne dni tygodnia podstarzali już pionierzy oraz komsomolcy ekumenizmu otrzymali na każdy dzień zadania do rozważenia oparte na fikcji – w szczególności wymyślonego przez rewolucjonistów “wspólnego powołania” (tj. że niby powołanie kapłanów katolickich i pastorów protestanckich jest czymś wspólnym) czy nawet “wspólnej wiary” bądź rozsiania “darów Bożych” po różnych wspólnotach np.
“W jaki sposób refleksja nad „powołaniem, które otrzymaliście”… inspiruje cię do podejmowania działań na rzecz budowania jedności zarówno w lokalnych, jak i szerszych wspólnotach kościelnych?”
“W jaki sposób cnoty pokory, łagodności, cierpliwości i tolerancji… mogą pomóc nam jako wierzącym przezwyciężać podziały w naszych lokalnych wspólnotach?”
“W jaki sposób możemy, jako Kościół lub wspólnota, podjąć wezwanie naszego wspólnego powołania, zachowując jednocześnie naszą wyjątkową tożsamość i tradycje?”
“Jakie inicjatywy możemy podjąć we wspólnotach, aby manifestować wspólną wiarę w Jezusa Chrystusa i jedność ustanowioną przez chrzest?”
“Jak zmienią się nasze relacje, jeśli zaakceptujemy fakt, że różnorodność darów nie jest powodem do sporu i rywalizacji, ale do wzajemnego umacniania się i dzielenia?”
Oczywiście np. w modlitwie wiernych pojawia się i sławny absurdalny rewolucyjny konstrukt “niepełnej jedności” w wierze czy nawet herezja o niepełnej jedności Kościoła (modlitwy różnych wyznań umieszczono w materiałach udostępnianych przez KEP obok siebie jako równorzędne “wzory”):
“Daj naszym Kościołom zmierzając ku pełnej jedności nic nie tracić ze swej różnorodności i niepowtarzalności, a wzbogacać się nią i wzmacniać.” (m. opracowana przez schizmatyków wschodnich)
“Niech nasza różnorodność – tradycji, konfesji i form oddawania Tobie chwały –wzbogaca wspólnotę wiary, w którą zostaliśmy wszczepieni w jednym Ciele Twojego Kościoła” (m. opracowana przez “ewangelików”)
“Módlmy się za wszystkich chrześcijan, aby – zgodnie z wezwaniem apostoła Pawła:„starając się zachować jedność ducha we wzajemnej więzi, jaką jest pokój” – szukali dróg prowadzących do pełnej jedności Kościoła” (m. opracowana przez “polskokatolików”)
“Módlmy się za chrześcijan, aby gorliwie dążyli do ukazania jedności, do której zostali powołani w Ciele Chrystusa.” (m. opracowana przez posoborowie)
“Aby chrześcijanie ukazywali światu jedność w Panu, w darze jednej wiary i jednego chrztu” (m. opracowana przez posoborowie)
Modlitwy opracowane przez posoborowych ekspertów implikują również herezję że -pseudo-ekumeniczne zgromadzenie obejmujące innowierców jest Kościołem:
“Przyjmij, Ojcze, modlitwy zwołanego przez Ciebie Bożego zgromadzenia – Kościoła, który w Duchu Świętym jest Ciałem Chrystusa, i wysłuchaj jego pełnych nadziei próśb, który żyjesz i królujesz na wieki wieków”
“Jako Kościół – Ciało Chrystusa i Świątynia Ducha Świętego – zanieśmy do Boga nasze pełne nadziei prośby. “
oraz fałszywą tezę, że przywódcy wspólnot heretyckich np. protestanckich posiadają “dary Chrystusa” i zdolność “wiernego służenia” w ramach pełnionych funkcji:
“Módlmy się za prowadzących Kościoły, wspólnoty i ruchy kościelne, aby wiernie służyli siostrom i braciom darami otrzymanymi od Chrystusa”